ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

புண்ணியவதி, நலமுள்ளவளே, எனது செயலால் நீ இங்கு அழைத்து வரப்பட்டாய். உன்னால், சக்தியில் மதித்துப் பெருமை கொண்டிருந்த அரசர்களின் அகந்தையை அடக்கவும், நல்லவர்களுக்கு நன்மை செய்யவும் வந்தேன். உண்மையில், எனக்கு மனைவி, பிள்ளைகள், இன்பம் ஆகியவற்றில் ஆசை இல்லை; எனது மனம் முழுமையாக தன்னிலே நிறைந்திருக்கிறது. என் இல்ல வாழ்க்கை வெளிச்சமற்ற யாகம் போலவே. இவ்வாறு பகவான் கூறி முடித்ததும், அவர் தன் உயிர்போல் நேசித்த ருக்மிணியை பார்த்தார். அவளது பெருமை முடிவடைந்தது. மூவுலகங்களின் அதிபதி, தன் காதலியிடமிருந்து முன்புபோல் கேட்காத கடுமையான வார்த்தைகளை கூறியதும், அவளது உள்ளம் அச்சத்தில் நடுங்கி, ஆழ்ந்த துக்கத்தில் மூழ்கி அழத் தொடங்கினாள். அவள் அழகிய பாதம், சிவப்பாக ஒளிரும் நகங்களால் பூமியில் கோடு இழுத்தாள். கண்களில் கருவிழி கரும்பட, கண்ணீர் பெருகியது. மஞ்சள் பூசிய மார்புகள் கண்ணீரால் நனைந்தன. தலையைக் குனிந்து, மிகுந்த துக்கத்தால் குரல் அடங்கியது. அவளது மனம் தாங்க முடியாத துக்கத்தால் சிதைந்தது. பயமும் துக்கமும் காரணமாக, அவளது வளையல் கையில் இருந்து விழுந்தது; விசிறி கீழே விழுந்தது. உடலும் மனமும் குழம்பி, திடீரென மயங்கி, காற்றால் குலுங்கும் வாழை மரம்போல் கீழே விழுந்தாள்; முடி சிதறியது. இதை கண்ட கிருஷ்ணர், தனது பிரியமானவளின் பேரன்பால் கட்டப்பட்டவர், அவளது ஆழ்ந்த பாசத்தை முழுமையாக உணராதவர், தாமும் கருணை கொண்டார். உடனே படுக்கையிலிருந்து இறங்கி, நான்கு கரங்களுடைய பகவான் அவளைத் தூக்கி எழுப்பினார். அவளது சிதறிய கூந்தலைச் சீரமைத்து, தம் தாமரைக் கரத்தால் முகத்தைத் துடைத்தார். அவளது கண்களில் கண்ணீரைத் துடைத்து, துக்கத்தால் நனைந்த மார்புகளையும் துடைத்தார். அவளைத் தம் கரத்தில் அணைத்துக் கொண்டார்; அவள், அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் நேசிக்காதவள். துக்கத்தில் தவித்த அவளை, பகவான், தன் கருணையால் ஆற்றல் கூறினார். அவளது மனம் பெருமையும் விளையாட்டும் காரணமாக குழம்பினாலும், அவளுக்கு இத்தகைய துக்கம் உரியதல்ல. நல்லவர்களுக்கு அடைக்கலம் ஆன பகவான், அவளைத் தணித்து ஆறுதல் கூறினார். பகவான் சொன்னார்: “விதர்ப தேவி, கோபப்படாதே. நீ எனக்கு எவ்வளவு பற்று கொண்டவள் என்று எனக்குத் தெரியும். உன் வார்த்தைகளை கேட்பதற்காகவே நான் இவ்வாறு விளையாட்டாக நடந்தேன், அழகியே. உன் முகத்தைப் பார்க்க ஆசைப்பட்டேன்; அன்பில் நடுங்கும் உன் உதடுகளும், சிவப்பாகும் பக்கநோக்கி பார்வையும், அழகான புருவ வளைவும் காண விரும்பினேன். இல்லற வாழ்க்கையில், மனமுள்ளவளே, கணவன் மனைவியுடன் இப்படி விளையாட்டு உரையாடல் செய்வதே மிக உயர்ந்த பயன். இவ்வாறு பகவான் ஆறுதல் கூறியதும், ருக்மிணி அவருடைய வார்த்தைகள் வெறும் விளையாட்டு என உணர்ந்தாள். தன் பிரியமானவரால் விலகப்படுவேன் என்ற பயம் அவளுக்குத் தளர்ந்தது. அவளது பார்வை மென்மையும் அன்பும் நிறைந்தது; முகத்தில் வெட்கம் கலந்த இனிய புன்னகையுடன், பாரத வம்சத்தவரே, அவள் பகவானை நோக்கி பேசினாள்: “தாமரைக்கண் உடையவரே, நீங்கள் சொன்னது உண்மைதான். என்னைப் போன்ற குறைபாடுகள் நிறைந்த, அறியாமை