तस्मात् कलिदोषाः स्वयमेव त्वां न पश्यन्ति, न च तेषां शक्तिः लोके प्रवर्तते। तेनैवाज्ञया, भक्तिः ततः श्रीहरिदासानां हृदयेषु स्थानं प्राप। येऽपि सर्वेषु लोकेषु दरिद्राः, यदि केवलं श्रीहरिभक्तिः हृदये तेषां वसति, ते एव धन्याः। यतः स्वयं हरिः स्वधामं सर्वथा परित्यज्य, भक्तिसूत्रेण बध्नन्, तेषां हृदयेषु प्रविशति। किं वदामः अद्य भागवतस्य महिमानं, यस्य स्वरूपमेव भूमौ ब्रह्मैव। तत्र तस्य शरणं प्रपन्नौ वक्ता श्रोता च, कृष्णसमत्वं विशुद्धं प्राप्नुतः, यत् अन्येन धर्मेण न लभ्यते। सूतः उवाच—ततः वैष्णवानां हृदये अद्भुतां भक्तिं दृष्ट्वा, भक्तवत्सलः भगवान् स्वं धाम त्यक्त्वा तत्र आगतः। स वनमालया भूषितः, मेघश्यामलः, पीताम्बरधरः, मनोहरो रूपेण, सुवर्णमेखलया दीप्तिमान्, किरीटकुण्डलधरः च विराजते स्म। त्रिभङ्गललितः, कौस्तुभमणिना शोभितः, कोटिकन्दर्पलावण्यः, चन्दनागुरुधूपिताङ्गः च सः। परमानन्दचैतन्यस्वरूपः, मधुरः, वेणुधारी, भक्तानां विशुद्धहृदये प्रविष्टः। वैकुण्ठवासिनः, उद्धवादयः वैष्णवाः, इह कथेः श्रवणार्थं गुडरूपं धारयन्ति स्म। तस्मिन्नवेले, जयध्वनयः प्रवर्तन्ते स्म, अलौकिकरसपूर्णता जाताऽभूत्, पुष्पधूलिवृष्टिः पुनःपुनः पतति स्म, शङ्खध्वनिः अपि श्रूयते स्म। तत्र सभायाम् उपविष्टानां देहगृहात्मनां विस्मरणं जातम्; तेषां तादृशं भावावेशं दृष्ट्वा, नारदः इदं वचनं प्रोवाच— "एषा अद्भुता महिमा, मुनयः, मया अद्य दृष्टा, सप्ताहेन सम्प्राप्ता। अत्र मूढाः, छद्मिनः, पशवः, खगाः अपि, सर्वे पापात् सम्यक् विमुच्यन्ते। तस्मात् मनुष्यलोके, कलियुगे, न हि अन्यत् मनःशुद्धिकरं विद्यते; न हि अन्यत् पापच्छेदकम् इह कथा-श्रवणात्। सप्ताहयज्ञेन के शुद्धाः? कथयन्तु। कश्चित् करुणासिन्धुः, लोकहिताय, नूतनमार्गं प्रकटितवान् वा?" कुमाराः ऊचुः—ये मनुष्याः सदा पापिनः, दुष्कृतिनः, मार्गाच्च्युताः, कोपाग्निना दग्धाः, कुटिलाः, कामिनः, ते कलियुगे सप्ताहयज्ञेन शुद्ध्यन्ते। ये सत्यरहिताः, मातापितृनिन्दकाः, कामातुराः, आश्रमधर्मवर्जिताः, दम्भिनः, असूयकाः, हिंस्राः, ते अपि सप्ताहयज्ञेन शुद्ध्यन्ते। ये पञ्चमहापातकिनः, छद्मचारिणः, राक्षसवत् क्रूराः, ब्रह्मद्रव्योपजीविनः, परदाररताः, सप्ताहयज्ञेन शुद्ध्यन्ते। ये कायवाङ्मनसैः सदा पापकर्मिणः, छद्मिनः, दम्भिनः, परधनसमृद्धाः, अशुचयः, दुष्टचित्ताः, सप्ताहयज्ञेन शुद्ध्यन्ते। अत्र एकां पुरातनां कथां वक्ष्यामि, यस्य श्रवणमात्रेण पापक्षयः