सः पुरुषः मणिमयमुकुटकङ्कणकटकयज्ञोपवीतहारनूपुरकुण्डलादिभिः अनर्घ्यमणिभूषणैः शोभमानः आसीत्। तस्य पद्मकरहस्तयोः शङ्खचक्रगदाधारणात् दीप्तिः स्फुरति स्म। उरः श्रीवत्सलाञ्छनं, प्रभामयकौस्तुभमणिः, वनमालिका च भूषयामासतुस्ताम्। तं च सदा सुनीलवस्त्रधारिणम्, सुनन्दनन्दाद्युपासितम्, सनकादिसिद्धैः, ब्रह्मरुद्रादिदैवताधिपैः, नवभिः श्रेष्ठैः द्विजर्षिभिः, प्रह्लादनारदवसुप्रमुख्यैः भक्तश्रेष्ठैः च, स्वस्वमतानुसारं निर्मलहृदयैः स्तुत्यमानम्, लक्ष्मीपुष्टिवाक्तेजःकीर्तितुष्टिक्षयजयज्ञानाज्ञानशक्तिमायाभिः सेव्यमानम्, भक्तः अतीव हर्षपूर्णचित्तः, परमभक्तिभावसमन्वितः, पुलकिततनुः, अश्रुपूर्णलोचनः, सस्नेहम् ईश्वरं निरीक्ष्य, कण्ठगद्गदया वाचा, स्थिरसत्त्वः, प्रणिपत्य, कृताञ्जलिः शनैः शनैः तं स्तोतुं प्रवृत्तः। एवं नवमं त्रिंशत्तमोऽध्यायः "अक्रूरस्य प्रत्यागमनम्" इति नाम, श्रीमद्भागवतमहापुराणस्य दशमस्कन्धस्य पूर्वार्धे समाप्तः। अथ श्रीअक्रूरः उवाच— सर्वकारणकारणाय नारायणाय, आद्याय, अक्षरपुरुषाय, यस्य नाभिकमलात् ब्रह्मा उत्पन्नः, यस्मात् इदं विश्वं प्रवृत्तम्, तस्मै नमः। पृथिव्यापस्तेजोवाय्वाकाशमहाभूतानि, अव्यक्तमूलं, मनः, इन्द्रियाणि, विषयाः, सर्वे देवाः—एतानि हि जगद्व्यापिनि भगवति स्थितानि। तथापि, अव्यक्ताद्याः अपि, आत्मानात्मविवेकदर्शिनः, तव स्वरूपं न जानन्ति; अजोऽपि गुणैः बद्धः, निर्गुणं केवलं तव रूपं न वेत्ति। योगिनः त्वां परमपुरुषं, भगवन्तं, आत्मन्यात्मन्यपि, भूतगणेषु, देवेषु च, प्रत्यक्षं उपासते। केचित् द्विजातयः, वेदमार्गानुसृत्य, त्रैविध्येन वेदेन, नानायज्ञरूपैः, नानानामभिः, त्वां यजन्ति। अन्ये सर्वकर्मसंन्यस्ताः, शान्तात्मानः, ज्ञानयज्ञेन, ज्ञानमयस्वरूपं त्वां उपासते। अन्ये, शुद्धचित्ताः, विधिपूर्वकं, सर्वरूपैकवपुषं त्वां, बहुरूपं एकरूपं च, यजन्ति। अन्ये, शिवमार्गानुसारीणः, शिवरूपेण त्वां, नानाचार्योपदिष्टेन मार्गेण, यथायथं उपासते। सर्वे हि त्वां एव, सर्वदेवतामयं ईश्वरं, यजन्ति; अन्यदेवताभक्ताः अपि, यद्यपि मनः अन्यत्र स्थितम्, त्वां एव अन्ततः पूजयन्ति। यथा पर्वतान्निर्गता नद्यः, वर्षेण पूरिता, सर्वतः समुद्रं प्रति प्रवहन्ति, एवं सर्वमार्गाः अपि अन्ततः त्वां एव गच्छन्ति। सत्त्वं रजस्तमांसि तव प्रकृतेर्गुणाः; एषु, ब्रह्माद्याः स्थावरान्ताः सर्वे भूतगणाः निविष्टाः। असङ्गदृष्टये, सर्वात्मने, सर्वचित्साक्षिणे, नमः। अज्ञानोत्पन्नः गुणप्रवाहः, देवमनुष्यपशुषु