ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

உயிரின் எழுச்சியுடன், பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர், உதயமான சூரியனை நோக்கி தன்னை சமர்ப்பித்து, தன் உள்ளத்தின் பாகங்களைத் திருப்திப்படுத்தினார். பின்னர், தெய்வங்கள், முனிவர்கள், பித்ருகள், மூப்பர்கள் மற்றும் பிராமணர்களை மன அமைதியோடு வழிபட்டார். அவர் புனிதமான, சுத்தமான, பால் வழங்கும், ஆரோக்கியமான, கன்று உடைய, பொற்கொம்புகளும், முத்து மாலைகளும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நறுமண வாசனையோடு கூடிய பசுக்களையும், நறுமண ஆடைகளும், நல்ல உடைகளும் சேர்த்து பிராமணர்களுக்கு அருளினார். தினமும், வெள்ளி நகங்களோடு கூடிய பசுக்கள், பருத்தி துணிகள், மான் தோல்கள், எள் விதைகள் ஆகியவற்றையும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பிராமணர்களுக்கு வழங்கினார். பின்னர், பசுக்கள், பிராமணர்கள், தெய்வங்கள், மூப்பர்கள், ஆசான்கள், மற்றும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் வணங்கி, தன் உடலில் பிறந்த புண்ணிய பொருட்களைத் தொட்ந்து, ஆசீர்களை வரவேற்றார். மனித குலத்தின் அலங்காரமான அவர், தன் ஆடைகள், நகைகள், தெய்வீக மலர்கள், நறுமணங்கள் ஆகியவற்றால் தன்னை அலங்கரித்தார். அவர் யாகக் குண்டத்தையும், கண்ணாடியையும் நோக்கி, பசுக்கள், காளைகள், பிராமணர்கள், தெய்வங்களுக்கு தானங்கள் வழங்கி, நகர மக்கள், அரண்மனை பெண்கள் என அனைவரது விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்து, அவர்களது ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றார். மலர்கள், பாக்கு, நறுமணங்கள் முதலியன முதலில் பிராமணர்களுக்கு, பின்னர் நண்பர்கள், பணியாளர்கள், மனைவிகள் என அனைவருக்கும் பகிர்ந்து, இறுதியில் தானும் அனுபவித்தார். அந்த நேரத்தில், சூதர், சுக்ரீவனுக்கு ஒத்த குதிரைகள் யுக்தம் செய்யப்பட்ட அதிசயமான ரதத்தை அழைத்து வந்து, வணங்கி, அவரது முன்னிலையில் நின்றார். கிருஷ்ணர், சாரதியின் கையைத் தன் கையில் பிடித்து, சத்யகி, உத்வவனுடன் அந்த ரதத்தில் ஏறினார். அவர் கிழக்கு மலைக்குப் பின் எழும் சூரியனைப் போல பிரகாசித்தார். அரண்மனை பெண்கள் அவரை எரிதட்டும் பார்வையோடு, அன்பும் வெட்கமும் கலந்த கண்களால் பார்த்தார்கள். அவரை விடுவிக்க மிகவும் சிரமப்பட்டு, அவர்கள் உள்ளங்களை வென்று, புன்னகையோடு அவர் புறப்பட்டார். அனைத்து வ்ருஷ்ணிகள் சூழ, அவர் சுதர்மா என்னும் சபையில் நுழைந்தார்; அங்கு அமர்ந்தோர் ஆறு துக்கங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள். அந்த சபையில் உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்த பகவான், தன் ஒளியால் எல்லா திசைகளையும் பிரகாசப்படுத்தினார். வீரமான யாதவர்கள் சூழ, அவர் விண்ணில் நட்சத்திரங்கள் சூழ்ந்த சந்திரனைப் போலத் தோன்றினார். அங்கே, அரங்கப் பணி செய்யும் முனிவர், நடன ஆசான்கள், பலவகை சிரிப்பு, சந்தோஷம் கொண்டு வந்து, தன்விதமான தாண்டவ நடனங்களை நடனம் ஆடினார்கள். மிருதங்கம், வீணை, முரசு, புல்லாங்குழல், தாளங்கள் என இசை முழங்க, அவர்கள் பாடி புகழ்ந்தனர். சூதர்கள், மகதர்கள், பாராட்டிப் பாடும் கலைஞர்கள் புகழ்ச்சி உரைத்தனர். பிராமணர்கள், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள், முன்னாள் புகழ் பெற்ற அரசர்களின் கதைகளை விவரித்தனர். அப்போது, ராஜதூதர்கள் அறிவித்தபடி, முன்பு காணாத அற்புதமான தோற்றமுடைய ஒருவன் வந்தான். அவன் பகவான் கிருஷ்ணருக்குப் பணிந்து, ஜராசந்தன் சிறையில் துன்புறும் அரசர்களின் நிலையை அறிவித்தான். யார் ஜராசந்தனின் ஆட்சி வட்டத்தை ஏற்க மறுத்தார்களோ, அவர்கள் பலர், இருபது ஆயிரம் குழுக்களாக, கிரிவ்ரஜா நகரில் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தனர். அந்த அரசர்கள், “கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா! அளவற்ற ஆத்மா! சரணாகதர்களின் பயத்தை நீக்கும் எம்பெருமான்! உலக வாழ்க்கையின் பயத்தால் கலங்கிய நாங்கள் உம்மை சரணடைந்தோம்” என்று