ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

சரஸ்வதி நதிக்கரையில், புனித நீர் அருந்தி விரதங்களை கடைப்பிடித்த நந்தா, சுனந்தா மற்றும் மற்ற கோபர்கள் அந்த இரவை அமைதியாகக் கழித்தனர். அந்த காட்டில், ஓர் அதிபெரும் பாம்பு, மிகுந்த பசிக்காக அங்கு வந்தது; அது தூங்கிக்கொண்டிருந்த நந்தனை திடீரென பிடித்துக்கொண்டது. பாம்பின் பிடியில் சிக்கிய நந்தன், "கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, இது மிகப்பெரிய அபாயம்! அப்பா, ஒரு பாம்பு என்னை விழுங்குகிறது – என்னை காப்பாற்று, உன்னையே சரணடைந்துள்ளேன்!" என்று கூவி அழைத்தார். அவரது குரலைக் கேட்டு, மற்ற கோபர்கள் விரைந்து எழுந்தனர்; நந்தன் பாம்பால் பிடிபட்டிருப்பதைப் பார்த்து, அவர்கள் குழப்பமடைந்து, கைகளில் இருந்த கட்டைகளால் அந்த பாம்பை அடிக்கத் தொடங்கினர். தீக்குச்சிகளை எரித்து அடித்தும், அந்த பாம்பு நந்தனை விடவில்லை. அப்போது, ஸாத்வதகுலத்தின் அதிபதி ஆன பகவான் கிருஷ்ணர் அருகில் வந்து, தனது திருவடிகளை அந்த பாம்பின் மேல் வைத்தார். பகவானின் திருவடிகள் தொடுவதால், அந்த பாம்பின் பாபம் அழிந்தது; பாம்பு உருவத்தை விட்டுவிட்டு, அது வித்யாதரர்களால் மதிப்பிடப்படும் ஒளிவீசும் அழகிய உருவத்தைப் பெற்றது. அந்த ஒளிமிகு உருவத்துடன், பொன்னாலான மாலையணிந்தவனாக, வணங்கி நின்ற அந்த வித்யாதரனை, ஹ்ரிஷிகேஷன் கேட்டார்: "நீ யார்? இவ்வளவு பிரகாசமாகவும், வியப்பூட்டும் தோற்றத்துடனும் நிற்கிறாய்? எவ்வாறு இந்த இழிவான நிலைக்குள் நீ வந்தாய்?" அந்த வித்யாதரன் பதிலளித்தான்: "நான் சுதர்சனன் எனும் வித்யாதரன், அழகு, செல்வம் கொண்டவன்; என் விமானத்தில் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றிக் கொண்டிருந்தேன். விரூபா மற்றும் அங்கிரசா எனும் முனிவர்கள், தங்கள் உருவத்தைப் பற்றி பெருமை கொண்டவர்கள், என்னை நகைத்தனர்; என் தவறால் அவர்கள் சாபம் அளித்தனர், அதன் விளைவாக இந்த பாம்பு பிறவியை அடைந்தேன். ஆனால், அந்த கருணைமிக்க முனிவர்களின் சாபம் எனக்கே நன்மையாயிற்று; உலகாசாரியனான உமது திருவடிகள் தொடும் போது, என் அனைத்து துன்பமும் அழிந்துவிட்டது. இப்போது, சாபம் நீங்கிய எனக்கு, உலகமாய்ப் பயந்து அஞ்சும் அனைவருக்கும் சரணாகதி தரும் உம்மிடம், உமது திருவடிகள் தொட்ட பாக்கியத்துடன், விடை அளிக்க அனுமதி தருமாறு வேண்டுகிறேன். யோகேஸ்வரா, பரமபுருஷா, சத்புருஷர்களின் அதிபதி, உலகங்களுக்கும் அதிபதிகளுக்கும் ஆண்டவனே, எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும். உம்மை தரிசித்தவுடன், பிரம்மாவின் தண்டனை எனக்கு உடனே நீங்கிவிட்டது; உமது நாமம் உச்சரிக்கப்படும்போது, அதை கேட்டவரும், சொன்னவரும் உடனே புனிதம் அடைகிறார்கள் – உமது திருவடிகள் தொடும் பாக்கியம் பெற்ற