शय्यानि तत्र तत्र क्षीरफेनसमानि, मृदूनि सुवर्णमण्डितानि, सुवर्णपट्टिकाभिः भूषितानि च शय्यासनानि, चामराः च यत्र यत्र समुपस्थिताः। सुवर्णमयाः आसनानि मृदुपुष्पिकाभिः सुसज्जितानि, मुक्तामालाविलम्बितच्छत्राणि, दीप्तिमन्तः वस्त्रच्छादनानि च दृष्टानि। शुद्धस्फटिकभित्तिषु महन्मारकतपृष्ठेषु रत्नदीपाः प्रकाशन्ते, रत्नाभरणभूषिताः स्त्रियः च तत्र तत्र सन्निहिताः। विप्रः तत्र सर्वसंपदां प्रचुरताम् अवलोक्य, शान्तचित्तः स्वस्य अकृतप्रयत्नसंपदं चिन्तयामास। सः मनसि विचारयन्—'एषा एव मम संपदः कारणम्, दुःखितस्य चिरं दरिद्रस्य च, अन्यन्न किञ्चिद् यदुश्रेष्ठस्य ऐश्वर्यम् व्याचक्षीत।' नूनम्, यद् यद् याचकाय नापेक्षितम् अपि ददाति राजा दानशीलः, मेघवत् निरीक्ष्य यथायोगं वितरति, सः मे मित्रं दशार्हश्रेष्ठः। यद् अल्पं ददाति, तत् अपि स्नेहात् मित्रवत्; सः महादाता सन् अपि, मया स्नेहपूरितं मुहूर्तमात्रं लाजान्नं स्वीकृतवान्। जन्मान्तरं जन्मान्तरं तस्य मैत्री, सन्निधिः, सेवाच च मे स्यात्; तं महात्मानं गुणनिधिं संगम्य, मम अनुरागः स्थिरः जातः। भक्ताय भगवान् अद्भुतं ऐश्वर्यं राज्यं च ददाति; परन्तु, अविवेकिनः तद् न ददाति अजः, धनिनां पतनं गर्वं च स्वयम् पश्यन्। एवं निश्चित्य, जनार्दनभक्तः सुखसंपदाभिरुप्तः अपि, तासु अनासक्तः आस्वादयामास। यज्ञपतिः हरिः देवदेवः, ब्राह्मणाः तस्य मूलम्; तेषां उपरि किञ्चिद् नास्ति। एवं, भगवान् मित्रः विप्रः, अजेयः स्वजनैः जयितः इति दृष्ट्वा, ध्यानबद्धमना शीघ्रं तस्य धाम, सत्पथं, प्राप। ब्राह्मणप्रियस्य भगवतो यः श्रुणोति, सः भगवद्भक्तिं प्राप्य कर्मबंधनात् विमुक्तः भवति। एवं एकाशीतितमं अध्यायं, 'पृथोः क्रोधकथा' नाम, दशमे स्कन्धे, द्वितीयभागे, श्रीमद्भागवतमहापुराणे, परमहंसशास्त्रे, समाप्तम्। श्रीशुक उवाच—एकदा, श्रीरामकृष्णौ द्वारकायाम् वसन्तौ, महती सूर्यग्रहणम् अभवत्, यथा कल्पान्ते भवति। हे राजन्, तं जानन्तः जनाः सर्वतः समन्तपञ्चकक्षेत्रं शुभलाभाय आगच्छन्। रामः शस्त्रधारिणां श्रेष्ठः, भूमिं क्षत्रियशून्यां कृतवान्, यत्र राज्ञां रक्तनद्याः प्रवाहे महती सरांसि निर्मितानि। तत्र भगवान् रामः, कर्मनिरपेक्षः सन्, यज्ञं चकार, जनसमूहं संहृत्य, यथा अन्ये पापक्षयाय यजन्ति। तस्मिन महातिर्थे, भारतवंश्या, वृष्णयः, अक्रूरः, वसुदेवः, अहुकः, अन्ये च आगच्छन्। गदः, प्रद्युम्नः, साम्बः, सुचन्द्रः, शुकः, सारणः, अन्ये च भारतवंश्या, स्वपापक्षयाय तत्र समागताः। अनिरुद्धः रक्षायै स्थितः, कृतवर्मा च नेता, दिव्यध्वजैः शीघ्राश्वयुक्तरथैः शोभमानाः। गजाः मेघनिनादवत् गर्जन्तः, पुरुषाः विद्याधरैः सुरैः सह, सुवर्णमालाभिः