ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கிருஷ்ணரின் பத்துப் பிரதான மகன்களில் முன்னிலை வகித்தவர்கள் எட்டு மகிஷிகளும் ஆவார்கள். அவர்களுடைய மகன்களை, முதலில் பிரத்யும்னனைக் குறிப்பிட்டு, இப்போது நான் கூறுகிறேன். ருக்மிணி தேவியின் மகன்களில் பிரத்யும்னனைத் தலைவராகக் கொண்டு, சாருதேஷ்ணன், சுதேஷ்ணன், வலிமைமிக்க சாருதேஹன், சுசாரு, சாருகுப்தன், பத்ரசாரு மற்றும் மற்றொருவர் உள்ளனர். மேலும், சாருசந்திரன், விசாரு மற்றும் சாரு ஆகியோர் ஹரியின் பத்தாவது மகன்கள்; இவர்கள் அனைவரும் தந்தை கிருஷ்ணருக்குச் சமமான திறமையுடையவர்களாக பிறந்தார்கள். சத்யபாமா தேவியின் மகன்கள் பானு, சுபானு, ஸ்வர்பானு, பிரபானு, பானுமான், சந்திரபானு, ப்ரிஹத்பானு மற்றும் ரதிபானு என எட்டு பேர். ஸ்ரீபானு மற்றும் பிரதிபானு என இருவரும் சேர்த்து பத்து பேர். ஜாம்பவதியின் மகன்களில் சம்பன், சுமித்ரன், புருஜித், சதஜித், சகஸ்ரஜித், விஜயன், சித்ரகேது, வசுமான், திராவிடன், கிரது ஆகியோர் உண்டு; இதில் சம்பன் முதன்மை வகிக்கிறார். நாக்நஜித் என்ற மகிஷியின் மகன்கள் வீரசந்திரன், அஸ்வசேனன், சித்ரகு, வேகவான், வ்ருஷன், ஆமன், சங்கு, வசு, ஸ்ரீமான் மற்றும் குந்திர் ஆகியோர். காலிந்தி தேவியின் மகன்கள் ஸ்ருதன், கவிஸ், வ்ருஷன், வீரன், சுபாகு, பத்ரன், ஏகலன், சாந்தி, தர்ஷன், பூர்ணமாசன்; சோமகன் இளையவன். மாத்ரியின் மகன்கள் ப்ரகோஷன், காத்திரவான், சிங்கம், பலன், ப்ரபலன், ஊர்த்வகன், மகாசக்தி, சகன், ஓஜன், அபராஜிதன். மித்ரவிந்தாவின் மகன்கள் வ்ருகன், ஹர்ஷன், அனிலன், கிருத்திரன், வர்த்தனன், அன்னாதன், மகாசன், பாவனன், வஹ்னி மற்றும் க்ஷுதி. பத்ராவின் மகன்கள் சங்க்ராமஜித், ப்ரிஹத்சேனன், சூரன், ப்ரஹரணன், அரிஜித், ஜயன், சுபத்திரன், வாமாயு, சத்யகன். ரோகிணியின் மகன்கள் தீப்திமான், தாம்ரன், தப்தன் மற்றும் பலர். பிரத்யும்னனுக்கு ருக்மவதியிடம் அனிருத்தன் பிறந்தான்; ருக்மின் மகளான ருக்மவதி வலிமைமிக்கவள், போஜகட்ட நகரில் பிறந்தவள். இவர்கள் அனைவரது பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் கோடிக்கணக்கில் இருந்தனர், அரசே. கிருஷ்ணரின் பிள்ளைகளுக்குத் தாயாக இருந்தவர்கள் பதினாறாயிரம் பெண்கள். அதற்குப் பிறகு, பரிக்ஷித் மஹாராஜா கேட்டார்: “ருக்மி, கிருஷ்ணரால் அவமதிக்கபட்டு, அவரை அழிக்க விரும்பியவன், எப்படி தனது மகளைக் கிருஷ்ணரின் மகனுக்கு திருமணம் செய்து