ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஒரு நாள், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், முசுகுந்தரிடம், “நீ விரும்பும் வரங்களை தேர்ந்தெடு, ராஜரிஷி; உனது எல்லா ஆசைகளையும் நான் வழங்குவேன். எனது அனுக்ரஹம் பெற்றவன் இனி எப்போதும் துயரப்பட வேண்டியதில்லை,” என்றார். இவ்வாறு அருளியபோது, முசுகுந்தர் ஆனந்தமுடன் நமஸ்காரம் செய்தார். அவர் நாராயணரை உணர்ந்து, முன்பு காகர் முனிவர் கூறிய வார்த்தைகளை நினைவுகூரினார். பின்னர், முசுகுந்தர் கூறினார்: “பிரபுவே, மக்கள் உங்கள் மாயையால் மோசப்பட்டு, துயரங்களை மட்டுமே காண்கிறார்கள்; ஆனந்தத்தை நாடி, வீடு, பெண்கள், ஆண்கள் ஆகியவற்றில் பற்றுக்கொண்டு, ஏமாறுகிறார்கள். அபராதமில்லாதவரே, இந்த அரிய மனித பிறவியில், உடல் நலமாகவும், சிரமமில்லாமல் பிறந்தபோதும், உங்கள் பத்மபாதங்களை வழிபடாமல், மனம் தவறிப் போனால், அவன் ஒரு விலங்காக வீட்டு வாழ்க்கையின் இருண்ட கிணற்றில் விழுகிறான். அஜயன், என் காலம் வீணாகத் தள்ளிவிட்டது; அரசின் செல்வத்தில் மயங்கிய அரசனாக, குழந்தை, மனைவி, செல்வம், பொருட்கள் மீது ஆழமான பற்றுடன், முடிவில்லா கவலைகளால் அவதிப்பட்டு, மரணத்திற்கு உட்பட்ட மனநிலையிலேயே இருந்தேன். இந்த களிமண் பானை போன்ற உடலில், ‘மனிதர்களின் அரசன்’ என்ற பெயர் பெற்றேன்; தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், படைகள், பரிவாரங்கள் என சுற்றிலும், பூமியில் பெருமிதத்துடன், மற்றவர்களை கவனிக்காமல் வாழ்ந்தேன். மயக்கத்தில், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சத்தமாக சிந்தித்து, ஆசை அதிகரித்து, இன்பங்களை நாடி, நீ, மயங்காதவன், திடீரென மரணமாக வந்து, பாம்பு எலியின் துளையில் நக்குவது போல வந்துவிடுகிறாய். ஒரு காலத்தில், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரில் அல்லது பெரிய யானையில் ஏறி, ‘மனிதர்களின் அரசன்’ என்று அழைக்கப்பட்டேன்; ஆனால், காலத்தின் தடுக்க முடியாத சக்தியால், இந்த உடலே இறுதியில் கழிவாக, புழுக்கள், சாம்பல் என மாற்றப்படுகிறது. திசைகள் அனைத்தையும் வென்று, பூமியைப் போல பெரிய உருவத்தில், சிறந்த சிங்காசனத்தில் அமர்ந்து, மற்ற அரசர்களால் மதிக்கப்பட்டாலும், மனிதன் பெண்களின் விளையாட்டாக, வீட்டு இன்பங்களில், விலங்காக இழைக்கப்படுகிறான். அறநெறியில் நிலைத்து, விரதம் மேற்கொண்டு, இன்பங்களை விட்டு, தக்கபடி தானம் செய்து, மீண்டும் ‘நான் அரசன் ஆக வேண்டும்’ என்று ஆசை கொண்டு, அதிகமான தாகத்துடன், ஆனந்தம் பெற முடியாமல் தவிக்கிறான். உலக வாழ்க்கையில் அலைந்து, விடுதலை