ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பிரமாண்டமான அந்தக் காலத்தில், யயாதி மன்னனின் சாபம் காரணமாக, யது குலத்தவர்கள் அரசன் சிங்காசனத்தில் அமரக்கூடாது என்று தெரிவித்தார் ஒருவர்: “மகா ராஜனே, நீங்களும், மக்களும் எங்களை ஆளுங்கள்; யதுக்கள் மீது அந்த சாபம் உள்ளது.” “நான், உங்கள் சேவகர், இங்கு இருக்கையில் தேவர்கள் கூட வணங்கி மரியாதை செலுத்துகிறார்கள்; பிற மனித அரசர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல வேண்டும்?” என்று அவர் பெருமையுடன் கூறினார். அப்போது கம்சனால் பல திசைகளிலும் பயந்து துன்புற்றிருந்த யாதவர்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள், மதுக்கள், தசார்ஹர்கள், குகுரர்கள் மற்றும் பிற உறவினர்களை அவர் அழைத்து, அவர்களுக்கு மரியாதை செய்து, வெளிநாட்டில் அகப்பட்டு சோர்ந்து போனவர்களை ஆறுதல் கூறி, தங்கள் சொந்த வீடுகளில் வசிக்கச் செய்து, செல்வம் வழங்கி மகிழ்வித்தார். கிருஷ்ணரும் சங்கர்ஷணனும் தங்கள் வலிமையான கரங்களால் அவர்களை பாதுகாத்து, அவர்களின் ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேறச் செய்து, அவர்கள் எல்லா துன்பங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெற்று, தங்கள் வீடுகளில் ஆனந்தமாக வாழ்ந்தார்கள். ஒவ்வொரு நாளும், அவர்கள் முகுந்தனின் தாமரை போன்ற முகத்தை பார்த்து மகிழ்ந்தார்கள்; எப்போதும் பிரகாசமாக, அழகாக, கருணைமிக்க புன்னகையுடன் அவர் இருந்தார். அங்கே, முதியோர்களும் இளைஞர்களைப் போலவே புத்துணர்வுடன், வலிமையுடன், முகுந்தனின் முகாமிர்தத்தை தங்கள் கண்களால் தொடர்ந்து பருகி மகிழ்ந்தார்கள். அப்போது, தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணரும் சங்கர்ஷணனும் நந்தரை அணுகி, அவரை அன்புடன் அணைத்துக் கொண்டு, இவ்வாறு பேசினார்கள்: “பிதாவே, நீங்கள் எங்களை மிகுந்த அன்புடன் வளர்த்தீர்கள்; பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைகளைத் தங்களைவிட அதிகமாக நேசிப்பார்கள். உறவினர்கள் கைவிட்டுப் போன, தங்களைப் பாதுகாக்க முடியாத பிள்ளைகளை வளர்ப்பதும், தங்கள் சொந்த பிள்ளைகளை வளர்ப்பதைப் போலத்தான்.” “அப்பா, நீங்கள் வ்ரஜாவுக்கு திரும்புங்கள்; எங்கள் நண்பர்கள் இங்கு நலமுடன் இருப்பதை உறுதி செய்த பிறகு, உங்களையும், அன்பில் துடிக்கும் நம் உறவினர்களையும் பார்க்க நாங்கள் வருவோம்.” இவ்வாறு நந்தரையும், வ்ரஜ மக்களையும் ஆறுதல் கூறி, அச்யுதன் அவர்களுக்கு உடைகள், ஆபரணங்கள், பாத்திரங்கள் மற்றும் பல பொருள்களை மரியாதையுடன் வழங்கினார். இதைக் கேட்ட நந்தர், மிகுந்த பாசத்தில் இருவரையும் அணைத்துக் கொண்டு, கண்களில் கண்ணீர் மல்க, கோபர்களுடன் வ்ரஜாவுக்குத் திரும்பினார். பின்னர், சூரனின் மகன் வசுதேவர், தன் இரு மகன்களுக்காக, பிராமணர்கள் வழிபடி உபநயனம் செய்து, யதாரீதியாக யாகம் நடத்தினார். அவர்களுக்கு