ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஆத்மாநம் ச பரித்ராதமஶ்வத்தாம்நோऽஸ்த்ரதேஜஸஃ । ஸ்நேஹம் ச வ்ரு'ஷ்ணிபார்தாநாம் தேஷாம் பக்திம் ச கேஶவே

அஷ்வத்தாமனின் அஸ்திரத்தால் ஏற்பட்ட அபாயத்திலிருந்து தன்னை எப்படி காப்பாற்றப்பட்டான் என்பதையும், வ்ருஷ்ணிகள் மற்றும் பாண்டவர்கள் இடையே உள்ள அன்பையும், அவர்கள் கேசவனிடம் கொண்ட பக்தியையும் அவன் கேட்டான்.

தேப்யஃ பரமஸந்துஷ்டஃ ப்ரீத்யுஜ்ஜ்ரு'ம்பிதலோசநஃ । மஹாதநாநி வாஸாம்ஸி ததௌ ஹாராந்மஹாமநாஃ

அவர்களிடம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், கண்கள் சந்தோஷத்தில் விரிந்தவண்ணம், அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவன் பெரும் செல்வமும், ஆடைகளும், மாலைகளும் வழங்கினான்.

ஸாரத்யபாரஷதஸேவநஸக்யதௌத்ய வீராஸநாநுகமநஸ்தவநப்ரணாமாந் । ஸ்நிக்தேஷு பாண்டுஷு ஜகத்ப்ரணதிம் ச விஷ்ணோர் பக்திம் கரோதி ந்ரு'பதிஶ்சரணாரவிந்தே

அந்த மன்னன் விஷ்ணுவின் திருவடிகளில் பக்தியுடன், பாண்டவர்களிடம் அன்போடு சேவை செய்து, தேரோட்டியாகவும், தோழனாகவும், தூதனாகவும், வீர ஆசனத்தில் உடனிருப்பவனாகவும், அவர்களைப் பின்தொடர்பவனாகவும், புகழ்ந்து வணங்குபவனாகவும் இருந்து, உலகையே விஷ்ணுவை வணங்கச் செய்கிறான்.

* தஸ்யைவம் வர்தமாநஸ்ய பூர்வேஷாம் வ்ரு'த்திமந்வஹம் । நாதிதூரே கிலாஶ்சர்யம் யதாஸீத்தந்நிபோத மே

அவன் இப்படியாக தன் முன்னோர்களைப் போல வாழ்ந்தபோது, அருகிலேயே ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அதை நான் சொல்வதை கவனமாக கேள்.

தர்மஃ பதைகேந சரந் விச்சாயாமுபலப்ய காம் । ப்ரு'ச்சதி ஸ்மாஶ்ருவதநாம் விவத்ஸாமிவ மாதரம்

ஒரு காலில் மட்டும் நடக்கிற தர்மம், தன் நிழல் குறைந்துவிட்ட பூமியை, தன் கன்றை இழந்த பசு போல் அழுகிறாள் என்று பார்த்து, அவளை வினவினான்.

தர்ம உவாச கச்சித்பத்ரேऽநாமயமாத்மநஸ்தே விச்சாயாஸி ம்லாயதேஷந்முகேந । ஆலக்ஷயே பவதீமந்தராதிம் தூரே பந்தும் ஶோசஸி கஞ்சநாம்ப

தர்மன் சொன்னான்: நல்லவளே, உனக்கு எல்லாம் நலமாக இருக்கிறதா? ஏன் உன் முகம் வாடி, நிழல் மலராமல் இருக்கிறது? உனக்குள் ஏதோ துக்கம் இருப்பதை உணர்கிறேன். தூரத்தில் உள்ள உறவுக்காக துக்கப்படுகிறாயா, அம்மா?

பாதைர்ந்யூநம் ஶோசஸி மைகபாதமாத்மாநம் வா வ்ரு'ஷலைர்போக்ஷ்யமாணம் । ஆஹோ ஸுராதீந் ஹ்ரு'தயஜ்ஞபாகாந் ப்ரஜா உத ஸ்விந்மகவத்யவர்ஷதி

உன் ஒரு காலை இழந்ததற்காக துக்கப்படுகிறாயா? அல்லது தீயவர்களால் உன்னை விழுங்கப்படப் போகிறாய் என்பதற்காகவா? அல்லது தேவர்கள் யாகப் பாகம் இழந்ததற்காகவா? அல்லது மக்களுக்கு இந்திரன் மழை தராமல் இருப்பதால் துக்கப்படுகிறாயா?

