ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கிருஷ்ணரின் அற்புத செயல்களைப் பார்த்து, வ்ரஜவாசிகள் அவரைச் சுற்றி அமைதியாக வந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அவரை அன்போடு அணைத்து, தங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இருந்து ஆசீர்வதித்தார்கள். அந்தப் பசுமாடு மேய்ப்பவர்கள், குறிப்பாக பெண்கள், மகிழ்ச்சியுடன் தயிரும், முற்றிலும் உடைக்கப்படாத அரிசியும் கொண்டு கிருஷ்ணரை ஆராதித்து, தொடர்ந்து அவருக்கு ஆசீர்வாதம் வழங்கினர். அப்போது யசோதா, ரோஹிணி, நந்தன் மற்றும் பலராமர்—வலிமை மிகுந்தவர்கள்—அனைவரும் கிருஷ்ணரை அணைத்து, பெரும் பாசத்தில் அவருக்கு தங்கள் மனமார்ந்த ஆசிகளை வழங்கினார்கள். இந்த நேரத்தில், வானத்தில் தேவர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், கந்தர்வர்கள் மற்றும் சாரணர்கள் அனைவரும் பெரிதும் மகிழ்ந்து, கிருஷ்ணரை புகழ்ந்து பாடினர். அவர்கள் சந்தோஷத்தில் பூக்களைப் பொழிந்து பூமியை அலங்கரித்தனர். தேவர்கள் ஊக்கமளித்து, வானில் சங்குகளும், மிருதங்கங்களும் ஒலித்தன. கந்தர்வர்களின் தலைவர்கள், தும்புருவை முன்வைத்து, இசை பாடினர். இவ்வாறு, அன்பால் சூழப்பட்ட கிருஷ்ணரும், அவரோடு பாலராமரும், பசுமாடு மேய்ப்பவர்களுடன் தங்கள் கோபுலத்தில் திரும்பிச் சென்றார்கள். கோபிகள், கிருஷ்ணரின் அற்புத செயல்களைப் பாடி, மகிழ்ச்சியுடன் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்; அவர்களின் இதயங்கள் ஆழ்ந்த பாசத்தால் நிரம்பியிருந்தன. இவ்வாறு பாகவத புராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியின் இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம் நிறைவடைந்தது. பின்னர், கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்: "ஞானிகள், இயற்கையின் குணங்களில் பற்றினை விட்டு, என்னை ஆராதிக்க வேண்டும். பற்றினின்றி, மனக்கட்டுப்பாடும், விழிப்பும் கொண்டவர்கள் என்னை வழிபட வேண்டும். ஒரு முனிவர், சத்துவ குணத்தை வளர்த்து, ராஜஸும் தமஸும் வெல்லுகிறார்; பின்னர், பற்றின்மையும் மன அமைதியாலும், சத்துவத்தையும் கடந்து, குணங்களில் இருந்து விடுபட்டு, தன்மையை விட்டுவிட்டு என்னை அடைகிறார். ஆத்மா, மற்ற ஆத்மாக்களிடமிருந்தும், குணங்களில் இருந்து எழும் ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, என்னில் முழுமையாக ஒன்றாகி, வெளியும் உள்ளும் செல்லாது நிற்கிறது. எனவே, என் மாயையின் ஐம்பட்ட ஆற்றலை அறிந்தவர்கள், லக்ஷ்மியின் பாக்கியத்தையும் விரும்புவதில்லை; அவர்கள் இம்மையிலும் என் பரம பதத்தை அடைகிறார்கள். என்னைப் பிரியமானவராகக் கொண்டவர்கள், அமைதியான