ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

முனிவர்களுக்கெல்லாம் மேல் நிலை கொண்டவரே! உன்னுடைய முன்வருட்டப்பட்ட காரியத்திற்காக, நீ தர்மமான செயலை மேற்கொள். அந்த உயர்ந்த செயலை, தர்மத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சத்துர்மார்கள் புகழ்வார்கள். அந்த தர்மமான செயல் நிகழ்ந்தவுடன், அந்த இருவரிடமும் தூக்கம், முதுமை ஆகியவை உடனே விலகி, பக்தி எல்லா இடங்களிலும் பரவி விடும். அப்போது, வானிலிருந்து தெளிவாக ஒலித்த அந்த வார்த்தை அனைவரும் கேட்டனர். நாரதர் அதிசயமடைந்து, “இது எனக்குத் தெரியாததே!” என்று கூறினார். நாரதர் சிந்தனை செய்து, “இந்த தெய்வீக குரலால் கூட, விஷயம் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்ன செயல், எந்த வழி மூலம் அவர்களின் குறிக்கோள் நிறைவேறும்?” எனக் கேட்டார். “அந்த தர்மவான்கள் எங்கே கிடைப்பார்கள்? அவர்கள் வழியை எப்படிக் கூறுவர்? வானிலிருந்து வந்த குரல் சொன்னபடி நான் இங்கே என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்றும் நாரதர் விசாரித்தார். இதையெல்லாம் தீர்மானித்து, அந்த இருவரை அங்கே வைத்து விட்டு, நாரத முனிவர் புனிதத் தலங்களுக்குள் ஒன்றிலிருந்து ஒன்றாகச் சென்று, வழியில் சந்தித்த பெரிய முனிவர்களிடம் கேட்டார். அந்த நிகழ்ச்சி அனைவராலும் கேட்கப்பட்டது. ஆனால் யாரும் பதில் சொல்லாமல் சிந்தனை செய்தனர். சிலர் “அது சாத்தியமில்லை” என்று கூற, சிலர் “அது புரிந்துகொள்தற்கு கடினம்” என்று சொன்னார்கள்; சிலர் மௌனமாய்ச் சென்றுவிட்டனர், சிலர் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டனர். மூவுலகிலும் பெரும் குழப்பம் எழுந்தது. வேதங்கள், வேதாந்தங்கள், பகவத்கீதையின் பாட்டுகள் ஒலிக்க, அனைவரும் ஆச்சரியமடைந்தார்கள். பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் எனும் முக்கூடியும் எழவில்லை. மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் கிசுகிசுப்பது, “வேறு வழி இல்லை” என்றே இருந்தது. நாரதர் போல யோகியும் இதை உணர முடியவில்லை என்றபோது, மற்ற மனிதர்களால் எப்படி இது விளக்கமளிக்கப்படும்? எனவே, முனிவர் குழுக்கள் கேட்டபோது, இது எட்டாததாகவே முடிவெடுக்கப்பட்டது. இந்தக் கவலையால் மனம் குழம்பிய நாரதர், அந்த குறிக்கோளை நிறைவேற்றும் நோக்கில் பதரீ வனத்திற்கு வந்து தவம் செய்யத் தீர்மானித்தார். அந்த சமயத்தில், நாரதர் முன்னால், சனகாதி முனிவர்கள், கோடிக் கோடி சூரியர்கள் போல ஒளிர்ந்தவர்களாகத் தோன்றினர். அவர்களில் முதல்வர் பேசத் தொடங்கினார். நாரதர் மகிழ்ச்சியுடன், “இப்போது, மிகப் பெரிய பாக்கியத்தால், உங்களை நான் சந்தித்துள்ளேன். குமாரர்கள், தயவுசெய்து எனக்கு விரைவில் கருணை காட்டி, உண்மை வழியை கூறுங்கள்,” என்று வேண்டினார். “நீங்கள் எல்லோரும் யோகிகள், ஞானிகள், ஐம்பட கட்டுப்பாடுகளும் கொண்டவர்கள்; முதன்முதலில் பிறந்தவர்களுக்கும் முன்னோர்கள். எப்போதும் வைகுண்டத்தில் வாசித்து, ஹரியின் புகழை பாடி, அவரது லீலை அமுதத்தில் மயங்குபவர்கள்; அவருடைய கதைகளுக்காகவே வாழ்பவர்கள். எப்போதும் ஹரியின் நாமத்தை முழங்கும் வாய்கள் கொண்டவர்களுக்கு, காலத்தின் கட்டளையால் வரும் முதுமை தொல்லை கொடுக்காது. ஒரு முறையில், அவர்களின் சற்று கோபத்தால், ஹரியின் இரு வாசலாளிகள் உடனே அவர்களது பாதத்தில் விழுந்தனர்; அவர்களின் கருணையால், அந்த வாசலாளிகள் மீண்டும் நகருக்குள் சென்றனர். யோக பாக்கியத்தால், உங்களை இங்கே காணும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது; தயவு கொண்டு, துன்புற்ற எனக்கு தயை செய்ய வேண்டும். வானிலிருந்து ஒலித்த அந்த வார்த்தை சொன்ன வழி என்ன? அதை எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்பதை விரிவாக