ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அப்போது, அந்த ராஜா, தனது மகள்களை மிகவும் விரும்பியவர் என்பதால், ஆறு ஆயிரம் சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கும் பொன்னான ரதங்களையும், நகைகள் அணியாத ஆயிரம் பணிப்பெண்களையும் பரிசாக வழங்கினார். இந்த எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொண்ட பகவான், சாத்வதர்களில் முதன்மையானவர், தனது மகனும் மருமகளும் உடன், நண்பர்களால் பெருமிதமாக்கப்பட்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டார். பின்னர், பலராமர் தன் சொந்த நகரமானது திரும்பி வந்தார். அவருடைய உள்ளம் உறவினர்களுக்காக அன்பால் நிரம்பியிருந்தது. யாதவர்கள் கூடியிருந்த அந்த சபையிலே, குருக்களிடம் நடந்த நிகழ்வுகளை அவர் அனைவருக்கும் விவரித்தார். இன்று கூட, ராமரின் வீரத்தைக் குறியிடும் அந்த நகரம், கங்கையின் தெற்கில் உயர்ந்து நிற்கிறது; எல்லோருக்கும் அது தெளிவாகக் காணப்படுகிறது. இவ்வாறு, ‘ஹஸ்தினாபுரத்தை இழுத்துச் சென்ற சங்கர்ஷணரின் ஜெயம்’ எனும் அத்தியாயம், புனிதமான பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தில் உள்ள உத்தரப் பகுதியில் முடிவடைந்தது. அடுத்ததாக, ஸ்ரீ நாரதர் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் குடும்ப வாழ்வை அறிய விரும்பினார். சுகதேவர் சொல்வதாவது: நரகாசுரன் வதம் செய்யப்பட்டதும், ஏராளமான பெண்கள் ஒரே கிருஷ்ணரால் மணந்தெடுக்கப்பட்டதும் கேள்விப்பட்ட நாரத முனிவர், இதனை நேரில் காண ஆவலுற்றார். ஒரு உடலுடன் எட்டாயிரத்து இருநூறு பெண்களை, அவர்கள் ஒவ்வொருவரது இல்லங்களிலும் தனித்தனியாக மணந்து வாழ்வது எவ்வளவு அதிசயமானவை என அவர் எண்ணினார். இந்த ஆச்சரியத்தை நேரில் காண, தெய்வீக முனிவர் நாரதர், பூங்காக்கள் மலர்ந்திருந்த, பறவைகளின் கூக்குரலாலும், பிராமணர்களின் வேதபாராயணத்தாலும் முழங்கிய துவாரகையை அடைந்தார். அங்குள்ள ஏரிகள் முழுமையாக மலர்ந்த நீலத் தாமரைகள், அல்லிகள், இரவெல்லாம் மலரும் தாமரைகள், குமுதங்கள், உயர்ந்த புல்கள், அன்னங்கள், கொக்குகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த நகரம், ஒன்பது இலட்சம் கிரிஸ்டல், வெள்ளி மாளிகைகள், பசுமை மரகத மலைகளைப் போல் பிரகாசிக்க, பொன், வைர ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நகரின் வீதிகள், சந்துகள், சந்தை இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமாக அமைந்திருந்தன. அழகிய மண்டபங்கள், சபைநிலைகள், தேவாலயங்கள், நீர் தெளிக்கப்பட்ட வீதிகள், முற்றங்கள், கொடிகள், பறக்கட்டிகள் ஆகியவை நகரை அலங்கரித்தன. உள்ளே, ஒவ்வொரு இல்லத்தாராலும் மதிக்கப்பட்ட அந்த உள் மண்டபங்களில், ஹரியின் தனிப்பட்ட திறமை முழுமையாக வெளிப்பட்டது; அது த்வஷ்டாவால் உருவாக்கப்பட்டதுபோல் காட்சியளித்தது. அங்கு, பதினாறு