ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ऋषਿਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਮਹਾਮਤੇ । ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦੇਵਰ੍ਣਮੁਨ੍ਮੁਚ੍ਯ ਨਿਰृਣੋऽਸ਼ਰਣੋ ਭਵ

ਤੂੰ ਅੱਜ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੋ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਕਰਜ਼ਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾ।

ਵਸੁਦੇਵ ਭਵਾਨ੍ਨੂਨਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਹਰਿਮ੍ । ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚਃ ਸ ਯਦ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਤਾਂ ਗਤਃ

ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ਇਤਿ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵਵ੍ਰੇ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾऽऽਨਮ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਚ

ਸ੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਨਿਵਾਇਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।

ਤ ਏਨਮृषਯੋ ਰਾਜਨ੍ ਵृਤਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਅਯਾਜਯਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਖੈਰੁਤ੍ਤਮਕਲ੍ਪਕੈਃ

ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚੁਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ।

ਤਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਯਾਂ ਵृष੍ਣਯਃ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਃ । ਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸੁਵਾਸਸੋ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਜਾਨਃ ਸੁष੍ਠ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਃ

ਜਦੋਂ ਦীক্ষਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਲੋਕ ਕਮਲ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਤਨ੍ਮਹਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾ ਨਿष੍ਕਕਣ੍ਠ੍ਯਃ ਸੁਵਾਸਸਃ । ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਸ਼ਾਲਾਮੁਪਾਜਗ੍ਮੁਃ ਆਲਿਪ੍ਤਾ ਵਸ੍ਤੁਪਾਣਯਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹਾਰ ਨਾ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਦীক্ষਾ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ, ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਹਥ ਵਿਚ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ।

ਨੇਦੁਰ੍ਮृਦਙ੍ਗਪਟਹ ਸ਼ਙ੍ਖਭੇਰ੍ਯਾਨਕਾਦਯਃ । ਨਨृਤੁਰ੍ਨਟਨਰ੍ਤਕ੍ਯਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੂਤਮਾਗਧਾਃ । ਜਗੁਃ ਸੁਕਣ੍ਠ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਂਗੀਤਂ ਸਹਭਰ੍ਤृਕਾਃ

ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਟਾਹੇ, ਸ਼ੰਖ, ਭੇਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ; ਨਾਟ ਤੇ ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ; ਗੰਧਰਵੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ।

ਤਮਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਅਕ੍ਤਂ ਅਭ੍ਯਕ੍ਤਮृਤ੍ਵਿਜਃ । ਪਤ੍‍ਨੀਭਿਰष੍ਟਾਦਸ਼ਭਿਃ ਸੋਮਰਾਜਮਿਵੋਡੁਭਿਃ

ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਨ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਤੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਅਠਾਰਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।

ਤਾਭਿਰ੍ਦੁਕੂਲਵਲਯੈਃ ਹਾਰਨੂਪੁਰਕੁਣ੍ਡਲੈਃ । ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਭਿਰ੍ਵਿਬਭੌ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਜਿਨਸਂਵृਤਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ, ਚੂੜੀਆਂ, ਹਾਰ, ਪੈਜਬ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਅਜਿਨਾ ਪਾ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦਿੱਖ ਦਿੱਤੀ।

ਤਸ੍ਯਰ੍ਤ੍ਵਿਜੋ ਮਹਾਰਾਜ ਰਤ੍‍ਨਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਃ । ਸਸਦਸ੍ਯਾ ਵਿਰੇਜੁਸ੍ਤੇ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰਹਣੋऽਧ੍ਵਰੇ

ਉਸ ਦੇ ਪੰਡਤ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰਤਨ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸਭਾ ਸਮੇਤ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਤਦਾ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਃ ਬਨ੍ਧੁਭਿਰਨ੍ਵਿਤੌ । ਰੇਜਤੁਃ ਸ੍ਵਸੁਤੈਰ੍ਦਾਰੈਃ ਜੀਵੇਸ਼ੌ ਸ੍ਵਵਿਭੂਤਿਭਿਃ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਈਜੇऽਨੁਯਜ੍ਞਂ ਵਿਧਿਨਾ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਦਿਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਪ੍ਰਾਕृਤੈਰ੍ਵੈਕृਤੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਦ੍ਰਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨਕ੍ਰਿਯੇਸ਼੍ਵਰਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ, ਆਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਨਾਲ, ਯਜਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।

ਅਥਰ੍ਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯੋऽਦਦਾਤ੍ਕਾਲੇ ਯਥਾਮ੍ਨਾਤਂ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ । ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤੇਭ੍ਯੋऽਲਙ੍ਕृਤ੍ਯ ਗੋਭੂਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਧਨਾਃ

ਫਿਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ, ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਧੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦੇ ਕੇ।

ਪਤ੍‍ਨੀਸਂਯਾਜਾਵਭृਥ੍ਯੈਃ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਤੇ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਸਸ੍ਨੂ ਰਾਮਹ੍ਰਦੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਜਮਾਨਪੁਰਃਸਰਾਃ

ਪਤਨੀ ਸੰਯਾਜ ਤੇ ਅਵਭ੍ਰਥ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੰਡਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਏ।

ਸ੍ਨਾਤੋऽਲਙ੍ਕਾਰਵਾਸਾਂਸਿ ਵਨ੍ਦਿਭ੍ਯੋऽਦਾਤ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ । ਤਤਃ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ ਆਸ਼੍ਵਭ੍ਯੋऽਨ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯਤ੍

ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਹਨੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਵੰਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਬਨ੍ਧੂਨ੍ ਸਦਾਰਾਨ੍ ਸਸੁਤਾਨ੍ ਪਾਰਿਬਰ੍ਹੇਣ ਭੂਯਸਾ । ਵਿਦਰ੍ਭਕੋਸ਼ਲਕੁਰੂਨ੍ ਕਾਸ਼ਿਕੇਕਯ ਸृਞ੍ਜਯਾਨ੍

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ, ਕੋਸਲ, ਕੁਰੂ, ਕਾਸੀ, ਕੇਕਯ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਸਦਸ੍ਯਰ੍ਤ੍ਵਿਕ੍ਸੁਰਗਣਾਨ੍ ਨृਭੂਤਪਿਤृਚਾਰਣਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੀਨਿਕੇਤਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਕ੍ਰਤੁਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਭੂਤਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨੁਜਃ ਪਾਰ੍ਥਾ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪृਥਾ ਯਮੌ । ਨਾਰਦੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸੁਹृਤ੍ਸਂਬਂਧਿਬਾਂਧਵਾਃ

ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਨਾਰਦ, ਮਹਾਨ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—

ਬਨ੍ਧੂਨ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਯਦੂਨ੍ ਸੌਹृਦਾਕ੍ਲਿਨ੍ਨਚੇਤਸਃ । ਯਯੁਰ੍ਵਿਰਹਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਜਨਾਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਾਦਵ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਨਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਸਹ ਗੋਪਾਲੈਃ ਬृਹਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯਾਰ੍ਚਿਤਃ । ਕृष੍ਣਰਾਮੋਗ੍ਰਸੇਨਾਦ੍ਯੈਃ ਨ੍ਯਵਾਤ੍ਸੀਦ੍‌ਬਨ੍ਧੁਵਤ੍ਸਲਃ

ਨੰਦ ਜੀ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।

ਵਸੁਦੇਵੋऽਞ੍ਜਸੋਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਮਨੋਰਥਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍ । ਸੁਹृਦ੍‌ਵृਤਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਨਨ੍ਦਮਾਹ ਕਰੇ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍

ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਨੰਦ ਜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।

ਸ਼੍ਰੀਵਸੁਦੇਵ ਉਵਾਚ - ਭ੍ਰਾਤਰੀਸ਼ਕृਤਃ ਪਾਸ਼ੋ ਨृਨਾਂ ਯਃ ਸ੍ਨੇਹਸਂਜ੍ਞਿਤਃ । ਤਂ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਪਿ ਯੋਗਿਨਾਮ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਰਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਜੋ ਡੋਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਨੇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਛੱਡਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।

ਅਸ੍ਮਾਸ੍ਵਪ੍ਰਤਿਕਲ੍ਪੇਯਂ ਯਤ੍ਕृਤਾਜ੍ਞੇषੁ ਸਤ੍ਤਮੈਃ । ਮੈਤ੍ਰ੍ਯਰ੍ਪਿਤਾਫਲਾ ਚਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍

ਇਹ ਦੋਸਤੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਫਲ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਛੱਡਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।

ਪ੍ਰਾਗਕਲ੍ਪਾਚ੍ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਵੋ ਨਾਚਰਾਮ ਹਿ । ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦਾਨ੍ਧਾਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਰਃ ਸਤਃ

ਪਹਿਲਾਂ, ਭਰਾਵੋ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਗਰੂਰ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।

ਮਾ ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰੀਰਭੂਤ੍ਪੁਂਸਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਾਮਸ੍ਯ ਮਾਨਦ । ਸ੍ਵਜਨਾਨੁਤ ਬਨ੍ਧੂਨ੍ ਵਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯਯਾਨ੍ਧਦृਕ੍

ਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਲੇ ਜੋ ਅਸਲ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਅੱਖਾਂ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ਏਵਂ ਸੌਹृਦਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤ ਆਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ । ਰੁਰੋਦ ਤਤ੍ਕृਤਾਂ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ ਅਸ਼੍ਰੁਵਿਲੋਚਨਃ

ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਨਰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ (ਵਸੁਦੇਵ) ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੋ ਪਿਆ।

ਨਨ੍ਦਸ੍ਤੁ ਸਖ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਰਾਮਯੋਃ । ਅਦ੍ਯ ਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਮਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ ਯਦੁਭਿਰ੍ਮਾਨਿਤੋऽਵਸਤ੍

ਨੰਦ ਜੀ, ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਤੇ ਰਾਮ ਲਈ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਯਾਦਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, 'ਅੱਜ, ਕੱਲ' ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਉਥੇ ਰਹੇ।

ਤਤਃ ਕਾਮੈਃ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸਵ੍ਰਜਃ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਃ । ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯਾਭਰਣਕ੍ਸ਼ੌਮ ਨਾਨਾਨਰ੍ਘ੍ਯਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ

ਫਿਰ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੰਦ ਜੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਨਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ।

ਵਸੁਦੇਵੋਗ੍ਰਸੇਨਾਭ੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣੋਦ੍ਧਵਬਲਾਦਿਭਿਃ । ਦਤ੍ਤਮਾਦਾਯ ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਯਾਪਿਤੋ ਯਦੁਭਿਰ੍ਯਯੌ

ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉਦਧਵ, ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੇ ਵੱਡੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ, ਨੰਦ ਜੀ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।