ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

மனிதர்களாக பிறப்பதற்கான உண்மையான பூர்த்தி என்னவென்றால், ஒருவர் தனது உயிராலும், செல்வத்தாலும், புத்தியாலும், வசனத்தாலும் எப்போதும் உயர்ந்த நலனுக்காக செயல்பட வேண்டும் என்பதே ஆகும். இவ்வாறு, யமுனை நதியின் குறைந்த கிளைகளுக்குள், புதிதாக முளைத்த தளிர்கள், கொத்துகள், பழங்கள், பூக்கள், இலைகளால் நிரம்பிய மரங்களைத் தாண்டி, கோபாலர்கள் அனைவரும் நதிக்குள் நுழைந்தனர். அங்கே, ராஜனே, அவர்கள் பசுக்களுக்கு தூய, குளிர்ந்த, மங்களமான நீர் கொடுத்து, தாங்களும் அந்த இனிமை மிகுந்த நீரை விருப்பத்தோடு குடித்தனர். யமுனையின் பசுமை நிறைந்த தோட்டங்களில், பசுக்கள் விருப்பப்படி மேய்ந்துகொண்டிருக்கும் போது, கிருஷ்ணரும் ராமரும் அருகில் வந்தனர். அப்போது, பசுக்களைக் காக்கும் அந்த கோபாலர்கள், பசிப்புடன், இவ்வாறு பேசத் தொடங்கினர்: "இந்த உலகில், உணர்ச்சிப் பொருள்களில் மூழ்கி இருப்பதால், ஜீவன் தன்னையே மறந்து விடுகிறான். மரணம் என்பது முழுமையான மறப்பே ஆகும். பிறப்பு என்பது, ஒருவரால் முழுமையாக அனுபவிக்கப்படும் போதிலும், உணர்ச்சிப் பொருள்களை ஏற்றுக்கொள்வதாகவே சொல்லப்படுகிறது; அது கனவு அல்லது கற்பனை போலேயே." "முன்பு கண்ட கனவு அல்லது கற்பனையை நாம் நினைவுகூர முடியாதது போல, அந்த நிலையில், ஒருவன் தன்னை புதியதாகவே காண்கிறான், பழையதாக அல்ல. இந்த மூன்று வகையான வெளிப்பாடுகள் — இन्द्रியங்கள், அவற்றின் பொருள்கள், மனம் — எல்லாம் பொருளில் தோன்றுகின்றன; உள்ளும் புறமும் என்ற பிரிவுகள் மனிதர்களால் உருவாகின்றன, நல்லவர்களின் செயல்கள் மற்றும் தீயவர்களின் செயல்கள் போல." "ராஜனே, ஜீவர்கள் எப்போதும் தோன்றி, மறைந்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்; ஆனால் காலத்தின் நுண்ணிய, அதிவேக இயக்கத்தால் இது காணப்படுவதில்லை. தீக்கனல்கள், ஆறுகள், மரத்தின் பழங்கள் போல, உயிர்களின் காலங்களும் நிலைகளும் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. இந்த விளக்கை நாம் 'தீ' என்று அழைக்கிறோம், இந்த நீரை 'ஆறு' என்று சொல்கிறோம், இந்த மனிதனை 'ஆள்' என்று சொல்கிறோம் — இவை அனைத்தும் பொய்யான பேச்சே; நிலையான வாழ்க்கை என்ற எண்ணமும் பொய்தான்." "இந்த மனிதன் தன் சொந்த செயல்களின் விதையிலிருந்து பிறக்கிறான் அல்லது உண்மையில் இறக்கிறான் என்று நினைக்காதே; அது ஒரு மாயை — மரம் எரிகையில் தீ தோன்றி மறைவதைப் போல. கருவில் உருவாகுதல், கருவில் வளர்தல், பிறப்பு, பால்யம், சிறுவயது, இளமை, முதிர்வு, முதுமை, மரணம் — இவை உடலின் ஒன்பது நிலைகள்." "மேலும், இவை எல்லாம் உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் எனும் உடல்கள், கற்பனையால் உருவானவை; குணங்களோடு