गोकर्णस्य कृपया तस्मिन्नेव ग्रामे ये अश्वपालजातयश्चान्येऽपि चाण्डालाः निवसन्ति स्म, त एव तदा दिव्यैः विमानैः समारोपिताः। ये हरीनां धाम प्रापिताः, यत्र योगिनः प्रयान्ति, तत्रैव स गोपालकः गोकर्णेन सह गोलोकं प्राप, यं गोपालकाः प्रियतमानं मन्यन्ते। भगवतः, भक्तवत्सलस्य, कथाश्रवणेन तुष्टः, तत्रैव स्वधाम गतवान्। यथा पूर्वं अयोध्यावासिनः रामेण समन्विताः सञ्जाताः, तथा एव ते कृष्णेन सह दुर्लभं योगिभिरपि गन्तुं गोलोकं नीताः। तत्र लोकं, यत्र न सूर्यः, न चन्द्रमाः, नापि सिद्धगणाः गच्छन्ति, तत्रैव ते गोकर्णकथाश्रवणेन गता भगवतः कीर्तिकथाम्। अत्र वयं घोषयामः—सप्ताहयागैः कथासु कः तेजस्वी फलसम्पादः? ये गोकर्णस्य कथास्याक्षराणि श्रोत्रैः पिबन्ति, ते गर्भस्थिताः अपि न पुनः जायन्ते। वातजलपत्रभक्षणेन, तपसा शरीरशोषणेन, दीर्घकालार्जितैः उग्रैः तपोभिः, योगाभ्यासेन च, यत् पदं न लभ्यते, तत् सप्ताहश्रवणेन सम्प्राप्यते। महर्षिः शाण्डिल्यः अपि, मुनिश्रेष्ठः, चित्रकूटवासी, ब्रह्मानन्दरसासिक्तः, एतद् पुण्यकथां पठति स्म। एषा कथैव परमपावनी; एकवारमपि श्रोतृणां पापसमूहं नाशयति। श्राद्धकाले प्रयुज्य पितॄन् तृप्तिं जनयति; नित्यश्रवणेन मुक्तिं लभते, न च पुनरावर्तते। श्रीमद्भागवतस्य माहात्म्यं—षष्ठोऽध्यायः: श्रीमद्भागवतसप्ताहश्रवणविधिः। अथ कुमारा ऊचुः—अद्य वयं सप्ताहश्रवणस्य विधिं व्याख्यास्यामः; सामान्यतः स उपायः सखिभिः वित्तेन चैव साध्यते स्मृतः। ज्योतिषिं आहूय, शुभकालं सम्यगनुसंधाय, विवाहवत् समग्रव्ययव्यवस्थां कर्तव्यम्। नभस्, आश्विन, ऊर्ज, मार्गशीर्षमासाः शुद्धाः, शुभाः, सप्ताहारम्भाय, श्रोतृणां मोक्षसूचकाः। अन्ये मासाः ब्राह्मणैः वर्जनीयाः, तान् परित्यजेत्; अन्ये सहचराः तत्र नियोज्याः, ये च यत्नशीलाः। प्रत्येकदेशे प्रयत्नेन वार्ता प्रेषणीयाः—इह सप्ताहकथा भविष्यति, गृहस्थाः आगच्छन्तु। केचन हरिकथाः अच्युतस्तुतयश्च दूरस्थाः; नार्यः, शूद्राश्चान्ये—तेषामपि शिक्षणं कर्तव्यमिति विज्ञेयम्। प्रदेशे प्रदेशे वैष्णवान् विरक्तान् कीर्तनलोभिनः पत्रैः आमंत्रयेत्; तेषां लेखनं तथा विहितम्। सप्तरात्रं सत्सङ्गः भविष्यति, यः विरलः; अत्र च कथा अनन्या, अपूर्वरसयुक्ता भविष्यति। ये श्रीमद्भागवतामृतपानलुब्धाः, शीघ्रमेव प्रेमभक्त्या आगच्छन्तु। यदि कदापि स्थानाभावः स्यात्, एकस्मिन्नपि दिने, तथापि सर्वथा आगमनं