கோவர்த்தனப் பர்வதத்தைச் சுற்றி, கோகுலத்தில் ஒரு விசித்திரமான சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. கடும் புயலும், கொடூரமான காற்றும் வீசத் தொடங்கின. அந்தக் கடும் காற்றினால், மிருகங்கள் நடுங்கின; ஆயர்கள், ஆயர்மகளிரும், கடும் பனியால் மிகவும் துயருற்று, கோவிந்தனிடம் புகழ்ச்சி அடைந்தனர். தங்கள் தலையும், பிள்ளைகளையும் உடலால் மூடி, புயலால் துன்புற, நடுங்கிக்கொண்டே, அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட பகவானின் திருவடிகளின் அருகில்சென்றனர். அப்போது அவர்கள், "கிருஷ்ணா! கிருஷ்ணா! மிகப் பாக்கியசாலி, எங்கள் ஆண்டவரே! கோகுலம் உன் பாதுகாப்பில் உள்ளது; தேவர்களின் கோபத்திலிருந்து எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும், பக்தர்களை நேசிப்பவனே!" என்று அழைத்தனர். அப்படி அழைக்கும் அந்த மக்களைப் பார்த்த ஹரி, உயிரற்ற ஜீவராசிகள் கூட ஆல்கல்களால் தாக்கப்பட்டு விழுந்திருப்பதை கண்டார். இதற்குக் காரணம் இந்திரனின் கோபம் என்பதை அவர் அறிந்தார். "நாம் யாகத்தை நிறுத்தியதால், இந்திரன் எங்களை அழிக்க விரும்பி, இந்த அதிசயமான, கொடூரமான, கல்லுடன் கூடிய மழையையும், கடும் காற்றையும் அனுப்புகிறான்," என்றார் கிருஷ்ணர். "இதற்கு நான் எனது யோக சக்தியால் முறையாக எதிர்வினையாற்றுவேன். உலகின் ஆண்டவரென்று தன்னை எண்ணும் அறியாமை கொண்டவர்களின் அகந்தையால் எழும் பெருமையை நான் அழித்துவிடுவேன். உண்மையில், நற்குணம் கொண்ட தேவர்களுக்கு இறைவனிடம் ஆச்சரியம் இல்லை; ஆனால் தகுதியில்லாதவர்களுக்கு, அவர்களது பெருமை முறியும்போது அமைதி கிடைக்கும்." "எனவே, என்னை ஆண்டவனாக ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடம் சரணாகதி செய்து, என் சொந்தமாக நான் ஏற்றுக் கொண்ட இந்தக் கோபால சமுதாயத்தை, என் யோக சக்தியால் நான் காத்து வருவேன்; இதுவே என் விரதம்," என்று உறுதியுடன் கூறினார். இவ்வாறு கூறிய கிருஷ்ணர், ஒரு கையால் எளிதாக, ஒரு குழந்தை குடையை தூக்குவது போல் கோவர்த்தனப் பர்வதத்தை உயர்த்தினார். பிறகு, பகவான் ஆயர்களிடம், "அம்மா, அப்பா, வ்ரஜவாசிகளே! உங்கள் மாடுகளுடன், உங்களுக்கு ஏற்றபடி இந்த மலைக்குள் புகுந்து பாதுகாப்பாக இருங்கள்," என்றார். "இந்த மலையும், என் கையிலிருந்து விழும் என்று பயப்பட வேண்டாம்; காற்றும், மழையும் உங்களைத் தாக்காது; உங்களுக்கான பாதுகாப்பு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுவிட்டது," என்றார். கிருஷ்ணரின் இந்த வார்த்தைகளால் மனம் உறுதியடைந்த வ்ரஜவாசிகள், தங்கள் செல்வம், குடும்பம், சார்ந்தவர்கள் அனைவருடனும், இடமிருக்கும் அளவில் அந்த