பகவான் ஸ்ரீநிவாசன் உலகில் இல்லாமல் போனதற்காக, களி காலத்தின் பாவமயமான பார்வையால் உலகம் துன்புற்றிருப்பதைப் பார்த்து, பூமாதேவி மிகுந்த சோகத்தில் ஆழ்ந்தாள். அவள் தன் துயரத்தை மட்டும் அல்லாமல், சிறந்த அரசர்களான தர்மதேவனை, தேவர்கள், பிதர்கள், முனிவர்கள், நல்லோர், சமுதாயத்தின் எல்லா வர்க்கங்களையும், வாழ்க்கையின் எல்லா நிலைகளையும் நினைத்து, அனைவருக்காகவும் கவலைப்பட்டாள். பிரம்மா போன்ற தேவர்கள், பகவானின் ஒரு பக்க பார்வையை பெற ஆசையுடன் கடுமையான தவங்களை மேற்கொண்டனர். ஆனால், அந்த ஸ்ரீதேவி, தன் தனி இடத்தை விட்டு, பகவானின் திருவடிகளின் தூசியை, அதில் இருக்கும் சுப ஸம்ஹாரங்களுடன், அன்புடன் பூஜித்தாள். பூமி, பகவானின் திருவடிகளால், அதில் இருக்கும் தாமரை, வயிலு, அங்குசம், கொடி போன்ற சின்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்; அவள் அந்த மகிமையை பெற்றிருந்தாலும், இறுதியில் பகவான் அவளை விட்டு விலகினார், உலகமும் அவளை அவமதித்தது. அவனே, தன் சக்தியால், பூமியின் சகிப்பதற்கும் அதிகமான பாப அரசர்களின் நூறு படைகளை அழித்தார். தர்மதேவனின் நிலை நிலைக்காததாக இருந்தபோதும், அவனை தன் சக்தியில் நிலைநிறுத்தினார்; யாது வம்சத்தை அழகான உருவங்களில் மகிழ்வித்தார். இந்த பரமபுருஷனிடமிருந்து பிரிவை யாரும் சகிக்க முடியாது; அவன் அன்பான பார்வை, பிரகாசமான புன்னகை, இனிய வார்த்தைகள், தேனீகளின் மனதை கூட கவர்ந்துவிடும். அவன் திருவடிகளின் தூசி பூமிக்கு பரம ஆனந்தத்தை அளிக்கிறது. பூமி மற்றும் தர்மதேவன் இவ்வாறு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும் போது, ராஜரிஷி பரீக்ஷித் கிழக்கு சரஸ்வதி நதிக்கரையில் வந்தார். அப்போது, அவர் பரமபுருஷனுக்கு வணங்கினார்: "நீங்கள் எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஆதாரம், எல்லாவற்றின் மூல காரணம், பரம்பொருள், ஆன்மா; நமஸ்காரம்! அறிவு, ஞானம், சக்தி, குணங்களைக் கடந்தவன், மாறாதவன், இந்த உலகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவன்; நமஸ்காரம்! காலம், காலத்தின் ஆதாரம், காலத்தின் பிரிவுகளுக்கு சாட்சியாக இருக்கும், இந்த பிரபஞ்சமே, எல்லாவற்றையும் கண்காணிப்பவன், படைப்பும் காரணமும்; நமஸ்காரம்! பஞ்சபூதங்கள், இంద్రியங்கள், பிராணன், மனம், புத்தி, அந்தராத்மா—all of these are you, yet you are hidden by மூன்று குணங்கள்; நமஸ்காரம்! எல்லா தர்மங்களையும் ஏற்கும், நுண்ணிய, நிலையான, எல்லாம் அறிந்தவன், மொழி மற்றும் மௌனத்தின் சக்தி; நமஸ்காரம்! எல்லா பிரமாணங்களின் மூலமாகவும், ஞானியாகவும், வேதங்களின் ஆதியாகவும், கர்ம