கொடுத்தான்? அந்த எதிரிகள் திருமணம் செய்த கதையைத் தாங்கள் சொல்ல வேண்டும்.” யோகிகள் கடந்த காலம், எதிர்காலம், நிகழ்காலம், அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவை, தொலைவிலுள்ளவை, மறைந்துள்ளவற்றைத் தெளிவாக அறிந்து கொள்கிறார்கள். ஸ்ரீஶுகர் பதிலளித்தார்: “சுயம்பவரத்தில், காமதேவன் பல கரங்களுடன் வந்திருந்தார்; அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அங்கு வந்திருந்த அரசர்களை வென்று, போரில் அவர் தனக்காகத் தேரில் அழைத்துச் சென்றார். ருக்மி, கிருஷ்ணரிடம் ஏற்பட்ட விரோதத்தை நினைவில் வைத்திருந்தாலும், தனது சகோதரிக்குப் பிடித்தவாறு, தனது மகளை சகோதரியின் மகனுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தான். கிருதவர்மாவின் மகனும், ருக்மிணியின் மகளும், அழகும் பெரும் கண்களும் கொண்ட பெண், திருமணமாகினர். மேலும், ருக்மி தனது பேத்தியான ரோசனாவை ஹரியின் பேரனான அனிருத்தனுக்கு மணமுடித்தான்; விரோதம் இருந்தபோதும், சகோதரியின் மனம் குளிர வேண்டும் என்பதற்காக, பாசத்தால் கட்டுப்பட்டான். அந்த புண்ணியமான நிகழ்வில், ருக்மிணி, ராமர், கிருஷ்ணர், சம்பன், பிரத்யும்னன் மற்றும் பிறரும் போஜகட்ட நகரத்திற்கு சென்றனர். திருமணம் முடிந்ததும், கலிங்க நாட்டின் அரசர் தலைமையில் இருந்த மற்ற அரசர்கள், பெருமை மற்றும் அகந்தையுடன், ருக்மியைப் பளராமரிடம் சூதாட அழைத்தனர். “இவருக்கு சூதாடத் தெரியாது, அரசே; ஆனால் இழப்பும் பெரியது,” என்று கூறி, பளராமர் அழைக்கப்பட்டார்; ருக்மி அவருடன் சூதாடத் தொடங்கினார். அங்கு, பளராமர் நூறு, ஆயிரம், பத்து ஆயிரம் நாணயங்களை வைத்து சூதாடினார்; ருக்மி அவரை வென்றார். கலிங்க நாட்டின் அரசர் பளராமரைப் பார்த்து, பற்களை காட்டி சிரித்தார்; அதை ஹலாயுதன் (பளராமர்) சகிக்க முடியவில்லை. பின்னர், ருக்மி ஒரு லட்சம் நாணயங்களை வைத்து சூதாட, பளராமர் அதில் வெற்றி பெற்றார்; ஆனால் ருக்மி ஏமாற்றத்துடன், “நான் தான் வென்றேன்,” என்று கூறினார். அப்போது, சினத்தால் கங்கையாய் ஆன பளராமர், கண்கள் சிவந்து, பத்து மில்லியன் நாணயங்களை வைத்து சூதாடினார். பளராமர் நேர்மையாக வென்றும், ருக்மி ஏமாற்றத்தால் “நான் தான் வென்றேன், சாட்சிகள் கூறட்டும்” என்றார். அப்போது, ஆகாயத்தில் இருந்து ஒரு வானொலி, “பளராமரே வெற்றி பெற்றார்; ருக்மி பொய் கூறுகிறார், வார்த்தையால் அல்ல, தர்மத்தால் வெற்றி பெற வேண்டும்” என்று அறிவித்தது. அந்த