ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இதி தே பகவத் யாச்ஞாம் ஶ்ரு'ண்வந்தோऽபி ந ஶுஶ்ருவுஃ । க்ஷுத்ராஶா பூரிகர்மாணோ பாலிஶா வ்ரு'த்தமாநிநஃ

இவ்வாறு பகவானுக்காக வந்த வேண்டுகோளை அவர்கள் கேட்டும், சிறிய ஆசைகளுடன், பல யாகங்களில் மூழ்கி, குழந்தைபோல், வயது பெருமை கொண்டவர்களாக இருந்ததால், கவனிக்கவில்லை.

தேஶஃ காலஃ ப்ரு'தக் த்ரவ்யம் மம்த்ரதம்த்ரர்த்விஜோऽக்நயஃ । தேவதா யஜமாநஶ்ச க்ரதுர்தர்மஶ்ச யந்மயஃ

இடம், காலம், தனித்தனிப் பொருட்கள், மந்திரங்கள், முறைகள், யாகக்காரர்கள், அக்னிகள், தேவதைகள், யாகம் நடத்துபவர், யாகம், தர்மம்—இவை எல்லாம் அவராலேயே உருவானவை.

தம் ப்ரஹ்ம பரமம் ஸாக்ஷாத் பகவந்தம் அதோக்ஷஜம் । மநுஷ்யத்ரு'ஷ்ட்யா துஷ்ப்ரஜ்ஞா மர்த்யாத்மாநோ ந மேநிரே

அந்த பரம்பொருளை, பகவானை, அடோக்ஷஜனை, தம்மை மரணமுடையவர்களாக எண்ணி, அறிவில்லாதவர்கள், மனிதராகவே பார்த்து உணரவில்லை.

ந தே யதோமிதி ப்ரோசுஃ ந நேதி ச பரந்தப । கோபா நிராஶாஃ ப்ரத்யேத்ய ததோசுஃ க்ரு'ஷ்ணராமயோஃ

யாதவர்கள் என்று கொடுங்கள் என்றும், கொடுக்க வேண்டாம் என்றும் அவர்கள் சொல்லவில்லை. எதிரிகள் வெல்லும் வீரனே, கோபர்கள் ஏமாற்றமுடன் திரும்பி, கிருஷ்ணனுக்கும் ராமனுக்கும் நடந்ததை சொன்னார்கள்.

ததுபாகர்ண்ய பகவாந் ப்ரஹஸ்ய ஜகதீஶ்வரஃ । வ்யாஜஹார புநர்கோபாந் தர்ஶயँலௌகிகீம் கதிம்

இதை கேட்ட உலகத்துக்குத் தலைவரான பகவான் சிரித்தார்; பிறகு கோபர்களிடம், உலக வழக்கை எடுத்துக்காட்டி, மீண்டும் பேசினார்.

மாம் ஜ்ஞாபயத பத்‍நீப்யஃ ஸஸங்‌கர்ஷணமாகதம் । தாஸ்யந்தி காமமந்நம் வஃ ஸ்நிக்தா மய்யுஷிதா தியா

நீங்கள் என் பெயரையும் சங்கர்ஷணனையும் சொல்லி, அந்த பெண்களுக்கு அறிவியுங்கள். அவர்கள் மனதில் என்மேல் அன்பும் பக்தியும் கொண்டவர்கள்; விருப்பமுடன் உங்களுக்கு உணவு தருவார்கள்.

கத்வாத பத்‍நீஶாலாயாம் த்ரு'ஷ்ட்வாஸீநாஃ ஸ்வலங்‌க்ரு'தாஃ । நத்வா த்விஜஸதீர்கோபாஃ ப்ரஶ்ரிதா இதமப்ருவந்

பிறகு, அந்த பெண்களின் வீட்டிற்குச் சென்று, அவர்கள் அழகாக அலங்கரித்து அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, கோபர்கள் பணிவுடன் வணங்கி, அந்த பிராமணர்களின் மனைவியரிடம் மரியாதையுடன் பேசினார்கள்.

