राजानः श्रीकृष्णस्य साक्षात्-दर्शनात् परमं हर्षम् अनुभूय, तं नासाभिः सुरभिंवद् अपि घ्राणेन सन्दध्युः, बाहुभ्यां च परिष्वज्य पापरहिताः शिरसि हरिपादयोः प्रणम्य तस्थुः। तेषां बन्धनक्लेशेन जातः श्रमः श्रीकृष्णदर्शनात् सर्वथा नष्टः, ते हृष्टचित्ताः कृताञ्जलयः हृषीकेशं स्तुतिभिः स्तोतुं प्रचक्रमुः। ते राजानः ऊचुः—"देवेश, अव्यय, शरणागतदुःखनाशन, त्वाम् एव शरणं प्राप्ताः स्मः; हे कृष्ण, अस्मान् अस्मिन्भवसंसारदुःखविह्वलान् रक्ष। हे मधुसूदन, मगधनृपकृतं राज्यनाशं त्वयि दोषं न पश्यामः; नः राज्ञां तव प्रसाद एव कारणम्। राजा हि ऐश्वर्यसमृद्ध्या गर्वितः स्वहितं न प्राप्नोति; तव मायया मोहितः अनित्यं धनं नित्यं ध्रुवमिव मन्यते। यथा बालाः मृगत्रिष्णिकायां जलं कल्पयन्ति, तथा अविवेकिनः मायामयं वस्तु सत्यम् इव मन्यन्ते। पूर्वं वयं संपदाम् मदान्धाः विजयकाङ्क्षया परस्परं स्पर्धमानाः, स्वजनान् निर्दयतया विनाशयन्तः मृत्युम् उपेक्ष्य प्रमत्ताः स्मः। हे कृष्ण, तव गम्भीरदुर्जयशक्त्या, कालेन, रूपेण, दयया च अस्माकं संपदः हृताः, गर्वो नष्टः, तव पादौ स्मरामः। अतः मृगतृष्णिकासदृशं दुःखदं देहाश्रितं राज्यं न वाञ्छामः; त्वां सेवितुम् इच्छामः, यतो हि तस्य फलं इहामुत्र च श्रवणीयम्। यथास्माकं तव पादस्मृतिः संसारगमनकालेऽपि न विहन्येत, तदुपायं ब्रूहि। पुनः पुनः वसुदेवसुताय कृष्णाय, हरये, परमात्मने, गोविन्दाय, शरणागतदुःखनाशनाय नमः।" एवं राजभिः स्तुतः बन्धनविमुक्तैः, दयानिधिः सर्वशरण्यः भगवान् सौम्यया गिरा तान् उवाच। श्रीभगवान् उवाच—"अद्य प्रभृति, राजानः, युष्माकं मयि आत्मनि सर्वेश्वरे दृढा भक्तिरुत्पत्स्यते यथा युष्माभिः यथार्थतः स्पृहीतम्। सौभग्येन युष्माभिः युक्तं निश्चयं कृतम्, सत्यं च उक्तम्; पश्यत, ऐश्वर्यगर्वः पुरुषान् पथभ्रष्टान् करोति। हैहय, नहुष, वेन, रावण, नरकादयः—देवदानवमानवानाम् ईश्वराः—संपद्गर्वेण पतिताः। अतः यद् देहादिसंभवम् अपि नश्वरम् इति विदित्वा, माम् यज्ञैः पूजयन्तः, धर्मेण प्रजाः पालयन्तः भवत। प्रजासूत्राणि धारयन्तः, सुखदुःखयोः, जन्ममरणयोः च अनुभवः कुर्वन्तः, यदृच्छालाभेन तुष्टाः सन्तः, मयि मनः स्थिरं कृत्वा विचरत। देहादिविरक्ताः, आत्मनि रममाणाः, व्रते दृढाः, मयि मनः समर्प्य, अन्ते ब्रह्मणि प्राप्स्यथ।" एवं राज्ञः उपदिश्य, श्रीकृष्णः लोकनाथः तेषां पत्नीनां स्नानकर्मणि परिचारकान् नियोजयत्। सहदेवेन राजोपयुक्तवस्त्राभरणमाल्यगन्धादिभिः तेषां