ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ருக்மிணி, உலகங்களின் எல்லாம் ஆண்டவராகிய கிருஷ்ணரை ஆராதனை செய்து, “நீ இந்த ஜன்மத்திலும் அடுத்த ஜன்மத்திலும் ஆசைகளை நிறைவேற்றுபவராக இருக்கின்றாய்; பிறவிப் பந்தங்களில் அலைந்து செல்லும் போது, உன் திருவடிகள் எனக்கு ஒரே அடைக்கலம் ஆகட்டும். உன்னை ஆராதிப்பவர்கள் உன்னிடம் வந்து, பொய் மற்றும் மாயை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுதலை பெறுகின்றார்கள்” என்று உரைத்தாள். அதன்பின், “அச்யுதா, பெண்களின் வீடுகளில், உன் அறிவுரையைப் பெற்ற ஆண்கள் கழுதைகள், மாடுகள், குதிரைகள், பூனைகள் மற்றும் வேலைக்காரர்கள் போல இருக்கின்றனர்; சிவன் மற்றும் பிரம்மா ஆகியோரின் சபைகளில் உன் கதைகள் பாடப்படும்போது அவர்கள் கேட்கவில்லை என்றால், அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்?” என்று கேட்டாள். “அறிவில்லாத பெண், உன் திருவடிகளைத் தழுவும் அமிர்தத்தை அறியாதவள், தனது காதலனாக கருதும் மனிதன், தோல், முடி, நகங்கள், இறைச்சி, எலும்பு, இரத்தம், கீறுகள், கழிவுகள், கசப்பு, பித்தம், காற்று ஆகியவற்றால் நிரம்பியுள்ள உயிருள்ள சடலமாகவே இருக்கிறான்” என்று கூறினாள். “தாமரை கண்களையுடையவா, உன் திருவடிகளுக்கு எனக்கு பக்தி கிடைக்கட்டும்; நீ எவரையும் உன்னிலிருந்து பிரிந்தவர் என்று பார்க்கவில்லை, நீ முழுமையான திருப்தியுடையவன். முதுமையின் காரணமாக ரஜோ குணம் அதிகமாகும் போது, நீ என்னை அருளால் நோக்கினால், அது மிக உயர்ந்த கருணை” என்று வேண்டினாள். “மதுசூதனா, உன் வார்த்தைகள் பொய்யாக இருக்காது என்று நான் நினைக்கிறேன்; ஏனெனில், பெண்ணின் பாசம் பொதுவாக தாயிடம் தான், மற்றவரிடம் சில நேரங்களில் மட்டுமே” என்றாள். “அழுக்காறு கொண்ட திருமணமான பெண், எப்போதும் புதியவற்றை நோக்கி மனதை திருப்புகிறாள்; புத்திசாலி ஒருவர், அவ்வாறு நம்பிக்கையில்லாத பெண்ணை வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது; வைத்தால், இரு பக்கங்களையும் இழக்கிறான்” என்று கூறினாள். அப்போது, பகவான் கிருஷ்ணர், “பாவித்தவளே, இளவரசியே, உன் ஆசையை அறிய நான் சொன்ன வார்த்தைகளால் உன்னை சோதித்தேன். நீ கேட்ட அனைத்தும், நான் சொன்னது உண்மை தான்” என்று அருளினார். “அழகியவளே, உனக்கு என்ன ஆசைகள் இருந்தாலும், நீ எனக்கு மட்டுமே பக்தி காட்டினால், உன் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்; நீ என் தனிப்பட்ட பக்தி கொண்டவளாக இருக்கிறாய்” என்றார். “பாபமில்லாதவளே, உன் கணவனுக்கான பாசமும், உன் நம்பிக்கையும் நிரூபிக்கப்பட்டது; என் வார்த்தைகளால் உன் மனம் குழப்பமடைந்தபோதும், உன் மனம் என்னிடம் இருந்து விலகவில்லை” என்றார். “திருமண வாழ்க்கையில், தவம் மற்றும் விரதங்களை மேற்கொண்டு, ஆசைகளுக்கு கட்டுப்பட்டவர்கள், என் மாயையில் மயங்கி, என்னை விடுதலைக்கு ஆண்டவராக நினைக்கிறார்கள்” என்று சொன்னார். “பெருமை