உடையவள், எல்லா ஐஸ்வர்யங்களுக்கும் அதிபதியான உங்களை எப்படி பெற முடியும்? உங்களது பெருமையில் நீங்களே மகிழ்கிறீர்களே! மிகுந்த பலங்களும், குணங்களும் உங்களுள் தானே இருக்கின்றன; ஆனால் அவை உங்களைத் தொடவில்லை. அலைகளுக்குள் சமுத்திரம் இருப்பது போல, ஐந்துபுலன்கள் உங்களை விட்டு விலகியுள்ளன. பக்தர்களுக்காக உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, அரசர்களின் உள்ளத்தை அறியாமை என்ற இருளிலிருந்து விடுவிக்கிறீர்கள். உங்கள் திருவடிகளுக்கான பாதை முனிவர்களால் அனுபவிக்கப்படுகிறது; ஆனால் சாதாரண மனிதர்களும், மிருகங்களும் அதை அறிய முடியாது. ஏனெனில், உங்கள் செயற்பாடுகள் உலகியலுக்கு அப்பாற்பட்டவை; உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களே உங்களை உணர முடியும். உங்களுக்கு சொத்துகள் இல்லை, ஏனெனில் உங்களைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை; மிகுந்த சக்தி உடையோரும் உங்களுக்கு வணங்குகிறார்கள். ஆசை, செல்வம் ஆகியவற்றால் கண்கள் மறைந்தவர்கள் உங்களை அறிய முடியாது; ஆனாலும், பெரியோர்கள் உங்களை நேசிக்கிறார்கள், நீங்களும் அவர்களை நேசிக்கிறீர்கள். மனிதர்களின் எல்லா குறிக்கோளும், அவற்றின் பயனும் நீங்களே; ஞானிகள் உங்களை விரும்பி, அனைத்தையும் துறக்கிறார்கள். உங்களுடன் இணைவது அவர்களுக்கு உரியது; மனம்–பெண், ஆண் இன்ப துன்பங்களில் மூழ்கியவர்களுக்கு அல்ல. கோபத்தை விட்டு வைத்த முனிவர்கள் புகழும் உங்களது பெருமை எல்லோருக்கும் ஆத்மாவும், ஆத்மா கொடுப்பவருமாக இருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டிருக்கிறேன். உங்கள் புருவம் காலத்தின் சக்தியை அறிவிக்கும் போது, பிரம்மா, சிவனுக்கே ஆசீர்வாதம் நீங்குகிறது; மற்றவர்களுக்கு என்ன நிலை? கதா சகோதரரே, உங்கள் வார்த்தைகள் மெலிதாகத் தோன்றினாலும், நீங்கள் வில்லின் ஒலியால் அரசர்களை ஓட்டிவிட்டு, என்னை விலங்குகளுக்குள் சிங்கம் தன் பங்கைக் கைப்பற்றுவது போல எடுத்துச் சென்றீர்கள். அவர்களுக்குப் பயந்து, நான் கடலில் புகுந்தேன். உங்களை விரும்பி, அம்பரீஷன், நஹுஷன், கயன் போன்ற மன்னர்கள் தங்கள் ராஜ்யத்தை விட்டுவிட்டு காடுகளில் சென்றனர்; ஆனால் இங்கு இருப்பவர்கள் ஏன் உங்கள் பாதையைப் பின்பற்றவில்லை? உங்கள் திருவடிகளின் வாசனை, நல்லவர்கள் புகழும், மக்களுக்கு மோக்ஷம் தரும் வாசனையை ஒருமுறை வீசிய பிறகு, வேறு எந்த அடைக்கலத்தையும் நாடுவாரா? உலகியல் ஆசைகளால் கண்கள் மறைந்த மனிதர்கள், லக்ஷ்மியின் வாசஸ்தலத்தையே புறக்கணிக்கிறார்கள். உலகங்களின் ஆண்டவராகிய உங்களை நான் முறையாக வழிபட்டேன்; இப்பிறப்பிலும், அடுத்த பிறப்பிலும் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் நீங்கள். பிறவி சுற்றங்களில் நான் அலைந்தாலும், உங்கள் திருவடிகளே எனக்கு ஒரே அடைக்கலமாக இருக்கட்டும். உங்களை வழிபடுபவர்களுக்கு நீங்கள் வந்து, பொய்யிலிருந்து விடுவிக்கிறீர்கள். அச்யுதா, பெண்களின் வீடுகளில், உங்களால் பயிற்சி பெற்ற ஆண்கள் கழுதை, பசு, குதிரை, பூனை, வேலைக்காரர் போல் இருப்பர்; சிவன், பிரம்மா ஆகியோரது சபைகளில் உங்கள் கதைகள் அவர்கள் காதில் விழாதபோது, அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்? உங்கள் திருவடிகளின் அமுத