எனக்கு இன்னும் எவ்வளவு பாக்கியம்! இவ்வாறு, தசார்ஹ வம்சத்தில் பிறந்த பகவானிடமிருந்து அனுமதி பெற்ற சுதர்சனன், அவரைச் சுற்றி வணங்கி, வானுலகிற்கு எழுந்து சென்றான். நந்தனும் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றார். கிருஷ்ணரின் திவ்ய சக்தியைப் பார்த்து, வ்ரஜவாசிகள் மனதில் ஆச்சரியமடைந்தனர்; அங்கு தங்கள் விரதங்களை முடித்த பிறகு, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் நிகழ்ந்ததை விவரிக்கவழி, வ்ரஜாவுக்கு திரும்பினார்கள். ஒரு முறை, அற்புதமான வலிமை கொண்ட கோவிந்தனும் ராமனும், வனத்தில் இரவில் வ்ரஜாவின் பெண்களால் சூழப்பட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அழகு பூச்சியும், மணமுள்ள மலர்களும் அணிந்து, தூய वस्त்ரங்களை உடுத்தி, பெண்கள் இனிமையாகப் பாடி, நட்பில் பிணைந்திருந்தனர். இரவு ஆரம்பிக்க, நட்சத்திரங்களும் சந்திரனும் உதயமாக, கமலப்பூக்களின் காற்றில் மலர்களின் மணமும், மதுபானம் செய்த தேனீகளின் இசையும் பரவியது. அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து பாடிய இசை, எல்லா உயிர்களினதும் மனத்தையும் செவியையும் ஆசீர்வதிப்பது போல் இருந்தது; அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் இசையைப் பின்னினர். அந்த இசையை கேட்ட கோபிகள், புலம்பி, தங்களை மறந்து, உடைகள் சிதறி, முடியும் மாலையும் சிதறி, திகைத்து நின்றனர். அவர்கள் சந்தோஷத்தில் பாடி, விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, குபேரனின் சேவகராகப் புகழ்பெற்ற சங்கசூடன் அங்கு வந்தான். கிருஷ்ணரும் ராமரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே, சங்கசூடன், பெண்கள் கூடி நின்று அழைத்ததைப் பார்த்து, தயக்கமின்றி அவர்களை வடக்கு நோக்கி இழுத்துச் சென்றான். பெண்கள் "கிருஷ்ணா! ராமா!" என்று அழைத்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து, தங்களுடைய தோழிகள் பிடிக்கப்பட்டதை உணர்ந்த கிருஷ்ணரும் ராமரும், தங்கள் பசுக்களைத் திருடிய திருடனைத் துரத்தும் சகோதரர்களைப் போல, விரைந்து ஓடினார்கள். "பயப்படாதீர்கள்!" என்று உற்சாகமான குரலில் அழைத்துக் கொண்டே, அந்த இரு சகோதரர்களும், கைதடியுடன், அந்த துஷ்ட யக்ஷனை விரைவாகத் துரத்தினர். அவர்கள் மரணமும் காலமும் போல விரைந்து வருவதைப் பார்த்த சங்கசூடன், பெண்களை விட்டு விட்டுவிட்டு, உயிரைக் காப்பாற்ற விரைந்து ஓடினான். கோவிந்தன் அவனை எங்கு ஓடினாலும் பின்தொடர்ந்தார்; அவன் தலையில் இருந்த மணி மற்றும் துணை மணியைப் பிடிக்க எண்ணினார். பாலராமர் பெண்களை பாதுகாப்பதற்காக அங்கேயே தங்கி இருந்தார். அருகில் சென்று, கிருஷ்ணர் தமது கரத்தால் சங்கசூடனின் தலையில் பலமாகப் பாய்ந்து, அவன் கிரீட மணியையும் துணை