ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇਨਾਭਵਦ੍ਧਰਿਃ । ਯੇ ਚਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਵृਧੁਃ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਜੋ ਯਾਦਵ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਵਧਦੇ ਗਏ।

ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਾਟਨਾਲਾਪ ਕ੍ਰੀਡਾਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਰ੍ਮਸੁ । ਨ ਵਿਦੁਃ ਸਨ੍ਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵृष੍ਣਯਃ ਕृष੍ਣਚੇਤਸਃ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸੌਣ, ਬੈਠਣ, ਤੁਰਨ, ਗੱਲਾਂ, ਖੇਡਾਂ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।

( ਸ੍ਰਗ੍ਧਰਾ ) ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨृਪੋਨਂ ਯਦਜਨਿ ਯਦੁषੁ ਸ੍ਵਃਸਰਿਤ੍ਪਾਦਸ਼ੌਚਂ । ਵਿਦ੍ਵਿਟ੍‌ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਯਯੁਰਜਿਤਪਰਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਯਦਰ੍ਥੇऽਨ੍ਯਯਤ੍‍ਨਃ । ਯਨ੍ਨਾਮਾਮਙ੍ਗਲਘ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਮਥ ਗਦਿਤਂ ਯਤ੍ਕृਤੋ ਗੋਤ੍ਰਧਰ੍ਮਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯੈਤਨ੍ਨ ਚਿਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭਰਹਰਣਂ ਕਾਲਚਕ੍ਰਾਯੁਧਸ੍ਯ

ਉਹ ਜਦ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ; ਅਕਾਸ਼ੀ ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਗਏ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ, ਜੋ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗੋਤ੍ਰ-ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਕਾਲ-ਚੱਕਰ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ, ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।

( ਮਾਲਿਨੀ ) ਜਯਤਿ ਜਨਨਿਵਾਸੋ ਦੇਵਕੀਜਨ੍ਮਵਾਦੋ ਯਦੁਵਰਪਰਿषਤ੍ਸ੍ਵੈਰ੍ਦੋਰ੍ਭਿਰਸ੍ਯਨ੍ਨਧਰ੍ਮਮ੍ । ਸ੍ਥਿਰਚਰਵृਜਿਨਘ੍ਨਃ ਸੁਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ਰੀਮੁਖੇਨ ਵ੍ਰਜਪੁਰਵਨਿਤਾਨਾਂ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ ਕਾਮਦੇਵਮ੍

ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ, ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵ੍ਰਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਾਧੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ।

( ਵਸਂਤਤਿਲਕਾ ) ਇਤ੍ਥਂ ਪਰਸ੍ਯ ਨਿਜਵਰ੍ਤ੍ਮਰਿਰਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਤ ਲੀਲਾਤਨੋਸ੍ਤਦਨੁਰੂਪਵਿਡਮ੍ਬਨਾਨਿ । ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਰ੍ਮਕषਣਾਨਿ ਯਦੂਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਾਦਮੁष੍ਯ ਪਦਯੋਰਨੁਵृਤ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ-ਸਰੂਪ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਅਨੁਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਮ-ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਕਰਮ ਉਹ ਲੋਕ ਸੁਣਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਯਾਨੁਸਵਮੇਧਿਤਯਾ ਮੁਕੁਨ੍ਦ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਕੀਰ੍ਤਨਚਿਨ੍ਤਯੈਤਿ । ਤਦ੍ਧਾਮ ਦੁਸ੍ਤਰਕृਤਾਨ੍ਤਜਵਾਪਵਰ੍ਗਂ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਵਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭੁਜੋऽਪਿ ਯਯੁਰ੍ਯਦਰ੍ਥਾਃ

ਮਨੁੱਖ, ਮੁਕੁੰਦ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਾਉਂ ਕੇ ਜਾਂ ਚਿੰਤਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ خاطر, ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‍ਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਾਰਮਹਂਸ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਦਸ਼ਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਾਨੁਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂ ਪੁਰਾਣ 'ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ' ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ 'ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ' ਨਾਮਕ ਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।