அரக்ஷ்யமாணாஃ ஸ்த்ரிய உர்வி பாலாந் ஶோசஸ்யதோ புருஷாதைரிவார்தாந் । வாசம் தேவீம் ப்ரஹ்மகுலே குகர்மண்யப்ரஹ்மண்யே ராஜகுலே குலாக்ர்யாந்

பூமியே, பாதுகாப்பில்லாமல் பெண்கள், பிள்ளைகள் கொடூரர்களால் துன்புறுகிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்? அல்லது தேவி வாயின் புனிதம் பிராமணர்களிடம் கெடுகிறதற்காகவா? அல்லது நியாயமற்ற அரசர்களால் உயர்ந்த குடும்பங்கள் வீழ்கிறதற்காகவா?

கிம் க்ஷத்ரபந்தூந் கலிநோபஸ்ரு'ஷ்டாந் ராஷ்ட்ராணி வா தைரவரோபிதாநி । இதஸ்ததோ வாஶநபாநவாஸஃ ஸ்நாநவ்யவாயோந்முகஜீவலோகம்

கலியால் பாதிக்கப்பட்ட க்ஷத்திரிய குலங்களுக்காகவா, அவர்கள் அழித்த ராஜ்யங்களுக்காகவா, அல்லது மக்கள் உணவு, தண்ணீர், வீடு, குளியல் ஆகியவற்றிற்காக இடம் இடமாக அலைந்து தங்கள் வாழ்வை இழக்கிறார்கள் என்பதற்காகவா நீ துக்கப்படுகிறாய்?

யத்வாம்ப தே பூரிபராவதார க்ரு'தாவதாரஸ்ய ஹரேர்தரித்ரி । அந்தர்ஹிதஸ்ய ஸ்மரதீ விஸ்ரு'ஷ்டா கர்மாணி நிர்வாணவிலம்பிதாநி

அல்லது, அம்மா, உன் பாரத்தை குறைக்க ஹரி அவதாரம் எடுத்தார், அவர் செய்த காரியங்களை நினைத்து, இப்போது அவர் மறைந்துவிட்டதால் உன் விடுதலை தாமதமாகிறது என்பதற்காக நினைவுகூர்கிறாயா?

இதம் மமாசக்ஷ்வ தவாதிமூலம் வஸுந்தரே யேந விகர்ஶிதாஸி । காலேந வா தே பலிநாம் பலீயஸா ஸுரார்சிதம் கிம் ஹ்ரு'தமம்ப ஸௌபகம்

பூமியே, உன் துக்கத்தின் காரணம் என்ன என்பதை எனக்குச் சொல். எந்த காரணத்தால் நீ இப்படி துன்புறுகிறாய்? தேவர்கள் வணங்கிய உன் நற்பேறு, காலம் என்னும் வலிமை மிகுந்தவன் எடுத்துக்கொண்டுவிட்டதா?

தரண்யுவாச பவாந் ஹி வேத தத்ஸர்வம் யந்மாம் தர்மாநுப்ரு'ச்சஸி । சதுர்பிர்வர்தஸே யேந பாதைர்லோகஸுகாவஹைஃ

பூமி சொன்னாள்: தர்மனே, நீ என்னை வினவுகிற எல்லாவற்றையும் நீயே நன்கு அறிந்தவன். உலகிற்கு நன்மை தரும் நான்கு கால்களையும் நீ நிலைநிறுத்துகிறாய்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா க்ஷாந்திஸ்த்யாகஃ ஸந்தோஷ ஆர்ஜவம் । ஶமோ தமஸ்தபஃ ஸாம்யம் திதிக்ஷோபரதிஃ ஶ்ருதம்

உண்மை, தூய்மை, கருணை, பொறுமை, தியாகம், திருப்தி, நேர்மை, அமைதி, அடக்கம், தவம், சமநிலை, சகிப்பு, மனம் இழுத்தல், கல்வி—

ஜ்ஞாநம் விரக்திரைஶ்வர்யம் ஶௌர்யம் தேஜோ பலம் ஸ்ம்ரு'திஃ । ஸ்வாதந்த்ர்யம் கௌஶலம் காந்திர்தைர்யம் மார்தவமேவ ச

