ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

மகாபாரதக் கதையின் புனிதமான தருணங்களில், பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் மஹிஷி ருக்மிணி தேவியார், இறைவனிடம் எளிமையாகவும், அனுபவமுள்ளவராகவும் சொன்னாள்: “ஓம்! கோபத்தை விட்டு விட்ட முனிவர்கள் உமது பெருமையை போற்றுகின்றனர். நீ உலகுகளுக்கு ஆத்மாவும், ஆத்மாக்களையும் அளிப்பவரும் என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன். உமது கண் பளிங்கு நேர்ந்தால், கால சக்தியால், பிரஹ்மா, சிவா போன்றவர்களும் தங்கள் ஆசிர்வாதங்களை இழக்கிறார்கள்; பிறர் நிலை என்ன ஆகும்? கதையின் அடுத்த கட்டத்தில், ருக்மிணி தேவி சொன்னாள்: “கதா சகோதரரே, உமது வார்த்தைகள் வெளிப்படையாக எதுவும் தெரியாதபோல இருந்தாலும், உமது வில்லின் இரைச்சலால் ராஜாக்களை விரட்டினாய்; பிறகு, மற்ற விலங்குகளுக்குள் சிங்கம் தனது பங்கைக் கைப்பற்றுவது போல என்னை எடுத்துச் சென்றாய். அவர்களது பயத்தால், நான் கடலுக்குள் புகுந்தேன். “உம்மை அடைய விரும்பி, அம்பரீஷன், நஹுஷன், கயன் போன்ற சிறந்த ராஜாக்கள் தங்கள் ராஜ்யங்களை விட்டு வனத்தில் சென்றார்கள்; இங்கு இருப்பவர்கள் ஏன் உமது பாதையை பின்பற்றவில்லை? “உமது தாமரைக் காள்களின் வாசனை, சீரியோர் புகழும், மோக்ஷம் அளிப்பதும் அறிந்த பின், வேறு யாரைத் தஞ்சமாக நாடுவார்கள்? உலகியலால் கண்கள் மூடப்பட்ட மனிதர்கள், லக்ஷ்மி வாசமான உம்மை அறியாமல், தங்கள் வாழ்க்கையை வீணாக்குகிறார்கள். “உலகங்களின் இறைவனே, நான் உம்மை முறையாக வழிபட்டேன்; உம்மை வழிபடுவோருக்கு இம்மையும் மறுமையும் வேண்டியவை எல்லாம் தருவீர். பிறவித் துயரங்களில் நான் சுற்றும்போது, உமது திருப்பாதங்கள் எனக்கு ஒரே தஞ்சமாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில், உம்மை உண்மையுடன் வணங்குவோருக்கு, பொய்யிலிருந்து விடுதலை தருவீர். “அச்யுதா! பெண்களின் இல்லங்களில், உம்மால் பயின்றவர்கள், உமது கதைகள் சிவா, பிரஹ்மா போன்ற சபைகளில் பாடப்படாவிட்டால், அவர்கள் வாழ்க்கை எதற்கு? அவர்கள் கழுதை, பசு, குதிரை, பூனை, தாசன் போன்றவர்களாகவே இருப்பார்கள். “ஒரு அறியாத பெண், உமது தாமரைக் கால்களின் அமுத வாசனையை அனுபவிக்கவில்லை என்றால், அவள் தன் கணவனை நேசிப்பாள்; ஆனால் அவன் தோல், முடி, நகம், இரத்தம், எலும்பு, காய்ச்சல், கழிவுகள், காற்று போன்றவற்றால் நிரம்பிய, உயிரற்ற உடலை மட்டுமே நேசிப்பாள். “தாமரைக் கண்ணனே, உமது திருப்பாதங்களில் எனக்கு பக்தி கிடைக்க வேண்டும்; நீ சுயமாய் நிறைவானவன், யாரையும் தனிப்பட்டவராகப் பார்க்காதவன். வயது முதிரும் போது, உமது கருணை பார்வை என்மீது விழும் போது, அதுவே உமது பரம தயை. “மதுசூதனா, உமது வார்த்தைகள் பொய் என நான் நினைக்கவில்லை. ஒரு கன்னிகையின் பாசம் பொதுவாக