स्यात्। तुङ्गभद्रातटे काचित् रम्या पुरी आसीत्, यत्र चतुर्वर्णजनाः स्वधर्मनिष्ठाः, सत्यकर्मरताश्च आसन्। तत्र आत्मदेवः नाम ब्राह्मणः निवसति स्म, स सर्ववेदविद्, श्रुतिस्मृतिपारगः, द्वितीयसूर्य इव। स लोके धनाढ्यः, भिक्षुकः, तस्य प्रिया धुन्धुली नाम, स्ववाक्यनिष्ठा, सुन्दरी, कुलजा च आसीत्। सा लौकिकविषयेषु आसक्ता, क्रूरा, प्रायः प्रलापिनी, गृहकृत्यनिपुणा, कञ्जूषा, कलहोत्सुकाऽपि आसीत्। एवं तयोः दम्पत्योः प्रेम्णा सहवासः सञ्जातः, स्वधनकामनाः गृहादिषु सुखं न प्राप्नोताम्। अनन्तरं पुत्रार्थं धर्मचरणं कृतवन्तौ, सदा गोभूमिहेमवस्त्रादीन् दीनजनाय दत्तवन्तौ। अर्धधनं धर्ममार्गे व्ययितवन्तौ, नापि पुत्रः न कन्या जाताऽभूत्, तेन तौ चिन्तया बधिरौ अभवताम्। एकदा स द्विजः दुःखितः, गृहात् निर्गत्य, वनं गतः; मध्याह्ने तृषार्तः, सरः समीपं गतः। जलं पीत्वा, पुत्रशोकक्लिष्टः, तत्र उपाविशत्; क्षणात् कश्चित् संन्यासी तत्र आगतः। तं दृष्ट्वा, स ब्राह्मणः, जलं पीत्वा, समीपं गतः; पादौ प्रणम्य, तस्य पुरतः स्थित्वा, दीर्घं श्वसन्, तस्थौ। संन्यासी उवाच—किं रोदिषि ब्राह्मण? का ते एषा महती चिन्ता? शीघ्रं दुःखस्य कारणं कथय। ब्राह्मणः उवाच—किं वदामि, मुनिवर, पूर्वकृतपापकृतं दुःखम्? पितरः मे शीतलं जलं त्यक्त्वा, उष्णं पिबन्ति। देवद्विजातयः च मम पिण्डोदकं न तुष्ट्या गृह्णन्ति; पुत्रशोकविह्वलः, अत्र प्राणान् त्यक्तुं प्राप्तः अस्मि। पुत्रहीनस्य जीवितं निष्फलम्, गृहम् अपि निष्फलम्; पुत्ररहितस्य वित्तं व्यर्थम्, वंशश्च नष्टः। या गवां रक्षणं करोमि, सा अपि वन्ध्या; ये वृक्षाः रोपिताः, ते अपि फलरहिताः। यत् किंचित् फलम् आगच्छति, तत् शीघ्रं नश्यति; किम् जीवितेन, पुत्रशून्येन, दारिद्र्यपीडितेन? एवं उक्त्वा, सः सन्न्यासिनः पार्श्वे, दुःखितः, उच्चैः रोदितुम् आरब्धवान्; तदा तस्य तपस्विनः हृदये महाक्रपा समुत्पन्ना। तदनन्तरं, योगबलात्, ललाटाक्षरमालया च, सर्वं विज्ञाय, स तपस्वी ब्राह्मणं विस्तारतः उवाच। संन्यासी उवाच—पुत्राभिलाषरूपां मूढतां त्यज; कर्मपन्था बलवती। विवेकं प्राप्य, संसारकामनां परित्यज। शृणु ब्राह्मण, अद्य ते भाग्यं मया दृष्टम्—सप्तजन्मसु अपि पुत्रः न भविष्यति। पूर्वं सगरः अपि पुत्रार्थं दुःखितः आसीत्; तस्मात् स्वकुटुम्बे आशां त्यज—त्यागे एव सर्वथा सुखम् अस्ति। ब्राह्मणः उवाच—किम् विवेकेन मम? पुत्रं देहि, बलात् अपि; अन्यथा, दुःखात्, तव पुरतः प्राणान् त्यक्ष्यामि।