ततः पाण्डुपुत्राः साकं मत्स्य-केकय-सृञ्जय-राजभिः क्रुद्धाः, शस्त्राणि गृह्णन्तः, शिशुपाल-वधाय समुत्तस्थुः। तत्र च, हे भारत, चेदिराजः समाहितचित्तः खड्गं कवचं च आदाय, सभायां कृष्णपक्षीयान् राज्ञः तिरस्कृत्य तान् निर्भर्त्सयामास। तस्मिन् क्षणे स्वयं भगवान्, स्वजनान् निरोधयन्, कोपसमन्वितः, पतन्तम् रिपुं सुदर्शनचक्रेण शिरश्छेदम् अकरोत्। शिशुपाले निहते महान् कलकलः अभवत्; तस्य अनुयायिनः राजानः प्राणरक्षायै दिशः दिशः पलायिताः। तदा चेदिराजस्य देहात् एकं दिव्यम् आलोकम् उत्पत्य सर्वेषां साक्षात्कुर्वतां मध्ये वासुदेवम् प्रविवेश, यथा नभः पतितः उल्कापातः भूमिं गच्छेत्। सः त्रिषु जन्मसु सञ्चित-वैरभाव-समाहित-चित्तः, तं एव चिन्तयन्, तस्मिन्नेव आत्मनि लयं गतः; यः हि यथाभिप्रेत-चेताः, स एव भवत्युत्तरत्र। ततः सः सम्यक् ऋत्विजः पुरोहितांश्च दाक्षिण्यैः पूजयित्वा, सर्वान् विधिवत् मानयित्वा, समाप्य समाराध्य च स्नानं चकार। राज्ञः यज्ञं समाप्य योगेश्वरः कृष्णः सखिभिः निवेदितः कतिपयमासान् तत्रैव स्थितवान्। अनन्तरं, राज्ञः अनिच्छतः अपि, स भगवान् देवकीसुतः स्वपत्नीभिः मन्त्रिभिः च सह स्वपुरीं प्रति निर्गतः। एवं द्वयोः वैकुण्ठवासिनोः ब्राह्मणशापात् पुनः पुनर्जन्मकथां विस्तरेण ते निगदितवानस्मि। राजसूययागसमाप्तौ, युधिष्ठिरः स्नात्वा, ब्राह्मणक्षत्रियसमाजे देवराज इव विराजमानः बभूव। सर्वे देवाः, नराः, सुराः च, राज्ञा सत्कृत्य, हृष्टाः स्वस्वस्थानं प्रययुः, कृष्णं यज्ञं च स्तुवन्तः। केवलं दुर्योधनः, कुरुषु कलिपुरुषस्वरूपः पापात्मा, पाण्डुपुत्रस्य महतीं श्रीं दृष्ट्वा न शशाक सोढुम्। यः कश्चित् विष्णोः कर्माणि शिशुपालवधं मुक्तिं च राज्ञः महायज्ञं च पठति, स सर्वपापैः प्रमुच्यते। इति श्रीमद्भागवते महापुराणे दशमस्कन्धस्य द्वितीयभागे शिशुपालवधो नाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः। राजा उवाच— हे ब्राह्मण, अजातशत्रोः महति राजसूये समागतेषु सर्वेषु राजर्षिषु, देवेषु, नरपुंगवेषु च हर्षः अभवत्। केवलं दुर्योधनं विना, सर्वे राजानः, ऋषयः, देवाः च हृष्टाः; भगवन्, एतद् श्रुत्वा, तस्य कारणं वद। श्रीबादरायणिरुवाच— राजसूययागे तव महात्मनः बन्धवः स्नेहेन विविधानि कर्माणि कुर्वन्तः आसन्। भीमः पाकशालायाः कार्ये नियुक्तः, सुयोधनः कोशगृहे, सहदेवः पूजायाम्, नकुलः द्रव्योपार्जने च। अर्जुनः वयोवृद्धान् सेवमानः, कृष्णः पादप्रक्षालनाय, द्रुपदात्मजा भोजनवितरणाय, कर्णः दानवितरणे