ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

உஷா தன் தோழி சித்ரலேகாவிடம் தன் மனக்கழிவை பகிர்ந்தாள். “மூவுலகிலும் உனக்கு இந்த துயரம் விதிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அதை நான் நீக்குவேன். இந்த மனதை கவர்ந்தவரின் பெயரை சொல்; அவரை உனக்காக கொண்டு வருவேன்,” என்று சித்ரலேகா உறுதியாகக் கூறினாள். அதன்பின், சித்ரலேகா தெய்வங்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், பாம்புகள், அசுரர்கள், வித்யாதர்கள், யக்ஷர்கள், மனிதர்கள் என அனைவரது உருவங்களை வரையத் தொடங்கினாள். மனிதர்களில், வ்ருஷ்ணிகள், சூரா, அனகதுண்டுபி ஆகியோரின் உருவங்களை வரைய, பிரத்யும்னனை வரையும்போது, ராமா மற்றும் கிருஷ்ணாவை வரையும்போது சித்ரலேகா சற்று நாணத்துடன் இருந்தாள். அனிருத்தனின் உருவம் வரையப்பட்டதும், உஷா தன் முகத்தை கீழே தாழ்த்தி, சிரிப்புடன், “அவர்தான், அவர்தான்!” என்று ராஜாவிடம் கூறினாள். இதை புரிந்த சித்ரலேகா, யோகினி மற்றும் கிருஷ்ணாவின் பேரனாகிய அவள், வானில் பறந்து, கிருஷ்ணா பாதுகாத்த துவாரகாவுக்கு சென்றாள். அங்கு, தன் யோக பலத்தை பயன்படுத்தி, பிரத்யும்னனின் மகன் அனிருத்தனை, அழகான படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, எடுத்துக் கொண்டு, ஷோணிதபுரத்துக்கு கொண்டு வந்து, தன் தோழி உஷாவுக்கு காட்டினாள். அந்த அழகான வீரனை பார்த்த உஷா, மகிழ்ச்சியுடன், அனிருத்தனுடன் தன் வீட்டில், பிறர் எளிதில் நுழைய முடியாத அந்த இடத்தில், சந்தோஷமாகக் கழித்தாள். அனிருத்தன் சிறந்த ஆடைகள், மலர்கள், வாசனைகள், தர்பூசிகள், விளக்குகள், ஆசனங்கள், பானங்கள், உணவு, சுவையான பொருட்கள் மற்றும் சேவையின் வார்த்தைகளால் மதிப்பளிக்கப்பட்டான். அவளது மாட வீடில் மறைந்திருந்த அனிருத்தன், உஷாவின் வளர்ந்த பாசத்தில் எப்போதும் சூழப்பட்டிருந்தான்; அவளது ஆசை அனிருத்தனின் இंद्रியங்களை கட்டுப்படுத்த, நாட்கள் எவ்வாறு சென்றது தெரியாமல் இருந்தான். யாது குல வீரன் அனிருத்தனால் உஷா அனுபவிக்கப்பட்டபோது, அவளது விரதங்கள் முறிந்துவிட்டன; காவலாளிகள், சில சின்னங்களால் அவளது நடத்தை மாற்றத்தை கவனித்தனர். அவர்கள் ராஜாவிடம், “உங்கள் மகளின் நடத்தை சந்தேகத்திற்கிடமானது, இது குடும்பத்திற்கு அவமானம்,” எனத் தெரிவித்தனர். “நாங்கள் பாதுகாத்தும், அவளது வீட்டில், எவ்வாறு அந்த பெண், எளிதில் அணுக முடியாதவள், ஒரு ஆணால் கெடப்பட்டாளோ தெரியவில்லை,” என்று கூறினர். பானா, தன் மகளின் அவமானத்தை கேட்டு, மனம் கலங்கித், விரைவாக அவளது மாட வீடுக்கு சென்றான். அங்கு, யாது குல