நமோ வோ விப்ரபத்‍நீப்யோ நிபோதத வசாம்ஸி நஃ । இதோऽவிதூரே சரதா க்ரு'ஷ்ணேநேஹேஷிதா வயம்

பிராமணர்களின் மனைவிகளே, உங்களுக்கு வணக்கம். எங்களது வார்த்தைகளை கேளுங்கள். இங்கிருந்து தொலைவில் இல்லை; கிருஷ்ணன் அனுப்பி, நாங்கள் மாடுகளை மேய்த்து வருகிறோம்.

காஶ்சாரயந் ஸ கோபாலைஃ ஸராமோ தூரமாகதஃ । புபுக்ஷிதஸ்ய தஸ்யாந்நம் ஸாநுகஸ்ய ப்ரதீயதாம்

அவர், கோபர்களுடன், ராமனும் சேர்ந்து, மாடுகளை மேய்த்து, தொலைவில் இருந்து வந்துள்ளார். அவரும், அவருடன் உள்ளவர்களும் பசிக்கின்றனர்; தயவுசெய்து அவர்களுக்கு உணவு அளியுங்கள்.

ஶ்ருத்வாச்யுதம் உபாயாதம் நித்யம் தத்தர்ஶநோத்ஸுகாஃ । தத்கதாக்ஷிப்தமநஸோ பபூவுர்ஜாதஸம்ப்ரமாஃ

அச்யுதன் வந்திருக்கிறார் என்று கேட்டு, எப்போதும் அவரை பார்க்க ஆவலாக இருந்த பெண்கள், அவரை பற்றிய கதைகளில் மனதை மூழ்கவைத்து, மகிழ்ச்சியில் ஆவலுடன் ஆனார்கள்.

சதுர்விதம் பஹுகுணம் அந்நமாதாய பாஜநைஃ । அபிஸஸ்ருஃ ப்ரியம் ஸர்வாஃ ஸமுத்ரமிவ நிம்நகாஃ

நான்கு வகை சிறந்த உணவுகளை பாத்திரங்களில் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த பெண்கள் எல்லாரும் தங்கள் பிரியமானவரை நோக்கி, ஆறுகள் கடலை நோக்கி ஓடுவது போல விரைந்தார்கள்.

நிஷித்யமாநாஃ பதிபிஃ ப்ராத்ரு'பிர்பந்துபிஃ ஸுதைஃ । பகவதி உத்தமஶ்லோகே தீர்கஶ்ருத த்ரு'தாஶயாஃ

கணவர்கள், சகோதரர்கள், உறவினர்கள், மகன்கள் தடுக்கினாலும், நல்ல புகழுடைய பகவானில் மனதை நிலைநிறுத்தி, நீண்ட நாட்களாகக் கேட்ட உபதேசத்தில் உறுதியுடன், அவர்கள் சென்றார்கள்.

யமுநோபவநேऽஶோக நவபல்லவமண்டிதே । விசரந்தம் வ்ரு'தம் கோபைஃ ஸாக்ரஜம் தத்ரு'ஶுஃ ஸ்த்ரியஃ

யமுனையின் காடில், புதிய அசோக இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில், கோபர்களும் அண்ணனும் சூழ்ந்து, அங்கு சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்த அவரைக் பெண்கள் பார்த்தார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) ஶ்யாமம் ஹிரண்யபரிதிம் வநமால்யபர்ஹ தாதுப்ரவாலநடவேஷமநவ்ரதாம்ஸே । விந்யஸ்தஹஸ்தமிதரேண துநாநமப்ஜம் கர்ணோத்பலாலக கபோலமுகாப்ஜஹாஸம்

மழைமுகில் போல் கருமையானவர், பொன்னாடை உடுத்தியவர், காட்டு மாலையும் மயில் இறகும் அணிந்தவர், நடனக்காரர் போல் அலங்கரித்தவர், ஒரு தோளில் தாமரை வைத்தவர், மற்றொரு கையால் தாமரையை சுழற்றியவர், காதில் நீலப்பூவும், கூந்தலில் அலங்காரமும், கன்னத்தில் சிரிப்பும் மலர்ந்திருந்தது.