पूजनं कारितवान्। स्नात्वा भूषिताः उत्तमभोज्यैः भोजिताः, विविधैः उपभोगैः, ताम्बूलादिभिः च तान् तर्पयामास। मुकुन्देन सत्कृताः राजानः, मुक्तकर्णाभरणाः, क्लेशविनिर्मुक्ताः, वर्षार्तुमुक्तग्रहवत् प्रभासमाना बभूवुः। रत्नस्वर्णविभूषितरथान् सुमृष्टाश्वयुक्तान् योजयित्वा, प्रियवचोभिः संतोष्य, स्वदेशं प्रति प्रेषयामास। एवं महात्मना कृष्णेन क्लेशात् उद्धृताः, ते तं जगन्नाथं च तस्य कर्माणि स्मरन्तः प्रस्थिताः। लोकाः परमपुरुषस्य कर्माणि विस्मयेन पश्यन्तः, तस्याज्ञया स्वकर्तव्यं सम्यक् अवतस्थुः। यदा जरासन्धः भीमसेनस्य हस्तेन हतः, तदा कृष्णः सहदेवेन पूजितः पृथापुत्राभ्यां सह प्रस्थितः। खाण्डवप्रस्थं प्राप्तवन्तः विजिगीषवः शङ्खान् दध्मुः, स्वजनान् प्रमुदितान्, शत्रून् च संतप्तान् अकुर्वन्। एतत् श्रुत्वा इन्द्रप्रस्थनिवासिनः हृष्टहृदयाः, मगधराजं निगृहीतम्, स्वराज्ञः कामं च सिद्धमिति मेनिरे। ततः भीमः, अर्जुनः, जनार्दनः च, राज्ञे प्रणम्य, सर्वं कृतं निवेदयामासुः। तच्छ्रुत्वा धर्मराजः युधिष्ठिरः कृष्णस्य दयां विज्ञाय, हर्षाश्रुभिः स्नेहात् वाक्यं न शशाक वक्तुम्। इति दशमस्कन्धस्य द्वितीयार्धे श्रीमद्भागवते महापुराणे परमं पवित्रं 'कृष्णाद्यागमनं' नाम त्रिसप्ततितमं (७३) अध्यायः समाप्तः। श्रीशुक उवाच—एवं बलिनः कृष्णस्य जरासन्धवधं तस्य च अद्भुतानि कर्माणि श्रोतुं कृत्वा युधिष्ठिरः प्रीतः सन् तम् उवाच। श्रीयुधिष्ठिरः उवाच—ये त्रैलोक्याचार्याः, सर्वभूताधिपतयः, तेऽपि दुरलभं प्राप्य, उपदेशं शिरसि वहन्ति। त्वं, पद्मनयन, दुःखितेषु स्वामित्वबुद्धिं कुर्वताम् अपि अधिपतित्वं वहसि; एष रहस्यः महाञ्च। एकस्यैव परमात्मनः कर्मभिः न कीर्तिः वर्धते, न च हीयते, यथा सूर्यस्य। अजेय, माधव, भक्तेषु तव ममेत्यादि भेदो नास्ति; स एव पशुवद्भेदः।" एवं उक्त्वा, यज्ञकाले, श्रीकृष्णस्य अनुमत्याः, युधिष्ठिरः वेदविदः ब्राह्मणान् ऋत्विजः च चयनं चकार। व्यासः, भरद्वाजः, सुमन्तुः, गौतमः, असितः, वसिष्ठः, च्यवनः, कण्वः, मैत्रेयः, कवषः, त्रितः, विश्वामित्रः, वामदेवः, सुमतिः, जैमिनिः, क्रतुः, पैलः, पराशरः, गर्गः, वैशम्पायनः, अथर्वा, कश्यपः, धौम्यः, भृगुश्रेष्ठः रामः, आसुरी, वीतिहोत्रः, मधुच्छन्दा, वीरसेनः, अकृतव्रणः च तत्र नियुक्ताः। एवं श्रीमद्भागवते महापुराणे, परमसंहितायाम्, कृष्णस्य महात्म्यं, भक्तानां शरणागतिरेव च, धर्मराजस्य श्रद्धा, यज्ञस्य च आरम्भः, सर्वं सम्यक् संप्रवृत्तमिति।