மற்றும் த்யாகத்தின் பாதையாகவும், வேதம் தான்; மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்! கிருஷ்ணா, ராமா, வசுதேவனின் மகன், பிரத்யும்னா, அனிருத்தா, சாத்த்வதர்களின் தலைவன்; நமஸ்காரம்! குணங்களின் விளக்காகவும், குணங்களால் மறைக்கப்பட்டவனாகவும், குணங்களின் செயல்களில் அறியப்படுபவனாகவும், குணங்களை பார்வையிடுபவனாகவும், அந்தராத்மாவாகவும்; நமஸ்காரம்! அவிக்தத்தில் விளையாடுபவன், விவிக்தத்தில் எல்லாவற்றையும் சீராக்குபவன், ஹ்ருஷீகேஷா, ஞானி, மௌன தபஸ்வி; நமஸ்காரம்! உயர்ந்ததும், தாழ்ந்ததும், எல்லாவற்றையும் கண்காணிப்பவன், அவிக்தமும், விவிக்தமும், எல்லாவற்றையும் காண்பவன், காரணம்; நமஸ்காரம்! குணங்களில் பற்றற்றவனாக இருந்தாலும், இந்த உலகின் பிறப்பு, நிலை, அழிவை நடத்துபவன், கால சக்தியை வைத்திருப்பவன், ஜீவராசிகளின் பல்வேறு இயல்புகளைத் தூண்டும், தன் பார்வை மூலம் அற்புத லீலைகளை செய்பவன்; நமஸ்காரம்! இந்த மூன்று உலகங்களிலும், உங்களுடைய உடல்கள்—சாந்தமாக இருப்பவை, சஞ்சலமாக இருப்பவை, மாயையில் தோன்றியவை—இவை உங்களுக்கு பிரியமானவை; இந்த சாந்தமானவர்கள் மிகவும் விரும்பப்படுகிறார்கள், இப்போது தர்மத்தை நிலைநிறுத்த விரும்பி, நல்லவர்களை பாதுகாக்க முயற்சிக்கிறீர்கள். ஒருவரின் தப்பை அரசன் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அறியாமையில் செய்த தவறை, அமைதியான மனத்துடன் மன்னிக்க வேண்டும். எங்கள் மீது தயை காட்டுங்கள், ஏனெனில் பாம்பு தன் உயிரை விட்டுவிடுகிறது; கணவன், எங்களின் உயிரானவர், துயரத்தில் உள்ள எங்களை மீண்டும் அருள் செய்து சேர்த்திடுங்கள். எங்கள் பணியாளர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கட்டளை இடுங்கள்; நாங்கள் உங்கள் கட்டளையை விசுவாசத்துடன் நிறைவேற்றினால், எல்லா பயத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவோம்." இவ்வாறு பாம்பின் மனைவிகள் பகவானை புகழ்ந்தபோது, பகவான், பாம்பின் தலை உடைந்திருந்ததால், அவனை தன் காலால் அழுத்தியதை நிறுத்தி, அவனை விடுவித்தார். பாம்பு, மீண்டும் உணர்ச்சி மற்றும் உயிரை பெற்றபோது, மெதுவாக ஹரியை பார்த்தான்; சுவாசிக்க சிரமப்பட்டு, பலவீனமாக, துயரத்தில், கைகள் கூப்பிட்டு கிருஷ்ணாவிடம் பேசினான்: "நாங்கள் பிறப்பிலேயே பாவிகள், இருளிலும், பழைய கோபத்திலும் மூடப்பட்டுள்ளோம்; இந்த இயல்பு எளிதில் விட முடியாது, எல்லா ஜீவராசிகளிலும் உள்ள பொய்யான பற்றுதலாகவே இது உள்ளது. நீர், படைப்பாளி, இந்த பிரபஞ்சத்தை குணங்கள் பிரிப்பதுடன் உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள்; பல்வேறு