भूषिताः मार्गे शोभन्ते। दिव्यहारवस्त्रकवचधारिणः, पत्न्यः सह, आकाशगामिन इव दृष्टाः; तत्र स्नानं कृत्वा, भाग्यशालिनः उपवासं कृतवन्तः, संयतचित्ताः। ते गोः, वस्त्रं, हारं, सुवर्णाभरणं च ब्राह्मणेभ्यः ददुः; ततः रामस्य सरसि, वृष्णयः विधिवत् पुनः स्नानं कृतवन्तः। स्वं भोजनं द्विजश्रेष्ठेभ्यः दत्त्वा, 'कृष्णभक्तिः अस्माकं भवतु' इति उक्त्वा, अनुमतिं प्राप्त्वा, वृष्णयः स्वयं भोजनं कृतवन्तः। भोजनानन्तरं, मृदुच्छायवृक्षाणां अधः यथासुखं उपविष्टाः; तत्र आगतान् राज्ञः, मित्रबन्धुं च दृष्टवन्तः। मत्स्याः, शीनाः, कौशल्याः, विदर्भाः, कुरवः, सृञ्जयाः, काम्बोजाः, कैकेयाः, मद्राः, कुन्त्यः, अनर्ताः, केरलाः च दृष्टाः। हे राजन्, शतशः अन्ये, स्वजनाः, प्रतिद्वन्दिनः, नन्दः, अन्ये मित्रगोपाः, दीर्घकालं प्रियं प्राप्तुम् इच्छन्त्यः गोप्यः च तत्र दृष्टाः। परस्परदर्शनसन्तोषेण, हृदयमुखानि कमलवत् प्रस्फुरितानि; दृढम् आलिङ्ग्य, अश्रुपूरितलोचनाः, रोमाञ्चिताः, कण्ठक्लिष्टवाणीः, सुखम् प्राप्तवन्तः। स्त्रियः परस्परं स्नेहेन दृष्ट्वा, शुद्धस्मितैः आलिङ्गनम् कृतवन्त्यः; स्तनैः, कुम्कुमलिप्तैः, बाहुभिः, अश्रुपूरितलोचनाः, प्रेम्णा आलिङ्गनम् कृतवन्त्यः। ततः, वृद्धान् प्रणम्य, कनिष्ठैः अभिवादिताः, स्वागतं, कुशलप्रश्नं च कृत्वा, परस्परं कृष्णकथायाम् संलापं कृतवन्तः। पृथा, स्वान् भ्रातृन्, भगिन्यः, पुत्रान्, मातापितरौ, भ्रातृपत्नीः, मुकुन्दं च दृष्ट्वा, संवादेन दुःखं त्यक्तवती। कुन्ती उवाच—'आर्याः भ्रातृः, अहम् अनधिष्ठिता भाग्यहीना मन्ये; हे पुरुषश्रेष्ठाः, विपत्तिकाले, मम आपत्तिं न स्मरथ।' मित्राणि, बान्धवाः, पुत्राः, भ्रातृः, पितरः अपि, विपद्गते स्वजनं न स्मरन्ति। श्रीवसुदेवः उवाच—'माते, एतेषां प्रति कुप्य न कुर्याः; ते भाग्यनियन्त्रिताः, लोकः भगवदधीनः, सः कर्ता, प्रेरयिता च। सर्वे वयं कंसक्लिष्टाः, सर्वदिशं विक्षिप्ताः; किं तु, हे भगिनि, भाग्येन पुनः स्वस्थानं प्राप्तवन्तः।' श्रीशुकः उवाच—वसुदेव, उग्रसेन, यदुभिः पूजिताः, राजानः अच्युतदर्शनात् परमसन्तोषं प्राप्तवन्तः। भीष्मः, द्रोणः, अम्बिकापुत्रः, गान्धारी पुत्रैः सह, पाण्डवाः पत्न्यः सह, कुन्ती, संजयः, विदुरः, कृपः च। कुन्तीभोजः, विराटः, भीष्मकः, नृपश्रेष्ठः नज्ञजित्, पुरुजित्, द्रुपदः, शल्यः, धृष्टकेतुः, काशिराजः। दमघोषः, विशालाक्षः, मिथिलानृपः, मद्रकैकयराजः, युधामन्युः, सुषर्मा, बाह्लिकपुत्राः, अन्ये च तत्र सन्निहिताः। एवं श्रीमद्भागवते महापुराणे, भगवद्भक्तजनसमागमवर्णनं, सूर्यग्रहणमहोत्सवस्य, तथा पृथोः क्रोधकथायाः, ऐश्वर्यसंपदः, भक्तिसंवादस्य च, मनोहरं वर्णनं सम्पद्यते।