விளக்குங்கள். பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் கொண்டவர்களுக்கு எப்படி ஆனந்தம் பிறக்கிறது? அது எல்லா வகை மக்களிடமும், பாசத்தோடும் முயற்சியோடும் எவ்வாறு நிலைபெற முடியும்?” அப்போது குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: “தெய்வீக முனிவரே, கவலைப்பட வேண்டாம்; மனதில் மகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள். எளிதாகச் செய்யக்கூடிய வழி இங்கேயே உள்ளது. நாரதா, நீ பாக்கியசாலி; வைராக்யத்தில் முத்திரையாக, ஸ்ரீகிருஷ்ண சேவகர்களில் முதன்மையாக, யோகிகளில் சூரியனாக இருக்கிறாய். பக்தி மார்க்கத்தில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் உன்னிடம், பக்தி நிலைபெறுவது வியப்பல்ல. உலகில் பல முனிவர்கள் பலவிதமான வழிகளை எடுத்துரைத்துள்ளனர்; அவை அனைத்தும் கடினமானவை, முயற்சியால் பெறப்படுகின்றவை; பெரும்பாலும் அவை சொர்க்கபலனை அளிக்கும். ஆனால் வைகுண்டம் செல்லும் பாதை மிகவும் ரகசியமாக வைத்திருக்கப்படுகிறது; அதன் ஆசான் அரிதாகக் கிடைப்பவர்; பெரும்பாலும் பாக்கியத்தால் மட்டும் கிடைப்பர். முன்பு வானிலிருந்து உனக்கு உத்தரவிடப்பட்ட அந்த உயர்ந்த செயலை இப்போது விளக்கப்படும்; மனதை அமைதியாக வைத்து, தெளிவாகக் கேள். சிலர் ஹவிசு கொடுத்து யாகம் செய்கிறார்கள்; சிலர் தவத்தால்; சிலர் யோகத்தால்; சிலர் படிப்பு, ஞானத்தால்—இவை அனைத்தும் 'கர்மம்' எனப்படுகின்றன. இதில், ஞான யாகமே உயர்ந்த கர்மத்தின் அடையாளமாக ஞானிகளால் கருதப்படுகிறது; அந்த ஸ்ரீமத் பகவதத்தின் உரையாடலை சுகாதி முனிவர்கள் பாடுகின்றனர். அதைப் பரப்புவதால், பக்தி, ஞானம், வைராக்கியத்திற்கு பெரிய வலிமை பிறக்கின்றது; அந்த இரண்டு பேரின் துன்பம் விலகி, பக்தருக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும். உண்மையில், ஸ்ரீமத் பகவத பாதை ஒலிக்கையில், கலியுகத்தின் அனைத்து குற்றங்களும் சிங்கத்தின் கர்ஜனைக்கு ஓடும் நரிகள் போல் அழிந்து விடும். பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் ஆகியவை, பாசத்துடன் கூடி, வீடு வீடாக, மனிதர் மனிதராக விளையாடும். நாரதர் கேட்டார்: “வேதங்கள், வேதாந்தங்கள், கீதையின் பாட்டுகளால் கூட பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் எழவில்லை என்றால்— ஸ்ரீமத் பகவதத்தைப் பாராயணம் செய்வதனால் அந்த பொருளை அறிதல் நேரிடும்; அதன் கதைகளில், வேதத்தின் அர்த்தம் ஒவ்வொரு ச்லோகத்திலும், ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் உள்ளது. உங்கள் திருஷ்டி தவறாதவர்கள், தயவுசெய்து எனது சந்தேகத்தைத் தீர்த்திடுங்கள்; இங்கே தாமதம் செய்ய வேண்டாம்; நீங்கள் சரணாகதிகளுக்கு கருணைசெய்பவர்கள். குமாரர்கள் பதிலளித்தனர்: “வேத, உபநிஷத்துகளின் சாரத்திலிருந்து, பகவதக் கதையே பிறந்தது; ஆகவே, தனித்துவமுடையதாக, அதுவே உச்சமானதாக ஒளிர்கிறது; அதன் சொந்த பழம் வடிவில் விளங்குகிறது. வேர் முதல் முனை வரை உள்ள சுவை, பிரித்தெடுக்கப்படாத வரை அனுபவிக்க முடியாது; பிரித்தெடுக்கும்போது, அந்த பழம் அனைவருக்கும் இனிமையாய் அமைகிறது. பாலில் நெய் இருப்பது போல, ஆனால் பிரித்தெடுக்கப்படாமல் நெய் சுவை தெரியாது; பிரித்தெடுக்கும்போது அது தேவர்களுக்கு பெரும் இன்பம் அளிக்கிறது. கரும்பில், நடுவிலிருந்து இறுதி வரை சர்க்கரை பரவியுள்ளது; பிரித்தெடுத்தால், அதுவே இனிமை தருகிறது; அதுபோல் பகவதக் கதையும். இந்த பகவத புராணம், ஞானிகளால் மதிக்கப்படும், பக்தி, ஞானம், வைராக்கியத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காக வெளிப்பட்டது.” இவ்வாறு, ஸ்ரீ நாரதரும், சனகாதி முனிவர்களும், பக்தி, ஞானம், வைராக்கியம் ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்தும் உன்னதமான பகவதச் சரித்திரத்தின் மகிமையை விளக்கும் புனித உரையாடல் நடந்தது.