ப்ராயஃஶ்ருதப்ரியதமோதயகர்ணபூரைஃ யஸ்மிந் நிமக்நமநஸஃ தம் அதாக்ஷிரம்த்ரைஃ । அந்தஃ ப்ரவேஶ்ய ஸுசிரம் பரிரப்ய தாபம் ப்ராஜ்ஞம் யதாபிமதயோ விஜஹுர்நரேந்த்ர

அவரைப் பற்றிய கதைகளை கேட்கும் ஆசையால் மனம் முழுவதும் அவரில் மூழ்கி, கண்களால் அவரை உள்ளுக்குள் கொண்டு, நீண்ட நேரம் உள்ளத்தில் அணைத்து, அறிவுள்ளவர்கள் போல, தங்கள் துயரை விரும்பியபடி விட்டுவிட்டார்கள், மன்னனே.

( அநுஷ்டுப் ) தாஸ்ததா த்யக்தஸர்வாஶாஃ ப்ராப்தா ஆத்மதித்ரு'க்ஷயா । விஜ்ஞாயாகிலத்ரு'க்த்ரஷ்டா ப்ராஹ ப்ரஹஸிதாநநஃ

அவ்வாறு, எல்லா எதிர்பார்ப்பையும் விட்டுவிட்டு, தம்மை நேரில் காண ஆசையுடன் வந்தார்கள். எல்லாவற்றையும் காணும் அவர், அதை அறிந்து, முகத்தில் சிரிப்புடன் அவர்களிடம் பேசினார்.

ஸ்வாகதம் வோ மஹாபாகா ஆஸ்யதாம் கரவாம கிம் । யந்நோ தித்ரு'க்ஷயா ப்ராப்தா உபபந்நமிதம் ஹி வஃ

நல்ல அதிர்ஷ்டம் பெற்றவர்களே, உங்களை வரவேற்கிறேன்! தயவு செய்து உட்காருங்கள். உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்? நீங்கள் எங்களைப் பார்க்க விரும்பி வந்தது மிகவும் பொருத்தமானதே.

நந்வத்தா மயி குர்வந்தி குஶலாஃ ஸ்வார்ததர்ஶிநஃ । அஹைதுக்யவ்யவஹிதாம் பக்திமாத்மப்ரியே யதா

உண்மையில், தம்முடைய நன்மையை விரும்பும் ஞானிகள், தங்களுக்கு மிகவும் பிரியமான எனக்கு, காரணமில்லாத, இடையறாத பக்தியை செலுத்துகிறார்கள்.

ப்ராணபுத்திமநஃஸ்வாத்ம தாராபத்யதநாதயஃ । யத்ஸம்பர்காத் ப்ரியா ஆஸந் ததஃ கோ ந்வபரஃ ப்ரியஃ

உயிர், அறிவு, மனம், ஆத்மா, மனைவிகள், பிள்ளைகள், செல்வம் ஆகிய எல்லாம் என்னுடன் தொடர்பு கொண்டதால் தான் பிரியமானவையாகின்றன; எனவே, இதைவிட வேறு யார் உண்மையில் பிரியமானவர்?

தத் யாத தேவயஜநம் பதயோ வோ த்விஜாதயஃ । ஸ்வஸத்ரம் பாரயிஷ்யந்தி யுஷ்மாபிர்க்ரு'ஹமேதிநஃ

இப்போது, இருமுறை பிறந்தவர்களின் மனைவிகளே, நீங்கள் யாகசாலைக்கு செல்லுங்கள். உங்கள் கணவர்கள், உங்களைச் சேர்த்து தங்கள் யாகத்தை முடிப்பார்கள்.

ஶ்ரீபத்‍ந்ய ஊசுஃ । ( வஸம்ததிலகா ) மைவம் விபோऽர்ஹதி பவாந்கதிதும் ந்ரு'ஶம்ஸம் ஸத்யம் குருஷ்வ நிகமம் தவ பாதமூலம் । ப்ராப்தா வயம் துலஸிதாம பதாவஸ்ரு'ஷ்டம் கேஶைர்நிவோடுமதிலங்‌க்ய ஸமஸ்தபந்தூந்

அந்த பெண்கள் சொன்னார்கள்: பிரபுவே, இப்படிப் படுக்கமாக நீங்கள் பேச வேண்டாம்! உங்கள் பாதத்தில் வேதம் கூறிய வாக்கை நிறைவேற்றுங்கள். துளசியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உங்கள் பாத தூளை எங்கள் கூந்தலில் சூடுவதற்காக, எல்லா உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு நாங்கள் வந்துள்ளோம்.

