இந்த பிரமாண்டமான நிகழ்வுகள் பகவத்கீதையின் புனிதமான ஷ்ரிமத் பாகவத புராணத்தின் முதல் ஸ்கந்தம், இருபத்தைந்தாம் அதிகாரம் மற்றும் இருபத்திநான்காம் அதிகாரத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. அந்த நேரத்தில், பாண்டவர்கள் தங்கள் மனத்தில் ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் இருந்தனர். அவர்கள் உணர்ந்தது என்னவென்றால், இடம், காலம், பிரத்தியேக பொருட்கள், மந்திரங்கள், யாகங்கள், புரோகிதர்கள், அக்னிகள், தேவதைகள், யஜமானர், யாகம் மற்றும் தர்மம்—இவை எல்லாம் அந்த பரமாத்மாவின் வடிவமே. அவர் தான் எல்லாவற்றிலும் நின்று, எல்லாவற்றையும் நடத்துபவர். அந்த இறைவன், யோகிகளின் முதல்வன் விஷ்ணு, யாதவர்களிடையே அவதரித்துள்ளார் என்று கேள்விப்பட்டோம்; இருந்தாலும், அவருடைய மாயையால் மயங்கி, அவரை உண்மையில் அறிய இயலாமல் போய்விட்டோம் என்று அவர்கள் ஏங்கினர். "எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள் நாம்! ஏனென்றால் நம்மிடையே ஹரியை அசையாத பக்தியுடன் சேவிக்கும் பெண்கள் இருக்கிறார்கள்," என்று அவர்கள் மனதார நினைத்தனர். "நீங்கள் எல்லாம் வல்ல அறிவுடைய கிருஷ்ணா! உமது மாயையால் ஏமாற்றப்பட்டு, எங்கள் மனங்கள் கர்ம பாதையில் அலைய்கின்றன. உமக்கு வணக்கம்," என்று அவர்கள் பணிந்தனர். அந்த ஆதிபுருஷன், அவருடைய இயல்பை உணராதவர்களும், அவருடைய மாயையால் குழம்பியவர்களும் செய்த குற்றங்களை மன்னிப்பார். கிருஷ்ணரை புறக்கணித்ததையும், தாங்கள் செய்த தவறையும் நினைத்தபோதும், அவர்கள் கம்சனுக்குப் பயந்திருந்தாலும், தவறில்லாதவர்களைப் பார்க்கும் விருப்பத்தில் அசையாமல் இருந்தனர். பிறகு அவர்கள் சிந்தித்தனர்: "ஒருவருக்கு சந்தோஷமும் துயரமும் கிரகங்கள் காரணமாக இருந்தால், அது பிறப்பற்ற ஆத்மாவுக்கென்ன சம்பந்தம்? ஞானிகள் கூறுவதைப் போல, கிரகங்கள் மற்ற கிரகங்களை மட்டுமே பாதிக்கின்றன; மனிதன் யாரிடம் கோபப்பட வேண்டும்? அல்லது, கர்மம் காரணம் எனில், அதுவும் ஆத்மாவுக்கென்ன சம்பந்தம்? கர்மம் சைதன்யம் இல்லாததும், சைதன்யம் உடையதும். இந்த உடல் தோல் மட்டுமே, ஆன்மா தான் உண்மையான சுயம்; எனவே யாரிடம் கோபப்பட வேண்டும்? கர்மமே மூலக்காரணம் அல்ல. அல்லது, காலமே காரணம் எனில், அதுவும் ஆத்மாவுக்கென்ன சம்பந்தம்? காலமும் ஆத்மாவும் ஒரே தன்மையுடையவை. தீயின் வெப்பம், பனியின் குளிர்ச்சி போல அல்ல; இருமை வேறு ஒருவருக்குச் சொந்தமானதல்ல. பரமாத்மாவுக்கு எங்கும், எந்த விதத்திலும் இருமை ஏற்படுவதில்லை. நான் இருப்பது