ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அந்த சமயத்தில், கம்சன் தனது பிரதான அமைச்சரை அழைத்து, “குவலயாபீடம் என்ற யானையை அரங்கத்தின் வாயிலில் கொண்டு வாருங்கள்; அது என் பகைவர்களை அங்கே அழிக்கட்டும்,” என்றான். மேலும், “நான்காம் திதியில், விதிப்படி வில்லை யாகம் தொடங்கட்டும்; பரிசுத்தமான விலங்குகளை, பாக்கியங்களை வழங்கும் பரமபிதாவிற்கு பலியாக கொண்டு வாருங்கள்,” என்று உத்தரவிட்டான். இவ்வாறு, செயல்களில் தேர்ந்த அமைச்சருக்கு பணிகள் ஒப்படைத்து, யாதவர்கள் மத்தியில் சிறந்தவரை அழைத்து, அவனது கையைத் தன் கையில் கொண்டு, அக்குரூரரிடம் பேசினான்: “உயர்ந்தவரே! தயவுசெய்து எனக்கு மரியாதை காட்டி நட்பை நிறுவுங்கள்; போஜர், வ்ருஷ்ணியர் இவர்கள் மத்தியில் உங்களைப் போல் நல்வாழ்த்தும் ஒருவர் இல்லை. எனவே, சகஜனமே! முக்கியமான காரியங்களைச் செய்யும் திறன் உங்களிடம் உள்ளது. இந்திரன் விஷ்ணுவை நம்பி தன் குறிக்கோளை அடைந்ததுபோல், நானும் உங்களைத் தஞ்சமாகக் கொண்டேன்.” பின்னர், கம்சன் கூறினான்: “நந்தனின் வ்ரஜாவிற்கு சென்று, அங்கே தங்கியிருக்கும் அனகதுண்டுபி மகன்கள் இருவரையும் உடனடியாக இந்த ரதத்தில் கொண்டு வாருங்கள். வைகுண்டத்தில் வாழும் தேவர்கள் எனக்கு மரணத்தை அனுப்பியதாகச் சொல்கிறார்கள்; அந்த இருவரையும், நந்தன் தலைமையில் உள்ள கோபர்களையும், அவர்களது பரிசுகளோடும் கொண்டு வாருங்கள். அவர்கள் வந்ததும், அந்த யானை வாயிலாக அவர்களை அழிக்கச் செய்வேன்; தப்பினால், மின்னலைப் போல கொடூரமான மல்லர்களால் கொல்லச் செய்வேன்.” “அவர்கள் இருவரும் அழிக்கப்பட்டதும், வஸுதேவரையும், வேதனையில் வாடும் மற்றவர்களையும், அவர்களது உறவினர்களான வ்ருஷ்ணிகள், போஜர்கள், தசார்ஹர்களையும் அழிப்பேன். என் வயதான தந்தை உக்ரசேனனும், அவன் சகோதரன் தேவகரும், எனக்கு விரோதமான எல்லோரையும் அழிப்பேன். பின்னர், இந்த பூமி எல்லா முட்களும் நீங்கும்; ஜராசந்தன் எனக்கு ஆசானும், த்விவிதன் என் நெருங்கிய தோழனும். சம்பரன், நரகன், பாணன் எனக்கு நட்பாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களோடு சேர்ந்து தேவரோடு கூடிய அரசர்களை அழித்து, பூமியில் மகிழ்வேன்.” “இதையெல்லாம் அறிந்து, விளையாட்டில் மகிழும் ராமனையும் கிருஷ்ணனையும் விரைவாக கொண்டு வாருங்கள்; அவர்கள் வில்லை யாகத்தையும், யாதுகுல நகரத்தின் மகிமையையும் காணட்டும்.” அப்பொழுது அக்குரூரர் பணிவுடன் பதிலளித்தார்: “மன்னா! உங்களது கட்டளை நியாயமானது; பகைவர்களை நீக்குவது உங்கள் கடமையே. வெற்றி, தோல்வி இரண்டும் விதியின்படி