ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பகவான் பூமியை விட்டு பிரிய்ந்த அதே நாளிலும் அதே தருணத்திலும், அங்கு அப்போதே, அதர்மத்தின் மூலமான கலியுகம் வந்தது. ஆனால், பரீட்சித் மஹாராஜா கலியைக் வெறுத்து விலகவில்லை; அவர் மலர்களிலிருந்து தேனைக் களையும் தேனீ போல, தனக்கே உபயோகமானதை எடுத்துக்கொண்டார். அவருக்கு விரைவில் மங்களமான பலன்கள் கிடைத்தன; மற்றவர்களுக்கு அவ்வாறு இல்லை. கலி, பலவீனர்களிடம் தைரியமாக இருந்தும், வலிமைமிக்கவர்களைப் பார்த்தால் பயப்படுகிறான். ஞானமும் அச்சமில்லாத மனமும் உடையவர்களுக்கு கலி என்ன செய்ய முடியும்? கவனக்குறைவானவர்களிடையே, கலி ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஓநாயைப் போல நடக்கிறான். இப்போது, நான் உங்களுக்காக வாசுதேவரின் கதைகளால் நிரம்பிய பரீட்சித்தின் புனித சரித்திரத்தை விவரித்துள்ளேன், நீங்கள் கேட்டபடியே. பகவான் செய்த உன்னத செயல்கள், அவருடைய குணங்களும் செயல்களும் அடங்கிய கதைகள், உண்மையான வாழ்வை விரும்பும் அனைவரும் கேட்டு ரசிக்க வேண்டியவை. அப்போது முனிவர்கள் சுடருக்குப் பெருமை கூறினார்கள்: "ஓ மென்மையான மனம் கொண்ட சூதர், நீயே காலத்துக்கெல்லாம் புகழுடன் நீடூழி வாழ வேண்டும்; ஏனெனில் நீ இறந்தோர்களுக்கே கிருஷ்ணரின் அமுதமான லீலைகளை அறிவிக்கிறாய். இந்த சஞ்சலமான உலகில், மக்கள் மனம் குழப்பமடைந்திருக்க, நீ எங்களுக்குப் கோவிந்தனின் பாதபத்மத்தின் தேன்கலையை அருந்தவைத்தாய். பகவானின் பக்தர்களுடன் ஒரு கணம் கூட இருந்தலை, விண்ணுலகம், மோக்ஷம், வேறு எந்த பாக்கியங்களுக்கும் நாங்கள் மாற்றமில்லை. பகவானின் கதைகளைக் கேட்பதில் யார் திருப்தி அடைவார்? பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்த யோகிகளும், அவருடைய அளவற்ற குணங்களை முழுமையாக அறிய இயலவில்லை. ஆகவே, பரமபக்தர்களில் முன்னோடி ஆன நீ, எங்கள் கேள்விக்கு உகந்த ஹரியின் புனித சரித்திரங்களை எங்களுக்கு விவரிக்க வேண்டும்." பரீட்சித் மஹாராஜா, உன்னதமான பக்தி கொண்டவர், விடாமுயற்சி கொண்ட புத்தியுடன் மோக்ஷத்தை நோக்கி முயன்றவர், வியாசபுத்திரரால் கூறப்பட்ட ஞானத்தின் மூலம், கருடக்கொடியை உடைய பரமாத்மாவின் பாதங்களை அடைந்தார். ஆகவே, அந்த மிகமிக புண்யமான, அதிசயமான, யோகபூர்வமான, மறைவில்லாத, இறைவனின் லீலைகளால் நிரம்பிய, பரீட்சித்தையும் பக்தர்களையும் மகிழ்வித்த கதையை நீ விவரிக்க வேண்டும். அப்போது சூதர் கூறினார்: "இன்று, கீழ்மக்கள் குலத்தில் பிறந்த நாங்கள், பெரியவர்களைப் பின்பற்றி பாக்கியசாலிகளாகி