ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இந்த நிகழ்வுகள் பகவான் கிருஷ்ணரின் வாழ்வில் ஒரு முக்கியமான தருணத்தை விவரிக்கின்றன. இந்தச் சம்பவத்தில், மகாவன் என்று அழைக்கப்படும் இந்திரன், கிருஷ்ணரின் அருளால் தனது பெருமை மற்றும் வீணான முயற்சிகள் தகர்க்கப்பட்டுள்ளதை உணர்கிறான். அவன் பகவானிடம் சரணாகதி அடைந்து, "நீங்கள் எனக்கு ஆசிர்வாதம் அளித்ததால், என் அகந்தை நீங்கியுள்ளது; நான் உங்களை, இறைவனை, ஆசானை, ஆத்மாவை, சரணாகதி பெற்றேன்," என்று கூறுகிறான். இதைக் கேட்ட சுகதேவர், "இவ்வாறு மகாவன் கிருஷ்ணரை புகழ்ந்தார்," என்று கூறுகிறார். கிருஷ்ணர், இந்திரனின் புகழை சிரித்த முகத்துடன், இடிமழை போன்ற ஆழமான குரலில் பேசுகிறார். "மகாவனே, உன் யாகத்தை நான் முறித்து விட்டேன், அதனால் நீ எப்போதும் என்னை நினைக்க வேண்டும்; இந்திரனின் பெருமையில் மயங்காமல் இருக்க வேண்டும்," என்று அவர் கூறுகிறார். பொருளும் அதிகாரமும் கொண்டவர்களுக்கு பெருமை வரும்போது, அவர்கள் தண்டனை வழங்கும் இறைவனை காண முடியாது. அப்படி பெருமையில் மூடப்பட்டவர்களுக்கு, நான் கருணை காட்ட விரும்பும்போது, அவர்களின் செல்வம் மற்றும் வளத்தை விலக்கு விடுகிறேன். "இப்போது நீ போ, சக்ரா; எல்லாம் நலமாக இருக்கட்டும். என் உபதேசத்தை பின்பற்றவும், அகந்தையின்றி, உன் கடமையில் ஈடுபடவும்," என்று கிருஷ்ணர் இந்திரனை அனுப்புகிறார். அப்போது சுரபி, அந்தக் காளை, தனது குட்டிகளுடன், கிருஷ்ணர் அருகில் வந்து, அவரை மரியாதை செய்யிறாள். "கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, மகா யோகி, உலகத்தின் ஆத்மா, அனைத்திற்கும் ஆதாரம், நீ உலகங்களின் இறைவன்; உன்னால் நாங்கள் பாதுகாக்கப்படுகிறோம், தோற்கடிக்க முடியாதவனே," என்று சுரபி கூறுகிறாள். "நீங்கள்தான் எங்களின் பரம தெய்வம், இந்திரன் அல்ல; காளைகள், பிராமணர்கள், தேவர்கள் மற்றும் நல்லவர்களின் நலனுக்காக நீ இருக்கிறாய். பிரம்மாவின் தூண்டுதலால், நாங்கள் உங்களை இந்திரராக அபிஷேகம் செய்யப்போகிறோம்; உலகின் பாரத்தை நீக்குவதற்காக நீ வந்துள்ளாய்," என்று சுரபி கூறுகிறாள். சுகதேவர் தொடர்ந்து கூறுகிறார்: "சுரபி, கிருஷ்ணரை அழைத்து, தன் பாலை கொண்டு அவரை அபிஷேகம் செய்தாள்; ஏராவதம், வானக் கங்கை நீரை கொண்டு வந்தது." இந்திரனும், தேவர்களின் முனிவர்களும், தேவி மாதாக்களின் தூண்டுதலால், தசார்ஹ வம்சத்தில் பிறந்த கிருஷ்ணரை 'கோவிந்தா' என்று அழைத்து, அவரை அபிஷேகம் செய்தார்கள். தும்புரு, நாரதர், மற்றும் மற்ற கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் வந்து, ஹரியின் புகழை பாடினர்; உலகங்களின் பாவங்களை நீக்கும் அந்த புகழை பாட, வானத்து பெண்கள் மகிழ்ச்சியில் நடனமாடினர். தேவக்களின் தலைவர்கள் கிருஷ்ணரை புகழ்ந்து, வானில் பூமழை பொழிந்தனர்; மூன்று உலகங்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தன; காளைகள் பால் பெருக்கின. ஆறுகள், மரங்கள் தேன் பெருக்கின; தானாகவே பயிர்கள், மூலிகைகள் வளர்ந்தன; மலைகள் விலைமதியுள்ள ரத்னங்களை கொடுத்தன. குரு வம்சத்தில் பிறந்தவரே, கிருஷ்ணர் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட போது, எல்லா உயிரினங்களும்—even those cruel by nature—பகைமை இல்லாமல் ஆனார்கள். பின்னர், கோவிந்தரான கிருஷ்ணரை அபிஷேகம் செய்து, இந்திரன், அவரின் அனுமதியுடன், தேவர்களும் மற்றவர்களும் கூட, வானத்தில் திரும்பினான். கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து வழிகாட்டுகிறார்: "ஒருவர், துர்கா, விநாயகா, வியாசர், விஷ்வக்சேனா, ஆசான்கள், மற்றும் தேவர்கள், தங்கள் திசைகளில், அபிஷேகம் போன்ற பூஜை செய்ய வேண்டும். சந்தனம், கற்பூரம், குங்குமம், அகுரு, வாசனை நீர் கொண்டு, தினமும், வசதியிருந்தால், மந்திரங்களுடன் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். ஸ்வர்ணகர்மன் ஸ்தோத்திரம், மகாபுருஷ வித்யா, பௌருஷ ஸூக்தம், சாமன் ஸ்தோத்திரங்கள் கொண்டு, பூஜை செய்ய வேண்டும். படுக்கைகள், புனித நூல்கள், ஆபரணங்கள், இலையாலான மாலைகள், வாசனை கொண்ட கிரீம்கள் கொண்டு, என் பக்தன் என்னை அன்புடன் அலங்கரிக்க வேண்டும். பாதம் கழுவும் நீர், பானம், வாசனை, பூ, முறியாத அரிசி, தூபம், விளக்குகள், நைவேத்யம்—all should be offered with faith. சுவையான பாலை சாதம், நெய், பொரி, அரிசி கேக், இனிப்புகள், தயிர், சூப், மற்றும் பிற உணவுகள், கிடைத்தால், சமர்ப்பிக்க வேண்டும். எண்ணெய் தடவும், மசாஜ், கண்ணாடி, பல் சுத்தம், குளியல், உணவு, பானம், பாடல், நடனம்—all should be done daily and on festival days. அரிய முறையில், புனித யாகக்கூடத்தில், தரை, கட்டை, வேள்வி—all should be arranged; குசா புல் விரித்து, நீர் தெளித்து, prescribed offerings வைத்து, தூய்மை செய்து, நெருப்பை அணுகி, எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும். என்னை, உருகும் பொன்னாக, சங்கம், சக்கரம், கேதாரம், தாமரை கொண்டு, நான்கு கரங்களுடன், அமைதியானவனாக, தாமரை நூலின் நிற ஆடையுடன், மனதில் தியானிக்க வேண்டும். கிரீடம், வளையல்கள், இடுப்புப் பட்டு, அழகான கை வளையல்கள், ஸ்ரீவத்ஸம் மார்பில், கௌஸ்துபம், காட் பூமாலை—all should be visualized. தியானம் செய்து, பூஜை செய்து, மர மரங்கள், clarified butter soaked offerings—all should be offered; பித்ரு, தேவர்களுக்கு clarified butter offerings செய்து, நெயில் கலந்த ஹவிசை சமர்ப்பிக்க வேண்டும். பூஜை செய்து, வணங்கி, சேவகர்களுக்கு பரிசுகள் வழங்க வேண்டும்; மூல மந்திரம் சொல்லி, பரம்பொருளை தியானிக்க வேண்டும்; நாராயண தத்துவத்தை நினைக்க வேண்டும். பானம், ப leftovers, விஷ்வக்சேனாவுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; வாசனை கொண்ட பாக்கு போன்ற mouth-fresheners வழங்க வேண்டும். பாடல், புகழ்ச்சி, நடனம், என் கதைகளை enact செய்ய வேண்டும்; என் கதைகளை சொல்லி, கேட்டு, ஒரு கணம் தன்னை முழுமையாக அந்த அனுபவத்தில் மூழ்க வேண்டும். உயர்ந்த hymns, புராணங்களில் வரும் புகழ்ச்சி, சாதாரண மொழியில் praise—all should be sung; 'கருணை காட்டும் இறைவா' என்று வேண்டி, முழுமையாக வணங்க வேண்டும். தன் தலை என் பாதத்தில் வைத்து, கை சேர்த்து, 'இறைவா, என்னை பாதுகாக்கவும்! மரணத்தின் கடல், அதன் பாசங்களில் பயந்து, சரணாகதி அடைந்தேன்,' என்று வேண்ட வேண்டும். நான் கொடுக்கும் prasadam, பக்தி கொண்ட தலைக்கு வைத்து, பூஜை முடிக்க வேண்டுமானால், offering-ஐ ஒளிக்குத் திருப்பி, மீண்டும் பரம ஒளிக்குத் திருப்ப வேண்டும். எங்கே, எப்போது பக்தி கொண்ட பூஜை, எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ஏனெனில், நான் எல்லா உயிரிலும், ஆத்மாவிலும், உலக ஆத்மாவாக இருக்கிறேன். இவ்வாறு, வேத மற்றும் தந்திர வழிகளால், யாகம், யோகா வழிகளால், எனக்கு பூஜை செய்வோர், இரு வழிகளிலும் விரும்பும் Siddhi-ஐ பெறுகிறார்கள். என் உருவத்தை நிறுவி, உறுதியான கோவில் கட்ட வேண்டும்; பூஜை மற்றும் திருவிழாக்களுக்கு மலர் தோட்டங்கள் செய்ய வேண்டும். பூஜை மற்றும் உறுதிப் பணிகள் தொடர, பெரிய திருவிழாக்கள் மற்றும் தினசரி, நிலங்கள், கடைகள், நகரங்கள், கிராமங்கள்—all should be dedicated, எனது உலகத்தை அடைய வேண்டும். அபிஷேகம் மூலம், மூன்று உலகங்களுக்குத் தலைவராக, குடியிருப்பு பெறுகிறான்; பூஜை மற்றும் உறுதிப் பணிகள் மூலம், ப்ரஹ்மாவின் உலகத்தை அடைகிறான்; மூன்று வழிகளால், எனக்கு சமமான நிலையை அடைகிறான். அனைத்திலும் பக்தி மற்றும் யோகாவால், என்னை மட்டும் அடைகிறான்; எனக்கு பூஜை செய்யும் எந்தவொரும், பக்தி மார்க்கத்தை பெறுகிறான். இவ்வாறு, பகவான் கிருஷ்ணர், தன் அருளால், உலகத்திற்கு பூஜை முறைகள், பக்தி வழிகள், மற்றும் ஆன்மிக உயர்வை அருள்கிறார்.