ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਰ੍ਵਾਕ੍ ਪਂਚਾਹਤੋ ਯਤ੍‍ਨਾਤ੍ ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਮੇਲਯੇਤ੍ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਣ੍ਡਪਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਃ ਕਦਲੀਖਣ੍ਡਮਣ੍ਡਿਤਃ

ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਛਾਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਚਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਫਲਪੁष੍ਪਦਲੈਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ ਵਿਤਾਨੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧ੍ਵਜਾਰੋਪੋ ਬਹੁਸਮ੍ਪਦ੍ਵਿਰਾਜਿਤਃ

ਉਸ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਝੰਡੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।

ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤੈਵ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਪਨੀਯਾਃ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯ ਚ

ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਆਸਨਾਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਯਥੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਵਕ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਆਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਣ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਲਾਏ ਜਾਣ। ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਦਿਵਯ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਉਦਙ੍‌ਮੁਖੋ ਭਵੇਦ੍‌ਵਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਙ੍‌ਮੁਖਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਾਙ੍‌ਮੁਖਸ਼੍ਚੇਤ੍ ਭਵੇਦ੍‌ਵਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਚ ਉਦਙ੍‌ਮੁਖਸ੍ਤਦਾ

ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ। ਜੇ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ।

ਅਥਵਾ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਪੂਜ੍ਯਪੂਜਕਮਧ੍ਯਤਃ । ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਆਗਮੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦਿਕੋਵਿਦੈਃ

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਥਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਵਿਰਕ੍ਤੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕृਤ੍ । ਦृष੍ਟਾਨ੍ਤਕੁਸ਼ਲੋ ਧੀਰੋ ਵਕ੍ਤਾ ਕਾਰ੍ਯੋऽਤਿ ਨਿਃਸ੍ਪृਹ

ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਰਕਤ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧੀਰ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।

ਅਨੇਕਧਰ੍ਮਨਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡਵਾਦਿਨਃ । ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥੋਚ੍ਚਾਰੇ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯਦਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ

ਜੋ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਾਂ ਕਪਟਵਾਦੀ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਪੰਡਿਤ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਕ੍ਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਅਨ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਸ੍ਤਥਾਵਿਧਃ । ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਲੋਕਬੋਧਨਤਤ੍ਪਰਃ

ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਮਦਦ ਲਈ, ਹੋਰ ਐਸਾ ਪੰਡਿਤ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।

ਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਕ੍ਸ਼ੌਰਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਿਨਾਦ੍ ਅਰ੍ਵਾਕ੍ ਵ੍ਰਤਾਪ੍ਤਯੇ । ਅਰੁਣੋਦਯੇऽਸੌ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ੌਚਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍

ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਰਤ ਲਈ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੰਡਨ ਕਰੇ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਇਹ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।

ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ । ਕਥਾਵਿਘ੍ਨਵਿਘਾਤਾਯ ਗਣਨਾਥਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍

ਰੋਜ਼, ਆਪਣੀ ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਘਨ-ਨਾਥ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।

ਪਿਤॄਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਮਣ੍ਡਲਂ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਹਰਿਸ੍ਤਥਾ

ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ। ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਓਥੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਕृष੍ਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਚਰੇਤ੍ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨ੍ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਚਰੇਤ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ-ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰੇ। ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੇ।

ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਦੀਨਂ ਮਾਂ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ । ਕਰ੍ਮਮੋਹਗृਹੀਤਾਙ੍‌ਗਂ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍

ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਕਰਮ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਤੇ ਬੇਚਾਰਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਭਵ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਸ੍ਯਾਪਿ ਤਤਃ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਿਨਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਧੂਪਦੀਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾ

ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ।

ਤਤਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਫਲਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਤੁਤਿਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕੇਵਲਂ ਤਦਾ

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀਫਲ ਫੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਾਖ੍ਯੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕृष੍ਣ ਏਵ ਹਿ । ਸ੍ਵੀਕृਤੋऽਸਿ ਮਯਾ ਨਾਥ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਭਵਸਾਗਰੇ

ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਗਵਤ ਗ੍ਰੰਥ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਮਨੋਰਥੋ ਮਦੀਯੋऽਯਂ ਸਫਲਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਦਾਸੋऽਹਂ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ

ਮੇਰੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ।

ਏਵਂ ਦੀਨਵਚਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਚਾਥ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਸਮ੍ਭੂष੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਾਭਿਃ ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਤਂ ਚ ਸਂਸ੍ਤਵੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕਰੂਪ ਪ੍ਰਬੋਧਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦ । ਏਤਤ੍ਕਥਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਮਦਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯ

ਹੇ ਸੂਅਰ-ਸਵਰੂਪ, ਜਾਗਰੂਕ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਕਥਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰ।

ਤਦਗ੍ਰੇ ਨਿਯਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਮੁਦਾ । ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਣੀਯਃ ਸ ਏਵ ਹਿ

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ ਨਿਯਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਵੇ।

ਵਰਣਂ ਪਂਚਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕਥਾਭਙ੍‌ਗਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੈਃ ਹਰੇਰ੍ਜਾਪ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਦ੍ਯਯਾ

ਕਥਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਹਰਿ ਦਾ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਤਥਾ ਕੀਰ੍ਤਨਕਾਰਿਣਃ । ਨਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਯਂ ਆਸਨਮਾਵਿਸ਼ੇਤ੍

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕਵਿਤ੍ਤਧਨਾਗਾਰ ਪੁਤ੍ਰਚਿਨ੍ਤਾਂ ਵ੍ਯੁਦਸ੍ਯ ਚ । ਕਥਾਚਿਤ੍ਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਤਿਃ ਸ ਲਭੇਤ੍ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਧਨ, ਜਾਇਦਾਦ, ਘਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਕਥਾ ਵਿਚ ਲਗਾ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਆਸੂਰ੍ਯੋਦਯਮਾਰਭ੍ਯ ਸਾਰ੍ਧਤ੍ਰਿਪ੍ਰਹਰਾਨ੍ਤਕਮ੍ । ਵਾਚਨੀਯਾ ਕਥਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਧੀਰਕਣ੍ਠਂ ਸੁਧੀਮਤਾ

ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਿੰਨ ਤੇ ਅੱਧ ਘੜੀਆਂ ਤੱਕ, ਕਥਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਠੰਢੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਥਾਵਿਰਾਮਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਘਟਿਕਾਦ੍ਵਯਂ । ਤਤ੍ਕਥਾਮਨੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਵੈष੍ਣਵੈਸ੍ਤਦਾ

ਕਥਾ ਵਿਚ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਲਈ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਰੁਕਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕੀਰਤਨ ਕਰਣ।

ਮਲਮੂਤ੍ਰਜਯਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਲਘ੍ਵਾਹਾਰਃ ਸੁਖਾਵਹਃ । ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਿ, ਏਕਵਾਰਂ ਕਥਾਰ੍ਥਿਨਾ

ਸਰੀਰਕ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਹਲਕਾ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਖਾਣਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹਵਿਸ਼ ਖਾਣਾ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਵੇ।

ਉਪੋष੍ਯ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚੇਤ੍ ਸ਼੍ਰੁਣੁਯਾਤ੍ ਤਦਾ । ਘृਤਪਾਨਂ ਪਯਃਪਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਤ੍ ਸੁਖਮ੍

ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਘੀ ਜਾਂ ਦੂਧ ਪੀ ਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਫਲਾਹਾਰੇਣ ਵਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਏਕਭੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਸੁਖਸਾਧ੍ਯਂ ਭਵੇਦ੍ ਯਤ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਯ ਤਤ੍

ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕੇ, ਉਹੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।