விருப்பத்துடன் உங்கள் கட்டளையை ஏற்று, இந்தப் பகவதப் புராணம் முதல் ஸ்கந்தம், இருபத்தொன்பதாம் அதிகாரத்தில் வரும் இந்த அற்புதமான பகுதி, கிருஷ்ணரின் ராசலீலை நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, நீங்கள் கொடுத்துள்ள ச்லோகங்களின் வரிசையையும், உள்ளடக்கத்தையும் முற்றிலும் பாதுகாத்து, தமிழில் ஒரு புனிதமான, உயிரோட்டமுள்ள, தொடர்ச்சியான கதையாக இங்கே விவரிக்கிறேன்: ****** கிருஷ்ணரின் மந்திரமயமான பஞ்சஜன்யம் ஒலித்தது. அந்தக் கீதம் கேட்டவுடன், கோகுலத்தின் பெண்கள் தங்கள் அன்றாட வேலைகளை எங்கிருந்தோ அப்படியே விட்டுவிட்டு, அவரை நோக்கி ஓடினர். சிலர் பசுவை பாலைப் பறிக்கச் சென்று இருந்தபோது, பால் பாயும் பாத்திரத்தை விட்டுவிட்டு ஓடினர்; மற்றவர்கள் அடுப்பில் பாலை வைத்தபடியே, தங்கள் பிள்ளைகளைப் பசிக்காமல் விட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணரை நாடி ஓடினார்கள். சிலர் வீட்டில் உணவு பரிமாறிக்கொண்டிருந்தபோது அதை விட்டுவிட்டு ஓடினர்; சிலர் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு உணவு ஊட்டிக்கொண்டிருந்தபோது அவர்களை விட்டுவிட்டு ஓடினர்; மற்றவர்கள் தங்கள் கணவர்களுக்கு சேவை செய்யும் பொழுது, தாமாகவே உணவு உண்ணாமல், கிருஷ்ணரிடம் செல்ல ஓடினர். சிலர் தங்கள் உடலை அலங்கரிக்க மஞ்சள் அல்லது குங்குமம் பூசிக்கொண்டிருந்தபோது, சிலர் கண்களுக்கு காஜல் போடிக் கொண்டிருந்தபோது, ஆடைகள் மற்றும் ஆபரணங்கள் சீர்குலைந்த நிலையிலேயே, அவரை நோக்கி ஓடினர். கணவர்கள், தந்தைகள், சகோதரர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் அவர்களை தடுக்க முயன்றும், அவர்களின் உள்ளம் கோவிந்தனால் கவரப்பட்டதால், யாராலும் அவர்களைத் தடுக்க முடியவில்லை; அவர்கள் கிருஷ்ணரின் மாயையில் மூழ்கினார்கள். சிலர் வீட்டை விட்டு வெளியே வர முடியாமல் இருந்தனர். அவர்கள் வீடுகளுக்குள் இருந்தபடியே, கிருஷ்ணரை நினைத்து, கண்களை மூடி தியானத்தில் அவருடன் ஒன்றாகியதாக உணர்ந்தார்கள். அன்புக்குரிய கிருஷ்ணரின் பிரிவால் ஏற்படும் தாங்க முடியாத வலி, அவர்களின் உள்ளத்தில் உள்ள அனைத்து பாபங்களையும் கழுவி எடுத்தது. அந்த தீவிரமான தியானத்தினால், அவர்கள் அசையாத பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாகி, அந்த ஆனந்தத்தில் அனைத்து துயரங்களும் நீங்கின. அவர்கள் பரமாத்மாவுடன், காதலருக்குரிய பாவத்தோடு கூட, உடனடியாக ப்ரக்ருதி மூடங்களால் ஆன உடலைத் துறந்து, பந்தங்களை முற்றிலும் கடந்து விட்டார்கள். அப்போது பரீட்சித் மன்னர் சுக முனிவரிடம் கேட்டார்: "முனிவரே, இந்த விரஜ பெண்கள் கிருஷ்ணரை தங்கள் பரமபிரியனாகவே