सञ्चरन्, त्वद्भावं न वेत्ति। भगवन्! अग्निर्देहस्य तव मुखं, पृथिवी पादौ, सूर्यस्तव नेत्रम्, नभः नाभिः, रथः हृदयं, दिशः कर्णौ, स्वर्गः शिरः, इन्द्राद्या देवाः भुजौ, समुद्राः उदरम्, वायुः प्राणः, बलं तव वीर्यम्। वृक्षौषधयः रोमाणि, शिरोरुहाणि तृणानि, मेघाः अस्थिनखानि, पर्वताः दन्ताः, निमेषार्धे अहोरात्रम्, प्रजापतिः मनः, वृष्टिः जननाङ्गम्, वीर्यं तव स्मृतम्। त्वय्यक्षरे पुरुषे, लोकपालैः सहिताः, सर्वे भूतसमूहाः, यथा जलचराः जले, यथा मधूकस्थः पतङ्गसमूहः, यथा चित्ते विचाराः, तथा संस्थिताः। ये ये रूपाणि त्वं लीलया धारयसि, तैः रूपैः संसारः मलविनिर्मुक्तः, हर्षेण तव कीर्तिं गायति। मत्स्यरूपिणे, प्रलयाम्भसि चराय, नमः। हयशीर्षिणे, मधुकैटभनाशनाय, नमः। महावपुषे, अतीवाश्रयाय, मन्दरधारणाय, भूम्युद्धारणाय, वराहरूपिणे, नमः। अद्भुतसिंहाय, साधूनां भीतिनाशनाय, नमः। वामनरूपिणे, त्रैलोक्यविक्रान्ताय, नमः। भृगुपतये, क्षत्रियदर्पविनाशनाय, नमः। रघुवराय, रावणविनाशनाय, नमः। वासुदेवाय, सङ्कर्षणाय, प्रद्युम्नाय, अनिरुद्धाय, सात्वतानां पतये, नमः। बुद्धरूपिणे, शुद्धाय, दैत्यदानवमोहकाय, नमः। कल्किरूपिणे, पापकषायकष्ट्रियविनाशनाय, नमः। भगवन्! तव मायया एष जीवलोकः मोहितः, अहं-मम-इति मिथ्याभिमानेन, कर्मपथे भ्रमति। अहम् अपि, देहपुत्रगृहधनबन्धुसम्बन्धिषु, तत्त्वतोऽसत्सु, सत्यबुद्ध्या, स्वप्नवद् भ्रमन्, मोहितः सञ्चरामि। द्वन्द्वग्रस्तचित्तः, अज्ञानान्धकारे निमग्नः, आत्मनः प्रियं न जानामि, अनित्येऽनात्मनि दुःखमूल्ये, सङ्गं कृत्वा, भ्रमामि। यथा मूढः जनः, तृणच्छन्नं जलं विहाय, मृगतृष्णां धावति, तथा अहम् अपि त्वाम् उपेक्ष्य, मायेयम् अनुयामि। दुःखितमतिर्नाम, कामकर्मभिः पीडितः, इन्द्रियैः दुर्निग्रहैः, मनः इह तत्र चालयितुं न समर्थः। अतः, तव चरणौ, अलभ्यौऽपि, प्राप्तवानस्मि; एतदपि तव अनुग्रहमेव मन्ये। जन्ममृत्युभयात् मुक्तिरेव, हे पद्मनाभ, तव यथार्होपासनायां मनः स्थिरीकृतस्य स्यात्। चिद्रूपाय, सर्वनिश्चयकारणाय, पुरुषप्रधानपतये, अनन्तशक्तिब्रह्मणे, नमः। वासुदेवाय, सर्वभूतविनाशनाय, हृषीकेशाय, नमः। शरणागतं माम् रक्षस्व, भगवन्। एवं चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः "अक्रूरस्तुतिः" इति नाम, श्रीमद्भागवतमहापुराणस्य दशमस्कन्धस्य पूर्वार्धे समाप्तः। श्रीशुक उवाच— एवं स्तुवति तस्मिन्नेव, भगवान् स जलनिधौ स्वस्वरूपं प्रकट्य, नटवत्, किञ्चित्कालं दर्शनं कृत्वा, पुनः तम् अन्तर्धापयामास।