नियुक्तः। युयुधानः, विकर्णः, हार्दिक्यः, विदुरः, बाह्लीकपुत्राः, भूः, सन्तर्दनाश्च—एते सर्वे विविधेषु कार्येषु नियुक्ताः। एवमेकैकशः नियुज्यमानाः सर्वे राज्ञः प्रीत्यर्थं कर्माणि अकुर्वन्। ऋत्विजः, पुरोहिताः, सुहृदः च, दानेन, मधुरया भाषया, सत्कारैः च पूजिताः सन्तः, श्रीसात्वतपतिः शिशुपालवधानन्तरं यज्ञवाटं प्रविश्य, दिव्ये सरित्स्नाने साकं स्नानम् अकरोत्। मृदङ्गशङ्खपणवधुन्धुर्यानकगोमुखाः—विविधवाद्यध्वनयः स्नानमहोत्सवे प्रवर्तन्त। नर्तक्यः प्रमुदिताः नृत्यन्त्यः, गायकसमूहाः गीतानि गायन्तः, वीणाभेरिवेणुकरतालध्वनयः नभः स्पृशन्ति। राजानः सुवर्णमालाभिः भूषिताः, श्वेतच्छत्रध्वजपटाकाभिः विभूषितैः गजैः रथैः च, स्वबलसमेताः निर्गच्छन्तः शोभन्ते। यादवाः, सृञ्जयाः, कम्बोजाः, कुरवः, केकयाः, कोसलाः च, स्वसेनापतिभिः अग्रे गच्छन्तः, पृथिवीं कम्पयन्तः यज्ञाय प्रययुः। विप्रर्षयः, ऋत्विजः, द्विजश्रेष्ठाः वेदघोषैः गगनं पूरयन्तः, देवर्षिपितृगन्धर्वैः पुष्पवृष्ट्या सत्कृताः। नरनार्यः सुगन्धिमाल्याभरणवस्त्रैः विभूषिताः, परस्परं सिक्त्वा विविधैः क्रीडारसैः रममाणाः। स्त्रियः तैलघृतचन्दनहरिद्राकुङ्कुमैः लेपिताङ्ग्यः, पुरुषैः सह हास्यक्रीडया रममाणाः। पुरुषैः संरक्ष्यमाणाः राजमहिष्यः, दिव्यनार्यः इव, रथैः निर्गच्छन्त्यः, मातुलबान्धवसुहृद्भिः सिक्ताः, लज्जास्मितसौभाग्यवदनाः शोभन्ते। ताः सखीभिः सह देवतान् सिक्त्वा, सिक्तवस्त्राङ्ग्यः, मुक्तमाल्याः, स्तनविस्रस्ताः, रम्यक्रीडया दूषितचित्तानां मनांसि चापयन्। राजा स्वपत्नीभिः स्वर्णशोभितरथे स्थितः, यज्ञपतिरिव कर्मसु, विराजते। स्नानान्ते, ऋत्विजः, स्वपत्नीभिः सह, गङ्गायां तं कृष्णेन सह स्नापयामासुः। तत्र दिव्यनरवाद्यघोषाः समन्वदन्त, देवर्षिपितृमानवा पुष्पवृष्टिं चक्रुः। तत्र सर्वे वर्णाश्रमिणः स्नानं कृत्वा, पातकिनोऽपि त्वरया शुद्धिं लेभिरे। ततः राजा सुवासाः भूषितः, ऋत्विजः, ऋषीन्, विप्रांश्च वस्त्राभरणैः सत्कृत्य पूजयामास। नारायणपरायणः राजा, स्वबान्धवांश्च, सखीन्, राजानः, सर्वान् पुनः पुनः सम्मानयामास। सर्वे जनाः दिव्यतेजसा दीप्तमणिकुण्डलमाल्यपग्रहवस्त्रहारैः शोभमानाः, स्त्रियः द्विकुण्डलाङ्गदजालैः, सुवर्णमेखलाभिः शोभमानमुख्यः, विराजन्ते। ततः पुण्यशीलाः ऋत्विजः, महर्षयः, ब्राह्मणविद्वांसश्च, चातुर्वर्ण्यराजसमूहैः सहिताः, तत्रैव समागताः। एवं राजसूयमहायज्ञे सर्वेऽपि देवमानुषाः हृष्टाः, यशस्विनः कृष्णं च यज्ञं च स्तुवन्तः, स्वस्थानं जग्मुः।