श्रीकृष्णस्य प्रियसखाः, स्तोककृष्ण, अंशु, श्रीदाम, सुभल, अर्जुन, विशाल, ऋषभ, तेजस्विन्, देवप्रस्थ, वरूथप इत्यादयः महानुभावाः एकत्र समागता: आसन्। एषां महानुभावानां जीवनं केवलं परहिताय समर्पितं अस्ति। ते वायुं, वर्षां, सूर्यं, चन्दनं च सहिष्णुता प्रकटयन्ति, यैः सह वयं रक्षिताः। अहो, तेषां जन्म धन्यं, यः सर्वे प्राणिनः तेषां कृते जीवितवन्ति। यथा सच्चिदानन्दः, ते कदापि सहायं याचन्तं न परित्यजन्ति। ते पत्रैः, पुष्पैः, फलैः, छायया, मूलैः, छद्मानि, द्रव्यैः, सुगन्धितरेणु, रसात्कोशैः, अश्मभिः, च तन्तुभिः च इच्छां पूरयन्ति। एषः जन्मस्य सच्चिदानन्दस्य तत्त्वं अस्ति, यत्र प्राणिनः स्वजीवनं, धनं, बुद्धिं, वाचं च सर्वोच्चसुखाय यथावत् कार्यं कुर्वन्ति। इत्येवम्, यमुनायां प्रविष्टाः, पत्त्राणां तलेन यत्र ताजं पर्णं, पुष्पाणि, फलानि च लतां च, गोपालाः स्वच्छं, शुभं जलं गोवृषाणां पानं कृत्वा स्वसन्तोषाय मधुरं जलं पिवन्ति। तत्र, गोष्ठ्यां गोधूलिं चुरुकुर्वन्तः, श्रीकृष्णः च रामः गच्छन्ति, ते भूखिताः सन्तः गोपालाः इव वदन्ति। "अहं, रामः, कृष्णः, दुष्टानां संहारकः, एषा भूखां निवारयितुं आगच्छ।" श्रीशुकः उवाच: "एवं गोपालैः उच्यते, भगवान् देवकीपुत्रः दयास्वरूपः एषां भक्तानां कृते इदं वचनं प्रकटयति। 'गच्छत, यज्ञपात्रे गोधूलिभ्यः, यत्र ब्रह्मविदः अंगिरसयज्ञं कुर्वन्ति, स्वर्गं इच्छन्ति।'" "गच्छत, गोपालाः, तथा यथावत् पक्कं भुक्तं तत्र याचत, मम नाम च भगवान्, नीतिमान् च, स्मरन्तः।" एवं भगवान् आदेशितः, ते गत्वा ब्रह्मणां प्रति नमस्कारं कृत्वा, प्रणम्य, यथावत् याचन्ति। "हे पृथिव्याः स्वामिनः, सुनियोजिताः, वयं कृष्णस्य आदेशानुसारं आगताः। जानन्तु यः रामः च अच्युतः, गोधूलिं तत्र नित्यं पालयन्ति, ते भूखिताः सन्ति, युष्माकं कृते पक्वं भुक्तं ददातु।" एवं गोपालाः ब्रह्मणां प्रति याचना कृत्वा, तेषां कृते पक्कं भुक्तं प्राप्यते।