அடைந்தபோது, அசையாதவன், நல்லவர்களுடன் இணைவதற்கே வாய்ப்பு கிடைக்கிறது; அந்த நல்லவர்களின் சங்கமத்தில், உடனே, உம்மிடம் பக்தி பிறக்கிறது. பிரபுவே, என் அரசில் பற்றை அகற்றியதையே, உமது கிருபையாக கருதுகிறேன்; நல்லவர்கள், காடை அடைவதற்காக, நிலத்தை விட்டு விடுவதையே விரும்புகிறார்கள். சாமி, உமது பாத சேவையைத் தவிர வேறு எந்த வரமும் வேண்டவில்லை; ஏனெனில், விடுதலை வழங்கும் உம்மை வழிபட்டவர்கள், ஆன்மாவை கட்டிப் போடும் மற்ற வரங்களை ஏற்கப்போவதில்லை. ஆகவே, பிரபுவே, எல்லா இடங்களிலும், ஆசைகளை விட்டு, அவை ரஜஸ், தமஸ், சத்த்வம் ஆகிய குணங்களில் கட்டப்பட்டவை என்பதால், உம்மை — தூய்மை, குணமற்ற, அத்வைத, பரமபுருஷன், தூய அறிவு — அணுகுகிறேன். நீண்ட நாட்கள், துயரத்திலும், வருத்தத்திலும், எதிரிகளான ஆசைகளால் வாட்டப்பட்டு, அமைதியை பெறாமல், எப்படியோ உங்கள் பத்மபாதங்களை அடைந்துள்ளேன்; பரமாத்மாவே, எனக்கு பாதுகாப்பு, பயமின்மை, அமரத்துவம், துயரமில்லாத நிலை வழங்கி, என்னை காப்பாற்றுங்கள்.” அப்போது, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கூறினார்: “மஹா ராஜா, நீ மனம் தூய்மையும், நிலைத்ததுமாக இருக்கிறது; வரங்களை வழங்கும்போதும், ஆசைகளால் மனம் கலங்கவில்லை. உனக்கு வரங்களை வழங்குவது உன் விழிப்பை சோதிப்பதற்காக மட்டுமே; ஏனெனில், பக்தியில் முழுமையாக மனதை செலுத்தியவர்களுக்கு, ஆசீர்வாதங்கள் மனதை அசைக்க முடியாது. யோகத்தை மேற்கொண்டு, பக்தி இல்லாதவர்களுக்கு, ஆசைகள் குறையாமல், மூச்சு மற்றும் பிற வழிகளால் கட்டுப்படுத்தினாலும், மீண்டும் மனம் உயர்ந்து விடுகிறது. பூமியில் நீ விரும்பும் விதமாக சஞ்சரிக்கலாம்; உன் மனம் எப்போதும் என்னில் நிலைநிற்றாக; உனக்கு எப்போதும் அசையாத பக்தி கிடைக்கட்டும். யுத்த வீரன் என்கிற கடமையில், வேட்டையிலும் மற்ற வழிகளிலும் உயிரினங்களை கொன்றாலும், இந்த விரதத்தில், என்னை அடைந்து, பாவத்தை விட்டு விடு. உன் அடுத்த பிறவியில், ராஜா, நீ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவன், எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உன்னோடு நட்பு, மற்றும் என்னையே அடைவாய்.” இவ்வாறு ஸ்ரீ கிருஷ்ணரால் அனுக்ரஹம் பெற்ற பிறகு, இக்ஷ்வாகு வம்சத்தார் முசுகுந்தர், அவரைச் சுற்றி வலம் வந்து, நமஸ்காரம் செய்து, குகையின் வாயிலிலிருந்து வெளியே வந்தார். அவர், மனிதர்கள், விலங்குகள், மூலிகைகள், மரங்கள் ஆகியவற்றை சிறியதாகக் காண, கலியுகம் வந்துவிட்டது என்று உணர்ந்து, வடக்கு திசையை நோக்கி பயணித்தார். விரதம், நம்பிக்கை, தீர்மானம், பற்றும் சந்தேகமும் இல்லாமல், மனதை ஸ்ரீ கிருஷ்ணரில் நிலைநிறுத்தி, கந்தமாதனத்தை அடைந்தார். பின்னர், நர-நாராயணரின் பதிவான பதரி ஆசிரமத்தை அடைந்து, எல்லா இரட்டைப்பாடுகளையும் பொறுத்து, அமைதியுடன், ஹரியை விரதத்தால் வழிபட்டார். அந்த நேரத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், யவனர்களால் சூழப்பட்ட நகரத்திற்கு திரும்பி, அந்த மதத்தினரை வென்று, அவர்களது செல்வங்களைத் துவாரகாவுக்கு கொண்டு வந்தார். அந்த செல்வங்கள், மாடுகள், மனிதர்கள் கொண்டு நகர்த்தப்பட்டபோது, அச்யுதரால் தூண்டப்பட்ட ஜராசந்தன், இருபத்து மூன்று படைகளுடன் வந்தார். எதிரியின் படைகள் வேகமாக, சக்தியுடன் முன்னேறுவதை பார்த்து, இரண்டு மாதவர்கள், மனிதர்களைப் போல நடந்து, விரைவாக ஓடினர். அவர்கள், செல்வங்களை விட்டு, பயமில்லாமல், ஆனால் பயப்படுவது போல, பல யோஜனங்கள் காலில் நடந்தனர்; அவர்களின் பத்மபாதங்கள் பூமியில் பதிந்தன. இருவரும் ஓடிச் சென்றதைப் பார்த்து, மகதாவின் வீரமுடைய அரசன், சிரித்துப், தேர்படைகளுடன், அவர்களின் உண்மையான சக்தியை அறியாமல், விரைந்தார். அவர்கள், நீண்ட தூரம் ஓடி, சோர்வடைந்து, எப்போதும் மழை பெய்யும், உயரமான 'ப்ரவர்ஷண' மலையில் ஏறினர். அவர்களின் தடங்களை மலையில் கண்டுபிடிக்க முடியாமல், அரசன், அவர்கள் மறைந்திருக்கிறார்கள் என்று எண்ணி, மலையின் எல்லா பக்கங்களிலும் தீயை எரிந்தான். அப்போது, அந்த தீயில் இருந்து, இருவரும், பத்து யோஜன உயரம் கொண்ட மலை உச்சியில் இருந்து, கீழே தாவி வந்தனர். எதிரி மற்றும் அவன் படையினரால் காணப்படாமல், யதுவர்களில் சிறந்தவர்கள், மீண்டும் கடலால் பாதுகாக்கப்படும் துவாரகா நகரத்திற்கு திரும்பினர். பாலராமர் மற்றும் கேசவர் தீயில் கரைந்துவிட்டார்கள் என்று தவறாக நம்பி, மகதாவின் அரசன், தனது பெரிய படையுடன், மகதாவிற்குத் திரும்பி வந்தார். பிரபலமான ஆனர்த்த நாட்டின் அரசன், ரைவர்த்தன், பிரமாவின் உந்துதலால், தன் மகள் ரைவதியை, முன்பு கூறியபடி, பலதேவனுக்கு வழங்கினார். கோவிந்தர், பிரபு, வைதர்பி — பீஷ்மகரின் மகள், ஸ்ரீமாதாவின் தாய் — அவருடைய சொயம்வரத்தில் திருமணம் செய்தார். அவர், ஶால்வா மற்றும் சேதி நட்பு அரசர்களை வல்லமையால் வென்று, எல்லா மக்கள் முன்னிலையில், அமிர்தத்தை எடுத்தார் போல, அவளை எடுத்துச் சென்றார். அப்போது, ராஜா கூறினார்: “பிரபு, கிருஷ்ணர், ஜராசந்தன், ஶால்வா மற்றும் பிற அரசர்களை வென்று, பீஷ்மகரின் அழகான முகம் கொண்ட மகள் ருக்மினியை ராக்ஷஸ முறைப்படி திருமணம் செய்தார் என்று கேள்வி. கிருஷ்ணர், அளவிலா பிரகாசம் உடையவர், எப்படி அந்த பெண்ணை மணமுடித்தார் என்பதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.