பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் திருவடிகள், தாமரை, வஜ்ரம், அங்குசம், கொடி மற்றும் பல சுப சின்னங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை என் மீது பதிந்திருந்தபோதும், அந்த மகிமையைப் பெற்றிருந்தபோதும், இறுதியில் அவர் என்னை விலக்கினார்; உலகமும் என்னை அசட்டையாக நிராகரித்தது. அவர், தன் சக்தியால் இந்த பூமியின் சகிப்பதற்கு கடுமையான பாரத்தை—அதிகாரமுள்ள அசுரர்களின் நூறு படைகளை—அகற்றினார். நீ, நிலை குறைந்தும், பலம் சிதைந்தும் இருந்தபோதிலும், உன் சொந்த பலத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டாய்; யாது வம்சத்தை அவர் அழகான வடிவங்களில் களிப்புறச் செய்தார். அந்த பரமபுருஷனிடமிருந்து பிரிவை யாரால் தாங்க முடியும்? அவர் பரிவான பார்வை, ஒளிவீசும் புன்னகை, இனிய சொற்கள்—even தேனீகளின் மனநிலையை கவர்ந்துவிடும். அவரது திருவடிகள் சின்னங்களுடன் கூடிய தூசு என் உள்ளத்தைக் குலைக்கிறது. இந்தபடி பூமி மற்றும் தர்மம் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ராஜரிஷி பரீக்ஷித், கிழக்கு சாரச்வதி நதிக்கு வந்தார். அவர், எல்லா உயிர்களின் ஆதாரமான, பரமபுருஷன், மகான், எல்லாவற்றையும் தாங்கும், எல்லாவற்றின் ஆதியாய், அகண்டமான, பரமாத்மாவாகிய உம்மிடம் வணங்கி நமஸ்காரம் செய்தார். அவரை, அறிவு, ஞானம், சக்தியின் களஞ்சியமாக, நிராகாரமாக, எல்லாப் பண்புகளுக்கு அப்பாற்பட்ட, நிலைமாறாத, உலகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவராக வணங்கினார். அவர், காலத்தின் ஆதியாய், காலத்தின் பிரிவுகளை அறிந்த, உலகமே ஆனவர், எல்லாவற்றையும் கண்காணிப்பவர், படைப்பாளி, காரணம் என்று வணங்கினார். அவர், பஞ்சபூதங்கள், இन्द्रியங்கள், உயிர், மனம், புத்தி, சித்தம் ஆகியவற்றின் ஆத்மாவாக, உள்ளார்ந்த அனுபவமாக இருப்பவர்; ஆனால் மூன்று குணங்களின் அடையாளத்தால் மறைக்கப்பட்டவர்—அவருக்கு வணங்கினார். அவரை, எல்லா தர்மங்களை ஏற்கும், அகண்டமான, சூட்சமான, நிராகரமான, எல்லாம் அறிந்த, பேசப்பட்டதும் பேசப்படாததும் ஆகியவற்றுக்கு சக்தியானவராக வணங்கினார். அவர், எல்லா சாஸ்திரங்களின் ஆதாரம், முனிவர், சாஸ்திரங்களின் மூலமாக, கர்ம மற்றும் த்யாக மார்க்கம், வேதம்—அவரை மீண்டும் மீண்டும் வணங்கினார். கிருஷ்ணா, ராமா, வசுதேவனின் மகனாகியவர், பிரத்யும்னா, அனிருத்தா, சாத்வதர்களின் நாதா—அவருக்கு வணங்கினார். அவர், குணங்களின் விளக்கமாக, குணங்களை மறைத்தும், குணங்களின் செயல்பாடுகளால் வெளிப்படுவதும், குணங்களை அறிந்தும், உள்ளார்ந்த சித்தமாக இருப்பவராக வணங்கினார். அவர், அவ்யக்தத்தில் விளையாடும், விவ்யக்தத்தை பூரணமாக்கும், ஹ்ரிஷிகேசா, முனிவர், மௌன ஸந்நியாசி—அவருக்கு