श्रीरुक्मेः पौत्रीं स भगवान् पत्नीत्वेन स्वीकृत्य तस्यां वै वज्रः समुत्पन्नः, यः सर्वक्षयसमयेऽपि यादवकुलं नाशं प्राप्तेऽपि जीवन्नवशिष्टः। तस्मात् वज्रात् प्रतिबाहुः जातः, प्रतिबाहोः सुभाहुः, सुभाहोः शान्तसेनः, शान्तसेनस्य शतसेन इति वंशपरम्परा प्रवहति। अस्मिन्सु वंशे न कश्चन दरिद्रः, अल्पसन्तानः, अल्पायुषः, दुर्बलः, ब्राह्मणभक्त्यभावितो वा जातः। राजन्, यादवकुलोत्पन्नानां पुरुषाणां कीर्तियुक्तानि कर्माणि गणयितुं दशसहस्रवर्षेष्वपि न शक्यते। श्रूयते हि तत्र त्रयः कोटयः अष्टाशीतिसहस्राणि च राजपुत्राणां, येषां कुलाचार्यैः शिक्षां प्राप्नुवन्ति। केन वा तान् यादवान्, महात्मनः, गण्यन्ते? येषु अहुकः अपि लक्षशः दशसहस्रैः परिवृतः आसीत्। ते दैत्या उग्रवीर्याः, ये देवासुरसंग्रामेषु हतान्, मानवेषु जाताः सन्तः अहङ्कारयुक्ताः प्रजाः पीडयन्ति स्म। तान् निगृह्य हेतोः, हे राजन्, भगवता हरिणा देवाः आदेशिताः यदुकुलेऽवतरणाय। ते च शतं कुलानि एकं च अधिकं प्रविश्य अवतीर्णाः। तेषु भगवाञ्श्रीहरिः ऐश्वर्येण पराक्रमस्य प्रमाणमभवत्, येन अनुसृत्य सर्वे यादवाः प्रवराः अभवन्। वृष्णयः कृष्णे मनसा सदा लीनाः, शय्योपवेशनेषु, गमने, संभाषणे, क्रीडायाम्, स्नाने च अन्येषु चेष्टासु स्वात्मानं न तु प्राज्ञायन्त। स यदुकुले जन्म कृत्वा पृथिवीं पुण्यभूमिं चकार; स्वपादप्रक्षालनात् स्वर्गनदी पवित्रा जाता; द्वेषिणश्च प्रियतमा अपि तेनाजेयेन जित्वा स्वस्वरूपं प्राप्तवन्तः; तस्य नाम, अशुभनाशनं, श्रवणेन कीर्तनवाञ्च वा कुलं पुण्यं चकार; न तु अद्भुतं, यः कालचक्रपाणिः स कृष्णः पृथिव्याः भारं अपानयत्। जयः तस्मै, सर्वभूतनिवासाय, यस्य देवक्यां जन्म प्रसिद्धम्, यः श्रेष्ठैः यादवैः परिवृतः अधर्मं स्वबाहुभ्यां नाशयामास; यः चलाचलयोः दुःखं सुन्दरस्मितेन मुखेन हरति; यः व्रजपुरनार्यः कामदेवं वर्धयामास। एवं स श्रीयदुकुलश्रेष्ठः, स्वलीलारूपेण स्वमार्गरक्षणाय यथार्हं कर्माणि अकरोत्, यस्य कर्मणि श्रवणेन संस्मरणेन वा बन्धनानि कर्मणः विनश्यन्ति, तस्य चरितानि येन अनुसर्तुं इच्छन्ति, तेन तानि श्रोतव्यानि। यः च मूर्तिमान् मुकुन्दस्य कीर्तनीयानि चरितानि शृणोति, कीर्तयति, चिन्तयति वा, स मर्त्योऽपि भक्तिरेण तदधिष्ठानं प्राप्नोति, यत्र मृत्युर्न शीघ्रगाम्यपि गन्तुं शक्नोति; तस्मादर्थं नृपाः अपि गृहान् त्यक्त्वा वनं गतवन्तः। इति श्रीमद्भागवते महापुराणे परमंहंससंग्रहे दशमस्कन्धस्य द्वितीयभागे श्रीकृष्णचरितवर्णनं नाम नवतितमः अध्यायः समाप्तः।