அறிவு, பற்றின்மை, ஐச்வரியம், வீரம், ஒளி, பலம், நினைவு, சுதந்திரம், திறமை, அழகு, துணிவு, மென்மை—

ப்ராகல்ப்யம் ப்ரஶ்ரயஃ ஶீலம் ஸஹ ஓஜோ பலம் பகஃ । காம்பீர்யம் ஸ்தைர்யமாஸ்திக்யம் கீர்திர்மாநோऽநஹங்க்ரு'திஃ

தைரியம், பணிவு, நல்லொழுக்கம், சகிப்பு, ஊக்கம், வலிமை, செல்வம், ஆழ்மை, நிலைத்தன்மை, நம்பிக்கை, புகழ், மரியாதை, அகம்பாவின்மை—

ஏதே சாந்யே ச பகவந்நித்யா யத்ர மஹாகுணாஃ । ப்ரார்த்யா மஹத்த்வமிச்சத்பிர்ந வியந்தி ஸ்ம கர்ஹிசித்

இவை மட்டுமல்ல, இன்னும் பல பெரிய நல்ல பண்புகள் உன்னிடம் எப்போதும் இருக்கின்றன, பரமனே. பெருமை விரும்பும் அனைவரும் இவற்றை நாடுகிறார்கள்; அவை உன்னிடம் ஒருபோதும் குறையாது.

தேநாஹம் குணபாத்ரேண ஶ்ரீநிவாஸேந ஸாம்ப்ரதம் । ஶோசாமி ரஹிதம் லோகம் பாப்மநா கலிநேக்ஷிதம்

எல்லா நற்குணங்களுக்கும் உரிய பாத்திரமான ஸ்ரீநிவாசர் இப்போது இல்லாமல், கலியின் பாவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட உலகை நினைத்து நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.

ஆத்மாநம் சாநுஶோசாமி பவந்தம் சாமரோத்தமம் । தேவாந் பித்ரூ'ந்ரு'ஷீந் ஸாதூந் ஸர்வாந் வர்ணாம்ஸ்ததாஶ்ரமாந்

நானும், அரசர்களில் சிறந்தவரான உமையும், தேவர்கள், முன்னோர்கள், முனிவர்கள், நல்லவர்கள், எல்லா சாதிகளும் ஆசிரமங்களும் — இவர்கள் அனைவரையும் நினைத்து நான் துயரப்படுகிறேன்.

ப்ரஹ்மாதயோ பஹுதிதம் யதபாங்கமோக்ஷ காமாஸ்தபஃ ஸமசரந் பகவத்ப்ரபந்நாஃ । ஸா ஶ்ரீஃ ஸ்வவாஸமரவிந்தவநம் விஹாய யத்பாதஸௌபகமலம் பஜதேऽநுரக்தா

பிரம்மா முதலானோர் கூட, பகவானிடம் ஒரு பார்வை கிடைக்க வேண்டும் என்று பல வருடங்கள் தவம் செய்தார்கள்; ஆனால் அந்த ஸ்ரீதேவி, தன் தாமரைக் காடை விட்டுவிட்டு, அவருடைய திருவடிகளின் தூளுக்கு அன்புடன் அடியெடுத்து வணங்குகிறாள்.

* தஸ்யாஹமப்ஜகுலிஶாங்குஶகேதுகேதைஃ ஶ்ரீமத்பதைர்பகவதஃ ஸமலங்க்ரு'தாங்கீ । த்ரீநத்யரோச உபலப்ய ததோ விபூதிம் லோகாந் ஸ மாம் வ்யஸ்ரு'ஜதுத்ஸ்மயதீம் ததந்தே

பகவானுடைய திருவடிகளில் தாமரை, வஜ்ரம், அங்குசம், கொடி போன்ற அடையாளங்கள் இருந்தன; அந்த திருவடிகளால் நான் அலங்கரிக்கப்பட்டேன். ஆனாலும், அந்த மகிமையை பெற்றபினும், அவர் எனக்கு அருள் செய்யவில்லை; இறுதியில் அவர் என்னை விட்டு விலகினார், உலகமும் என்னை அவமதித்தது.