பரிசாக, தங்கக் கட்டுகளுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட, அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பசுக்கள், கன்றுகளுடன், நல்ல துணிகளோடு, அந்த பிராமணர்களுக்கும் மரியாதையுடன் வழங்கினார். கிருஷ்ணரும் ராமரும் பிறந்தபோது மனதிலேயே அர்ப்பணித்திருந்த அந்த பசுக்களை, கம்சன் அநியாயமாக எடுத்துக் கொண்டதை நினைத்து, இப்போது வழங்கினார். இவ்வாறு உபநயனம் செய்து, இருவரும் த்விஜர்களாக ஆன பிறகு, கர்கர் மற்றும் பிற குலாசார்யர்களிடம் வேதங்களைப் படிப்பதற்காக விருப்பம் கொண்டார்கள். அவர்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவர்கள், உலகத்தின் ஆண்டவர்கள் என்றாலும், தங்கள் பரிபூரண ஞானத்தை மறைத்து, சாதாரண மனிதர்களைப் போல நடந்து கொண்டார்கள். ஆசிரியர் இல்லத்தில் வாழ விரும்பி, அவந்தியில் வசிக்கும் காசியின் சந்தீபனியைத் தேடிச் சென்றார்கள். அவரை முறையாக அணுகி, தம்மை கட்டுப்படுத்தி, குற்றமற்ற முறையில் சேவை செய்து, அவரிடம் பக்தியுடன் கற்றார்கள்; அவரை தேவனைப் போல மதித்தார்கள். அந்தப் புனித ஆசான், அவர்களின் தூய்மை, பக்தி, நடத்தை ஆகியவற்றால் மகிழ்ந்து, அவர்களுக்கு வேதங்கள், அதன் அங்கங்கள், உபநிஷத்துக்கள் எல்லாவற்றையும் கற்றுத்தந்தார். அவர், ரகசியமான தனுர்வேதமும், தர்மத்தின் விதிகளும், நீதியின் பாதைகளும், தர்க்க சாஸ்திரமும், அரசியல் அறிவு என ஆறு விதமான வித்தைகளையும் கற்றுத்தந்தார். அந்த இருவரும், உலகில் அறிவைத் துவக்குபவர்கள், ஒரு முறை சொல்லியவுடன் அனைத்தையும் உடனே புரிந்து கொண்டார்கள். அனைத்து கலைகளும் அறுபத்து நான்கு நாட்கள், இரவுகளில் முழுமையாக கற்றுக்கொண்டார்கள்; பிறகு, குருதட்சிணை அளிக்க, ஆசானிடம் அவர் விரும்புவதை கேட்டார்கள். அவர்களின் அதிசயமான, மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்ட அறிவை பார்த்த ஆசான், தன் மனைவியுடன் ஆலோசித்து, பிரபாஸத்தில் பெரிய கடலில் இறந்த தன் மகனைத் திரும்பக் கொண்டு வரும்படி கேட்டார். அதை ஏற்று, இருவரும் வலிமை மிகுந்த ரதத்தில் ஏறி, பிரபாஸத்திற்கு சென்று, கடற்கரையில் அமர்ந்தனர்; அப்போது சமுத்திரன் அவர்களை அறிந்து, மரியாதை செய்து, பல பொருள்கள் வழங்கினான். அப்போது பகவான் கூறினார்: “ஓ சமுத்திரா, இங்கே ஒரு பெரிய அலை எடுத்துச் சென்ற ஆசானின் மகனை விரைவில் திருப்பி கொடு.” சமுத்திரன் பதில் அளித்தான்: “ஓ பகவானே, நான் அவரை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை; இக்கடலில் சங்கமாக வாழும் பஞ்சஜனன் என்ற அசுரன் அவரை எடுத்துச் சென்றான், கிருஷ்ணா.” இதை கேட்ட உடனே, பகவான் தண்ணீரில் இறங்கி, அந்த அசுரனை அழித்தார்; ஆனால் அவன் வயிற்றில் அந்தப் பையனை காணவில்லை. அவனின் உடலில் தோன்றிய சங்கை எடுத்துக் கொண்டு, ரதத்தில் ஏறி, யமனின் அன்புக்குரிய சம்யமனி நகரத்திற்கு சென்றார். அங்கு சென்று, ஜனார்த்தனன் தன் ஆயுதங்களுடன் அந்த சங்கத்தை ஊதினார்; அதன் பெரும் சத்தத்தை கேட்ட யமன், உயிர்கள் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்தும் அவன், கவனித்தான். யமன், பக்தியுடன் அவர்களுக்கு