ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அந்த நேரத்தில், அந்த முனிவர் துக்கத்தில் இருந்தபோது, ஆகாயத்தில் இருந்து ஒரு தெளிவான வாணி ஒலித்தது: “ஓ முனிவரே, நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டாம். உங்கள் முயற்சி நிச்சயமாக பலிப்படையும்; இதில் ஐயமில்லை.” அந்த வாணி மேலும் கூறியது: “இக்காரணத்திற்காக, தேவர்களுக்குள் சிறந்தவராகிய முனிவரே, நீர் புண்ணியமான காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும். அந்த புண்ணியசாலிகள் உங்கள் செயலைப் புகழ்ந்து அறிவிப்பார்கள்.” “அந்த புண்ணியமான செயல் நிகழும் போது, அந்த இருவருக்குள்ளும் தூக்கம் மற்றும் முதுமை உடனே நீங்கி, பக்தி எல்லா இடங்களிலும் பரவும்,” என அந்த வாணி அறிவித்தது. அந்த வாணியின் தெளிவான ஒலி அங்கிருந்த அனைவராலும் கேட்கப்பட்டது. நாரதர் ஆச்சரியத்துடன், “இது எனக்குத் தெரியாததே!” என்று சொன்னார். பின்னர் நாரதர் பேசினார்: “இந்தத் தெய்வீக வாணியினாலும், இது இன்னும் மறைக்கப்படுகிறது. அது எது? என்ன செயல் செய்ய வேண்டும்? எந்த வழியால் அந்த இருவரின் குறிக்கோள் நிறைவேறும்?” மேலும் அவர் கேட்டார்: “அந்த புண்ணியசாலிகள் எங்கே கிடைப்பார்கள்? அவர்கள் என்ன வழி காட்டுவார்கள்? நான் இங்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அந்த வாணி சொன்னது?” இதைக் கேட்ட சூதர் கூறினார்: “அந்த இருவரையும் அங்கே வைத்து விட்டுப், நாரத முனிவர் புனிதத் தலங்களிலிருந்து வேறொரு தலத்திற்கு சென்றார்; வழியில் பெரிய முனிவர்களிடம் கேட்டார்.” அந்த நிகழ்ச்சி எல்லோராலும் கேட்கப்பட்டது. ஆனால் யாரும் தெளிவாக பதில் சொல்லவில்லை; சிலர் இது சாத்தியமில்லை என்றனர், மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்வது கடினம் என்று சொன்னார்கள்; சிலர் அமைதியாக இருந்தனர், சிலர் அங்கிருந்து விலகினர். மூவுலகிலும் ஒரு பெரும் கலக்கம் எழுந்தது; வேதம், வேதாந்தம், கீதையின் உச்சரிப்புகள் அதனை எழுப்பின. ஆனால் பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் என்ற திரயும் எழவில்லை; மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் கிசுகிசுத்தனர்: “வேறு வழி இல்லை.” நாரதா போன்ற யோகிக்கும் இது புரியவில்லை; பிற மனிதர்களால் எப்படி இது விளக்கப்படும்? இவ்வாறு முனிவர் குழுமங்கள் கேட்டபோது, இது எட்டாததாக முடிவெடுத்து அறிவிக்கப்பட்டது. இதனால் கவலையடைந்த நாரதர், அந்த நோக்கத்திற்காக தவம் செய்யும் எண்ணத்துடன் பதரிகா வனத்திற்குச் சென்றார். அப்போது, அவர் முன்வந்து நிற்கும் சனகாதி முனிவர்களைச் சூரிய கோடிகள் போல ஒளிர்ந்தவர்களாகப் பார்த்தார். அவர்களில் முதல்வர் பேசத் தொடங்கினார். நாரதர் மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்: “உங்கள் தரிசனம் எனக்கு இன்று கிடைத்தது என்பது பெரிய அதிர்ஷ்டம். குமாரர்களே, தயவுசெய்து விரைவாக எனக்கு அருள் செய்து, வழி காட்டுங்கள்.” “நீங்கள் அனைவரும் யோகிகள், ஞானிகள், ஐம்பட கட்டுப்பாட்டுடன் விளங்குபவர்கள், பழையவர்களின் முன்னோர்கள். எப்போதும் வைகுண்டத்தில் வாசிப்பவர்கள், ஹரியின் புகழைப் பாடுவதில் ஈடுபட்டவர்கள், அவன் லீலை அமிர்தத்தில் திளைப்பவர்கள், அவனது கதைகளுக்காக மட்டும் வாழ்பவர்கள்.” “யார் ஹரியின் நாமத்தை மட்டுமே அடைக்கலமாக கொண்டு தொடர்ந்து உச்சரிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு காலத்தின் கட்டளையால் வரும் முதுமை தொந்தரவு செய்யாது. ஒருநாள் உங்கள் கண் சிமிட்டலால் ஹரியின் இரு காவலர்கள் உடனே உங்கள் பாதத்தில் விழுந்தனர்; உங்கள் கருணையால் அவர்கள் நகருக்கு மீண்டும் சென்றனர்.” “யோகத்தின் பாக்கியத்தால் உங்கள் தரிசனம் எனக்கு இன்று கிடைத்தது; தயவுசெய்து எனக்கு அருள் செய்ய வேண்டும், ஏனெனில் நான் ஆதரவின்றி