அறிந்தார்கள், பிரம்மமாக அல்ல. அவர்களின் மனம் குணங்களிலேயே நிலைத்திருந்தபோது, எப்படி அவர்களுக்கு இந்த மூடக் குணங்களின் ஓட்டம் நின்றது?" சுக முனிவர் பதிலளித்தார்: "இதை முன்பே விளக்கியுள்ளேன். ஹ்ருஷீகேசனை வெறுத்த சிஸுபாலனும் கூட மோட்சம் அடைந்தான்; அப்படி இருக்க, பரமாத்மாவை அன்புடன் அடைந்தவர்களுக்கு எளிதாகவே இந்த பேரின்பம் கிடைக்கும். மக்களுக்கு உத்தமமான நன்மை ஏற்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே, இந்த ஜகத்தினால் அளவிட முடியாத, மூடங்களைத் தாண்டிய, ஆனாலும் அனைத்து குணங்களுக்கும் ஆதாரமான பரமபரன் தானாகவே அவதரிக்கிறார். யார் யார் ஹரியை நோக்கி தங்கள் ஆசை, கோபம், பயம், பாசம், ஸ்நேகம் அல்லது சாக்ஷாத்காரம் ஆகியவற்றை தொடர்ந்து செலுத்துகிறார்களோ, அவர்கள் அவருடன் ஒன்றாகி விடுகிறார்கள். எனவே, இதைக் குறித்து ஆச்சரியப்பட வேண்டாம். எல்லா யோகிகளுக்கும் அதிபதியான, பிறவியற்ற கிருஷ்ணரால் மட்டுமே இந்த விடுதலை சாத்தியமாகிறது." அப்போது, விரஜ பெண்கள் கிருஷ்ணரிடம் வந்து சேர்ந்தார்கள். அவர், வாக்கில் தலைசிறந்தவன், அவர்களை மயக்கும் இனிய சொற்களால், அவர்களின் மனதை சஞ்சலப்படுத்தினார். "அனைவரும், மிகவும் பாக்கியசாலிகள்! உங்களை சந்திப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி. விரஜாவில் எல்லாம் நலமா? இங்கு வந்ததற்கான காரணத்தை சொல்லுங்கள்," என்று அவர் கேட்டார். "இந்த இரவு அச்சத்துடன் நிறைந்தது; காட்டில் வன்யமிருகங்கள் உலவுகின்றன. நீங்கள் இங்கே தங்குவது சரியல்ல, திரும்ப வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள்," என்று அவர் அறிவுரை கூறினார். "உங்கள் அம்மா, அப்பா, பிள்ளைகள், சகோதரர்கள், கணவர்கள் உங்களைத் தேடிக்கொண்டு வருந்துகிறார்கள்; அவர்களுக்கு கவலை உண்டாக்காதீர்கள். நீங்கள் இப்போது இந்த காட்டின் அழகையும், சந்திரனின் ஒளியையும், யமுனையின் குளிர்ந்த காற்றையும் பார்த்துவிட்டீர்கள். இனிமேல் தாமதிக்காமல், கோபுலத்திற்கு திரும்பி, உங்கள் கணவர்களுக்கு உண்மையுடன் சேவை செய்யுங்கள்; பசுக்கள், பசிக்கொள்ளும் பசுமக்கள் அழுகிறார்கள்—அவர்களைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அல்லது, என்னை நோக்கிய ஆழ்ந்த பாசத்தால் இங்கு வந்திருப்பீர்கள்; அது இயற்கையானது, ஏனென்றால் அனைத்து ஜீவராசிகளும் என்னை நோக்கி ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். பெண்களுக்கு உத்தமமான தர்மம், கணவருக்கு சேவை செய்வதும், உறவினர்களை கவனிப்பதும், பிள்ளைகளை வளர்ப்பதும் தான். கணவர் கெட்டவராக இருந்தாலும், அதிஷ்டமில்லாதவராக இருந்தாலும், வயதானவராக இருந்தாலும், அறிவில்லாதவராக