विद्वांसः तु तुळसीं, वसन्तऋतुम्, परमपुरुषं च—एतेषां मध्ये किञ्चिदपि भेदमवश्यं न मन्यन्ते। यः कश्चन भागवतशास्त्रस्य पठनं विवेकपूर्वकं रात्रौ च दिवा च करोति, स कोटिजन्मार्जितपापान्यपहरेत्—अत्र संशयो नास्ति। यः प्रतिदिनं भागवतस्य अर्धश्लोकं वा पद्यांशं वा पठति, स राजसूयाश्वमेधयोः पुण्यं लभते। प्रतिदिनं भागवतश्रवणं, हरिस्मरणं सततम्, तुळसीसेवनं, गोसेवानं च—एतानि समाना एव। मृत्युकाले यः भक्त्या शुकशास्त्रवचनानि शृणोति, तस्मै गोविन्दः साक्षात् वैकुण्ठदायको भवति। यः कश्चन भागवतं सुवर्णसिंहासनोपेतं वैष्णवाय ददाति, स निश्चितं कृष्णसायुज्यं लभते। यदि कश्चन जन्तुः जन्मतः कपटचित्तः सन् शुकशास्त्रकथायाः स्वादं न लभते, स चाण्डालवत् गर्दभवत् वा जीवति; तस्य जन्म निश्फलं, जननी च व्यर्थं दुःखमश्नुते। यः प्रेतसंज्ञकः, पापकर्मा, शुककथायाः किंचित् अपि न शृणोति, स पशुसमः, पृथिव्यां भारभूतः इति दिवौकसां सभायां श्रेष्ठाः वदन्ति। भागवतसमुत्था कथा लोके दुर्लभा, कोटिजन्मार्जितपुण्येनैव लभ्यते। तस्मात्, हे बुध, एष योगनिधिः प्रयत्नेन श्रोतव्यः; दिननियमो नास्ति—सर्वदा श्रवणं संस्तूयते। सर्वदा श्रवणं धर्म्यं, सत्येन ब्रह्मचर्येण च; किन्तु कलेः काले अशक्तत्वात्, अत्र शुकदत्तं विशेषणं ग्राह्यम्। चित्तनिग्रहो नियमपालनं दीक्षा च कठिनानि; अतः सप्ताहश्रवणं संस्तूयते। यः श्रद्धया प्रतिदिनं, विशेषतः माघमासे, शृणोति, तेन फलं शुकस्य सप्ताहश्रवणेन लभ्यते। मनोनिग्रहे, व्याधिभारे, आयुषः क्षये, कलिदोषप्रचुरत्वे च सप्ताहश्रवणं सुलभं स्यात्। यत् तपसा योगेन ध्यानेन वा न लभ्यते, तत् सप्ताहश्रवणेन सर्वथा सुलभं प्राप्यते। सप्ताहश्रवणं यज्ञात् व्रतान्महत्तमं, तपसः, तीर्थयात्रायाश्च सदा अधिकं। योगात् ध्यानाज्ज्ञानाच्च सप्ताहश्रवणं अधिकं; किमन्यदस्य माहात्म्ये वदामः? पुनः पुनः सर्वाधिकम्। शौनकः उवाच—एषा कथा अद्भुता, ज्ञानादिधर्मान् परित्यज्य स्थिताऽस्ति; कथं भागवतपुराणं, यः परमश्रेयः प्रदर्शयति योगादिमार्गांश्च सूचयति, समुत्थितम्? सुतः उवाच—यदा कृष्णः स्वकार्यं समाप्त्य स्वधाम गन्तुम् उद्यतः, तदा एकादशभिः शिष्यैः सहितः उपविश्य, उद्धवः तं जगाद। उद्धवः उवाच—त्वं, हे गोविन्द, भक्तानां कार्यं कृत्वा गमिष्यसि; मम हृदयस्थितं महदुत्कण्ठां श्रुत्वा, मां सान्त्वय। इदानीं कलिः प्रकटितः, दुष्टजनाः सम्भवन्ति, साधवः अपि तेषां संसर्गेण कठोराः भविष्यन्ति। तदा पृथिवी गोमूर्तिं गत्वा