श्रीभगवतः कथायाः महिमा एवम् आरभ्यते। भगवतकथायाः श्रवणं, मृतात्मनां दुःखं नाशयति; सप्ताहश्रवणं तु श्रीकृष्णधामप्राप्त्यफलदं भवति। यः सप्ताहश्रवणं करोति, तस्य सर्वपापानि कम्पन्ते; एषा कथा शीघ्रं मोक्षं ददाति। वाचाम्, मनसः, कर्मणः — यद्यपि पापं स्यात्, तदपि श्रवणेन दह्यते, यथा अग्निः इन्धनं दहति। भारतभूमौ, विदुषां मध्ये, देवसभाायाम् च, यः भगवतकथायाः श्रवणं न करोति, तस्य जन्म निष्फलम् इति कथ्यते। शरीरस्य रक्षणं, यद्यपि पुष्टं, स्थूलं च, तदपि अस्थिरं; यदि शुकदेवस्य उपदेशं न श्रूयते, तस्य रक्षणस्य का आवश्यकता? अस्थिप्रस्तारः, स्नेहैः बद्धः, मांस-रुधिरैः लिप्तः, त्वचा आच्छादितः, दुर्गन्धयुक्तः, मूत्र-मलपात्रः — एवं शरीरम्। जरा, शोक, कर्मफलैः पीडितम्, रोगगृहं, दुःखमयम्, दुष्पूरम्, दुःसहम्, भ्रष्टम्, दोषयुक्तम्, क्षणिकम् च। शरीरस्य अन्तः कृमि, मल, भस्म — एवं वर्णितम्; तेन अस्थिरकर्मणः स्थायित्वं कथं स्यात्? प्रातःकाले यत् भोजनं, सायं नश्यति; तेन पोषिते शरीरस्य का स्थिरता? सप्ताहश्रवणेन, इह लोके हरीः प्राप्तः; तस्मात् दोषनाशाय, एषः उपायः एव। जलबिन्दुवत्, कीटकवत्, यः कथाश्रवणं विना जन्मति, तस्य जन्म केवलं मृत्यवे। शुष्कवंशस्य ग्रन्थिविच्छेदः अद्भुतः; हृदयग्रन्थिविच्छेदः कथाश्रवणेन तु अतिअद्भुतम्। सप्ताहश्रवणेन हृदयग्रन्थिः भिद्यते, सर्वसन्देहाः छिद्यन्ते, कर्माणि क्षीयन्ते। मनः यदा पावनायाः कथातीरे स्थिरं भवति, यः संसारमलं शुद्धयितुम् समर्थः, तदा विद्वांसः केवलं मोक्षं घोषयन्ति। एवं भाषमाणे, तस्मिन्नेव क्षणे दिव्यः विमानः आगतः, वैकुण्ठवासिभिः परिवृतः, तेजसा दीप्तः। सर्वे पश्यन्तः, धुन्धुलीपुत्रः विमानं आरोहति; विमानस्थैः वैष्णवैः दृष्ट्वा, गोकरणः इदं वचनं उवाच। गोकरणः उवाच — अत्र मम शुद्धश्रवकाः बहवः; सर्वेषां विमानेन आगमनं किमर्थं न जातम्? सर्वे समानं श्रवणं कृतवन्तः; फलभेदः किमर्थम्? हरिभक्ताः व्याख्यानं करोतु। हरिदासाः ऊचुः — फलभेदः श्रवणभेदात् जायते; सर्वे श्रुतवन्तः, परन्तु चिन्तनं न सर्वे समं कृतवन्तः। अतः पूजायामपि फलभेदः जायते, हे विनीत। मृतात्मा सप्तरात्रं उपवासेन श्रवणं कृतवान्, गम्भीरचिन्तनं च मनः एकाग्रता च। दृढज्ञानं नास्ति चेत्, तद्विनश्यति; श्रवणं प्रमादेन नष्टम्; मन्त्रः