ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் முகத்தை நேசத்துடன், அன்போடு பார்த்து, பாரத குலத்தின் சிறந்தவருக்கு, ருக்மிணி மென்மையான பார்வையுடன், தாழ்மையான நகைமுகத்துடன், இனிமையாகப் பேசத் தொடங்கினாள். “தாமரைக் கண்களையுடையவரே! நீங்கள் சொன்னது உண்மைதான். எல்லா ஐஸ்வர்யங்களுக்கும் அதிபதியான உங்களைப் போன்றவருக்கு, என்னைப் போல் சிறிய குணங்களும், அறிவும் இல்லாதவள் எப்படி பொருத்தமான துணையாய் இருக்க முடியும்? பெரும் புயலே! எல்லா குணங்களும் உங்களுள் உறைந்துள்ளன; ஆனாலும், அலைகளுக்கடியில் உள்ள கடல் போல், அவை உங்களைத் தொட முடியாது. நீங்கள் எப்போதும் இంద్రியங்களுக்குப் புறம்பாக இருப்பவர்; ஆனாலும் பக்தர்களுக்காக வடிவெடுத்து, அரசர்களின் மனதில் உள்ள அறியாமை இருளை நீக்குகிறீர். முனிவர்கள் அனுபவிக்கும் உங்கள் திருவடிகளை அடைவது, மனிதர்களுக்கும், மற்ற உயிர்களுக்கும் எளிதல்ல, ஏனெனில் உங்கள் செயல்கள் உலகியலாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாதவை; உங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள்தான் உங்கள் பாதையை உணர முடியும். உங்களிடம் என்னும் தனிப்பட்ட உரிமை யாருக்கும் இல்லை, ஏனெனில் உங்களைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. பெரியவர்களும் உங்களுக்கு வணங்கி, தங்கள் புகழையும், செல்வத்தையும் அர்ப்பணிக்கிறார்கள். குற்றமுட்ட ஆசையிலும் செல்வத்திலும் மூடப்பட்டவர்கள் உங்களை அறியமாட்டார்கள்; ஆனாலும், பெரியவர்களும் உங்களுக்குப் பிரியமானவர்களாக இருக்கிறார்கள். மனிதர்களின் எல்லா குறிக்கோள்களும், அதன் பலன்களும் நீங்கள் தான். உங்களை விரும்பும் ஞானிகள் எல்லாவற்றையும் விட்டு விடுகிறார்கள். மனிதர்களின் இன்ப, துன்பங்களில் மூழ்கியவர்களுக்கு உங்கள் தொடர்பு பொருத்தமில்லை. கோபத்தை விட்டு விட்ட முனிவர்கள் உங்கள் மகத்துவத்தைப் போற்றுகிறார்கள்; நீங்கள் உலகங்களுக்கு ஆத்மாவும், ஆத்மா கொடுப்பவரும். உங்கள் புருவம் நேராகும் போது, பிரம்மா, சிவா போன்றவர்களும் தங்கள் ஆசீர்வாதங்களை இழக்கிறார்கள்; பிறருக்கு என்ன நிலை? கதையற்றவரே! உங்கள் வார்த்தைகள் சாதாரணமாகத் தோன்றலாம்; ஆனாலும், உங்கள் வில்லின் ஒலி மட்டுமே போதும், அரசர்களை விரட்டுவதற்கும், என்னை விலங்குகளுக்குள் சிங்கம் பங்கெடுத்துக்கொள்வது போல் அழைத்துச் செல்லவும். அவர்கள் பயத்தில், நான் கடலுக்குள் புகுந்தேன். உங்களை விரும்பி, அம்பரீஷன், நஹுஷன், கயா போன்ற தலைசிறந்த அரசர்களும் தங்கள் ராஜ்யத்தை விட்டு வனத்திற்குச் சென்றனர். இங்கே இருப்பவர்கள் ஏன் உங்கள் பாதையைப் பின்பற்றவில்லை? நல்லவர்கள் புகழும் உங்கள் திருவடிகளின் வாசனையை ஒருமுறை அறிந்த பிறகு, வேறு எந்த அடைக்கலத்தையும் நாடுவார்களா? உலகியல் ஆசைகளால் கண்கள் மூடப்பட்ட மனிதர்கள், லக்ஷ்மியின் இல்லத்தையும், நற்குணங்களின் களஞ்சியத்தையும் புறக்கணிக்கிறார்கள். உலகத்தின் ஆண்டவராகிய உங்களைக் கையாண்டேன்; நீங்கள் இப்பிறப்பிலும் அடுத்த பிறப்பிலும் ஆசைகளை நிறைவேற்றுபவர். பிறவிப்பிறவியாகச் சுற்றும் எனக்கு, உங்கள் திருவடிகள் ஒரே அடைக்கலமாக இருக்கட்டும்; உங்களை வழிபடுபவரிடம் நீங்கள் வந்து, பொய் அறங்களை நீக்குகிறீர். அச்யுதா! பெண் இல்லங்களில், உங்கள் கதை சிவன், பிரம்மா