போலவே, பிறப்பும் இறப்பும் இயற்கையாகவே நிகழும்; விழிப்படைந்தவர் பஞ்சபூதங்களைப் பயப்படமாட்டார். இந்த பரம பக்தியையே, பழைய முனிவர்கள் அனுசரித்தபடி, நான் முகுந்தனின் பாதங்களை சேவித்து, கடக்க முடியாத இருளைத் தாண்டுவேன்," என்று உறுதி கொண்டனர். அப்போது, பகவான் சொன்னார்: "இப்போது அவர்களுக்குச் சொத்துக்களும் பற்றும் இல்லாமல், சோர்வும் இல்லாமல், துறவியாக உலகம் முழுவதும் திரிந்து, தீயோரால் உதறப்பட்டபோதும், தம் தர்மத்தில் உறுதியான அந்த முனிவர் இவ்வாறு பாடினார்." "ஒருவருக்குச் சந்தோஷமும் துயரமும் அவருடைய ஆன்மாவே காரணம்; நண்பர்கள், நடுநிலையினர், பகைகள்—all உலக மாயையின் உருவாக்கங்கள். எனவே, என் மீது மனதை நிலைநிறுத்தி, புத்தியால் கட்டுப்படுத்து; இதுவே யோகத்தின் சாரம். யார் மனதை ஒருமுகமாக வைத்து, இந்த முனிவர் பாடிய பாடலை மனதில் வைத்து, உரைத்து, கேட்பாரோ, அவரை ஜீவனின் இருமைகள் வெல்ல முடியாது." இவ்வாறு ஷுகதேவர் விளக்கினார். அப்போது, பகவான் கிருஷ்ணர், பலராமருடன் அங்கு தங்கியிருந்தபோது, அங்குள்ள கோபர்கள் இந்திரனுக்காக யாகம் செய்வதற்காக ஆயத்தமாக இருப்பதைப் பார்த்தார். எல்லாவற்றையும் அறிந்தவராக இருந்தும், கிருஷ்ணர் மிக எளிமையாக நந்தா முதலான பெரியவர்களிடம் சென்று கேட்டார்: "அப்பா, இங்கு எழும் இந்தக் கலகலப்பின் காரணம் என்ன? இது யாருக்காக, எதற்காக, யார் நடத்துகின்றனர்?" "அப்பா, இதை நான் கேட்க ஆவலாக இருக்கிறேன்; தயவுசெய்து சொல்லுங்கள். தர்மத்தில் நிலைநிறைந்தவர்கள் தங்கள் செயல்களை மறைப்பதில்லை." "நண்பர்கள், நடுநிலையினர், பகைகள் ஆகியோரிடம் வெறுப்பும், பகைவும் இல்லாமல், அனைவரையும் தம்மைப் போலவே பார்ப்பவரே உண்மையான நண்பர். மக்கள் சில செயல்களை அறிவோடு, சில அறியாமையோடு செய்கிறார்கள்; ஞானிகளுக்குச் செயல்கள் வெற்றியைத் தரும், அறியாதவர்களுக்கு அல்ல. எனவே, இந்த உங்களுடைய யாகம் எதற்காக? பழக்கமாகவா செய்கிறீர்கள்? தயவுசெய்து விளக்குங்கள்," என்று கிருஷ்ணர் கேட்டார். அதற்கு நந்தர் பதிலளித்தார்: "இந்திரன் மழையின் அதிபதி; மேகங்கள் அவருடைய வடிவம். அவை நீர் பொழிந்து, எல்லா உயிர்களையும் மகிழ்வித்து, வாழவைப்பவை. நாங்களும் மற்றவர்களும் அந்த மழைதருவான அதிபதியை, தயிர், நெய் முதலிய பொருட்களால் யாகம் செய்து வழிபடுகிறோம். அந்த யாகத்தில் இருந்து கிடைக்கும் பாகங்களால் மக்கள் வாழ்கிறார்கள்; மனிதர்களின் முயற்சிக்கு இந்திரனே காரணன். இந்த பரம்பரை தர்மத்தை ஆசை, பேராசை, பயம், வெறுப்பு காரணமாக விட்டுவிட்டால், நன்மை கிடையாது." நந்தரும் மற்ற