விட்டோம். மகான்மாரின் வார்த்தைகளுடன் தொடர்பு கொண்டால், குலமாசும் மனக்கஷ்டமும் விரைவில் நீங்கும். அதிலும் மேலாக, பரமாத்மாவின் புகழைப் பாடுபவர்களுக்கு எவ்வளவு பாக்கியம்! அந்த அளவில்லா இறைவனின் பாததூசியை எல்லாம் துறந்தவர்களும் விரும்புகிறார்கள், ஆனால் அவர் தானோ அந்தப் பூஜையை விரும்புவதில்லை. மேலும், பிரம்மா பக்தியில் அர்ப்பணித்த நீர், அவர் கால் நகங்களில் இருந்து பிறந்தது, உலகைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது; அப்படி இருக்க, முகுந்தனின் பாதங்களை விரும்பும் இந்த உலகில் யார் தூய்மை அடையமாட்டார்? அங்கு, பக்தி கொண்ட ஞானிகள் திடீரென தங்கள் உடல் மற்றும் உறவுகளுக்கான பாசத்தை விட்டு, அஹிம்சை, சாந்தி, மற்றும் தம் தர்மம் நிலவும் அன்னபோன்ற முனிவர்களின் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள். நீங்கள் கேள்வி எழுப்பியதால், என் அறிவுக்கு எட்டியவரை நான் விளக்குகிறேன். பறவைகள் வானில் தங்கள் சக்திக்கு ஏற்ப பறப்பதைப் போல, ஞானிகளும் தங்கள் அறிவேற்ப விஷ்ணுபதத்தை அடைவர்கள். ஒருநாள், வேட்டைக்காக காடில் சுற்றிக்கொண்டிருந்த பரீட்சித், வில்லைக் கையிலேந்தி ஒரு மானைக் கடிதொடர்ந்து ஓடி, மிகவும் சோர்வடைந்து, பசிக்கவும் தாகிக்கவும் ஆரம்பித்தார். தண்ணீர் தேடிக்கொண்டு ஒரு முனிவரின் ஆசிரமத்தில் நுழைந்தார்; அங்கு ஒரு முனிவர் அமைதியுடன் கண்களை மூடி அமர்ந்திருந்தார். அவருடைய இंद्रியங்கள், சுவாசம், மனம், புத்தி எல்லாம் அடக்கம் பெற்று, மூன்று உலகங்களும் கடந்த, பரமபிரம்மத்தில் நிலைபெற்றிருந்தார். ஜடாமுடி, மான்மயிர் போர்வை அணிந்த, தாகத்தால் தொண்டை வறண்டு, அரசன் அந்த முனிவரிடம் தண்ணீர் யாசித்தார். ஆனால், அங்கு புல், பூமி போன்ற அர்ப்பணிப்புகளும், வழக்கமான நீரும், இனிய வார்த்தைகளும் கிடைக்கவில்லை; தன்னை பொருட்படுத்தவில்லை என்ற உணர்வில், அரசன் கோபமடைந்தார். இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் அவர் இவ்வளவு பசி, தாகத்தால் வருந்தியதில்லை; அந்த பிராமணரிடம் பொறாமையும் கோபமும் எழுந்தது. உடனே, அந்த கோபத்தில், உயிரில்லா ஒரு பாம்பை அந்த முனிவரின் தோளில் வைத்து, ஆசிரமத்தை விட்டு நகரத்திற்குத் திரும்பினார். "இவன் உண்மையிலேயே தியானத்தில் ஆழ்ந்தவரா, அல்லது இது ஒரு நாடகமா? இவர்கள் எல்லாம் க்ஷத்திரியர்களுக்கு என்ன செய்வார்கள்?" என அரசன் எண்ணினார். அந்த முனிவரின் மகன், விசித்திரமான பிரகாசம் கொண்ட சிறுவன், மற்ற பிள்ளைகளுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். தன் தந்தைக்கு