இருந்தாலும், நோயாளியாக இருந்தாலும், ஏழையாக இருந்தாலும், தர்மத்தை விரும்பும் பெண்கள் அவரை விட்டு விலகக்கூடாது. கணவரல்லாத ஆணருடன் சேர்வது, நல்ல பெண்களுக்கு சுவர்க்கம் தருவதில்லை; அது பழி, துயரம், பயம், குறைவு ஆகியவற்றை மட்டுமே தரும், எங்கும் கண்டிக்கப்படும் செயல். என்னைப் பற்றி கேட்பது, பார்க்கும், தியானிப்பது, பாடுவது ஆகியவற்றால் பக்தி உருவாகிறது; உடல் தொடர்பால் அல்ல. எனவே, உங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புங்கள்." இவ்வாறு கோவிந்தரின் கடுமையான வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், கோபிகள் தங்கள் ஆசைகள் முற்றிலும் நொறுங்கி, ஆழ்ந்த துக்கத்தில் மூழ்கினர். அவர்கள் முகங்களைத் துடைத்தனர்; ஆழ்ந்த உள்நெஞ்சிலிருந்து வரும் மூச்சால் உதடுகள் வெண்மையாகி, காலடியில் மணலைச் சுற்றி வர்ணங்கள் வரைய, கண்ணீரும், நெகிழ்ச்சியும் கலந்த தங்கள் மார்பில் அணிகலன்களின் சிவப்பும் கலந்தது. அவர்களின் கண்கள் நீரால் மங்க, குரல் நடுங்க, அவர்கள் அமைதியாக நின்று, தங்கள் பிரியமான கிருஷ்ணரை மீண்டும் பெற ஆவலுடன், சிறிது சொல்லத் தொடங்கினர். "பிரியமானவரே! இவ்வளவு கடுமையாகப் பேச வேண்டாம்; அது உமக்குப் பொருந்தாது. எல்லாவற்றையும் விட்டு உமது பாதத்தையே நாடி வந்தோம். உமக்கு அடியார்கள், உமக்கே தாராளமாக இருப்பீர்கள். எங்களை விட்டு விலகாதீர்கள்; மோட்சத்தை நாடுவோரையும் பரமாத்மா விட்டு விலகுவதாக இல்லையே!" "நீங்கள் தர்மத்தை அறிவதாகவும், பெண்களுக்கு கணவரும், பிள்ளைகளும், உறவினர்களும் சேவை செய்ய வேண்டும் எனும் தர்மத்தை உமக்கே உமக்கு நீங்களே எடுத்துரைத்தீர்கள். அது உண்மைதான். ஆனால், உம்தான் எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஆத்மாவும், மிகப்பிரியமானவரும், நட்பும், குருவும். புத்திசாலிகள் தங்கள் பாசத்தை உம்தான் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் உமக்கு மட்டுமே செலுத்துவார்கள். கணவர், பிள்ளை, உறவினர்—all these only bring suffering. எனவே, உமையே எங்களுக்குப் பரிபாலனமாக வேண்டும்; நீண்ட நாட்களாக வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை நீர் துண்டிக்க வேண்டாம், தாமரைக்கண் கொண்டவரே!" "எங்கள் மனம் உமால் கவரப்பட்டு விட்டது; வீடு திரும்ப முடியவில்லை; கை வேறு வேலையில் ஈடுபடவில்லை; கால்கள் உமது பாதத்திலிருந்து நகரவில்லை. இப்போது எப்படித் திரும்புவது, வேறு என்ன செய்ய முடியும்?" "பிரியமானவரே, உமது உதட்டின் அமுதம், உமது சிரிப்பு, பார்வை, இனிய கீதம் ஆகியவற்றால் எங்களைக் குளிர்விக்க வேண்டும். இல்லையேல், பிரிவின் தீயில் எரிய, இவ்வுடலை