अन्येऽपि तत्र निमन्त्रिताः, यथा द्रोणः भीष्मः कृपः चान्ये च, धृतराष्ट्रः अपि स्वसुतैः सह, विदुरः च बुद्धिमान् तत्र समुपस्थिताः। ब्राह्मणाः क्षत्रियाः वैश्याः शूद्राश्च, सर्वे यज्ञदर्शनकाङ्क्षिणः, राजानः च स्वजनपदैः सह, तत्र समागताः, हे राजन्। ततः ब्राह्मणाः सुवर्णकर्षुकैः यथाविधि यज्ञभूमिं सम्यक् समलंकृत्य, नृपतिं दीक्षां चकारुः। यज्ञोपकरणानि सर्वाणि सुवर्णमयानि, यथापूर्वं वरुणस्य कृते, तत्र समुपस्थिताः लोकपालाः इन्द्रादयः, ब्रह्मा शिवः च सह। तेषां च अनुचरैः सिद्धाः, गन्धर्वाः, विद्याधराः, महोरगाः, मुनयः, यक्षाः, राक्षसाः, विहङ्गमाः, किन्नराः, चारणाः च समुपस्थिताः। राजानः स्वपत्नीभिः सह आहूताः, ते पाण्डुपुत्रस्य राजसूये समुपाजग्मुः। ते सर्वे विस्मिताः, कृष्णनिष्ठस्य एष यज्ञः युक्त इति मेनिरे। दिव्यतेजसः ऋत्विजः तं महाराजानं यथाविधि राजसूयं प्रचक्रुः, यथा देवैः प्रचेतसे। यज्ञदिने भूमिपतिः, अत्यन्तमनसा, भाग्यशालिनः ऋत्विजः सभासदश्च यथायोग्यं पूजयामास। तत्र सभासदः, कोऽस्यां पूजायाः अर्हः इति विचिन्त्य, एकमतं न प्राप्नुवन्; तदा सहदेवः अब्रवीत्। “नूनम् अच्युतः, सात्वतानाम् ईश्वरः, सर्वोत्तमपूजायाः अर्हः; यस्मिन् सर्वे देवाः, देशाः, कालाः, श्रीः च स्थिताः। स एव सर्वस्य जगतः आत्मा, यज्ञाः तस्मिन् प्रतिष्ठिताः; हविः, मन्त्रा, सांख्यं योगः च सर्वे तमेव अभिमुखीकुर्वन्ति। स एवैकः, द्वितीयः नास्ति, अयं विश्वमद्वयम्; स एव, हे सभासदः, स्वयमेव अजः, सृष्टिं, स्थितिं, संहरणं च करोति। स एव पश्यन्, अत्र विविधानि कर्माणि संप्रवर्तयति; यत् किंचिद् इच्छ्यते—धर्मलक्षणं परमं श्रेयः च—तत् तस्मादेव उत्पद्यते। तस्मात्, परमपूजा महाकृष्णाय दीयताम्; तेन सर्वभूतानां आत्मनः च पूजनं सिध्यति। सर्वभूतात्मने, अन्यदर्शने, शान्ताय पूर्णाय च, अनन्तफलकामेन पूजनं दीयताम्।” एवं ब्रुवाणः सहदेवः, कृष्णमहिमानम् अवगम्य, मौनं जग्राह। तच्छ्रुत्वा सर्वे पुरुषश्रेष्ठाः ‘साधु साधु’ इति प्रशशंसुः। ब्राह्मणस्य वचनं श्रुत्वा, सभायाः चित्तं च विज्ञाय, राजा प्रमुदितः, स्नेहस्निग्धः, हृषीकेशं पूजयामास। तस्य पाद्यं पवित्रं जलं स्वपत्नीभिः भ्रातृभिः मन्त्रिभिः स्वबन्धुभिश्च सहितः हर्षेण शिरसि धारयामास। तं पीताम्बरैः रत्नाभरणैः च पूजयित्वा, अश्रुपूर्णलोचनः तं द्रष्टुं न अशक्नोत्। एवम् पूजिते तस्मिन्, सर्वे जनाः अञ्जलिं कृत्वा ‘जय! नमः!’ इति प्रहर्षेण प्रणेमुः, पुष्पवृष्टिः च अभवत्। एवं दृश्ये, दमघोषपुत्रः कृष्णगुणगानात् कोपितः, उपविष्टः स्थानात् उत्तस्थौ, भुजौ प्रसार्य, निर्भयः, कठोरवचनानि सभायाम् उदाहरत्, तानि भगवतः साक्षात् प्रकटयन्। “सत्यवतीशास्त्रे उच्यते—ईश्वरः कालः दुस्तरः; किन्तु वृद्धानामपि बुद्धिः कदाचित् बालस्य वचनेन मोह्यते। यूयं अर्हताम् अन्वेषणे श्रेष्ठाः; बालिशवाक्यैः न भ्रम्यत; सर्वे सभासदः कृष्णस्य पूजायाम् एकमतं प्राप्तवन्तः। ये तपः, ज्ञानं, व्रतानि च आचरन्ति, येषां मलानि ज्ञानदाहेन नष्टानि, ये ब्रह्मणि स्थिताः परमर्षयः, ये लोकपालैः अपि पूज्यन्ते—तांस् अतिक्रम्य, कः गोकुलपुत्रः कुलपांसनः पूजायाः अर्हः? यथा काकः हविर्नैव अर्हति। वर्णाश्रमकुलवर्जितः, सर्वधर्मवर्जितः, स्वेच्छाचारः, गुणहीनः च, कः स पूजायाः अर्हः? तेषां वंशः ययातिना शप्तः, साधुभिः परित्यक्तः, सदा व्यर्थमद्यपानरतः—कथं ते पूजायाः अर्हाः? ब्रह्मर्षिभिः सेव्यमानान् देशान् परित्यज्य, ब्राह्मणतेजसः वर्जिताः, एते दुष्प्राप्ये सागरे शरणं गत्वा, जनान् दस्युवत् बाधन्ते।” एवं स पापवचांसि बहूनि उवाच, नष्टभाग्यः; भगवाञ्च, सिंह इव शृगालस्य निनादं श्रुत्वा, न किंचित् प्रत्युवाच। भगवतः निन्दां असह्यां श्रुत्वा, सभासदः कर्णौ पिधाय, सभां परित्यज्य, चेदिराजानम् अमर्षेण शशपुः। यः भगवतः वा भक्तानां वा निन्दां श्रुत्वा, तत्रैव तिष्ठति, स धर्मात् पतति, यद्यपि पूर्वं पुण्यशीलः आसीत्। ततः पाण्डवाः, मत्स्य-केकय-सृञ्जय-राजानः च, कोपेन, शस्त्राणि गृह्णन्तः, शिशुपालवधाय उद्यताः। तदा, हे भारत, चेदिराजः अकम्पः, खड्गं च ढालं च गृहित्वा, ये राजानः कृष्णपक्षपातीन् तान् तत्र एव तुदन् स्थितः। तस्मिन् क्षणे, स्वजनान् निगृह्य, स्वयं भगवान् उद्यम्य, चक्रेण शत्रोः पततः शिरः क्रुद्धः छित्त्वा चकार। शिशुपाले निहते महान् कोलाहलः अभवत्; तस्य अनुयायिनः राजानः, प्राणरक्षार्थम्, दिशः दिशः प्राद्रवन्त। तदा, चेदिराजदेहात् एकं तेजः उत्पत्य, सर्वेषां साक्षिणां मध्ये, वासुदेवम् प्रविवेश, यथा उल्कापातः नभः पतित्वा पृथिवीं यान्ति। द्वेषवशात् त्रिषु जन्मसु संचितद्वेषेन, तं चिन्तयन्, तस्मिन्नेव लीनः अभवत्; हि मनः एव भावस्य कारणम्। ततः, स राजा, ऋत्विजः सह सहायांश्च, यथाविधि, दानैः सम्पूज्य, स्नानं च समाप्तवान्। तस्य यज्ञस्य समापनानन्तरं, योगेश्वराणां स्वामी कृष्णः स्वमित्राणां प्रार्थनया कतिचित् मासान् तत्र स्थितवान्। ततः, नृपतेः अनिच्छति अपि, स भगवान् देवकीसुतः, स्वपत्नीभिः मन्त्रिभिः च सह, स्वपुरीं प्रति निर्गतः।