வானொலியைக் கூட பொருட்படுத்தாமல், விதர்ப நாட்டின் அரசன், தீய அரசர்களால் தூண்டப்பட்டு, பளராமரை இகழ்ந்து பேசினார்: “நீங்கள் காட்டில் திரியும் ஆயர்களே, சூதாடத் தெரியாது; அரசர்களே சூதாடுவார்கள், அம்பு எய்வார்கள்; நீங்கள் அல்ல.” இந்த அவமதிப்பும், மற்ற அரசர்களின் இகழ்ச்சியும் கேட்ட பளராமர், கோபத்தில் தன் கோலை எடுத்து, மக்களின் நடுவே ருக்மியை அடித்தார். கலிங்க நாட்டின் அரசனை பத்து படிகளில் பிடித்து, பளராமர் அவர் பற்கள் அனைத்தையும் உடைத்தார்; ஏனெனில் அவன் பற்களை காட்டி சிரித்தான். மற்ற அரசர்கள், தங்கள் கை, தொடை, தலையை உடைத்து, ரத்தத்தில் நனைந்து, பளராமரின் கோலுக்கு அஞ்சிப் பறந்தார்கள். அப்போது, ருக்மி, தன் மைத்துனன், பளராமரால் கொல்லப்பட்டபோது, ஹரி (கிருஷ்ணர்), ருக்மிணிக்கும் பளராமருக்கும் இடையிலான பாசம் உடையாமலிருக்க வேண்டும் என்று, அதை புகழவும் இல்லை, குறை கூறவும் இல்லை. பின்னர், அனிருத்தன் மற்றும் அவரது மணமகளை அழகிய தேரில் ஏற்றிக் கொண்டு, ராமர் மற்றும் தசார்ஹர்கள், மதுசூதனரின் பாதுகாப்பில், போஜகட்ட நகரத்திலிருந்து குஷாஸ்தலி நகருக்கு திரும்பினர். பின், பரிக்ஷித் மஹாராஜா கேட்டார்: “யாதவர்களில் சிறந்தவர், பாணனின் மகள் ஊஷாவை மணந்தார். அப்போது ஹரி (கிருஷ்ணர்) மற்றும் சங்கரர் (சிவன்) இடையே ஒரு பெரும் போர் நடந்தது. இந்த விபரீதமான நிகழ்வைத் தாங்கள் விரிவாகக் கூற வேண்டும்.” ஸ்ரீஶுகர் பதிலளித்தார்: “பலி மகாராஜாவின் நூறு மகன்களில் முதல்வன் பாணன். அந்த பலி, வாமனராக வந்த ஹரிக்கு பூமியைத் தானமாக அளித்தவர். பாணனே அவரது மகன்; எப்போதும் சிவபக்தன், மதிப்புமிக்கவன், தானம் செய்வதில் முனைந்தவன், புத்திசாலி, சத்தியத்துக்கு உறுதியானவன். அழகிய சோணித நகரில் பாணன் ஒருநாள் அரசராக ஆட்சி செய்தான். சம்புவின் (சிவன்) அருளால், அவனது சேவகர்கள் தேவர்களைப் போல வலிமைமிக்கவர்கள் ஆனார்கள். ஆயிரம் கரங்களால், பாணன் ருத்ரருக்கு தாண்டவ நடனத்தில் இசை வாசித்து மகிழ்வித்தான். அப்போது, அனைத்து உயிர்களின் ஆண்டவனான சிவபெருமான், பக்தர்களுக்கு ஆசிர்வாதம் அளிப்பவராக, பாணனுக்கு விருப்பமான வரம் வழங்கினார். பாணன், தன் நகரத்திற்கு காவலனாக சிவனைத் தேர்ந்தெடுத்தான். ஒரு நாள், தனது வலிமையில் மதித்து, அருகில் இருந்த கிரீஷனை நோக்கி, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் தன் கிரீடத்துடன், அவரது தாமரை போன்ற பாதங்களைத் தொட்டான்.