நிற்கிறேன். ஆகாய வாணி கூறியது எது? அதற்கான வழி என்ன? அதை எப்படி நடைமுறைப்படுத்துவது என்பதை விவரமாகக் கூறுங்கள்.” “பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் ஆகியவற்றை உடையவர்களுக்கு எவ்வாறு ஆனந்தம் உண்டாகிறது? அது எல்லா வகை மக்களிடமும், அன்பும் முயற்சியுமாக எவ்வாறு நிலைபெறும்?” அப்போது குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: “பகவானே, கவலை வேண்டாம்; உங்கள் மனதில் மகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள். செய்ய எளிதான வழி இங்கே உள்ளது.” “நாரதா, நீர் பாக்கியசாலி; வைராக்யத்தில் முத்திரையாகவும், கிருஷ்ணனின் சேவகரில் முதன்மையாகவும், யோகிகளில் சூரியனாகவும் விளங்குபவர். பக்தி வழியில் எப்போதும் செல்லும் உங்களிடம் பக்தி நிலைபெறுவது ஆச்சரியமல்ல.” “இந்த உலகில் பல முனிவர்கள் பல்வேறு வழிகளை எடுத்துரைத்துள்ளனர்; அவை எல்லாம் கடினமானவை, முயற்சியால் பெறப்படுபவை; பெரும்பாலும் அவை சொர்க்க பலனைத் தருகின்றன. ஆனால் வைகுண்டத்திற்கு செல்லும் வழி இரகசியமாகவே வைக்கப்பட்டுள்ளது; அதற்கான ஆசான் அரிதாகக் கிடைப்பார், பெரும்பாலும் பாக்கியத்தால் தான் கிடைப்பார்.” “அந்த ஆகாய வாணி முன்பு உங்களுக்கு அறிவித்த புண்ணிய செயல்—இப்போது அதை விளக்குகிறோம்; இன்று மனதை ஒருமைப்படுத்தி, தெளிவாகக் கேளுங்கள்.” “சிலர் ஹோமம், சிலர் தவம், சிலர் யோகம், சிலர் படிப்பு, ஞானம்—இவை அனைத்தும் கர்மைகள் என்று அறியப்படுகின்றன. இவற்றில் ஞான யாகமே முனிவர்களால் சிறந்த புண்ணிய செயல் என்று கருதப்படுகிறது; அது தான் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தைப் பற்றி பேசும் சுகாதி முனிவர்கள் பாடும் உரை.” “அதைப் பரப்புவதால், பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் ஆகியவற்றுக்கு பெரும் வலிமை உண்டாகும்; அந்த இருவரின் துயரம் நீங்கும், பக்தருக்கு ஆனந்தம் கிடைக்கும். உண்மையில், ஸ்ரீமத் பாகவத மார்க்கத்தின் ஒலி எழும்பும் போது, கலியுகத்தின் அனைத்து குற்றங்களும் சிங்கத்தின் கர்ஜனையில் ஓடும் ஓநாய்கள் போல் அழிந்து விடும்.” “பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் ஆகியவை அன்புடன் இணைந்து வீடு வீடாக, மனிதர் மனிதராக பரவி விளையாடும்.” அப்போது நாரதர் கேட்டார்: “வேதம், வேதாந்தம், கீதையின் உரை எல்லாம் இருந்தும், பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் எழவில்லை என்றால்—” குமாரர்கள் பதிலளித்தனர்: “ஸ்ரீமத் பாகவதம் பாராயணம் செய்தால், அந்த பொருளின் உணர்வு எழும்; அதன் கதைகளில், வேதத்தின் அர்த்தம் ஒவ்வொரு ச்லோகத்திலும், ஒவ்வொரு சொல்லிலும் உள்ளது.” “ஓ திருஷ்டி கெடாதவர்களே, தயவுசெய்து என் சந்தேகத்தைத் தீருங்கள்; இங்கு தாமதம் செய்ய வேண்டாம், ஏனெனில் நீங்கள் சரணாகதனுக்கு கருணை காட்டுவீர்கள்.” அப்போது குமாரர்கள் கூறினர்: “வேதங்களின், உபநிஷத்துகளின் சாரத்திலிருந்து பாகவதக் கதைகள் எழுந்துள்ளன; எனவே, தனித்துவம் கொண்ட அது, மிகச் சிறந்ததாக, தனி பழம் போல் விளங்குகிறது. ஒரு மரத்தின் வேர் முதல் கிளை வரையிலும் சுவை இருந்தாலும், அது பிரிக்கப்படும்வரை உணரப்படாது; பிரிக்கப்பட்டபோது, அந்த பழம் அனைவருக்கும் இனிமையாகத் தோன்றும்.” “பாலில் நெய் உள்ளபோதும், அது பிரித்தெடுக்கப்படும்வரை சுவைக்க முடியாது; பிரித்த பிறகு, அந்த நெய் தேவர்களுக்கு ஆனந்தத்தை அதிகரிக்கிறது. கரும்பிலும், நடுவிலிருந்து முடிவுவரை இனிப்பாக இருப்பினும், பிரித்தெடுக்கும்போது தான் அதன் இனிப்பு உணரப்படும்; அதுபோலதான் பாகவதக் கதைகள்.” இவ்வாறு, நாரதர் தெய்வீக வழிகாட்டுதலைப் பெற்று, பாகவதத்தின் மஹிமையை அறிந்து, பக்தி, ஞானம், வைராக்யம் உலகம் முழுவதும் பரவும் அந்த ரகசிய வழியை குமாரர்களால் அறிந்து மகிழ்ந்தார்.