ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

குருக்கள் யுத்தத்தில், வீரர்களான குருக்கள், அந்த அரசகுமாரனைச் சூரனாகச் செய்தார்கள். நான்கு வீரர்கள் நான்கு குதிரைகளைத் தாக்கினர்; ஒருவர் தேரோட்டியை கொன்றார்; மற்றொருவர் அவன் விலையை வெட்டினார். கடினமான போரில், அவரை கட்டிப் பிடித்து, தேரற்றவனாக்கி, வெற்றி பெற்ற குருக்கள், அந்த அரசகுமாரனையும் தங்கள் மகளையும் எடுத்துக் கொண்டு நகருக்குள் நுழைந்தார்கள். இது நாரதர் மூலம் கேள்வியுற்று, யாதவர்கள் மிகவும் கோபமடைந்தனர். உக்ரசேனரின் தூண்டுதலால், அவர்கள் குருக்கள் மீது எதிர்ப்பு கொள்ளத் தயாராகினர். ஆனால் ராமர், ஆயுதம் ஏந்திய யாதவர்களின் தலைவர்களை சமாதானப்படுத்தி, குருக்கள் மற்றும் யாதவர்களுக்கு இடையே சண்டை ஏற்பட வேண்டாமென விரும்பினார்; அவர் பகைமை அழிப்பவர். பிராமணர்கள் மற்றும் தம் குல மூதாட்டிகளால் சூழப்பட்டு, ஜோதிமிகு தேரில், ராமர் சந்திரன் நட்சத்திரங்களுக்கிடையே இருப்பது போல, ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு சென்றார். கஜஹ்வயா என்ற இடத்தை அடைந்து, நகரத்தின் வெளிப்புற தோட்டத்தில் தங்கினார். அப்போது உத்தவனை, த்ருதராஷ்ட்ரரிடம் விசாரிக்க அனுப்பினார். உத்தவன், அம்பிகையின் மகன் த்ருதராஷ்ட்ரர், பீஷ்மர், திரோணர், பாஹ்லிகர், துரியோதனர் ஆகியோருக்கு மரியாதையுடன் வணங்கி, ராமரின் வருகையை அறிவித்தார். ராமர், தங்களுக்கு மிக அபிமானமான நண்பர் வந்திருக்கிறார் என்று கேட்டு, அவர்கள் மிக மகிழ்ச்சியடைந்தனர்; அவரை மரியாதையுடன் வரவேற்று, நல்ல பல காணிக்கைகளை எடுத்துக்கொண்டு வந்தனர். அவரை முறையாக சந்தித்து, பசு மற்றும் நீர் கொண்டு வழிபாட்டைச் செய்தனர்; ராமரின் மகிமையை அறிந்தவர்கள் தலைகளை வணங்கினர். உறவினர்கள் நலமுடன் இருப்பதாக கேட்டு, அவர்களின் நலனை விசாரித்த பிறகு, ராமர் தயக்கமின்றி பேசினார்: "உக்ரசேனர், பூமியின் அதிபதி; அவர் எந்த கட்டளையும் கொடுத்தால், மனதை குழப்பாமல், தாமதமின்றி அதைச் செய்ய வேண்டும்." "நீங்கள் பலர் இருந்தாலும், நீதிமானை நீதியற்ற முறையில் கட்டிப்பிடித்து, வென்றீர்கள்; உறவுகளுக்குள் ஒற்றுமை வேண்டுமென்று, நான் இதை பொறுத்திருக்கிறேன்," என்றார் ராமர். குருக்கள், தூண்டப்பட்டு, ராமரின் வீரமும், ஆற்றலும் நிறைந்த, அவரது சொற்களை கேட்டனர். அப்போது, அவர்கள் பெருமிதம் கொண்டு பேசினர்: "அற்புதம்! காலத்தின் அசையாத இயக்கத்தால், உயர விரும்பும் ஒருவர் காலில் செருப்பு அணிந்து, தலைக்கு முடி சூடுகிறார். இளம் யாதவர்கள், நம் படுக்கை, இருக்கை, உணவு எல்லாம் பங்கிடுகின்றனர்; நாமே அவர்களுக்கு அரச ஆசனங்கள் வழங்கியிருக்கிறோம். நம் கவனக் குறைவு காரணமாக, அவர்கள் பங்கும், சங்கு, வெள்ளை குடை, முடி, சிங்காசனம், படுக்கை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்." "யாதவர்களுக்கு அரச மரியாதைகள் போதுமானது; நம் தர்மம், பாம்புக்கு அமிர்தம் அளிப்பது போல, அவர்கள் நம் உதவியால் வளமடைந்தவர்கள்; இன்று நமக்கு உத்தரவிடுகிறார்கள். எங்கே இந்த யாதவர்கள், எங்கே நம்மை போன்ற குருக்கள்! இந்திரனே கூட, பீஷ்மர், திரோணர், அர்ஜுனர் போன்ற குருக்களுடன் சேர்ந்து, நமக்குக் கொடுக்காததை எடுத்துக்கொள்ள முடியுமா? காட்டில் சிங்கம் வேட்டை பிடிப்பதைப் போல!" பாதராயணர் கூறினார்: "அவர்களின் பிறப்பு, உறவுகள், செல்வம் ஆகியவற்றால் பெருமிதம் கொண்ட அவர்கள், ராமரிடம் கடுமையாகப் பேசினர்; பின்னர், அந்த மரியாதையற்றவர்கள் நகருக்குள் நுழைந்தனர்." குருக்களின் தீமையைப் பார்த்து, அவர்களின் அவமதிப்பான