தாய்க்கே, அரிதாகவே வேறொருவருக்கே. “கணவனை இழந்த ஒரு பெண், மனம் புதியவரை நாடும்; அறிவுள்ளவன் அப்படிப்பட்ட பெண்ணை வைத்துக்கொள்வது சிறந்தது அல்ல; அப்படிச் செய்தால் இரண்டும் இழக்கும். அப்போது ஸ்ரீகிருஷ்ணர், அந்த புனிதமான ருக்மிணியிடம் பரிசோதனைக்காக சொன்ன வார்த்தைகளுக்குப் பதிலளித்து, “பாத்திரமானவளே, இளவரசியே, உன்னை நான் சொற்களால் சோதித்தேன்; நீ கேட்டதெல்லாம் உண்மைதான். “அழகியவளே, உனக்கு என்ன வேண்டுமானாலும், நீ எனது பரமபக்தையாக இருந்தால், அது எப்போதும் கிடைக்கும். “பாவமில்லாதவளே, உன் கணவனுக்கான அன்பும், உன் தூய்மை நிரூபிக்கப்பட்டது. என் சொற்களால் கலங்கினாலும், உன் மனம் என்மீது நிலைத்திருந்தது. “கிருஹஸ்த ஆசிரமத்தில் விரதம், தவம் செய்து எனை வணங்கினாலும், ஆசை கொண்டவர்கள் என் மாயையில் மயங்குகிறார்கள், என்னை மோக்ஷம் தரும் ஆண்டவனாகவே நினைப்பார்கள். “என்னை அடைந்த பிறகும், செல்வம், கணவன் போன்ற உலக ஆசைகளை விரும்புவோர், துரதிர்ஷ்டவான்கள். அவர்களுக்கு நரகமே சுகமாக இருக்கும். “கிருஹலட்சுமியே, நீ எப்போதும் எனக்கே ஒத்துச் நடந்தாய்; இது அரியதும், பிறவியிலிருந்து விடுவிப்பதும்; பெண்களுக்கு கடினம், ஆசைகள் நிறைந்தவர்கள், ஏமாற்றும் பெண்களுக்கே கூட. “பெருமையுள்ளவளே, எந்தவொரு வீட்டிலும் உன்னைப் போல பக்தி கொண்ட மனைவியை நான் காணவில்லை; உன் திருமணத்திலேயே வந்த ராஜாக்களைப் பொருட்படுத்தாமல், என் புகழைக் கேட்ட பிராமணனை ரகசியமாக என்னிடம் அனுப்பினாய். “உன் சகோதரன் போரில் காயமடைந்து, திருமண விழாவில் சூதாட்டத்தில் கொல்லப்பட்டபோது, என்னை பிரிந்துவிடுவேன் என்ற பயத்தில், அந்த துயரத்தை சகித்தாய்; எதுவும் சொல்லவில்லை; அதனால் நீ எங்களை வென்றுவிட்டாய். “நீ என் மேல் தூதர் அனுப்பி, என்னை பெற முயன்றாய்; உன் உடலை நான் விட்டு விடுவேன் என நீ நினைத்தபோதும், உன் மனம் என்மீது நிலைத்திருந்தது; அதற்காக நாங்களும் உனக்குப் பதிலளிக்கிறோம்.” இவ்வாறு ஸ்ரீகிருஷ்ணர், உலகத்தின் ஆண்டவனாக, ருக்மிணியுடன் அன்பும், பரிசோதனையும் கலந்து உரையாடி, மனிதர்களைப் போல நடித்து அவளுக்கு மகிழ்ச்சி தந்தார். அதேபோல், ஹரி, உலகாசார்யராக, தம் ஒவ்வொரு மனைவியரின் இல்லங்களிலும் கிருஹஸ்தராக வாழ்ந்து, குடும்ப தர்மங்களை மேற்கொண்டார். பின்னர், ஒவ்வொரு மனைவிக்கும் கிருஷ்ணர் பத்து பிள்ளைகளை பெற்றார்; ஒவ்வொருவரும் தந்தையர் போன்ற வீரமும், குணங்களும் கொண்டவர்கள்; ஒன்பதாவது பிள்ளையும் பிறந்தனர். அச்யுதன் எப்போதும் வீட்டை விட்டு வெளியே போகவில்லை; ஆனாலும், அவரவர் இல்லங்களில் அவரை பார்த்த மனைவியர், அவரை தங்கள் உயிரானவராக எண்ணினர்; ஆனால் அவருடைய பரம தெய்வீகத்தை அவர்கள் உணரவில்லை. அவரது முகம் மலர்ந்த தாமரையைப் போல, நீண்ட கை, நீண்ட கண்கள், அன்பான பார்வை, இனிய சொற்கள்—இவை