கொண்டவர்கள், என்னை – ஆண்டவராகவும், விடுதலைக்கு சொந்தமாகவும் – அடைந்த பின்னும், பொருளாதார செல்வம் மற்றும் கணவன் ஆகியவற்றை விரும்புகிறார்கள்; அவர்கள் துரதிர்ஷ்டவான்கள். அவர்களுக்கு நரகமும், தங்கள் சொந்தவர்களிடம் பாசம் இருப்பதால் இனிமையாகவே இருக்கும்” என்றார். “வீட்டின் தலைவியாய், நீ என் விருப்பத்திற்கு மீண்டும் மீண்டும் நடந்து, அதுவும் அரிதானது; பிறவிக்கே விடுதலை தரும் செயலாகும்; பெண்கள் சிரமமாக திருப்தி அடையக்கூடியவர்கள், அவர்களின் ஆசைகள் நிறைவடையாதவை, அவர்கள் ஏமாற்றம் செய்பவர்கள்” என்றார். “பெருமை கொண்டவளே, எந்த வீட்டிலும், உன்னைப் போல பக்தி கொண்ட மனைவி நான் பார்க்கவில்லை; உன் திருமணத்தின் போது வந்த ராஜாக்களை கவனிக்காமல், என் புகழை கேட்ட பிராமணரை ரகசியமாக என்னிடம் அனுப்பினாய்” என்றார். “உன் சகோதரன் போரில் தோற்றுப், திருமண விழாவில் சூதாட்டத்தில் கொல்லப்பட்டபோது, பிரிவு பயம் காரணமாக அந்த தாங்க முடியாத துயரத்தை நீ பொறுத்துக்கொண்டாய்; எதுவும் சொல்லவில்லை; அதனால் நீ எங்களை வென்றுவிட்டாய்” என்றார். “நீ ஒரு தூதரை ரகசிய செய்தியுடன் என்னை அடைய அனுப்பினாய்; நான் இந்த உடலை விட்டு விலகுவேன் என்று நினைத்தபோதும், நீ என்னிடம் உறுதியாக இருந்தாய்; அதற்காக நாங்கள் உன்னிடம் அதேபோல் பதிலளிக்கிறோம்” என்று கூறினார். சுகர் கூறினார்: இந்த முறையில், உலகத்தின் ஆண்டவர், ருக்மிணியுடன் அன்பான உரையாடலில், தனது சொந்த வார்த்தைகளால் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்து, மனிதர்களைப் போல நடந்து, அவளுடன் மகிழ்ந்தார். அதேபோல், உலகுக்கு ஆசானாகிய ஹரி, தன் ஒவ்வொரு மனைவியின் வீட்டிலும் இருக்க, குடும்ப வாழ்க்கை கடமைகளை மேற்கொண்டு, குடும்பஸ்தராகவே இருப்பதைப் போல நடந்து காட்டினார். பிறகு, கிருஷ்ணரின் ஒவ்வொரு மனைவியும், தந்தையின் குணங்களை உடைய பத்துப் பசங்கையும், ஒன்பதாவது பசங்கையும் பெற்றனர். அச்யுதன், வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லாமல், ஒவ்வொரு மனைவியின் வீட்டிலும் இருந்ததால், அரசகுமாரிகள் அவனை மிகவும் நேசித்தார்கள்; ஆனால் அவர்கள் அவனது இயல்பை உணரவில்லை. பூத்த தாமரை முகம், நீண்ட கை, நீண்ட கண்கள், அன்பான பார்வைகள், இனிய வார்த்தைகள் – இவ்வாறு ஆண்டவர் பெண்களை மயக்கினார்; அவர்கள் தங்கள் அழகால் அவனது மனதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவன் சிரிப்பும், பார்வையும், உள்ளம் வெளிப்படுத்தும் சைகைகளும், கண்களால் அனுப்பும் அன்பும், காமன் அம்புகளால் பெண்கள் முயன்றாலும், அவன் உணர்வுகளை அவர்கள் கலக்க முடியவில்லை. இவ்வாறு, லக்ஷ்மியின் ஆண்டவரை கணவனாக பெற்ற அந்த பெண்கள் – அவர்களின் பாதையை பிரம்மா மற்றும் மற்றவர்கள் கூட அறிய முடியவில்லை – மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அன்புடன் சேவித்தார்கள்; அவனது சிரிப்பு, பார்வை, தொடுதல், அணைப்பு ஆகியவற்றுக்கு