மனம் கொண்டவர்கள், எப்போதும் அழிவடைவதில்லை; காலத்தின் ஆயுதம் அவர்களைத் தொட்டுவிடாது. நான் அவர்களுக்கு ஆத்மாவாகவும், மகனாகவும், நண்பனாகவும், ஆசானாகவும், நன்மை விரும்புவனாகவும், அர்ச்சிக்கப்பட்ட தெய்வமாகவும் இருக்கிறேன். இந்த உலகம், மறுமை, இருவருக்கும் இடையில் செல்வது, மற்றும் சொந்தம் என கருதப்படும் எல்லாம்—செல்வம், மாடுகள், வீடுகள்—இவை அனைத்தையும் விட்டு, என்னை மட்டுமே பரிபூரண பக்தியுடன் வழிபடுவார், அவர்களை நான் மரணத்தைத் தாண்டி அழைத்துச் செல்கிறேன். எங்கும், என்னைத் தவிர வேறு எங்கும், உயிரினங்களின் ஆழ்ந்த பயம் நீங்குவதில்லை; ஏனெனில் என்னை வந்தருளும் பேரருளாளனாகவே அனைத்தும் நடக்கின்றன. என்னை அஞ்சுவதால் தான் காற்று வீசுகிறது, சூரியன் பிரகாசிக்கிறது, இந்திரன் மழை பொழிகிறான், நெருப்பு எரிகிறது, மரணம் நடமாடுகிறது. ஞானமும் வைராக்யமும் கொண்ட யோகிகள், பக்தி யோகத்தின் மூலம், என் அஞ்சலற்ற பாதங்களில் புகுந்து, நலனடைகிறார்கள். இந்த உலகில் மக்களுக்கு உன்னதமான நன்மை ஒன்றே: தீவிர பக்தியுடன் மனதை என்னில் நிலையாக வைத்திருக்க வேண்டும். ஏழு வாயில்கள் மேலே, இரண்டு முன்புறம், இரண்டு கீழே அமைக்கப்பட்டுள்ளன; ஒவ்வொன்றும் புலன்களின் இயக்கத்துக்காக, அவற்றுக்குள் ஒரு தேவன் உறைகிறார். இதில், ஐந்து வாயில்கள் கிழக்கில், ஒன்று தெற்கில், ஒன்று வடக்கில், இரண்டு மேற்கு பக்கத்தில் உள்ளன; இப்போது அவற்றின் பெயர்களை விவரிக்கிறேன். பட்டாம்பூச்சிகளைப் போல, இரண்டு கிழக்கு வாயில்கள் ஒன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றில், தியுமத்ஸகன் செல்லும் போது, நிலத்தை ஒளிரச்செய்கிறான். நளினி, நாளினி எனும் இரண்டு கிழக்கு வாயில்கள் ஒன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றில், அவதூதசகன் வாசனை மிகுந்த நாட்டிற்குள் செல்கிறான். முன்புறம் முக்யா எனும் வாயில் உள்ளது; அங்கு பல கடைகள், உணவு வண்டிகள் உள்ளன; அதன் வழியாக நகரத்தின் அரசன், சுவை அறிந்த வணிகர்களுடன் நுழைகிறார். தெற்கு வாயில், பித்ருஹூ எனப்படுகிறது; அதன் வழியாக புரஞ்சனன், அறிவை ஏந்துபவர்கள் உடன் தெற்கு பஞ்சாலா நாட்டிற்குள் செல்கிறான். வடக்கு வாயில், தேவஹூ எனப்படுகிறது; அதன் வழியாக புரஞ்சனன், அறிவை ஏந்துபவர்கள் உடன் வடக்கு பஞ்சாலா நாட்டிற்குள் செல்கிறான். மேற்கு வாயில், ஆசுரி எனப்படுகிறது; அதன் வழியாக புரஞ்சனன், கர்வத்துடன் கிராமகா நாட்டிற்குள் செல்கிறான். மேற்கு வாயில், நிர்ருதி எனப்படுகிறது; அதன் வழியாக புரஞ்சனன், லோபத்துடன் வைசஸா நாட்டிற்குள் செல்கிறான். அந்த, அவமீஷா மற்றும் அந்தா எனும் இரண்டு