நிகழும்; காரணம், பலன் விதியால் வருகிறதே. மனிதர்கள் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்ற முயற்சி செய்கிறார்கள், விதி தடங்கலாக இருந்தாலும், அவர்கள் சந்தோஷமும் துக்கமும் அனுபவிக்கிறார்கள். இருந்தபோதிலும், உங்கள் கட்டளையை நான் நிறைவேற்றுவேன்.” இவ்வாறு, அக்குரூரருக்கு பணிகள் ஒப்படைத்து, அமைச்சர்களை அனுப்பி, கம்சன் தனது அரண்மனைக்குள் சென்றான்; அக்குரூரரும் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினார். அடுத்த நாள், கம்சன் அனுப்பிய கேசி என்ற மிக சக்திவாய்ந்த குதிரை, மனதைப்போல் வேகமுடன் பூமியை தன் குதிரைவிரலால் நடுங்கச் செய்தது; அதன் க mane வானை அசைத்தது, அதன் கத்தல் எல்லோரையும் பயமுறுத்தியது. அதன் கண்கள் பெரிதாக, வாயும் கழுத்தும் பருமனாக, கருமேகத்தைப் போல் இருண்டது; அது தீய எண்ணத்துடன், கம்சனுக்கு உதவ விரும்பி, நந்தனின் வ்ரஜாவை நடுங்கச் செய்து அங்கே வந்தது. அந்தக் கேசி, கிருஷ்ணனின் கோபகிராமத்தை தனது கத்தலாலும் வாலால் கிளறிய மேகங்களாலும் அச்சுறுத்த, கோபர்களுக்கு தலைவனான கிருஷ்ணன், சிங்கம் கர்ஜிப்பதுபோல் அதனை எதிர்த்து அழைத்தான். கிருஷ்ணன் யாகம் செய்யும் போது, கேசி அவனை நோக்கி கோபத்துடன் பாய்ந்து, வானத்தை விழுங்கும் போல், தனது காலால் அந்த தாமரைக்கண்ணனைக் காயப்படுத்தினான். ஆனால், அந்த அறிவில்லாத அசுரனைக் கிருஷ்ணன் இரு கரங்களால் பிடித்து, அவன் காலில் பிடித்து, அவமானத்துடன் நூறு தனுசு தொலைவில் சுழற்றி எறிந்தார்; அது கருடன் பாம்பை எறிவதைப் போல் இருந்தது. மீண்டும் தன்னைத் திருத்திக் கொண்டு, கேசி வெறித்தனத்துடன் எழுந்து, விரைவாக ஹரியைத் தாக்க ஓடினான்; ஆனால் கிருஷ்ணன் சிரித்தபடி தனது கரத்தை அவன் வாய்க்குள் பாம்பு தன் புற்றுக்குள் புகுவது போல் செலுத்தினார். அப்பொழுது, கிருஷ்ணனின் கரம் அவன் பற்களைத் தொடும் நேரத்தில், அவை வெந்த இரும்பு துண்டுகள் போல் சிதறி விழுந்தன; அந்தப் பெரும் கரம் அவன் உடலுக்குள் இரும்பு கம்பி போல் விரிந்தது. அதன் காரணமாக, அவன் மூச்சு அடங்க, உடல் நடுங்க, கண்கள் சுழன்று, உடல் வியர்வையில் நனைந்தவாறே, அவன் ரத்தம் உமிழ்ந்து உயிரிழந்து தரையில் விழுந்தான். அந்த உடலில் இருந்த கரத்தை, கிருஷ்ணன் எளிதாக வெளியே எடுத்தார்; எந்த வியப்பும், பெருமையும் இல்லாமல், பகைவரை சுலபமாக அழித்த அவர் மீது தேவர்கள் மலர் மழை பொழிந்து வணங்கினார்கள். அந்த நேரத்தில், பக்தர்களில் சிறந்தவர், தெய்வீக முனிவர் கிருஷ்ணரிடம் வந்து, அவருடைய நிர்மலமான செயல்களை