ஏங்கினார்கள். நூற்றுக்கணக்கான வேலைக்காரிகள் ஆண்டவரை வரவேற்பது, இருக்கை வழங்குவது, பாதம் கழுவுவது, பாக்கு தருவது, ஓய்வளிப்பது, விசிறுவது, வாசனை மாலைகள், முடி அலங்காரம், படுக்கை தயாரிப்பு, குளியல் மற்றும் பல அர்ப்பணிப்புகளை செய்தார்கள். கிருஷ்ணரின் மனைவிகளில், பத்து பசங்கில் சிறந்தவர்கள் எட்டு ராணிகள்; அவர்களின் பசங்குகளை நான் சொல்லுகிறேன், பிரத்யும்னனுடன் தொடங்குகிறேன். அவர்கள்: சாருதேஷ்ணா, சுதேஷ்ணா, சாருதேஹா, சுசாரு, சாருகுப்தா, பத்ரசாரு மற்றும் மற்றவர். சாருசந்திரா, விசாரு, சாரு – ஹரியின் பத்தாவது பசங்க; இவர்கள், பிரத்யும்னனை தலைவராக கொண்ட, ருக்மிணிக்கு பிறந்தவர்கள், தந்தையை விட குறைவில்லாதவர்கள். பானு, சுபானு, ஸ்வர்பானு, பிரபானு, பானுமான், சந்திரபானு, ப்ரஹத்பானு, ரதிபானு ஆகிய எட்டு பேர். ஸ்ரீபானு, பிரதிபானு – சத்யபாமாவின் பத்து பசங்க; சாம்பா, சுமித்ரா, புருஜித், சதஜித, ஸஹஸ்ரஜித். விஜயா, சித்ரகேது, வசுமான், திராவிடா, கிரது – இவை ஜாம்பவதியின் பசங்க, சாம்பாவை தலைவராக கொண்டவர்கள். வீரசந்திரா, அஷ்வசேனா, சித்ரகு, வேகவான், வ்ருஷா, ஆமா, சங்கு, வசு, ஸ்ரீமான், குந்திர் – நாக்நஜித்தின் பசங்க. ஸ்ருதா, கவி, வ்ருஷா, வீரா, சுபாஹு, பத்ரா, ஏகலா, சாந்தி, தர்ஷா, பூர்ணமாஸா – காளிந்தியின் பசங்க; சோமாகா இளையவன். பிரகோஷா, காத்ரவான், சிம்ஹா, பாலா, பிரபாலா, ஊர்த்வகா, மகாசக்தி, ஸஹா, ஓஜா, அபராஜிதா – மாத்ரியின் பசங்க. வ்ருகா, ஹர்ஷா, அனிலா, கிர்த்ரா, வர்தனா, அன்னாடா, மகாஷா, பாவனா, வஹ்னி – மித்ரவிந்தாவின் பசங்க, க்ஷுதி உடன். சங்க்ராமஜித், ப்ரஹத்ஸேனா, சூரா, ப்ரஹரணா, அரிஜித், ஜயா, சுபத்ரா, வாமாயு, சத்யகா – பத்ராவின் பசங்க. தீப்திமான், தாம்ரா, தப்தா மற்றும் பிறர் – ரோஹிணியின் பசங்க; பிரத்யும்னனிலிருந்து அனிருத்தா பிறந்தார், ருக்மவதியின் மகன், ருக்மியின் மகள், போஜகட்ட நகரில். அவர்களின் பசங்குகளும், பேரன்களும் கோடிக்கணக்கில் இருந்தன; கிருஷ்ணரின் பசங்க்களின் தாய்கள் பதினாறு ஆயிரம். ராஜா கேட்டார்: “ருக்மி, கிருஷ்ணரால் அவமானப்படுத்தப்பட்டு, அவரை கொல்ல ஆசைப்படும் நிலையில், எப்படி தனது மகளை கிருஷ்ணரின் மகனுக்கு கல்யாணத்தில் கொடுத்தார்? இந்த எதிரிகளின் திருமண கதையைச் சொல்.” யோகிகள் கடந்த, எதிர்காலம், நிகழ்காலம், உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது, தூரம், மறைந்தது ஆகியவற்றை தெளிவாக அறிகிறார்கள். சுகர் கூறினார்: ஸ்வயம்வரத்தில், காமதேவன், பல உறுப்புகளுடன், அவளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; கூடிவந்த ராஜாக்களை வென்று, அவர் தனக்கே அந்த பெண்ணை போரில் ரதத்தில் அழைத்துச் சென்றார். ருக்மி, கிருஷ்ணரிடம் ஏற்பட்ட பகை நினைத்து, அவமானம் பட்டிருந்தாலும், தனது சகோதரியின் மகனுக்கு தனது மகளை கொடுத்து, சகோதரியை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தார்.