இளவரசனைப் பார்த்தான்; அவன் உலகிலேயே மிக அழகானவன், கருப்பு நிறம், மஞ்சள் ஆடைகள், தாமரை கண்கள், அகன்ற தோள்கள், ஒளிரும் குண்டலங்கள், சுருண்ட கூந்தல், சிரிப்புடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட முகம் கொண்டவன். அவன் தன் காதலியுடன் பாசையில், ஜாஸ்மின் மாலையை கட்டியபடி, அவளது மார்பில் குங்குமம் படிந்த மாலையுடன், தசை விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தான்; அவனை அவளது பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்த பானா, ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான். அப்போது, எதிரி காவலர்கள் மற்றும் படைகளால் சூழப்பட்டிருந்த மகாதேவனை பார்த்த அனிருத்தன், தன் கையிலுள்ள கேடயத்தைக் கொண்டு, யமன் தன் தண்டத்தை எடுத்தது போல், போருக்கு தயாராக நின்றான். அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் அவனை பிடிக்க விரைந்தவர்கள், அனிருத்தனால் தாக்கப்பட்டனர்; அவர் பன்றி தலைவர் போல, நாய்களை அழித்தது போல், அவன் அவர்களை சுட்டான்; பலர் கெட்டுப்போய், தலை, தொடை, கைகள் உடைந்து, அரண்மனையிலிருந்து ஓடினர். பிறகு, பானாவின் சக்திவாய்ந்த மகன், பாம்பு பந்தங்களைப் பயன்படுத்தி, தன் படைகளை அழித்த அனிருத்தனை, கோபத்தில் கட்டி வைத்தான்; உஷா, துயரத்தால் கலங்கி, அவனை கட்டப்பட்ட நிலையில் பார்த்து, கண்ணீர் மல்கி அழுதாள். இவ்வாறு, அனிருத்தன் கட்டப்பட்ட நிகழ்வை விவரிக்கும் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தில், “அனிருத்தன் பந்தம்” என்ற அறுபத்து இரண்டாவது அத்தியாயம் முடிகிறது. பாரத வம்சத்தாரே, அனிருத்தன் மற்றும் அவருடைய உறவினர்கள் காணப்படாமல், அவர்கள் நெஞ்சில் தொடர்ந்து துயரத்துடன் நான்கு மாதங்கள் கடந்தது என்று ஸ்ரீ சுகர் கூறினார். அனிருத்தன் சிறைப்பட்டிருப்பதும், நிகழ்ந்த செயல்களும் நாரதர் மூலம் கேள்விப்பட்ட வ்ருஷ்ணிகள், கிருஷ்ணாவை தெய்வமாக கொண்டவர்கள், ஷோணிதபுரத்திற்குச் சென்றனர். பிரத்யும்னன், யுயுதானன், கடா, சம்பா, சாரணா, நந்தா, உபநந்தா, பத்ரா மற்றும் மற்றவர்கள், ராமா மற்றும் கிருஷ்ணாவின் பின்தொடர்ந்தவர்கள், அனைவரும் ஒன்றாகச் சென்றனர். பன்னிரண்டு படை பிரிவுகளுடன், சத்வத குலத்தின் முன்னோர்கள், பானாவின் நகரை எல்லா பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தனர். பானா, தன் தோட்டங்கள், அரண்கள், கோபுரங்கள், வாசல்கள் அழிக்கப்படுவதைக் கண்டதும், கோபத்தில், சமமான படையுடன், போருக்கு வந்தான். பானாவுக்காக, புனித ருத்ரன், தன் மகனும், பிரமதர்களும், நந்தி எருமை மீது ஏறி, ராமா