ஆயிரம் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைகளில் ஒன்றுக்குள் நாரதர் நுழைந்தார்; அது சௌரியின் ஒரு மனைவியின் பெரிய இல்லமாக இருந்தது. அந்த மாளிகை பவளம் தூண்களால் தாங்கப்பட்டு, சிறந்த இலையாழி தரை, நீலம் சுவர்கள், ஒப்பற்ற பிரகாசமுள்ள தரை ஆகியவற்றால் ஒளிர்ந்தது. த்வஷ்டாவால் செய்யப்பட்ட முத்துக்கயிறுகள் தொங்கும் மேகநீடல்கள், வைரமும் தந்தமும் பதிக்கப்பட்ட இருக்கைகள், படுக்கைகள், அழகிய ஆடைகள் அணிந்த பணிப்பெண்கள், நகைகள் அணியாதவர்கள், அழகிய ஆடைகள், பட்டாடைகள், துருக்கிகள், வைர குண்டலங்கள் அணிந்த ஆண்கள், இவை அனைத்தும் அந்த மாளிகையைக் கண்ணாடிப்போல் பிரகாசிக்கச் செய்தன. வைர விளக்குகளின் ஒளியில் இருள் நீங்க, பல்வேறு ஜன்னல்களில் மயில்கள் நடனமாட, தூபமும், அர்ச்சனைகளும் செய்யப்பட்டு, அறிவாளிகள் வெளியேறும் வழியில் பாடினர். அங்கு, ஆயிரக்கணக்கான பணிப்பெண்கள், அழகு, இளமை, ஆடையில் சமமானவர்கள் நடுவில், அந்த ராணி, சாத்வதர்களின் தலைவனை பொன்னால் செய்யப்பட்ட சாமரத்தால் வீசிக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது, எல்லா தர்மங்களுக்கும் அதிபதியான பகவான், நாரதரை கண்டவுடன், தன் சிங்காசனத்திலிருந்து எழுந்து, தன் முடியை அவருடைய பாதத்தில் வணங்கினார்; கரங்களை கூப்பி, அவரை தன் இருக்கையில் அமர்த்தினார். அவர் நாரதரின் பாதங்களை கழுவி, அந்த நீரை தன் தலையில் பூசினார். உலகுக்குத் தலைவரும், புணிதர்களுக்குத் தெய்வமாகிய அவர், நாரதரின் பாதநீரை 'பிரம்மண்யதேவா' எனப் பரிசுத்தமானதாகக் கருதி, தன் மீது ஊற்றினார். இவ்வாறு, அந்த தெய்வீக முனிவரை மரியாதை செய்தபின், பண்டைய முனிவரான நாராயணர், நரனுடன் தோழராகியவர், இனிய, மரியாதையுள்ள வார்த்தைகளால், "பெரியவரே, தங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்குப் பதிலாக நாரதர் கூறினார்: "உலகின் எல்லா அதிபதிகளுக்கும் தலைவரே! எல்லோரிடமும் நட்பும், தீயவர்களுக்கு தன்னடக்கமும் காட்டுவது உமக்குச் சாதாரணம். உலக நன்மைக்காக, நீர் சுயஇச்சையால் அவதரித்து, அதனைப் பாதுகாப்பதை நாங்கள் அறிவோம். உமது பாதங்களைப் பார்த்தேன்; அவை உலகிற்கு மோட்சம் தரும்; பிரம்மா முதலான ஞானிகளாலும் மனதில் தியானிக்கப்படும்; உலகியலில் வீழ்ந்தவர்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கும். அப்பாதங்களைத் தியானிக்க நான் உலாவுகிறேன்; எனக்கு அருள் செய்து, எப்போதும் உமக்கு நினைவு உண்டாக அருள்புரிய வேண்டும்." பின்னர், மற்றொரு நாளில், நாரதர் கிருஷ்ணரின் மற்றொரு மனைவியின் இல்லத்திற்குள் சென்றார்; அங்கு, யோகிமாரின் தலைவருடைய யோகமாயையை அறிய விரும்பினார். அங்கு அவர், கிருஷ்ணர் தம் மனைவியுடன், உதவாவுடன், பாசாங்காகச் சடங்குகளை மேற்கொண்டு, பாசாங்காக வரவேற்பு, இருக்கை வழங்குதல் போன்ற மரியாதைகளுடன், பாசாங்காக பாசாங்காக இருந்ததைப் பார்த்தார். அப்போது, கிருஷ்ணர், "பெரியவரே! எப்போது வந்தீர்? எங்களைப் போல் குறைவானவர்களால், முழுமையானவர்களுக்கு