शरणं यास्यति; त्वदन्यः कोऽपि रक्षकः न दृश्यते, हे कमलनयन। अतः, भक्तवत्सल, दया कृत्वा मा गच्छ; भक्तानां हितार्थं गुणमूर्तिं स्वीकृत्य स्थितवान्, निराकारोऽपि सन्। तव वियोगे भक्ताः पृथिव्यां कथं स्थास्यन्ति? निराकारोपासना दुःसाध्या; तस्मात् किञ्चित् चिन्तय। इति उद्धववचनं श्रुत्वा, हरिः प्रभासे चिन्तयामास—‘किं करोमि भक्तानां स्थिरतायै?’ स्वदीयं दिव्यतेजः भागवते न्यधत्त, आत्मानं गुहायाम् अन्तर्धाप्य श्रीमद्भागवते सागरे प्रविवेश। अतः भागवतं शब्दमयं रूपं साक्षात् हरिरिव प्रकटितम्; तस्य सेवया श्रवणेन पठनदर्शनैः पापानि नश्यन्ति। एवं सप्ताहश्रवणस्य श्रेयः सर्वस्मात्, अन्यधर्मान् परित्यज्य, कलेः धर्मः इति निगद्यते। अयं धर्मः कलेः दुःखनाशाय, दारिद्र्यनाशाय, पापनाशाय, कामक्रोधनिग्रहाय च प्रतिपाद्यते। अन्यथा, देवाः अपि वैष्णवीमायां त्यक्तुम् अतीव दुर्विद्या; किमुत साधारणजनाः? अतः सप्ताहश्रवणं विधीयते। सूतः उवाच—एवं मुनिभिः नागश्रवणसभायां धर्मः प्रकाशितः, तदा अद्भुतं किञ्चित् अभवत्—शृणु, हे शौनक, यत् वक्ष्यामि। भक्तिः, स्वद्वौ कुमारौ हस्तेन गृहीत्वा, सहसा प्रादुरभवत्, विशुद्धप्रेमस्वरूपिणी, पुनः पुनः उच्चारयन्ती—श्रीकृष्ण, गोविन्द, हरे, मुरारि, नाथ इति। सा सभा भागवतार्थाभरणैः भूषिता, शोभनवस्त्रधारिणी, मुनिमध्ये प्रविष्टा, कुतः आगता इति सर्वे विस्मयं जग्मुः। तदा कुमाराः ऊचुः—‘इयं कथासारात् समुत्पन्ना।’ इत्युक्त्वा, भक्तिः कुमाराभ्यां सह विनीतया वाचा सनत्कुमारं पप्रच्छ—‘अद्य मया भवद्भिः पोषिता, कलेः काले नष्टा सती, अस्याः कथारसामृतात्; अधुना कुत्र स्थास्यामि? ब्राह्मणाः वदन्तु।’ इति सा उवाच। ते ऊचुः—‘हे भक्ते, त्वं भक्तेषु गोविन्दमूर्तिं सृजसि, त्वमेव प्रेमधारिणी, संसाररोगनाशिनी; अतः दृढनिश्चया सदा वैष्णवहृदये स्थास्य।‘ एवं कलेः दोषाः त्वां न पश्यन्ति, न च तेषां शक्तिर्लोके प्रवर्तते; तस्मात् भक्तिः तेषां आज्ञया हरिदासहृदये निविष्टा। येषां हृदये केवलं श्रीहरौ भक्तिः वसति, ते सर्वत्र दरिद्राः अपि धन्याः; स्वयं हरिः अपि स्वधामं परित्यज्य, तेषां हृदये भक्त्याबद्धः प्रविशति। किमन्यदस्य माहात्म्ये वदामः? यः भागवतसंज्ञकः, साक्षाद् ब्रह्म पृथिव्यां, तस्मिन्शरणं गच्छतः वक्तुः श्रोतुः च कृष्णतुल्यं शुद्धैक्यं लभ्यते, यन्नान्येन धर्मेण। ततः, सूतः उवाच—तदा वैष्णवहृदये अद्भुतां भक्तिं दृष्ट्वा, भगवान् भक्तवत्सलः स्वं धाम परित्यज्य स्थितवान्।