சேர்ந்தால் இவை ஏற்படும், சில சமயம் ஒருவர் இவை பெறுகிறார், சில சமயம் விட்டு விடுகிறார். தந்தை, மகன் என்பவற்றால் ஆத்மாவின் தோற்றமும் மறையும் என்று ஊகிக்கப்படுகிறது; ஆனால், தோன்றும் மற்றும் மறையும் பொருள்களின் உண்மையான தன்மையை அறிந்தவர், இரண்டிலும் பற்றாக இருப்பவர் அல்ல." "மரம் விதை, பழம் ஆகியவற்றை அறிந்தவன், அதன் பிறப்பும் அழிவும் எவ்வாறு என்பதை அறிந்தாலும், மரத்திலிருந்து வேறுபட்டவனாக இருப்பது போல, சாட்சி ஆத்மா உடலிலிருந்து வேறுபட்டவன். ஆத்மாவையும், ப்ரகிருதியையும் வேறுபடுத்தாமல், தொடர்பால் மயங்கி, ஒருவர் உலகியலில் புகுந்து விடுகிறான்." "சத்த்வத்துடன் சேர்ந்தால் தேவர்கள், ரஜஸுடன் அசுரர்கள் மற்றும் மனிதர்கள், தமஸுடன் பிசாசுகள் மற்றும் விலங்குகள் என பிறவி பெறுகிறான்; செயலால் இவற்றில் சுற்றிக்கொண்டு வருகிறான். மற்றவர்கள் நடனம் ஆடுவது, பாடுவது போன்றவற்றைக் காணும் போது ஒருவர் அவர்களைப் போல நடிக்கிறார். அதுபோல், புத்தியின் குணங்களைப் பார்த்தால், செயல் இல்லாதவரும் அதை அனுகூலமாக பின்பற்ற வேண்டியதாகி விடுகிறார்." "நீர் ஓடும்போது மரங்கள் நகரும் போலத் தெரிகிறது; கண்கள் சுழன்றால் பூமி சுழல்கிறது போலத் தெரிகிறது; அதுபோல் அறிவும் மயங்குகிறது. மனதின் கற்பனையால் உணர்ச்சிப் பொருள்களின் அனுபவம் பொய்யானது; கனவில் காணும் காட்சிகள் போலவே, உலகியலும் ஆத்மாவிற்கு பொய்யே, தசார்ஹ வம்சத்தரே." "பொருள் இல்லாதபோதும், உலகியலின் சுழற்சி நிற்காது; உணர்ச்சிப் பொருள்களை மனதில் நினைக்கும் ஒருவருக்கு, கனவில் ஏற்படும் துன்பம் போலவே, விழிப்பிலும் துன்பம் வருகிறது. ஆகவே, உத்தவா, நம்ப முடியாத இந்த இन्द्रியங்களால் உணர்ச்சிப் பொருள்களை அனுபவிக்காதே. ஆத்மாவைப் பற்றிக் கொண்ட குழப்பத்தால் தோன்றும் மயக்கத்தைப் பார்த்து, அந்த மாயைத் தவறை உணர்ந்து விடு." "தள்ளப்படினாலும், தீயவர்களால் இகழப்படினாலும், கேலி செய்யப்படினாலும், பொறாமை கொள்ளப்படினாலும், அடிப்பட்டாலும், கட்டுப்படுத்தப்படினாலும், வாழ்வாதாரம் இழக்கப்பட்டாலும் — அறியாமை கொண்டவர்களால் துப்பப்படினாலும், சிறுநீர் கழிக்கப்படினாலும், பலவிதமாக அசைக்கப்படினாலும் — நல்லதை விரும்பும் ஒருவர், எந்தச் சிரமத்திலும், தன்னையே தானே உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்." இதைக் கேட்ட உத்தவா, "இதை நான் எவ்வாறு புரிந்து கொள்வேன், வாக்கில் சிறந்தவரே? தயவுசெய்து எங்களுக்கு விளக்குங்கள்," என்று கேட்டார். "இந்த உடம்புக்கு எதிரான இந்தப் பொறுக்க முடியாத அநீதியை, பிரபஞ்ச ஆத்மாவே, நான் மிகவும் கடினமானதாக கருதுகிறேன். இயற்கையின் வலிமை காரணமாக, அறிவாளிகளுக்குமே இது கடினம். உம்முடைய