போன்றவர்களின் சபையில் பாடப்படாமல், அவர்கள் காதில் விழாதபோது, அந்த ஆண்கள் கழுதை, பசு, குதிரை, பூனை, அடிமை போன்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்; அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்? முட்டாள் பெண், உங்கள் திருவடிகளின் அமுத வாசனையை அறியாமல், தோல், முடி, நகம், இரத்தம், எலும்பு, புழு, மல, கபம், பித்தம், வாயு முதலியவற்றால் நிரம்பிய, உயிரில்லா உடலைக் கொண்ட காதலரை விரும்புகிறாள். தாமரைக் கண்களையுடையவரே! எனக்கு உங்கள் திருவடிகளுக்கே பக்தி கிடைக்கட்டும்; நீங்கள் சுயமாக திருப்தியடைந்தவரும், யாரையும் தனிப்பட்டவராகப் பார்ப்பதில்லை. வயதின் காரணமாக ராஜஸ குணம் அதிகரிக்கும் போது, நீங்கள் என்னை அருளால் பார்ப்பது, எங்களுக்கு உங்களின் உன்னதமான கருணை. மதுசூதனா! உங்கள் வார்த்தைகள் பொய்யென்று நினைக்கவில்லை; ஏனெனில், பெண்ணின் பாசம் பொதுவாகத் தாயிடம் தான், பிறரிடம் அரிதாகவே இருக்கும். திருமணமானவளும், நல்லொழுக்கமில்லாதவளும், அவளது மனம் எப்போதும் புதுமையை நாடும். ஞானி அப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையில்லாத பெண்ணை வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது; வைத்தால், இருபக்கத்தையும் இழக்கிறான். அப்போது, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பேசினார்: "பதிவானியே! இளவரசியே! உன் விருப்பத்தை அறிய நான் சொன்ன வார்த்தைகள் மூலம் உன்னைச் சோதித்தேன். நீ கேட்டதெல்லாம் உண்மையே. அழகியவளே! உனக்கு என்ன ஆசை இருந்தாலும், நீ என்மீது மட்டும் பக்தியுடன் இருந்தால், அவை அனைத்தும் நிறைவேறும்; ஏனெனில், நீ எனக்கு முழுமையாக அர்ப்பணித்தவள். பாவமில்லாதவளே! கணவருக்கான உன் பாசமும், உன் நேர்மையும் நிரூபிக்கப்பட்டது. என் வார்த்தைகளால் உன் மனம் கலங்கினாலும், நீ என்மீது நிலைநிறுத்திய மனதை மாற்றவில்லை. விவாக வாழ்க்கையில் தவமும் விரதமும் மேற்கொண்டு, ஆசைகளோடு என்னை வழிபடுகிறவர்கள், என்னை மோக்ஷதாதாவாக எண்ணி, என் மாயையால் மோசப்பட்டவர்கள். பெருமை கொண்டவர்கள், என்னை அடைந்து, மோக்ஷத்தைப் பெற்றபிறகும், உலகியலான செல்வம், கணவர் முதலியவற்றை விரும்பினால், அவர்கள் அதிர்ஷ்டமில்லாதவர்கள். அவர்களுக்கு நரகமே இனிமையாகத் தோன்றும், ஏனெனில் தங்கள் வகையைப் பிடித்திருக்கிறார்கள். இல்லத்தாரே! உன் பாக்கியத்தால், நீ என்னுடன் ஒத்துழைத்தாய்; இது அரிதானது, பிறவியிலிருந்து விடுவிக்கக் கூடியது. பெண்கள் எளிதில் திருப்தியடையாதவர்கள் என்றாலும், நீ பெற்ற பெருமை அபூர்வமானது. பெருமையுள்ளவளே! எந்த இல்லத்திலும் உன்னைப் போல் கணவருக்குப் பக்தி கொண்ட மனைவியைக் காணவில்லை. உன் திருமணத்தில் வந்த அரசர்களை எண்ணிக்கொள்ளாமல், என் புகழை கேட்ட பிராமணனை ரகசியமாக என்னிடம் அனுப்பினாய். உன் சகோதரன் யுத்தத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, கலியாட்டத்தில் கொல்லப்பட்டபோதும், என்னைவிட்டு பிரிந்துவிடுவேனோ என்ற பயத்தில், அந்த தாங்க முடியாத துயரத்தையும் பொறுத்துக் கொண்டாய்; எதுவும் சொல்லவில்லை; அதில் நீ எங்களை வென்றுவிட்டாய். நீ தூதரின் மூலம் ரகசிய செய்தி அனுப்பி என்னைப் பெற்றுக்கொண்டாய்; இந்த உடலை நான் தவிர்த்துவிடுவேனோ என்று நினைத்தபோதும், நீ என் பக்கமே நிலைத்திருந்தாய்; அதற்காக, நாங்களும் உனக்கு