விட்டே தியானத்தில் உம்தான் அடைவோம்." "உமது பாதத்தின் தொடுதலை, ஒரு கணம் கூட, இலட்சுமி தேவி நாடி, அவளுக்கே அரிதாகக் கிடைத்தது. அதனைத் தொடக்கூடிய வாய்ப்பு எங்களுக்கு கிடைத்ததிலிருந்து, வேறு யாரையும் எதிர் நோக்க முடியவில்லை; உம்தான் எங்களை மயக்கியுள்ளீர்." "இலட்சுமி தேவி, உமது மார்பில் வீற்றிருந்தும், உமது பாதத்தின் தூசை நாடினாள்; உமது பார்வைக்காக மற்ற தேவர்களும் முயற்சி செய்கின்றனர். அதுபோல நாங்களும் உமது பாதத் தூசிலேயே சரணாகதி செய்துள்ளோம்." "எனவே, எங்கள் துயரை நீக்கும் நாதா, எங்களுக்கு தயை காட்ட வேண்டும். வீடுகளையும் விட்டு, உமது சேவைக்காக வந்துள்ளோம். உமது அழகிய சிரிப்பு, பார்வை ஆகியவற்றை நாடி எங்கள் உள்ளம் எரிகிறது; எங்களை உமது தாசிகளாக ஏற்று அருள வேண்டும்." "உமது முகம், கூந்தல் அலங்காரம், காது கம்பளிகள், உதட்டின் அமுதம், சிரிப்பும், அபயம் தரும் புஜங்கள், இலட்சுமி வீற்றிருக்கும் மார்பு—இவை எல்லாம் பார்த்து, உமக்கு சேவை செய்ய வேண்டுமென்ற ஆசை மட்டுமே எங்களுக்கு உள்ளது." "மூன்று உலகங்களிலும், உமது இனிய, மயக்கும் வார்த்தைகளையும், தெய்வீக செயல்களையும் கேட்டு, உமால் கவரப்படாத பெண் யார்? உமது அழகை, பசுக்கள், பறவைகள், மரங்கள், மான்கள் எல்லாம் ரசிக்கின்றன; அதை பார்த்து யார் கவரப்படமாட்டார்கள்?" "நீங்கள் விரஜாவில் தோன்றி, எல்லோருடைய பயத்தையும் துயரத்தையும் நீக்க வந்துள்ளீர். ஆதிகாரண பரமாத்மா போல, துயரத்தால் வாடும் எங்கள் மார்பிலும் தலையிலும், உமது தாமரைக் கை வைத்தருள வேண்டும்." இவ்வாறு அந்த கோபிகள் தங்கள் உள்ளத்தில் உள்ள துயரத்தையும், அன்பையும் வெளிப்படுத்தி உருக்கமாகப் பேசியபோது, யோகிகளுக்கெல்லாம் தலைவரும், ஆத்மாராமனுமான கிருஷ்ணர், எதுவும் வேண்டாதவர் என்றாலும், கருணையுடன் சிரித்தார்; அவர்களிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவரது பார்வையில் மகிழ்ச்சி கண்டு, முகம் மலர்ந்த அந்த கோபிகள் சூழ, வெண்மையான மல்லிகை பூ போல சிரிப்புடன் பிரகாசித்த அச்யுதன், நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவில் சந்திரன் போல் பிரபை வீசினார். அந்த நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் நடுவில், சிலர் பாட, சிலர் அவரைப் பாட, வைஜயந்தி மாலையை அணிந்து, கிருஷ்ணர் அந்த காட்டை அலங்கரித்தார். பின்னர், அந்த கோபிகளுடன், குளிர்ந்த மணல் படர்ந்த யமுனை கரைக்கு சென்று, அந்த மலர்ந்த வாசனை வீசும் காற்றில், ஆனந்தமாக விளையாடினார். ****** இவ்வாறு, அந்த பரமாத்மாவின் லீலைகளும், கோபிகளின் பரமபக்தியும், கிருஷ்ணரின் கருணையும், இந்த நிகழ்வுகளில் வெளிப்பட்டன.