வணங்கினார். அவர், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் அறிந்தவர், எல்லாவற்றையும் கண்காணிப்பவர், அவ்யக்தம் மற்றும் விவ்யக்தம், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர், காரணத்தை அறிந்தவர்—அவருக்கு வணங்கினார். அவர், குணங்களுக்கு பிணையப்படாதவர், இந்த உலகின் பிறப்பு, நிலை, நாசம் ஆகியவற்றை கண்காணிப்பவர்; காலத்தின் சக்தியை தாங்கி, உயிர்களில் பலவிதமான இயல்புகளை எழுப்பி, தனது பார்வையால் அற்புத லீலைகளை நிகழ்த்துகிறார். இந்த மூன்று உலகங்களில் உங்களுடைய தேகங்கள்—சாந்தமானவை, சஞ்சலமானவை, மாயையால் பிறந்தவை—உங்களுக்கு பிரியமானவை. இந்த சாந்தமான தேகங்கள் மிகவும் பிரியமானவை; இப்போது தர்மத்தை நிலைநிறுத்த விரும்பி, நல்லவர்களை பாதுகாக்க முயன்றிருக்கிறீர்கள். ஒரு குடிமகன் செய்த தவறு, அரசனால் பொறுக்க வேண்டும்; அறியாமையால் செய்தவர் மீது, அமைதியான மனத்துடன் மன்னிப்பு வழங்க வேண்டும். இரங்கிக்கொள்ளும் நாங்கள், நம் கணவரை மீண்டும் உயிருடன் பெற அனுகிரஹம் செய்யுங்கள்; பாம்பு தனது உயிரை விட்டுவிடும் நிலையில் உள்ளது; நாங்கள் பெண்கள், துயரமடைந்தவர்கள், தயை பெற தகுதியுடையவர்கள். உங்கள் பணியாளர்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உத்தரவிடுங்கள்; உங்கள் கட்டளையை விசுவாசத்துடன் நிறைவேற்றும் ஒருவர், எல்லா பயத்திலிருந்து விடுபடுவார். இவ்வாறு, பாம்பின் பெண்கள் பகவானை புகழ்ந்தபோது, அவர், தன் காலால் நசுக்கிய பாம்பை, அவன் மயக்கமடைந்த நிலையில், விடுவித்தார். அவன், மீண்டும் உணர்வு மற்றும் உயிரை பெற்றதும், ஹரியை பார்த்தான்; சுவாசம் எடுக்க போராடி, பலவீனமும் துயரமும் கொண்ட அவன், கிருஷ்ணனை கைகூப்பி பேசினான். “நாங்கள் பிறவியிலேயே தீயவர்கள், இருளிலும், நீண்டகாலம் கோபத்திலும் மூழ்கியவர்கள்; இந்த இயல்பு விட்டு விடுவது கடினம், ஏனெனில் இது எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள பொய்யான பற்றுதலாகும். நீ, படைப்பாளி, இந்த பிரபஞ்சத்தை குணங்களின் பிரிவால் உருவாக்கியுள்ளாய்; பலவிதமான இயல்புகள், சக்திகள், சக்திகள், வடிவங்கள், விதைகள், சாயல்கள்—all arise from you. அவற்றில், நாங்கள் பாம்புகள், கடும் கோபம் கொண்டவர்கள்; உன்னுடைய மாயையை எப்படித் துறக்க முடியும்? நாங்களே அதனால் மயங்கியுள்ளோம். நீ, எல்லாவற்றின் காரணம், Sarvajn, உலகத்தின் நாதா; தயை அல்லது தண்டனை—எந்தவொரு திசையில் வேண்டுமானாலும் செய்.” இவ்வாறு கேட்டபோது, பகவான் மனித வடிவில், “இங்கு நீ இருக்க கூடாது, பாம்பு; தாமதம் செய்யாமல் கடலுக்கு செல்ல வேண்டும். இந்த நதியை, மாடுகள், மனிதர்கள், உன் குடும்பத்தினர், குழந்தைகள், பெண்கள்—all enjoy. மனிதர்கள், என் இந்த உத்தரவை