साधनीयम्; अत्र क्षणमपि दुर्लभम्। एवं तेषां विनयेन व्यवस्था कार्या; आगतानां सर्वेषां निवासः कल्पनीयः। तीर्थे, वने, गृहे वा, श्रोत्रव्यं पूज्यते; यत्र पृथिव्यां विस्तीर्णं, तत्रैव कथायाः स्थानं योग्यं। शुद्धिः, भूमिशोधनं, लेपनं, रत्नैः भूषणं च कार्यम्; गृहवस्तूनि निक्षिप्य, गृहस्य कोणेषु स्थापनीयानि। पञ्चमे दिने यत्नेन पूर्वारोपितानि वस्त्राणि शोधनीयानि; उन्नतं मण्डपं निर्मातव्यं, कदलीस्तम्भैः शोभितम्। फलेन, पुष्पैः, पत्त्रैः, छत्रेण च शोभनं कार्यम्; सर्वदिक्कु ध्वजाः आरोप्यन्ते, विपुलधनैः दीप्यते। ऊर्ध्वे सप्तलोकाः सम्यग् चित्रितव्याः; तत्र विरक्तब्राह्मणाः उपवेश्यन्ते, जागृताः च। प्रथमं तेषां आसनानि यथाक्रमं स्थापनीयानि; वक्त्रार्थं विशेषं दिव्यासनं कल्पनीयम्। वक्ता उत्तराभिमुखः, श्रोतृणां पूर्वाभिमुख्यं; वक्ता यदि पूर्वाभिमुखः स्यात्, श्रोता उत्तराभिमुखः। तथाऽपि पूर्वदिक् एव पूज्यपूजकयोः मध्ये ज्ञेया; श्रोतृणां आगमाय, देशकालकुशलैः एषा विधिः विहिता। वक्ता विरक्तो वैष्णवब्राह्मणः, वेदशास्त्रशुद्धचित्तः, दृष्टान्तकुशलः, स्थितप्रज्ञः, सर्वकामविवर्जितः स्यात्। ये बहून् मतान् भ्रमिताः, स्त्रीसक्ताः, पाषण्डदृष्टिप्रवर्तकाः, शुकशास्त्रपाठे वर्जनीयाः, यद्यपि पण्डिताः स्युः। वक्त्रसमीपे सहायार्थं अन्यः तादृशः पण्डितः स्थापनीयः; संशयान् निवर्तयन्, जनान् प्रबोधयन् च। वक्ता प्रतिदिनं प्रातःकाले शौचार्थं मुण्डनं कुर्यात्; सूर्ये उदिते, शुद्धिं स्नानं च सम्पाद्य। नित्यं स्वसन्ध्यादिकं संक्षिप्य, ध्यानपूर्वकं, विघ्ननाशाय विघ्नेश्वरपूजनं कुर्यात्। पितृभ्यः तर्पणं कृत्वा शुद्ध्यर्थं प्रायश्चित्तं च कुर्यात्; मण्डलं स्थाप्य, तत्र हरिं प्रतिष्ठापयेत्। कृष्णमन्त्रेण विधिवत् पूजनं कुर्यात्; प्रदक्षिणं प्रणिपातं च कृत्वा, स्तुतिं पठेत्। "दीनबन्धो, संसारसिन्धौ निमग्नं मां, कर्ममोहबन्धनात् दुःखितं, संसारसागरात् उद्धर।" ततः श्रीमद्भागवतस्य पूजनं विधिवत्, स्नेहेन, धूपदीपैः सह कार्यम्। अनन्तरं नारिकेलं गृहित्वा, नमः कृत्वा, तदा हृष्टचित्तः स्तुतिं पठेत्। "एषः ग्रन्थः श्रीमद्भागवतः कृष्ण एव साक्षात्; संसारसागरमुक्तये त्वां स्वीकृतवानस्मि। मम कामः पूर्णः त्वया; विघ्नं विना सम्पाद्यते; अहं तव दासः केशव।" एवं विनयेन उक्त्वा, वक्तारं वस्त्राभरणैः भूषयित्वा, पूजायाः पश्चात् तं स्तौयेत्।