* யோ வை மமாதிபரமாஸுரவம்ஶராஜ்ஞாம் அக்ஷௌஹிணீஶதமபாநுததாத்மதந்த்ரஃ । த்வாம் துஃஸ்தமூநபதமாத்மநி பௌருஷேண ஸம்பாதயந் யதுஷு ரம்யமபிப்ரதங்கம்

அசுர வம்ச அரசர்களின் நூறு படைகளை தன் சக்தியால் அகற்றியவர், நிலை குலைந்த உன்னை மீண்டும் தன்னம்பிக்கையுடன் நிலைநிறுத்தினார்; யாதவர்கள் மீது அன்பு கொண்டு, அவர்களுடன் இன்பமாக இருந்தார்.

* கா வா ஸஹேத விரஹம் புருஷோத்தமஸ்ய ப்ரேமாவலோகருசிரஸ்மிதவல்குஜல்பைஃ । ஸ்தைர்யம் ஸமாநமஹரந்மதுமாநிநீநாம் ரோமோத்ஸவோ மம யதங்க்ரிவிடங்கிதாயாஃ

பரமபுருஷனின் பிரிவை யார் தாங்க முடியும்? அவர் அன்பான பார்வை, பிரகாசமான புன்னகை, இனிய சொற்கள் கூட தேனீகளின் மனதை கவர்ந்துவிடும்; அவருடைய திருவடிகளின் தூள் எனது உடம்பில் ஆனந்தத்தை உண்டாக்குகிறது.

* தயோரேவம் கதயதோஃ ப்ரு'திவீதர்மயோஸ்ததா । பரீக்ஷிந்நாம ராஜர்ஷிஃ ப்ராப்தஃ ப்ராசீம் ஸரஸ்வதீம்

இந்தபடி பூமியும் தர்மமும் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, பரீக்ஷித் என்ற ராஜரிஷி கிழக்கு சாரஸ்வதி நதிக்கரையில் வந்தடைந்தார்.

( அநுஷ்டுப் ) நமஸ்துப்யம் பகவதே புருஷாய மஹாத்மநே । பூதாவாஸாய பூதாய பராய பரமாத்மநே

உமக்கு வணக்கம், பகவானே! எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமான பரமாத்மா, எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெரும் ஆன்மா, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநநிதயே ப்ரஹ்மணேऽநந்தஶக்தயே । அகுணாயாவிகாராய நமஸ்தேऽப்ராக்ரு'தாய ச

அறிவும் ஞானமும் நிறைந்தவரே, எல்லா சக்திகளுக்கும் ஆதாரமான பரம்பொருளே, குணங்களிலிருந்து நீங்கியவரே, மாற்றமற்றவரே, இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

காலாய காலநாபாய காலாவயவஸாக்ஷிணே । விஶ்வாய ததுபத்ரஷ்ட்ரே தத்கர்த்ரே விஶ்வஹேதவே

காலம், காலத்தின் ஆதாரம், காலத்தின் எல்லா பகுதிகளையும் காண்பவர், உலகம், அதன் மேற்பார்வையாளர், படைப்பாளர், காரணம் ஆகிய உமக்கு வணக்கம்.

பூதமாத்ரேந்த்ரியப்ராண மநோபுத்த்யாஶயாத்மநே । த்ரிகுணேநாபிமாநேந கூடஸ்வாத்மாநுபூதயே

பூதங்கள், இந்திரியங்கள், உயிர், மனம், புத்தி, மனோநிலை ஆகியவற்றின் ஆத்மாவே, மூன்று குணங்களில் மறைந்திருக்கும் உள் அனுபவமாகத் திகழும் உமக்கு வணக்கம்.

நமோऽநந்தாய ஸூக்ஷ்மாய கூடஸ்தாய விபஶ்சிதே । நாநாவாதாநுரோதாய வாச்யவாசக ஶக்தயே

அனந்தன், சூட்சுமன், நிலையானவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன், பல விதமான கருத்துக்களை ஏற்கும் சக்தி, சொற்களுக்கும் அதற்கப்பாற்பட்டதற்கும் ஆதாரமான சக்தி ஆகிய உமக்கு வணக்கம்.

நமஃ ப்ரமாணமூலாய கவயே ஶாஸ்த்ரயோநயே । ப்ரவ்ரு'த்தாய நிவ்ரு'த்தாய நிகமாய நமோ நமஃ

அனைத்து சான்றுகளுக்கும் மூலமானவர், ஞானி, வேதங்களின் ஆதாரம், செயலின் வழியும், துறவின் வழியும், வேதம் ஆகிய உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.