க்ரு'ஹ்ணந்தி நோ ந பதயஃ பிதரௌ ஸுதா வா ந ப்ராத்ரு'பந்துஸுஹ்ரு'தஃ குத ஏவ சாந்யே । தஸ்மாத் பவத்ப்ரபதயோஃ பதிதாத்மநாம் நோ நாந்யா பவேத் கதிரரிந்தம தத் விதேஹி

இப்போது எங்களை எங்கள் கணவர்கள், பெற்றோர், பிள்ளைகள், சகோதரர்கள், நண்பர்கள், யாரும் ஏற்க மாட்டார்கள். ஆதலால், பகைவரை வென்றவரே, உங்கள் பாதத்தில் சரணடைந்த எங்களுக்கு வேறு எந்தப் பாதுகாப்பும் இல்லை—இதைத் தாருங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - பதயோ நாப்யஸூயேரந் பித்ரு'ப்ராத்ரு'ஸுதாதயஃ । லோகாஶ்ச வோ மயோபேதா தேவா அப்யநுமந்வதே

பகவான் கூறினார்: உங்கள் கணவர்களும், பெற்றோர்களும், சகோதரர்களும், பிள்ளைகளும், மற்றவர்களும் உங்களிடம் கோபம் கொள்ள வேண்டாம்; நீங்கள் என்னுடன் இணைந்ததால், உலகமும் தேவர்களும் உங்களை மதிக்கின்றனர்.

( அநுஷ்டுப் ) ந ப்ரீதயேऽநுராகாய ஹ்யங்‌கஸங்‌கோ ந்ரு'ணாமிஹ । தந்மநோ மயி யுஞ்ஜாநா அசிராந் மாமவாப்ஸ்யத

இந்த உலகத்தில் மனிதர்களுக்குள் உடல் தொடர்பு, உண்மையான பாசத்திற்காக அல்ல; உங்கள் மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தினால், விரைவில் என்னை அடைவீர்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யுக்தா த்விஜபத்‍ந்யஸ்தா யஜ்ஞவாடம் புநர்கதாஃ । தே சாநஸூயவஃ ஸ்வாபிஃ ஸ்த்ரீபிஃ ஸத்ரமபாரயந்

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபின், அந்த பிராமணர்களின் மனைவிகள் மீண்டும் யாகசாலைக்கு சென்றார்கள். அவர்களது கணவர்கள், இப்போது பொறாமை இல்லாமல், தங்கள் மனைவிகளுடன் யாகத்தை முடித்தார்கள்.

தத்ரைகா வித்ரு'தா பர்த்ரா பகவந்தம் யதாஶ்ருதம் । ஹ்ரு'தோபகுஹ்ய விஜஹௌ தேஹம் கர்மாநுபந்தநம்

அங்கே, ஒருத்தி கணவரால் தடுக்கப்பட்டபோதும், பகவானை மனதில் தழுவி, உடலைக் கைவிட்டு, கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றாள்.

பகவாநபி கோவிந்தஃ தேநைவாந்நேந கோபகாந் । சதுர்விதேநாஶயித்வா ஸ்வயம் ச புபுஜே ப்ரபுஃ

பகவான் கோவிந்தன், அந்த உணவால், ஆட்காரர்களை நான்கு வகையில் உண்ணச் செய்து, தாமும் அதையே உண்டார்.

ஏவம் லீலாநரவபுஃ ந்ரு'லோகமநுஶீலயந் । ரேமே கோகோபகோபீநாம் ரமயந்ரூபவாக்க்ரு'தைஃ

இவ்வாறு, மனித உருவில் லீலை செய்து, பசுக்கள், ஆட்காரர்கள், பெண்கள் ஆகிய அனைவரையும் தன் அழகு, சொல், செய்கைகளால் மகிழ்வித்தார்.

அதாநுஸ்ம்ரு'த்ய விப்ராஸ்தே அந்வதப்யந் க்ரு'தாகஸஃ । யத் விஶ்வேஶ்வரயோர்யாச்ஞாம் அஹந்ம ந்ரு'விடம்பயோஃ

பின்னர், பிரபுவை மனித வடிவில் கேலி செய்த தங்கள் குற்றத்தை நினைத்து, அந்த பிராமணர்கள், தங்கள் மனைவிகள் உலகநாதரிடம் கேட்ட வேண்டுகோளை நினைவுகூர்ந்து வருந்தினார்கள்.