மணியையும் எடுத்தார். சங்கசூடனை அழித்த பிறகு, அந்த ஒளிவீசும் மணியை அன்புடன் தம் அண்ணனான பாலராமருக்கு கொடுத்தார்; பெண்கள் அதை பார்த்து மகிழ்ந்தனர். அப்போது, ஷுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணர் பசுக்களை மேய வனத்திற்கு செல்லும் போது, அவர்களது மனம் அவரைத் தொடர்ந்து சென்ற கோபிகள், துயரத்தில் நாட்களை கழித்து, கிருஷ்ணரின் லீலைகளைப் பாடி இருந்தனர். கோபிகள் பாடினர்: "முகுந்தன் தன் இடது கையில் புல்லாங்குழலை வைத்துக் கொண்டு, இடது கன்னத்தைக் கையின்மீது சாய்த்து, புருவங்களை ஆட்டிக் கொண்டு, மென்மையான விரல்களால் இசைக்கும்போது, அவர் நம்மை அழைக்கிறார். தேவர்கள் மற்றும் சித்தர்களின் மனைவிகள் கூட, அந்த இசையை கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டனர்; அவர்கள் வெட்கப்பட்டு, காதல் அம்புகளால் மயங்கி, தங்கள் உடைகளை மறந்து விட்டனர். அற்புதமான பெண்களே, கேளுங்கள்: நந்தனின் மகன், துன்பத்திற்கு ஆறுதல் அளிப்பவர், புல்லாங்குழல் இசைக்கும் போது, அவரது மார்பில் ஒரு மாலை மற்றும் புன்னகை இடையறாது மின்னும் மின்னல்போல் ஒளிர்கிறது. வனத்திலுள்ள காளைகள், மான்கள், பசுக்கள், புல்லாங்குழல் இசை தொலைவில் இருந்தும் அவரை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டு, வாயில் புல் வைத்தபடியே, காதுகளை முன்னேற்றி, ஓவியமாக அமைதியாகவும், அசைவின்றியும் நிற்கின்றனர். மயிலிறகு, வண்ணக் கனிகள், இலைகள் ஆகியவற்றால் அலங்கரித்து, மல்லர் போல வேடமிட்ட முகுந்தன், நண்பர்களுடன் சேர்ந்து பசுக்களை அழைக்கிறார். நதிகள் கூட, அவரது திருவடிகளிலிருந்து எழும் தூசியை காற்றில் கொண்டு வந்து, நாம்போல் அவரை விரும்பி, புனித பாக்கியத்தால் அவரை நோக்கி நீர் ஓட்டங்களைத் தடுக்கின்றன; அவர்களின் 'கைகள்' காதலால் நடுங்க, நீர் ஓட்டம் நின்றுவிடுகிறது. அசல் புருஷனாகிய கிருஷ்ணர், மலைகளில் நண்பர்களால் வீரமாக புகழப்பட்டு, புல்லாங்குழலால் பசுக்களை அழைக்கிறார். வனத்திலுள்ள கொடிகள் மற்றும் மரங்கள், மலர் கனிகளால் நிரம்பி, தங்கள் உடலில் விஷ்ணுவை வெளிப்படுத்தும் போல், தேனோட்டம் சிந்தும் கிளைகள் காதலால் நடுங்க, மலர்களைத் தந்து நிற்கின்றன. அழகான திலகம், வனப்பூக்களின் மாலை, தெய்வீக மணம், தேனோடு கூடிய துளசி ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, புல்லாங்குழலை இசைக்கும் போது, மதுபானம் செய்த தேனீகள் அவரை வணங்கி, விரும்பிய பாடலைப் பாடுகின்றன. ஏரியில் உள்ள கொக்கு, அன்னம், பறவைகள், அந்த இனிமையான இசையால் ஈர்க்கப்பட்டு, ஹரியை நோக்கி வந்து, மனதை கட்டுப்படுத்தி, கண்களை மூடி, அமைதியாக வணங்குகின்றன." இவ்வாறு, கிருஷ்ணரின் லீலைகளும், அவரது பரிசுத்த விசித்திர சக்திகளும், வ்ரஜவாசிகளின் வாழ்க்கையில் ஒளிவீசின.