கோபர்களும் இப்படிச் சொன்னதை கேட்ட கிருஷ்ணர், இந்திரனுக்கு எதிரான கோபத்தைத் தூண்டி, தந்தையிடம் இவ்வாறு கூறினார்: "ஒரு ஜீவன் செய்கிற செயலால் பிறக்கிறான், செய்கிற செயலால் அழிகிறான்; சந்தோஷம், துயரம், பயம், பாதுகாப்பு—all செயல் மூலமே. மற்றொருவரின் செயலுக்குப் பலன் தரும் ஒரு அதிபதி இருந்தால், அவரும் செய்பவரின் மீது சார்ந்திருப்பார்; செயல் இல்லாதவருக்கு அவரால் எதுவும் செய்ய முடியாது. தங்கள் இயல்பின்படி செயல்படுகிறவர்களுக்கு இந்திரன் தேவையில்லை; அவர்களின் இயல்பை மாற்ற அவரால் முடியாது." "மக்கள் தங்கள் இயல்பின்படி செயல்படுகிறார்கள்; இந்த இயல்பில் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள்—all நிலைநிறைந்துள்ளனர். உயர்ந்த அல்லது தாழ்ந்த உடலைப் பெற்ற ஜீவன், செய்கிற செயலால் நடந்து, விடுகிறான்; நண்பனோ, பகையோ, நடுநிலையோ—செயலே கற்றுக்கொடுப்பதும், ஆண்டும் ஆகும். எனவே, ஒருவர் தம் இயல்பில் இருந்து, தம் கடமையைச் செய்து, அதையே தெய்வமாகக் கொண்டு வழிபட வேண்டும். ஒருவர் வாழும் வழி இருந்தும், வேறு வழியில் வாழ முயன்றால், நன்மை கிடையாது; அது சீர்மையில்லாத பெண்ணின் நிலைபோல்." "பிராமணர் பிரம்மத்தில் வாழ வேண்டும்; க்ஷத்திரியர் பூமியை பாதுகாக்க வேண்டும்; வைசியர் வணிகத்தில், சூத்ரர் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டும். விவசாயம், வணிகம், காள்களைப் பாதுகாப்பது, வட்டிவசூலி, இசை ஆகிய நான்கு வகை வாழ்க்கை முறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன; இதில் நாங்கள் எப்போதும் பசுக்களைப் பாதுகாப்பதில் ஈடுபட்டுள்ளோம்." "ஸத்த்வம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவை நிலை, உருவாக்கம், அழிவு ஆகியவற்றுக்குக் காரணம்; ரஜஸால் இந்த பிரபஞ்சம், பல்வேறு உலகங்கள்—all உருவாகின்றன. ரஜஸால் தூண்டப்பட்ட மேகங்கள் எல்லா இடங்களிலும் நீர் பொழிகின்றன; அதினால் உயிர்கள் வாழ்கின்றனர்; இந்திரன் என்ன செய்ய முடியும்?" "நமக்கு நகரங்கள், கிராமங்கள், வீடுகள் எதுவும் இல்லை; எப்போதும் காடுகளிலும் மலைகளிலும் வாழ்கிறோம். எனவே, இந்திரனுக்காகத் தயாரித்த பொருட்களால் பசுக்கள், பிராமணர்கள், மலைக்கு ஒரு யாகம் செய்ய வேண்டும். பலவிதமான சமைத்த உணவுகள்—சாறு, பாயசம், பலகாரங்கள், அவல், பால் பொருட்கள்—all தயார் செய்யப்பட வேண்டும்," என்று கிருஷ்ணர் கூறினார். இவ்வாறு அந்த புனிதமான தருணங்களில், கிருஷ்ணர் அவர்களின் இயல்பையும், கர்மத்தின் உண்மையையும், பக்தியின் சிருஷ்டியையும் அருள் செய்தார்.