பெரிய பூஜை செய்து, கிருஷ்ணனை வணங்கி, “ஓ விஷ்ணுவே, மனித ரூபத்தில் செயல்படுகிறீர், எங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேட்டான். பகவான் கூறினார்: “எங்கள் ஆசானின் மகன், தன் கர்ம பந்தத்தால் இங்கு வந்திருக்கிறான்; என் கட்டளையால் அவனை இங்கு கொண்டு வா.” “அப்படியே,” என்று கூறி, யமன் ஆசானின் மகனை யதுகுலத்திற்கே சிறந்தவர்களுக்கு கொண்டு வந்தான்; அவரை ஆசானிடம் வழங்கி, மீண்டும் ஆசான் விரும்பும் வரத்தை கேட்கச் சொன்னார்கள். மறுபடியும் ஆசான் கூறினார்: “என் பிள்ளைகளே, நீங்கள் குருதட்சிணையை முழுமையாக வழங்கிவிட்டீர்கள்; உங்கள் போன்ற மாணவர்களுக்கு ஆசானுக்கு வேறு என்ன ஆசை இருக்க முடியும்?” “வீட்டிற்கு செல்லுங்கள், வீரர்களே, உங்கள் புகழ் தூய்மையாக இருக்கட்டும்; நீங்கள் கற்ற வேதங்கள் இங்கேயும், பிறப்பிலும் உங்களுடன் இருக்கட்டும்.” இவ்வாறு ஆசானின் அனுமதியுடன், அவர்கள் தங்கள் நகரத்திற்கு, மேகங்களின் ஓசை போல் இரைச்சலுடன், காற்றை விட வேகமாக ரதத்தில் திரும்பினர். அப்போது மக்கள் அனைவரும், ராமனையும் ஜனார்த்தனனையும் பல நாட்கள் இழந்த செல்வத்தை மீண்டும் கண்ட மக்களைப் போல மகிழ்ந்தார்கள். இப்போது, சைவ தந்திரங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அறுபத்து நான்கு கலைகளும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன: பாடல், இசைக்கருவி வாசித்தல், நடனம், நாடகம், ஓவியம், அலங்கார வெட்டுதல், அரிசி மற்றும் பூ அலங்காரம், பூ படுக்கை அமைத்தல், பற்கள், ஆடைகள், உடல் அலங்காரம், ரத்தினங்களால் தரை அலங்காரம், படுக்கை அமைத்தல், நீர் இசைக்கருவிகள், நீரில் தெளித்தல், கலையமைப்புகள், பூமாலை நெய்தல், தலை அலங்காரம், ஆடைகள் தயாரித்தல், காதணி வடிவமைத்தல், வாசனை கலவை, நகை அலங்காரம், மாயாஜாலம், மல்யுத்தம், கைமாயை, காய்கறி மற்றும் மாவு வகை உணவு தயாரித்தல், பானங்கள், ஊறுகாய், ஊசி வேலை, நூல் விளையாட்டு, புதிர்கள், கவிதை தொடர், நாக்கு சுழற்சி, புத்தகம் வாசித்தல், நாடகம், கதைகள் பார்வை, கவிதை புதிர்கள், பாய்கள், மூங்கில் வேலை, நூல், நெசவு, மர வேலை, கட்டடக் கலை, வெள்ளி, ரத்தினம் சோதனை, உலோக அறிவு, ரத்தின நிறம், சுரங்க அறிவு, மர அறிவு, ஆடு, சேவல், காடை போர் விதிகள், கிளி, மைனா பேச கற்றுத்தல், சுத்தம் செய்தல், முடி அலங்காரம், ரகசிய மொழிகள், வெளிநாட்டு மொழி நகல், மண்டல மொழி அறிவு, பூமாலை சின்னங்கள், இயந்திரங்கள், மந்திர வடிவங்கள், குழுவாக பாடுதல், மனதில் கவிதை உருவாக்குதல், பல்வேறு படைப்புகள், விளையாட்டு, அகராதி, சந்தம், செய்யுள் அறிவு, ஆடைகள் மறைப்பது, சிறப்பு பாசா விளையாட்டுகள், காந்த விளையாட்டுகள், பிள்ளை விளையாட்டு, வைநயிகி, வைஜயிகி, வைதாலிகி கலைகள். இவ்வாறு, வ்ருஷ்ணிகளில் முதன்மையானவர், புத்திசாலி, கிருஷ்ணனின் அன்பு தோழன், ப்ருஹஸ்பதியின் நேரடி மாணவன், புத்தியில் எல்லோரையும் மிஞ்சிய உதவா என்பவராக இருந்தார்.