வாசனையை அறியாத அறியாமை கொண்ட பெண், தனது காதலனை ஆசைப்படுகிறாள். அவன் தோல், முடி, நகம், இறை, சதை, எலும்பு, இரத்தம், புழு, மலம், சளி, பித்தம், வாயு ஆகியவற்றால் நிரம்பிய உயிரில்லா உடல் மட்டுமே. தாமரைக்கண் உடையவரே, உங்களது திருவடிகளில் எனக்குப் பக்தி கிடைக்கட்டும். நீங்கள் தன்னிறைவு பெற்றவர்; யாரையும் தனிப்பட்டவராகப் பார்க்கவில்லை. வயது காரணமாக ராஜஸிக குணம் அதிகரிக்கும் போது, நீங்கள் என்மீது கருணையுடன் பார்வை வைத்தால், அதுவே நமக்கு உங்களது பரிபூரண தயை. மதுசூதனா, உங்கள் வார்த்தைகள் பொய்யென எனக்குத் தோன்றவில்லை. பெண்ணின் காதல் பெரும்பாலும் தாய்க்கே, சில சமயம் வேறு ஒருவருக்கே இருக்கும். திருமணமான பெண்ணும், நல்லொழுக்கமில்லாதவளும், அவளது மனம் மீண்டும் மீண்டும் புதியவரை நாடும். ஞானி அத்தகைய பெண்ணை வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது; வைத்தால், இருபுறமும் இழக்க நேரிடும். பகவான் கூறினார்: “கற்புடையவளே, இளவரசியே, உன் ஆசையை அறிய நான் சொன்ன வார்த்தைகளால் உன்னை சோதித்தேன். நீ கேட்டவை அனைத்தும், நான் சொன்னபடி, உண்மைதான். அழகியவளே, உன்னுடைய ஆசைகள் எவை இருந்தாலும், நீ என்னிடமே பக்தியாக இருந்தால், அவை அனைத்தும் நிறைவேறும்; ஏனெனில், நீ என் பிரத்யேக பக்தி கொண்டவள். பாவமில்லாதவளே, உன் கணவனுக்கான பற்று, உன் கற்பு ஆகியவை நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளன. என் வார்த்தைகளால் கலங்கினாலும், உன் மனம் என்னை விட்டு விலகவில்லை. இல்லற வாழ்க்கையில், தவம், விரதம் செய்து என்னை வழிபடும், ஆனால் ஆசைகளுக்கு உட்பட்டவர்கள், என் மாயையால் மயங்கி, என்னை மோக்ஷத்தின் அதிபதியாக எண்ணுகிறார்கள். என்னை அடைந்த பிறகு கூட, பெருமை கொண்டவர்கள், உலகியல் செல்வம், கணவன் ஆகியவற்றை விரும்பினால், அவர்கள் அதிர்ஷ்டமில்லாதவர்கள். அவர்களுக்கு நரகமே இனிமையாகத் தோன்றும்; ஏனெனில், தங்கள் சொந்த வகை மீது பற்று கொண்டிருக்கிறார்கள். வீட்டின் தலைவியே, நல்ல புண்ணியத்தால் நீ எப்போதும் என்னுடன் ஒத்துழைத்தாய். இது அரிதானது; பிறவி விட்டு விடுதலை தரும். எளிதில் திருப்தி ஆகாத பெண்களும், நிறைவேற்ற முடியாத ஆசைகளும், வஞ்சகமும் கொண்டவர்களுக்கு கூட இது அரிது. பெருமை கொண்டவளே, எந்த வீட்டிலும் உன்னைப் போல பக்தி கொண்ட மனைவி எனக்குத் தெரியவில்லை. திருமண விழாவில் வந்த அரசர்களை நீ எண்ணவில்லை; என் கீர்த்தியை கேட்ட பிராமணனை ரகசியமாக என்னிடம் அனுப்பினாய். உன் சகோதரன் போரில் தோல்வியடைந்து, கலியாட்டத்தில் கொல்லப்பட்டபோதும், என்னை இழக்கப்போகும் அச்சத்தில் அந்த துக்கத்தை பொறுத்துக்கொண்டாய்; எதுவும் கூறவில்லை. இவ்வாறு நீ எங்களை வென்றாய். என்னைப் பெறுவதற்காக தூதர் மூலம் ரகசிய செய்தி அனுப்பினாய்; இந்த உடலை நான் விட்டு விலகுவேன் என்று நினைத்தபோதும், என்னிடம் உறுதியுடன் இருந்தாய். அதற்காக, நாங்களும் அதேபோல் பதில் அளிக்கிறோம். இவ்வாறு, உலகத்தின் ஆண்டவன், ருக்மிணியுடன் அன்பு கலந்த உரையாடலில் மகிழ்ந்து, தன் சொந்த வார்த்தைகளால் அவளை மகிழ்வித்தார்; மனிதர்களைப் போல விளையாட்டாக நடந்துகொண்டார்.