ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਯਾਨੁਸਵਮੇਧਿਤਯਾ ਮੁਕੁਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਕੀਰ੍ਤਨਚਿਨ੍ਤਯੈਤਿ । ਤਦ੍ਧਾਮ ਦੁਸ੍ਤਰਕृਤਾਨ੍ਤਜਵਾਪਵਰ੍ਗਂ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਵਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭੁਜੋऽਪਿ ਯਯੁਰ੍ਯਦਰ੍ਥਾਃ
ਮਨੁੱਖ, ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਉਂ ਕੇ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ خاطر, ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਾਰਮਹਂਸ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਦਸ਼ਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਾਨੁਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂ ਪੁਰਾਣ 'ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ' ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ' ਨਾਮਕ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।