முறையிட்டனர். “உலகம் தர்மத்தைக் கவனிக்காமல், அதர்மத்தில் மூழ்கியுள்ளது. உம்மை வழிபடுவதற்காகவே இந்தச் செயல் நிகழ்கிறது. யார் திடீரென உயிர் நம்பிக்கையை துண்டிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு வணக்கம். உமக்கு விரோதமாக எவரும் நடக்க முடியுமா? யாரும் தங்கள் கர்ம பலனை அடைய முடியுமா? நாங்கள் அறியோம். அரசர்களின் இன்பம் கனவு போன்றது; எப்போதும் பயத்தால் நாங்கள் உயிரற்றவர்களாக வாழ்கிறோம். உம்மை அடைந்து, சும்மா ஆனந்தம் பெறக்கூடிய நிலையில் இருந்து விலகி, உம்முடைய மாயையால் ஏமாற்றப்பட்டு துன்புறுகிறோம். எனவே, உம்மை சரணடைந்த எங்களை, மகதனின் பாவங்களால் கட்டுண்ட எங்களை விடுவிக்க வேண்டும். பத்து ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான பலம் கொண்ட உம்மால், எங்களை சிங்கத்தைப் போல அடக்கிய அரசனை அடக்க முடிந்தது. உலகை வெல்வதில் மகிழ்ந்த அவன், உம்மால் இருபத்து இரண்டு முறை போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டவன். இப்போது உமக்கு சொந்தமானவர்களை அவன் துன்புறுத்துகிறான்; அஜெயனே! தக்கதை செய்யும் படி அருள்புரியுங்கள். இவ்வாறு அவர்கள் உம்மை அடைந்து, உம்மை காண ஆவலுடன் சிறையில் இருக்கிறார்கள். தயவு செய்து அவர்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும்” என்று தூதன் கூறினான். அந்த நேரத்தில், திடீரென, தங்கம் போன்ற குறளும், பிங்க நிற ஜடையும் உடைய திவ்ய முனிவர் நாரதர், சூரியன் போலத் தோன்றி வந்தார். அவரைக் கண்டவுடன், பகவான் கிருஷ்ணர், உலகின் எல்லா தேவாதிதேவர்கள், தன் சுற்றமும், சேவகர்களும் எழுந்து, மகிழ்ச்சியோடு தலை வணங்கினார். அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று, ஆசனமளித்து, இனிய சொற்களால் பேசி, நம்பிக்கையோடு, பக்தியோடு அவரை திருப்திப்படுத்தினார். “மூவுலகிலும் இன்று எல்லாம் நலமா? எங்கும் பயமின்றி இருக்கிறதா? உமது பயணம் மூலம் பகவானின் தர்மம் வளர்கிறது. உமக்கு உலகில் எதுவும் மறைவு இல்லை. ஆகவே, பாண்டவர்கள் என்ன செய்ய எண்ணுகிறார்கள் என்பதைத் தெரிவிக்க வேண்டும்” என்று கேட்டார். அப்போது நாரதர் கூறினார்: “பகவான்! உமது மாயையை நான் பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன். உம்மை அறிதல் கடினம். உமது மாயையால் உலகம் உருவாகி மறைகிறது. உம்முடைய லீலைகள் மர்மமானவை; மரக்கட்டையில் மறைந்திருக்கும் நெருப்பைப் போல உமது மகிமை மறைந்திருக்கும். எனக்கு அதில் ஆச்சரியம் இல்லை. உம்முடைய செயலை நன்கு அறிய யார் தகுதி பெற்றவர்? இந்த உலகை உம்மால் உருவாக்கி, உம்மால் மறைக்கப்படுகிறது. இருப்பதாகத் தோன்றுவது அறிவின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமே. வேற்றுமை இல்லாத உமது சுரூபத்திற்கு வணக்கம். உடல் துன்பத்தை அறியாத ஆத்மாவை மோக்ஷம் அளிப்பவர் நீர்; உமது லீலைகளால் உமது புகழை வளர்க்கும் பகவான், இருட்டை நீக்கும் உம்மை நான் சரணடைந்தேன். இப்போது, உமக்கு பக்தியுள்ள உமது பித்தியார் மகன், உலகை ஆச்சரியப்படுத்தும் ஒரு செயலைச் செய்ய விரும்புகிறார்; அதைச் சொல்கிறேன். பாண்டு மகன், பிரம்மாவின் பதவியை விரும்பி, ராஜசூய யாகத்தால் உம்மை வழிபட விரும்புகிறார். அதில் உம்மை தேவர்கள், புகழ் பெற்ற அரசர்கள் அனைவரும் வந்து தரிசிப்பார்கள். உம்மை கேட்பதும், பாடுவதும், தியானிப்பதும் கூட புனிதம் அளிக்கிறது; பார்க்கும், தொடும் பாக்கியம் பெற்றவர்களுக்கு எவ்வளவு அதிகம்? உமது திருவடிகளின் புகழ் எல்லா உலகிலும் பரவி உள்ளது. அந்த திருவடிகளில் இருந்து பாயும் நீர், விண்ணில் மந்தாகினி, பாதாளத்தில் போகவதி, பூமியில் கங்கை என அழைக்கப்படுகிறது; அந்த நீர் எல்லா உலகங்களையும் புனிதமாக்கும். இப்போது, உமது பக்கம் உள்ளோர் வெற்றிக்காக ஆவலுடன் இருக்கையில், கேசவன் இனிமையான புன்னகையோடு, தனது நண்பர் உத்வவனை நோக்கி, ‘நீயே எங்கள் கண்கள். யோசனை கூறும் நம்பிக்கையுள்ள நண்பன். என்ன செய்ய வேண்டும் என கூறு; நாங்கள் அதைச் செய்வோம்’ என்று கேட்டார்.” இதுவே அந்த தருணத்தில் ஸ்ரீமத் பாகவதப் புராணத்தில் நிகழ்ந்தது.