பாராட்டி, ரகசியமான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: “கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா! அகத்தினால் அறிய முடியாதவனே, யோகத்தின் நாதா, உலகத்தின் இறைவா, வாசுதேவா, அனைவருக்கும் ஆதாரமானவனே, சாத்வதர்களில் முதல்வனே, எங்கள் சுவாமியே! நீயே அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆத்மா; ஞானிகளுக்கிடையே ஒளி, இதயக் குகையில் மறைந்திருக்கும் சாட்சி, மகா புருஷன், பரமாத்மா. நீ உன் சுயத்தால் உனக்கே தஞ்சம்; தொடக்கத்தில், உன் மாயையால் குணங்களை உருவாக்கி, அவற்றால் உலகை உருவாக்கி, காக்கி, அழிக்கிறாய். அதனால், பூமியின் பாரமாகிய அசுரர்கள், ராக்ஷஸர்கள், பீடிப்பவர்கள் ஆகியோரைக் களைவதற்கும், நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கவும், நீ அவதரித்துள்ளாய். அதிர்ஷ்டவசமாக, குதிரை வடிவில் வந்த இந்த அசுரன், தேவர்களை அச்சுறுத்திய கத்தலால் சொர்க்கத்தை விட்டு ஓட வைத்தவனான அவனை நீ விளையாட்டாகவே அழித்தாய். நாளை அல்லது நாளையடுத்த நாள், சாணூரன், முஷ்டிகன், மற்ற மல்லர்கள், யானை, கம்சன் ஆகியோரையும் நீ அழிப்பதை நான் காணப்போகிறேன். அதன் பின் சங்கன், யவனன், முரன், நரகன் ஆகியோரின் தோல்வியும், பாரிஜாத மரம் திருடப்பட்டதும், இந்திரனின் தோல்வியும் நிகழும். வீரமிக்க கன்னியர்களை திருமணம் செய்து கொள்ளும் உன்னுடைய வீர செயல்களும், துவாரகையில் ந்ருக மன்னனை சாபத்திலிருந்து விடுவித்ததும், ச்யாமந்தக மணியும் அதனோடு மனைவியையும் பெறுதலும், பிராமணனின் இறந்த மகனை உன் ஸ்தானத்திலிருந்து மீட்டுத் தருதலும், பாண்ட்ரகனை அழித்ததும், காசி நகரத்தை எரித்ததும், தந்தவக்ரனை அழித்ததும், பெரிய யாகத்தில் சிசுபாலனின் மரணமும்—Ivvaiyum—நான் காணப்போகிறேன். துவாரகையில் நீ வாழும் போது செய்யும் மற்ற வீர செயல்களும், பூமியில் கவிஞர்களால் பாடப்படுபவை, அவற்றையும் நான் காணப்போகிறேன். இப்போது, காலராகிய உன் மூலம், அர்ஜுனன் தேரோட்டியாக இருந்து, இந்த இராணுவங்களை அழிப்பதை நான் காணப்போகிறேன். அனைத்து காரியங்களும் நிறைவேறும், சுயம் நிலை கொண்ட, மாயையால் கவரப்படாத, குணங்களின் ஓட்டம் உன்னிலிருந்து வரும், தூய ஞானம் நிறைந்த பரமனாகிய உன்னை நாம் தியானிக்கிறோம். நீயே எல்லோருக்கும் தஞ்சம்; உன் மாயை சக்தியால் எல்லா வேறுபாடுகளையும் உருவாக்கி, விளையாட்டிற்காக மனித வடிவம் எடுத்த, யாதவர்கள், வ்ருஷ்ணிகள், சாத்வதர்களில் முதல்வனே! உமக்கே நான் வணங்குகிறேன்,” என்று அந்த முனிவர் பக்திபூர்வமாக இறைவனைப் புகழ்ந்தார்.