அதேபோல் பதில் அளிக்கிறோம்." இவ்வாறு, உலகங்களுக்கு ஆண்டவனான பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர், ருக்மிணியுடன் அன்பும், நகைச்சுவையும் கலந்த உரையாடலால் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தார்; மனிதர்களைப் போல் நடித்து, அவளோடு ஆனந்தமாக இருந்தார். இதேபோல், உலகாசிரியனான ஹரியும், ஒவ்வொரு மனைவியின் இல்லத்திலும் இல்லத்தரசர் போல் இருந்து, இல்லற தர்மங்களை நடத்தினார். பின்னர், ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் ஒவ்வொரு மனைவிக்கும் பத்து பிள்ளைகள் பிறந்தனர்; ஒவ்வொருவரும் தந்தையைப் போல் வீரமும், குணமும் பெற்றவர்கள்; ஒன்பதாவது பிள்ளையும் இருந்தது. அச்யுதன் எப்போதும் வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லாதபடி, ஒவ்வொரு மனைவியின் இல்லத்திலும் இருந்ததைப் பார்த்து, அந்த ராஜகுமாரிகள், அவரை மிக அருகியவனாக எண்ணினார்கள்; ஆனாலும், அவருடைய உண்மையான இயல்பை அவர்கள் அறியவில்லை. மலர்ந்த தாமரையைப் போல் முகம், நீண்ட கை, நீண்ட கண்கள், அன்பான பார்வை, இனிய சொற்கள்—இவற்றால், பகவான் அந்த பெண்களை மயக்கினார்; அவர்களே தங்கள் அழகால் அவரை வெல்ல முடியவில்லை. அவர் கண்களில் குண்டும், புன்னகையிலும், உடல் மொழியில் உள்ள காதலை வெளிப்படுத்தும் சைகைகளிலும், புருவ சலனத்தில் வெளிப்படும் சிந்தனையிலும், அன்பு கலந்த வார்த்தைகளிலும், அந்த பதினாறாயிரம் மனைவிகள் மனதை கவர முயன்றும், அவருடைய மனம் குலுங்கவில்லை. இவ்வாறு, லக்ஷ்மியின் ஆண்டவரை கணவராகப் பெற்ற அந்த பெண்கள்—பிரம்மா முதலியவர்களும் அறிய முடியாத பாதையை அடைந்தவர்கள்—அவரது புன்னகை, பார்வை, தொடுதல், அணைப்பு ஆகியவற்றுக்காக எப்போதும் ஆவலுடன், தொடர்ந்தும் அன்புடன் சேவை செய்தார்கள். நூற்றுக்கணக்கான தாசிகள், பகவானுக்கு வரவேற்பு, ஆசனம், பாதம் கழுவுதல், வெற்றிலை தருதல், ஓய்வளித்தல், விசிறுதல், மலர் மாலை, முடி அலங்காரம், படுக்கை அமைத்தல், குளியல் முதலிய சேவைகளைச் செய்தார்கள். கிருஷ்ணரின் மனைவிகளில், பத்து பிள்ளைகளில் சிறந்தவர்களான எட்டு ராணிகள்; அவர்களின் பிள்ளைகள், பிரத்யும்னனை முதலில் கூறி, இப்போது சொல்லுகிறேன்: அவர்கள் சாருதேஷ்ண, சுதேஷ்ண, சாருதேஹன், சுசாரு, சாருகுப்தன், பத்ரசாரு, மற்றொருவர். சாருசந்திரன், விசாரு, சாரு—இவர்கள் பத்தாவது; இவர்கள் பிரத்யும்னனை முன்னிட்டு, ருக்மிணிக்கு பிறந்தவர்கள்; தந்தைபோல் வீரமும் குணமும் உடையவர்கள். பானு, சுபானு, ஸ்வர்பானு, பிரபானு, பானுமான், சந்திரபானு, ப்ருஹத்பானு, ரதிபானு—இவர்கள் எட்டு பேர். ஸ்ரீபானு, பிரதிபானு—இவர்கள் பத்து பேர்; இவர்கள் சத்யபாமாவின் பிள்ளைகள். சாம்ப, சுமித்ர, புருஜித், சதஜித், ஸஹஸ்ரஜித்—இவர்கள் ஜாம்பவதியின் பிள்ளைகள். விஜய, சித்ரகேது, வசுமான், திராவிட, கிரது—இவர்கள் சாம்பனை முதன்மையாகக் கொண்டு, தந்தை விரும்புபவர்கள். வீரசந்திரன், அஸ்வசேனன், சித்ரகு, வேகவான், வ்ருஷ, ஆம, சங்கு, வசு, ஸ்ரீமான், குந்திர்—இவர்கள் நாக்நஜித்தின் பிள்ளைகள். இவ்வாறு, பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தமது மனைவிகளுடன் இல்லற தர்மத்தை நடத்தி, உலகிற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இருந்தார்; அவர்களும், அவரை பெற்ற பாக்கியத்தில் மகிழ்ந்து, பக்தியுடன் சேவை செய்து வாழ்ந்தார்கள்.