நகர்வாயில்கள் அமைதியாகவும், திறமையாகவும் உள்ளன; அவற்றின் அதிபதி, பார்வையுடன் அவற்றில் செல்லும் போது செயல்படுகிறார். அவர், விஷூசியுடன் உட்பிரவேசம் செய்யும் போது, தன் மனைவியும் பிள்ளைகளும் தரும் மாயையாலும், இன்பத்தாலும், சந்தோஷத்தாலும் அனுபவிக்கிறார். இவ்வாறு, செயல்களில் மூழ்கி, ஆசையால் உந்தப்பட்டு, மயக்கத்திலும் அறியாமையிலும் வீழ்ந்து, தனது ராணியின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப நடக்கிறார். சில சமயம், அவள் குடிக்கும் போது, அவனும் மதுவை அருந்துகிறான்; அவள் சாப்பிடும் போது, அவனும் சாப்பிடுகிறான்; அவள் அனுபவிக்கும் போது, அவனும் அனுபவிக்கிறான். சில சமயம், அவள் பாடும் போது, அவனும் பாடுகிறான்; அவள் அழும் போது, அவனும் அழுகிறான்; அவள் சிரிக்கும் போது, அவனும் சிரிக்கிறான்; அவள் பேசும் போது, அவனும் பேசுகிறான். சில சமயம், அவள் ஓடும் போது, அவனும் ஓடுகிறான்; அவள் நிற்கிறாள், அவனும் நிற்கிறான்; அவள் படுக்கையில் படுத்துக்கொண்டால், அவனும் அருகில் படுத்துக்கொள்கிறான்; சில சமயம் உட்கார்ந்திருப்பதும் அவளுடன். சில சமயம், அவள் கேட்கும் போது, அவனும் கேட்கிறான்; அவள் பார்ப்பது போல அவனும் பார்ப்பான்; அவள் வாசனைப் பெறும் போது, அவனும் வாசிக்கிறான்; அவள் தொடும் போது, அவனும் தொடுகிறான். சில சமயம், அவள் துயருற்றால், அவனும் துயருறுகிறான்; அவள் மகிழ்ந்தால், அவனும் மகிழ்கிறான். இவ்வாறு, மனைவியின் குணங்களால் ஏமாற்றப்பட்டு, விருப்பமில்லையாயினும், அறியாமையால், பலவீனத்தால், அவனும் அவளைப் போல நடந்து, ஒரு பொம்மைபோல் ஆகிறான். இந்நிலையில், ஷுகர் சொல்கிறார்: "கிருஷ்ணரின் இவ்வளவு அற்புதமான செயல்களைப் பார்த்த பசுமாடு மேய்ப்பவர்கள், அவருடைய உண்மையான சக்தியை உணராமல், வியப்புடன் நந்தரிடம் சென்று, கர்க முனிவர் கூறிய வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து பேசினார்கள். அவர்கள் கூறினர்: 'இந்தக் குழந்தையின் செயல்கள் மிகவும் அதிசயமானவை; கிராமத்தில் பிறந்த குழந்தைகளுக்கு இவை எப்படி சாத்தியமாகும்? ஏழு நாட்கள் வயதான இந்தக் குழந்தை, யானை ராஜா தாமரை தூக்கும் போல், ஒரு கையால் பெரிய மலைக்கூட தூக்கி வைத்தது எப்படி? சிறு குழந்தை, கண்களை முழுமையாகத் திறக்காமல், பூதனாவின் பாலையும், அவளது உயிரையும், காலம் அனைவரது உயிரையும் எடுத்துச் செல்லும் போல், அருந்தியது. படுக்கையில் கிடந்தபடியே, குழந்தையின் காலால் வண்டியைத் தட்டி, அதன் சக்கரம் கீழே விழுந்து புரண்டது; குழந்தை அழுவதும், காலால் அடித்ததும் மட்டுமே.'" இவ்வாறு, கிருஷ்ணரின் அற்புதங்கள் பசுமாடு மேய்ப்பவர்களை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தின.