இயல்புகள், சக்திகள், சக்தி, வடிவங்கள், விதைகள், சாயல்கள்—all arise from you. அதில், நாங்கள் பாம்புகள், கடும் கோபத்துடன் பிறக்கிறோம்; உங்கள் மாயையை எப்படி விட்டுவிட முடியும், நாங்களே அதில் மயங்கியிருக்கும் போது? நீர் எல்லாவற்றின் காரணம், Sarvajna, உலகத்தின் தலைவன்; தயை அல்லது தண்டனை, எங்களுக்கு நீங்கள் விரும்பும் படி செய்யுங்கள்." இவ்வாறு கேட்ட பாம்பை, பகவான் மனித வடிவில், "நீ இங்கே இருக்க கூடாது; உடனே கடலுக்கு செல். இந்த நதியை, மாடுகள், மனிதர்கள், உன் குடும்பத்தினர், பிள்ளைகள், மனைவிகள்—all enjoy செய்யட்டும்," என்று கூறினார். "மனிதர்கள் இந்த கட்டளையை நினைத்து, இரு சந்தியிலும் பாடினால், உன்னால் பயப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நான் விளையாடிய இந்த இடத்தில், நீராடி, தேவர்கள் மற்றும் மற்றவர்களுக்கு நீர் அர்ப்பணித்து, உண்ணாமல், என்னை பூஜித்து, என்னை நினைத்தால், எல்லா பாவங்களிலிருந்து விடுவார்கள். ரமணாக தீவை விட்டு, இந்த ஏரியில் அடைக்கலம் எடுத்ததால், சுபர்ணன் உன்னை விழுங்கவில்லை; ஏனெனில், என் காலின் சின்னம் உன்னிடம் உள்ளது." இவ்வாறு கிருஷ்ணா கூற, பாம்பின் மனைவிகள் மகிழ்ச்சியுடன், பக்தியுடன் அவனை பூஜித்தார்கள். அவர்கள் தெய்வீக உடைகள், மாலைகள், விலைமதிப்பான ரத்னங்கள், ஆபரணங்கள், மணமுள்ள திருநீறு, பெரிய தாமரை மாலையுடன் பகவானை வணங்கினர். பிரபஞ்சத்தின் தலைவனை, கருடத்வஜ கிருஷ்ணாவை, பூஜித்த பிறகு, அவரை சுற்றி வலம் வந்து, வணங்கினர். பாம்பு, தன் மனைவிகள், நண்பர்கள், பிள்ளைகள் அனைவருடன், கடல் தீவுக்குச் சென்றான்; அந்த சமயத்தில், யமுனை நதி, பகவானின் அருளால், விஷம் இல்லாததாக ஆனது. பரீக்ஷித், பகவானை தூபம், வாசனை, மற்றும் பிற அர்ப்பணிப்புகளுடன், பன்னிரண்டு எழுத்து மந்திரத்தால் பூஜித்தான். அப்போது, அரசன், ஒரு பசுவும், ஒரு காளையும், உதவியில்லாமல் அடிக்கப்படுவதைக் கண்டான். அந்தக் கையிலே ஒரு கழுகு பிடித்திருந்த, கீழ்தரச் சுத்ரன், அரச குடும்பத்திற்கு அவமானமாக இருந்தான். பசுகாளை, தாமரைத் தண்டைப் போல் வெள்ளையாக, பயத்தில் நடுங்கி, ஒரு காலில் நிற்க, சுத்ரன் அடித்ததால் பலவீனமடைந்திருந்தான். பசு, முன்பு வெப்பமான பாலை வழங்கியவள், இப்போது துயரத்தில், சுத்ரன் காலால் கடுமையாக அடிக்கப்பட்டு, தன் கன்றிலிருந்து பிரிந்து, கண்களில் கண்ணீர், உடல் சுருங்கி, புல் மேய விரும்பி, வருத்தத்தில் இருந்தாள். இவ்வாறு, பகவானின் லீலைகள், பூமி, தர்மம், பாம்பு, பாம்பின் மனைவிகள், மற்றும் பரீக்ஷித் ராஜாவின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்தது.