संशयेन नष्टः; पाठः च विचलितेन मनसा नष्टः। विष्णुपूजायुक्तं स्थानं नास्ति चेत्, तत् नष्टम्; अश्रेष्ठाय श्राद्धं नष्टम्; अशास्त्रज्ञाय दानं नष्टम्; कुलं दुष्कर्मणः नष्टम्। गुरुवाक्ये श्रद्धा, आत्मनि विनयः, मनोदोषविजयः, कथायाम् अविचलितध्यानम् — यदा एते साध्यन्ते, तदा श्रवणफलम् निश्चितम्; कथा-समाप्तौ वैकुण्ठवासः सर्वेषां निश्चितः। हे गोकरण, गोविन्दः स्वयम् तुभ्यं गोलोकं दास्यति; इत्युक्त्वा, सर्वे हरिदासाः वैकुण्ठं गताः। अनन्तरं मासे गोकरणः punarapi कथायाः पाठं कृतवान्; सप्तरात्रं पुनः श्रवणं कृतम्। हे नारद, कथासमाप्तौ यत् अभवत्, तत् शृणु। हरिः स्वयम् भक्तैः विमानेन सह आगतः; तदा जयध्वनिः नमस्कारः च अभवत्। हरिः आनन्देन पाञ्चजन्यशङ्खं नादितवान्; गोकरणं आलिङ्ग्य, तं स्वतुल्यं कृतवान्। हरिः तान् अन्यान् श्रवकान् अपि क्षणात् मेघश्यामान् कृतवान्, पीताम्बरधारिणः, मुकुटकुण्डलयुक्तान्। ग्रामवासिनः अश्वपाल-चाण्डालादिजातीयान् अपि गोकरणकृपया विमाने स्थापितवान्। ये हरिधामं गताः, यत्र योगिनः यान्ति, स गोपालः गोकरणसहितः गोलोकं प्राप्तः; कथा-श्रवणेन तुष्टः भगवान् भक्तवत्सलः तत्रतः गतः। यथा पूर्वं अयोध्यावासिनः रामेण एकीकृताः, तथा कृष्णेन अपि गोलोकं नीताः, यद् योगिनाम् अपि दुर्लभम्। तद्विश्वं, यत्र सूर्यः, चन्द्रः, सिद्धाः न गच्छन्ति, तत्र ते भगवतकथाश्रवणेन गताः। अत्र वयं घोषयामः — सप्ताहयज्ञकथासु यत् उज्ज्वलफलम्, तद् गोकरणकथास्वरसपानैः श्रोत्रैः प्राप्तम्; गर्भस्थाः अपि पुनर्जन्म न यान्ति। वायुः, जलम्, पत्रम् उपयुज्य, शरीरं शोषयित्वा, दीर्घकालतपसा, योगाभ्यासेन अपि, यत् प्राप्तुं न शक्यते, तत् सप्ताहश्रवणेन प्राप्तम्। शाण्डिल्यऋषिः अपि, ऋषिसारः, चित्रकूटे स्थितः, ब्रह्मानन्देन, एतत् पुण्यकथां पाठयति। एषा कथा परमपवित्रा; एकवारं श्रवणेन पापराशिः विनश्यति। श्राद्धे उपयुक्ता, पितृणां तृप्तिं ददाति; प्रतिदिनं पाठेन, मोक्षः प्राप्तः, पुनः न आगच्छति। श्रीभगवतः महिमा — षष्ठोऽध्यायः आरभ्यते। सप्ताहश्रवणविधिः — कुमाराः ऊचुः: सप्ताहश्रवणविधिं वयं वर्णयामः; सामान्यतः, मित्रैः, धनैः सह, एषः विधिः कृतः इति स्मृतिः। ज्योतिषज्ञं आह्वयेत्, शुभकालं विचिन्त्य, विवाहवत् सर्वसाधनानि यथायोग्यं व्यवस्थितव्यम्।