மற்றும் கிருஷ்ணாவுடன் போருக்கு வந்தனர். அங்கு, கிருஷ்ணா மற்றும் சங்கரா, பிரத்யும்னன் மற்றும் குகா ஆகியோருக்கு இடையே hair-raising ஆன, அதிசயமான, பெரும் போராட்டம் நடந்தது. கும்பாண்டா மற்றும் கூபகர்ணா, பலராமாவுடன் போரிட்டனர்; சம்பா, பானாவின் மகனுடன், சாத்த்யகி, பானாவுடன் போரிட்டார். பிரம்மா மற்றும் மற்ற தெய்வங்களும், முனிவர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்ஸராஸ், யக்ஷர்கள், தங்கள் விமானங்களில் வந்து அந்த போரைக் கண்டனர். கிருஷ்ணா, சங்கராவின் பின்தொடர்ந்த ஆன்மாக்கள், பிரமதர்கள், குஹ்யகர்கள், டாகினிகள், ராக்ஷசர்கள், வினாயகர்கள் ஆகியோரை விரட்டினார். பிரேத்கள், மாத்ருகள், பிசாசுகள், குஷ்மாண்டர்கள், பிரம்மராக்ஷசர்கள் ஆகியோரை, தனது கூரிய அம்புகளால், சாரங்கம் விலையிலிருந்து சுட்டு விரட்டினார். பினாகம் ஏந்திய சங்கரன் பல்வேறு ஆயுதங்களை கிருஷ்ணா மீது செலுத்தினார்; ஆனால் கிருஷ்ணா, அச்சமின்றி, எதிர் ஆயுதங்களால் அவற்றை நிவர்த்தி செய்தார். பிரம்மாஸ்திரத்திற்கு பிரம்மாஸ்திரம், வாயவ்யத்திற்கு பார்வதாஸ்திரம், ஆக்னேயத்திற்கு பார்ஜன்யா, பாசுபதத்திற்கு தனது ஆயுதம் என எதிராக பயன்படுத்தினார். பிறகு, கிரிஷா (சங்கரா) ஜ்ரும்பணா ஆயுதத்தால் மயங்கி, சௌரி (கிருஷ்ணா) பானாவின் படைகளை வாள், கேடயம், அம்புகளால் அழித்தார். பிரத்யும்னனின் அம்புகளால் எல்லா பக்கங்களிலும் தாக்கப்பட்ட ஸ்கந்தன், தன் உடலில் இரத்தம் சிந்தி, பீகாக் கொடியுடன், போரிலிருந்து விலகினார். கும்பாண்டா மற்றும் கூபகர்ணா, பலராமாவின் உழவால் தாக்கப்பட்டு விழுந்தனர்; அவர்களது படைகள் தலைவரின்றி எல்லா பக்கங்களிலும் ஓடின. தன் படைகள் அழிக்கப்படுவதைப் பார்த்த பானா, கோபத்தால், சாத்த்யகியை விட்டு, போரில் கிருஷ்ணாவை தாக்க வந்தான். அவன் ஒரே நேரத்தில் பல வில்களை இழுத்து, ஐந்நூறு வில்களில் ஒவ்வொன்றிலும் இரண்டு அம்புகளை இட, போரின் வெறியால் பானா பைத்தியமாக இருந்தான். அப்போது, ஹரி (கிருஷ்ணா) ஒரே நேரத்தில் அந்த வில்களை வெட்டினார், தேரோட்டியை, தேரை, குதிரைகளை கொன்றார்; பிறகு தனது சங்கை ஊதினார். அவன் தாய், கோடரா, நிர்வாணமாக, கூந்தல் கலைந்து, கிருஷ்ணாவை எதிர்கொண்டு, தன் மகனின் உயிரைக் காக்க முனைந்தாள். அப்போது, முகத்தைத் திருப்பி, கிருஷ்ணா (கடாக்ரஜா) அந்த நிர்வாண பெண்ணை நோக்கவில்லை; பானா, தேரும், விலும் இழந்து, நகருக்குள் புகுந்தான். இவ்வாறு, அனிருத்தன் பந்தம் மற்றும் பானா போரின் நிகழ்வுகள், பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தில், உன்னத வைராகியர்களுக்கான பகுதியில்முடிகிறது.