நினைவில் கொண்டு, இரவு மற்றும் காலை இரண்டும் சொல்லும் போது, உன்னால் பயப்பட மாட்டார்கள். என் விளையாட்டு நிகழ்ந்த இந்த இடத்தில் நீராடி, தேவதைகளுக்கும் பிறருக்கும் நீர் அர்ப்பணித்து, விரதம் இருந்து, என்னை வழிபடுபவர்கள், என்னை நினைத்து, பாவம் எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள். ரமணாக தீவிலிருந்து வந்து, இந்த ஏரியில் தஞ்சம் புகுந்தபோது, சுபர்ணன் உன்னை விழுங்கவில்லை; ஏனெனில், என் பாத சின்னம் உன் மீது உள்ளது.” இவ்வாறு, அற்புத லீலைகளை நிகழ்த்தும் கிருஷ்ணனால், பாம்பின் பெண்கள் மகிழ்ச்சியுடன், மரியாதையுடன் அவரை வழிபட்டனர். அவர்கள், தெய்வீக உடைகள், மாலைகள், விலையுயர்ந்த ரத்தினங்கள், ஆபரணங்கள், வாசனைமிக்க உண்டிகள், பெரிய தாமரை மாலைகள்—all offered. அவர்கள், உலகத்தின் நாதனை, கருடத்வஜ கிருஷ்ணனை, வழிபட்டு, அவரை வலம் வந்து, மரியாதையுடன் வணங்கினர். பாம்பு, தனது அனைத்து பெண்கள், நண்பர்கள், மகன்கள்—all together, கடல் தீவுக்கு சென்றார்; அந்த தருணத்தில், யமுனை நதி, பகவானின் கிருபையால், விஷமில்லாமல், சுத்தமானதாக மாறியது. அவன், தூபம், வாசனை, பல்வேறு அர்ப்பணிப்புகள் கொண்டு, பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தால் பூஜை செய்தான். அப்போது, சூதர் சொன்னார்: ராஜா, அங்கு ஒரு பசு மற்றும் காளை, துன்பம் அடைந்த நிலையில், அடிக்கப்படுகிறார்கள் என்று பார்த்தார். ஒரு கீழ் பிறவி மனிதன், கையிலே கோல் பிடித்து, அரச குடும்பத்திற்கு அவமானமாக இருந்தான். அவர், தாமரை தண்டு போல் வெண்மையாக இருக்கும் காளையை, பயத்தில் சிறுநீர் விடும் போல் நடுங்கி, ஒரே காலில் நிற்க, சுத்ரன் அடித்ததால் பலவீனமடைந்திருந்தான். அவர், ஒரே காலில் நிற்கும் காளையை, ஒருபோதும் சூடான பாலை அளித்த பசுவை, சுத்ரன் காலால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, தன் கன்றிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, கண்ணில் கண்ணீர், உடல் சுருங்கி, புல் வேண்டி துயரமடைந்திருந்ததை பார்த்தார். தங்கம் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதத்தில், முழங்காலச் சத்தம் கொண்ட குரலுடன், வில் உயர்த்தி, அவர் அவர்களை விசாரித்தார். “நீ யார்? இந்த உலகில், என் பாதுகாப்பில், எவரையும் 부당மாக துன்பப்படுத்துகிறாய்? நீ அரசன் போல் தோன்றினாலும், உன் செயல்கள் நடிகன் போல, இருமுறை பிறந்தவராக இல்லை. நீ, குற்றமற்றவர்களை மறைந்து தாக்குகிறாய்; கிருஷ்ணா, கண்டீவம் கொண்டவருடன், தூரம் சென்றுவிட்டார்; இப்போது, உன்னை கொல்ல தகுதியானவன்.” இவ்வாறு, பகவானின் லீலை, பாம்பின் குடும்பம், ராஜரிஷி பரீக்ஷித், தர்மம், பூமி—all intertwine, தர்மம் நிலைநிறுத்தும் முயற்சி தொடர்கிறது.