மலைக்குள் புகுந்தனர். பசிப்பசி, தாகம், வலி, சுக ஆசை எல்லாவற்றையும் விட்டு, கிருஷ்ணர் அசையாமல் ஏழு நாட்கள் மலையைத் தூக்கி நிற்கும் அதிசயத்தைக் கண்ணாற் கண்டனர். கிருஷ்ணரின் அற்புதமான யோக சக்தியை அறிந்த இந்திரன், ஆச்சரியத்தில் உறைந்து, தன் தீர்மானம் முறிந்து, மேகங்களை வாபஸ் அழைத்தான். வானம் தெளிந்தது, சூரியன் ஒளிவிட்டான், கொடூரமான காற்றும் மழையும் நின்றன. அப்போது கோவர்த்தனத்தைக் தூக்கிய பகவான், "ஆயர்களே! உங்கள் மனைவிகள், செல்வம், பிள்ளைகள் உடன் பயம் இல்லாமல் வெளியே வாருங்கள்; காற்றும், மழையும் நின்றுவிட்டன, ஆறுகளும் குறைந்துள்ளன," என்று அழைத்தார். அயர்கள், தங்கள் தத்தமா மாடுகள், வண்டிகள், பொருட்கள், பெண்கள், பிள்ளைகள், முதியோர்கள் என அனைவரும் மெதுவாக வெளியே வந்தனர். பகவான், எல்லா ஜீவராசிகளும் பார்வையில், கோவர்த்தனத்தை மீண்டும் பழைய இடத்தில் சிரிப்பாக வைத்து விட்டார். அப்போது வ்ரஜவாசிகள், தங்கள் பேரன்பால் அமைதியாகக் கிருஷ்ணரிடம் சென்று, அவரை அணைத்தனர். ஆயர்மகளிர், பெரும் பாசத்துடன், சந்தோஷமாக அவரை வழிபட்டு, தயிரும் அகண்ட சோறும் அர்ப்பணித்து, தொடர்ந்து ஆசீர்வாதம் வழங்கினர். யசோதா, ரோகிணி, நந்தர், பலவான்களில் முதல்வனான ராமர் ஆகியோரும் கிருஷ்ணரைத் தழுவி, பாசத்தில் ஆழ்ந்து, மனமார்ந்த ஆசீர்வாதம் வழங்கினர். வானுலகத்தில், தேவர்கள், சித்தர்கள், சாத்யர்கள், கந்தர்வர்கள், சாரணர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் கிருஷ்ணரைப் புகழ்ந்து, பூமியில் மலர்கள் பொழிந்தனர். சங்கு, மிருதங்கம் போன்ற வாசனங்கள் வானில் முழங்கின; கந்தர்வர்களின் தலைவரான தும்புருவுடன் பலர் பாடினர். பிறகு, பசுமக்கள் சூழ, ஹரி தனது சகோதரன் பாலராமருடன், தன் ஆயர் குடிக்கு திரும்பினார். கோபிகள், அவரது அற்புத செயல்களைப் பாடிக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியில், மனம் பூரிப்புடன் பின்தொடர்ந்தனர். இவ்வாறு பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியின் இருபத்தி ஐந்தாவது அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. பிறகு, கிருஷ்ணர் அறிவுரையாகச் சொன்னார்: "புத்திசாலிகள், இயற்கை குணங்களில் இருந்து பற்றை விடுத்து, என்னை ஆராதிக்க வேண்டும்; பற்றற்ற, தம்மை கட்டுப்படுத்திய, எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவர்கள் என்னை வழிபட வேண்டும். ஒரு முனிவர், சத்துவ குணத்தை வளர்த்துப், ரஜஸ், தமஸை வெல்லுகிறான்; பின்னர், பற்றின்மை, சமச்சித்தம் கொண்டு சத்துவத்தையும் வென்று, குணங்களைத் தாண்டி, தன்மையை விட்டுவிட்டு, என்னை அடைகிறான்." "ஆன்மா, பிற ஆன்மாக்களிலிருந்தும், குணங்களால் எழும் ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, என்னில் முழுமையாக இணைகிறது; அது வெளியிலும், உள்ளிலும் அசையாது நிற்கிறது." "என் மாயையின் அதிபதியாகிய என் சக்தியை அறிந்தவர்கள், எட்டுவிதமான ஐஸ்வர்யம் பெற்றாலும், லக்ஷ்மியின் பேரருளையும் விரும்பமாட்டார்கள்; இவ்வுலகிலேயே அவர்கள் என் பரம பதத்தை அடைகிறார்கள்." "என்னை நேசித்து, அமைதியான மனம் கொண்டவர்கள், எப்போதும் அழிவதில்லை; காலத்தின் ஆயுதம் அவர்களைத் தொடாது. நான் அவர்களுக்கு ஆத்மா போல, மகன், நண்பன், குரு, நன்மகன், அர்ச்சிக்கப் பெறும் தெய்வம் போன்றவன்." "இந்த உலகம், மறுபிறவி, அதில் நடமாடும் ஆன்மா, இங்குள்ள எல்லா சொத்து, மாடுகள், வீடுகள்—இவை அனைத்தையும் விட்டு, என்னை மட்டும் பரிபூரண பக்தியுடன் ஆராதித்தால், நான் அவர்களை மரணத்தைத் தாண்டி அழைத்து செல்கிறேன்." "என்னைத் தவிர, எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் பரமாத்மாவாகவும், ஆதிசக்தியின் அதிபதியாகவும் இருப்பவனைத் தவிர, ஆன்மாவின் பேர்பயம் எங்கும் நீங்காது." "என்னைப் பயந்து தான், காற்று வீசுகிறது, சூரியன் பிரகாசிக்கிறான், இந்திரன் மழை பொழிகிறான், அக்னி எரிகிறான், மரணம் நடமாடுகிறது." "ஞானம், வைராக்கியம் கொண்ட யோகிகள், பக்தி யோகத்தின் மூலம், பயமற்ற என் பாதங்களை அடைந்து, நலமடைவர்." "இந்த உலகில், மக்களுக்கு மிக உயர்ந்த நன்மை ஒன்றே—பக்தியில் மனதை உறுதியாக என்னில் நிலைநிறுத்துவது." "ஏழு வாயில்கள் மேலே, இரண்டு முன்புறம், இரண்டு கீழே உள்ளன; ஒவ்வொன்றும் புலன்களின் இயக்கத்திற்காகவும், அவற்றுக்குள் ஒரு ஆண்டவர் இருந்துகொள்கிறான்." "இதில், ஐந்து வாயில்கள் கிழக்கில், ஒன்று தெற்கில், ஒன்று வடக்கில்; இரண்டு மேற்கில். அவற்றின் பெயர்களை நான் கூறுகிறேன்." "இரண்டு கிழக்கு வாயில்கள், நெருப்புப் பூச்சிகள் போல் ஒன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றில், தியுமத்ஸகா பயணித்து நிலத்தை ஒளிரச் செய்கிறான்." "நளினி, நாலினி எனும் இரண்டு கிழக்கு வாயில்கள் ஒன்றாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றில், அவதூத சகா மணமுள்ள இடத்திற்குள் செல்கிறான்." "முக்யா எனும் ஒரு வாயில் முன்னால் உள்ளது; அங்கு பல கடைகள், உணவு வண்டிகள் உள்ளன; அதன் வழியாக, நகரின் அரசன், சுவையை அறிந்த வணிகர்களுடன் உள்ளே செல்கிறான்." "தெற்கில், பித்ருஹு எனும் வாயிலில், புரஞ்சன் தெற்குப் பஞ்சாலா நாட்டிற்குள், ஞானம் ஏந்தும் மக்களுடன் செல்கிறான்." இவ்வாறு, பகவான் கிருஷ்ணர், அவரது அற்புதச் செயல், பக்தர்களின் புகழ்ச்சி, ஆன்மீக அறிவுரை ஆகிய அனைத்தும் வ்ரஜவாசிகளுக்கும் உலகத்திற்கும் அருளினார்.