எல்லாம் அவருடைய மனைவியரின் மனதை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் செய்தது. அவரது சிரிப்பும், கண்களின் சைகையிலும், உள்ளார்ந்த உணர்வும், காதல் நிறைந்த வார்த்தைகளும், பெண்கள் காமதேனின் அம்புகளைப் போட்டு முயன்றும், அவருடைய மனதை அசைக்க முடியவில்லை. இவ்வாறு, லக்ஷ்மியின் ஆண்டவரை கணவனாகப் பெற்ற அந்த பெண்கள்—பிரஹ்மா முதலியவர்களுக்கே அறிய முடியாத பாதையில்—மகிழ்ச்சியுடன், உன்னதமான அன்புடன், அவருடைய சிரிப்பு, பார்வை, தொடுதல், அணைப்பு ஆகியவற்றுக்காக ஏங்கிக் கொண்டே சேவை செய்தனர். நூற்றுக்கணக்கான தாசிகள், அவரை வரவேற்பது, இருக்கை அளிப்பது, திருவடிகளை கழுவுவது, பாக்கு தருவது, ஓய்வு அளிப்பது, விசிறுவது, மலர் மாலை சூட்டுவது, கூந்தலை ஒழுங்குபடுத்துவது, படுக்கை அமைப்பது, குளியல் செய்யச் செய்வது போன்ற சேவைகளில் ஈடுபட்டனர். கிருஷ்ணரின் மனைவிகளில் முக்கியமான எட்டு பேருக்கு பத்து பிள்ளைகள்; அவற்றில் முதலில் பிரத்யும்னன் பிறந்தார். அவர் பிறந்தவர்கள்: சாருதேஷ்ணன், சுதேஷ்ணன், சாருதேஹன், சுசாரு, சாருகுப்தன், பத்ரசாரு, சாருசந்திரன், விசாரு, சாரு; இவர்கள் பத்தாவது; இவர்கள் அனைவரும் ருக்மிணியிலிருந்து பிறந்தவர்கள், தந்தையைப் போலவே. சத்யபாமாவுக்கு பிறந்த பிள்ளைகள்: பானு, சுபானு, ஸ்வர்பானு, பிரபானு, பானுமான், சந்திரபானு, ப்ருஹத்பானு, ரதிபானு, ஸ்ரீபானு, பிரதிபானு. ஜாம்பவதிக்கு பிறந்தவர்கள்: சாம்பன், சுமித்ரன், புருஜித், சதஜித், ஸஹஸ்ரஜித், விஜயன், சித்ரகேது, வசுமான், திரவிடன், கிரது. நாக்நஜித்துக்கு பிறந்தவர்கள்: வீரசந்திரன், அஸ்வசேனன், சித்ரகு, வேகவான், வ்ருஷ, ஆம, சங்கு, வசு, ஸ்ரீமான், குந்திர். காலிந்திக்கு பிறந்தவர்கள்: ஸ்ருதன், கவிஸ், வ்ருஷன், வீரன், சுபாகு, பத்ரன், ஏகலன், சாந்தி, தர்ஷன், பூர்ணமாசன், சோமகன். மாதிரிக்கு: ப்ரகோஷன், காத்ரவான், சிம்மன், பலன், ப்ரபலன், ஊர்த்வகன், மஹாசக்தி, ஸஹன், ஓஜன், அபராஜிதன். மித்ரவிந்தைக்கு: வ்ருகன், ஹர்ஷன், அனிலன், கிருத்ரன், வர்தனன், அன்னாதன், மஹாசன், பாவனன், வஹ்னி, க்ஷுதி. பத்ராவுக்கு: சங்க்ராமஜித், ப்ருஹத்ஸேனன், சூரன், பிரஹரணன், அரிஜித், ஜயன், சுபத்ரன், வாமாயு, சத்தியகன். ரோஹிணிக்கு: தீப்திமான், தாம்ரன், தப்தா மற்றும் பிற பிள்ளைகள். பிரத்யும்னனுக்கு ருக்மவதியால் (ருக்மியின் மகள்) அனிருத்தன் பிறந்தான், அவன் வீரன்; அவன் போஜகட்ட நகரில் பிறந்தான். அவர்களது பிள்ளைகள், பேரர்கள் கோடிக்கணக்கில் இருந்தனர். கிருஷ்ணரின் பிள்ளைகளுக்கு தாயாக இருந்தவர்கள் பதினாறாயிரம் பெண்கள். இவ்வாறு, பகவான் கிருஷ்ணரின் திருமண வாழ்வும், அவரது பரமபக்தையான ருக்மிணி தேவியின் அன்பும், அவருடைய மனைவியரின் சேவை, பிள்ளைகளின் பெருமை ஆகியவை பாகவத புராணத்தில் புனிதமாக விரிந்துள்ளன.