என்ன செய்ய முடியும்?" என்று கேட்டார். மேலும், "இந்த அழகிய பிறப்பைச் சொல்லுங்கள்," என்றார். ஆனால் நாரதர் ஆச்சரியத்தில் அமைதியாக எழுந்து, அங்கிருந்து மற்றொரு இல்லத்திற்குச் சென்றார். அங்கும், அவர் கோவிந்தரை, இளைய மகன்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்; மற்றொரு இல்லத்தில், அவர் ஸ்நானத்திற்கு தயாராக இருந்தார். வேறு இடத்தில், அவர் ஹோமத்தில் ஹவிசு செலுத்திக் கொண்டிருந்தார்; ஐந்து விதமான யாகங்களைச் செய்து, பிராமணர்களுக்கு உணவு வழங்கி, எஞ்சியதைத் தானும் உண்டார். சில இடங்களில், அவர் சாயங்கால வேளையில் அமர்ந்து, குறுக்கல் இல்லாத சொற்களால் வேதங்களைப் பாராயணம் செய்தார்; வேறு இடத்தில், வில், கேடயம் ஏந்தி, வீரர்களின் பாதையில் நடந்தார். சில இடங்களில், குதிரைகள், யானைகள், ரதங்கள் உடன், பலராமருடன் பயணம் செய்தார்; வேறு இடத்தில், படுக்கையில் சாய்ந்து, பாராட்டும் கீர்த்தனையாளர்களால் புகழப்பட்டார். சில இடங்களில், உதவா முதலிய அமைச்சர்களுடன் ஆலோசனை செய்தார்; வேறு இடத்தில், அரண்மனையின் முதன்மை பெண்கள் சூழ, நீர் விளையாட்டில் ஈடுபட்டார். எங்கோ, சிறந்த பிராமணர்களுக்கு அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பசுக்களை வழங்கினார்; வேறு இடத்தில், புண்ணியமான இதிகாச, புராணங்களை கேட்டார். சில சமயங்களில், அவர் மனைவியுடன் வீட்டில் அமர்ந்து, நகைச்சுவையான கதைகள் மூலம் சிரித்தார்; வேறு இடங்களில், தர்மத்தில், வேறு இடங்களில், அர்த்த, காம செயல்களில் ஈடுபட்டார். ஒரு இடத்தில், தனியாக அமர்ந்து, ப்ரகிருதியை மீறிய பரமாத்மாவை தியானித்தார்; வேறு இடத்தில், ஆசான்களுக்கு உகந்த பரிசுகள், சந்தோஷங்கள் வழங்கி, அவர்களை சேவித்தார். சில இடங்களில், கேசவன் சிலருடன் நட்புறவு ஏற்படுத்தினார்; வேறு இடங்களில், போர் செய்தார்; மற்றொரு இடத்தில், ராமருடன் சேர்ந்து, சஜ்ஜனர்களின் நலனை எண்ணினார். சரியான நேரத்தில், தன் மகன்கள், மகள்களுக்கு அவர்களுக்கு இணையான வாழ்க்கைத் துணைகளைத் தேர்வு செய்து, பொருத்தமான செல்வங்களை வழங்கி, திருமணங்களை நடத்தினார். தன் பிள்ளைகளுக்காக, வெளியேறும் விழா, உபநயனம் போன்ற பெரிய விழாக்களை நடத்தினார்; இவை அனைத்தையும் பார்த்த உலகங்கள், யோகபிரபுவின் அற்புத செயல்களில் ஆச்சரியப்பட்டன. சில இடங்களில், சகல தேவதைகளையும் மகா யாகங்களால் வழிபட்டார்; வேறு இடங்களில், கிணறு, தோட்டம், மடங்கள் போன்றவற்றால் தர்மத்தை நிறைவேற்றினார். சில இடங்களில், சிந்து இனக்குதிரை மீது ஏறி, வேட்டையாடினார்; அங்கு, யாகத்திற்குரிய மிருகங்களை வேட்டையாடி, யாதவர்களுடன் சூழப்பட்டிருந்தார். இவ்வாறு, நாரத முனிவர், பகவான் கிருஷ்ணரின் அசாதாரணமான குடும்ப வாழ்க்கையையும், அவருடைய யோகமாயையின் அபாரத்தையும், துவாரகையில் நேரில் கண்டு, வியப்புடன் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.