அரசனால் அவமானம் ஏற்பட்டதை அறிந்ததும், அங்கேயே பேசத் தொடங்கினான்: "அய்யோ, அரசர்களால் இவ்வளவு அநியாயம்! யஜ்ஞத்தில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டவற்றைத் தின்று விடும் பேராசைபட்டவர்களைப் போல. தாயாரின் பாதுகாப்புக்காக நியமிக்கப்பட்டவர்கள், அந்த வீட்டின் பாதுகாப்பாளர்கள் என்று சொல்லப்படுகிறார்கள்; அவர்களுக்கு அந்த வீட்டின் பொருட்களை அனுபவிக்க என்ன தகுதி? இப்போது கிருஷ்ண பகவான், வழிதவறுபவர்களுக்கு வழிகாட்டியவராக இருந்தவர், பூமியில் இல்லை; ஆகவே, தர்மத்தின் பாலம் உடைந்துவிட்டதால், நான் இப்போது என் சக்தியைக் காண்பிக்கிறேன்." இவ்வாறு கூறி, கண்களில் கோபம் நிறைந்து, அந்த சிறுவன் தனது நண்பர்களிடையே, கவுசிகி நதியில் சுத்தி செய்து, ஒரு வாக்கியத்தடவையை விட்டான். "இப்போது நான் சொன்னபடி, எல்லை மீறியதால், தக்ஷகன், எனது உத்தரவின்படி, ஏழாம் நாளில் இந்த வம்சத்தை அழிப்பவனை கடிப்பான்." எனச் சொன்னான். பின்னர், அந்த சிறுவன் ஆசிரமத்திற்கு வந்து, தந்தை தோளில் பாம்பு சடலம் இருப்பதைப் பார்த்து, துக்கத்தில் அழுதான். அங்கிரஸ குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த முனிவர், தன் மகனின் அழுகையை கேட்டதும், மெதுவாக கண்களைத் திறந்து, தோளில் இருந்த பாம்பை பார்த்தார். பாம்பை எறிந்து, "குழந்தா, ஏன் அழுகிறாய்? யார் உன்னைக் காயப்படுத்தினான்?" என்று கேட்டார். மகன் நடந்ததைச் சொன்னான். அரசன் குற்றமின்றி சாபமடைந்ததை அறிந்த அந்த முனிவர், மகனிடம் மகிழ்ச்சி கொள்ளவில்லை; "அய்யோ, இன்று பெரிய விபத்து செய்தாய்; குற்றம் சிறியது, ஆனால் தண்டனை பெரிது. அரசனை நீ தீர்மானிக்கக் கூடாது, அறிவு குறைந்தவனே; அவருடைய அசைக்க முடியாத சக்தியால் மக்கள் நலமுடன், நிம்மதியாக இருக்கிறார்கள். நரதேவன் எனப்படும் அரசன், ரதசக்கரத்தை ஏந்துபவன், அவனை மதிப்பிடா விட்டால், உலகம் திருடர்களால் நிரம்பி, பாதுகாப்பின்றி, ஒரு மேய்ப்பனில்லா ஆட்டுக்குட்டிகள்போல் உடனே அழிந்துவிடும். இப்போது, பாவம் இடையறாது நம்மை வாட்டும்; பாதுகாப்பை இழந்தவர்களின் செல்வத்தை மக்கள் கொள்ளையடிப்பார்கள்; ஒருவரை ஒருவர் கொல்லவும், சபிக்கவும், கொள்ளையடிக்கவும், பெண்கள், மாடுகள், பொருட்கள் ஆகியவற்றை பறிக்கவும் தொடங்குவார்கள். பின்னர், உயர்ந்த தர்மம் மனிதர்களிடையே அழிந்து, மூன்று வேதங்களில் அடங்கிய வர்ணாசிரம முறைகளும் கெட்டுவிடும்; அதன் பின், செல்வமும் இன்பமும் மட்டுமே விரும்பும் மனிதர்கள், நாய்கள், குரங்குகள் போல் நடந்து, ஜாதிகள் கலப்பை ஏற்படுத்துவார்கள்.