தர்மத்திற்கே அன்பு கொண்டு, அமைதியாக, உம்முடைய பாதத்தில் அடைக்கலம் அடைந்தவர்களைத் தவிர." "பிரஹஸ்பதி, பிரம்மவாதத்தில், ஹரி தானே ஆத்ம சாக்ஷாத்கார நிலையில், பசுக்கள், ஆசான்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோரிடம் பக்தியுடன், விஷ்வக்சேனனைப் பின்பற்றுகிறார்கள். புகழும் பாடல்களாலும், மூன்று உலகிலும் உள்ள மனிதர்கள், பெண்களின் செவிக் குழிகளில் புகுந்து, ராமர் நல்லவர்களிடையே புகுந்தது போல பிரவேசிக்கிறார்கள்." "உணவு மற்றும் அர்ப்பணிப்புகளால், யாகம் செய்பவர்களின் மனைவிகளிடையே அருள் கிடைக்கிறது." அப்போது கோபாலர்கள், "ராமா, வலிமைமிக்கவரே, கிருஷ்ணா, பாபிகளின் அழிப்பவரே, இந்த பசி எங்களை வாட்டுகிறது; நீங்கள் இதற்குத் தீர்வு தர வேண்டும்," என்று வேண்டினர். இதைப் பார்த்து, ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்: கோபாலர்கள் இப்படிப் பேச, தேவகியின் மகனான அந்த பரமாத்மா, பக்தியான அந்த பிராமணனின் மனைவிக்காக, இனிமையான வார்த்தைகளை அருளினார். "அங்கிரஸ யாகம் செய்து, சொர்க்கத்தை விரும்பும் பிராமணர்கள் இருப்பது யாகவேதிக்கைக்கு செல்லுங்கள். அங்கே போய், நாங்கள் அனுப்பினோம் என்று சொல்லி, இறைவனின் பெயர், அந்த உத்தமன், மற்றும் என் பெயரைச் சொல்லி, அவர்கள் சமைத்த அன்னத்தை யாசிக்கவும்." இவ்வாறு கிருஷ்ணர் உத்தரவிட்டபடி, கோபாலர்கள், கைகளை கூப்பி, பிராமணர்களுக்கு வணங்கி, தரையில் சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்து, அவர்கள் கேட்டார்கள்: "பூமியின் தலைவர்களே, கேளுங்கள்! கிருஷ்ணரின் கட்டளையை நிறைவேற்ற வருகிறோம். நாங்கள் ராமரால் அனுப்பப்பட்ட கோபாலர்கள்; உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்." "தர்மத்தை நன்கு அறிந்தவர்களே, ராமரும் அச்யுதனும், பசுக்களை அருகில் மேய்த்து, பசிப்புடன் உங்களிடம் உணவு நாடுகிறார்கள். நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டால், அவர்கள் விரும்பும் சமைத்த அன்னத்தை வழங்குங்கள்." "சிராத், சௌத்ராமணி ஆகிய யாகங்களுக்கு தவிர, யாகத்திற்கு தயாராகிய ஒருவரும் கூட, உணவை உண்டால் அது கெடாது." இவ்வாறு கோபாலர்கள் கேட்ட போதும், அந்த பிராமணர்கள், மனம் சிறியவர்களாக, பல விதமான கிரியைகளில் மூழ்கி, குழந்தை மனம் கொண்டு, வயதைக் குறித்து பெருமை கொண்டவர்களாக, கேட்கவே இல்லை. "யாகம் நடைபெறும் இடம், நேரம், தனித்தனி பொருட்கள், மந்திரங்கள், முறைகள், குருக்கள், அக்னிகள், தேவதைகள், யாகம் செய்பவர், யாகம், தர்மம் — இவை அனைத்தும் அவராலேயே உருவானவை." "ஆனால், அந்த பரம்பொருளாகிய பரமபிரம்மம், அதோக்ஷஜன், தம்மை அறியாமல், தங்களை மனிதராகவே எண்ணி, அவரை ஒரு சாதாரண மனிதனாகவே பார்த்தார்கள்.