வார்த்தைகள் கேட்ட அச்யுதன் (கிருஷ்ணர்), கோபத்துடன், பார்வை இட முடியாதவாறு, சிரித்தபடி, மீண்டும் மீண்டும் பேசினார்: "இந்த தீயவர்கள், பலவிதமான பெருமிதத்தில், சமாதானம் விரும்பவில்லை; அவர்களுக்கு கட்டுப்பாடு தண்டனை, விலங்குகளுக்கு குச்சி போல." "நான் சமாதானம் விரும்பி, கோபம் கொண்ட யாதவர்களையும் கிருஷ்ணாவையும் அமைதிப்படுத்தி வந்தேன். ஆனால், இந்த புத்தியற்ற, சண்டையடிக்கும், தீயவர்கள், மீண்டும் மீண்டும் என்னை அவமதித்து, பெருமிதம் கொண்டு பேசினர்." "உக்ரசேனர், போஜர், யாதவர்கள், அந்தகர்கள் ஆகியோரின் அதிபதி; இந்திரனும் மற்ற உலகக் காவலர்களும் அவருக்கு கீழ்ப்படிகிறார்கள். அவர் சுதர்மா சபைக்கு நுழைந்து, அமரர்களின் உலகிலிருந்து பாரிஜாத மரத்தை கொண்டு வந்தவர்; அவர் அரச ஆசனத்திற்கு தகுதியற்றவர் அல்ல." "அவரது பாதத்தில் ஸ்ரீதேவி நேரடியாக சேவை செய்கிறாள்; அவர் அனைத்திற்கும் அதிபதி; அவருக்கு அரச மரியாதை, அரச உபகரணங்கள் தகுதியானவை. உலகக் காவலர்களின் முடிகள், அவரது பாத தூசியை தாங்குகின்றன; அவர் புனிதமான புனிதர்; பிரம்மா, சிவா, நானும் அவரது ஒரு பகுதி; ஸ்ரீதேவி நீண்ட காலம் சேவை செய்கிறாள்; அவருக்குத் தகுதியான அரச ஆசனம் எங்கே?" "யாதவர்கள், குருக்கள் வழங்கிய நிலத்தில் வாழ்கிறார்கள்; நாங்கள் செருப்பாகவும், குருக்கள் தலைக்கு முடியாகவும் இருக்கிறோம். செல்வத்தில் மயங்கிய, திகிலான வார்த்தைகள் பேசும், மதத்தில் மயங்கியவர்களை, யாரும் பொறுக்க முடியுமா?" கோபம் கொண்ட ராமர், "இன்று இந்த பூமியை குருக்களிலிருந்து சுத்தமாக்குவேன்!" என்று கூறி, தனது கோலை எடுத்தார்; அவர் மூன்று உலகையும் எரிக்க விரும்பும் போதை போல எழுந்தார். தனது கோலின் முனை மூலம், ஹஸ்தினாபுர நகரை பிளந்து, கோபத்துடன் அதை கங்கையில் இழுத்தார். நகரம் கங்கையில் சுழலில் சுழலும் படகு போல சுழல, குருக்கள், நகரம் இழுக்கப்படுவதைப் பார்த்து, பயத்தில் ஆடிப்போனார்கள். உயிர் வாழ விரும்பி, குருக்கள், தங்கள் குடும்பத்துடன், லக்ஷ்மணா, சாம்பா ஆகியோரை முன்னிலைப்படுத்தி, ஐயா ராமரிடம் சரணடைந்து, கைகூப்பி வணங்கினர். "ஓ ராமா, அனைத்திற்கும் ஆதாரம், உங்கள் ஆற்றலை நாங்கள் அறியவில்லை. எங்கள் தவறை மன்னிக்கவும்; நாங்கள் அறியாமலும், தவறாகவும் நடந்துகொண்டோம்," என்று வேண்டினர். "நீங்கள் மட்டுமே, எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல், படைப்பு, நிலை, அழிவு ஆகியவற்றின் காரணம். உலகங்கள் உங்கள் விளையாட்டுக்குரியவை; நீங்கள் அவற்றுடன் விளையாடுகிறீர்கள் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்." "நீங்கள் மட்டுமே, ஓ முடிவில்லா ஒருவர், ஆயிரம் தலைகளால் பூமியை சிரமமின்றி தாங்குகிறீர்கள்; உலகம் உங்களுள் நீங்கி, நீங்கள் மட்டும் தனி, உயர்வாக நிற்கிறீர்கள்." "ஓ பிரபு, உங்கள் கோபம் உலகத்திற்கும், அறத்திற்கும் பயிற்சி அளிப்பதற்காக; பகை, பொறாமை காரணமாக அல்ல; நீங்கள் சத்த்வகுணத்தை நிலைநிறுத்தி, எப்போதும் உயிர்களின் பாதுகாப்பை விரும்புகிறீர்கள்." "அனைத்துப் பிராணிகளுக்கும் ஆத்மா, சக்திகளைக் கொண்டவர், அழிவில்லாதவர், உலகத்தை உருவாக்கியவர், உங்களுக்கு வணங்கி, சரணடைந்தோம்." சூகர் கூறினார்: "இவ்வாறு, பயத்தில் நடுங்கி, சரணடைந்தவர்களுக்கு, பாலராமர் மகிழ்ந்து, திருப்தியடைந்து, 'பயப்பட வேண்டாம்' என்று அவர்களுக்கு அஞ்சாதிருப்பை வழங்கினார்." துரியோதனன், காணிக்கையாக, அறுபது வயதான யானைகள் மற்றும் பன்னிரெண்டாயிரம் குதிரைகள் வழங்கினார்.