ਤਦ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜੀਵਾ ਆਸ਼੍ਵਚਾਣ੍ਡਾਲਜਾਤਯਃ । ਵਿਮਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਗੋਕਰ੍ਣਕृਪਯਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜੋ ਜੀਵ ਘੋੜੇ-ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਜਾਤ ਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਹਰਿਲੋਕੇ ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ । ਗੋਕਰ੍ਣੇਨ ਸ ਗੋਪਾਲੋ ਗੋਲੋਕਂ ਗੋਪਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਪਾਲ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਵਾਸਿਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਰਾਮੇਣ ਸਂਗਤਾਃ । ਤਥਾ ਕृष੍ਣੇਨ ਤੇ ਨੀਤਾ ਗੋਲੋਕਂ ਯੋਗਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਸਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਹੈ, ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਯਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨ ਗਤਿਃ ਕਦਾ । ਤਂ ਲੋਕਂ ਹਿ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰਵਾਤ੍
ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਜਾਂ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
(ਇਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਾ) ਬ੍ਰੂਮੋऽਤ੍ਰ ਤੇ ਕਿਂ ਫਲਵृਨ੍ਦਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਸਪ੍ਤਾਹਯਜ੍ਞੇਨ ਕਥਾਸੁ ਸਂਚਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਣੇਨ ਗੋਕਰ੍ਣਕਥਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਯੈਃ ਪੀਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਗਰ੍ਭਗਤਾ ਨ ਭੂਯਃ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ: ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਕੰਨ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਾਤਾਮ੍ਬੁਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨ ਦੇਹਸ਼ੋषਣੈਃ ਤਪੋਭਿਃ ਉਗ੍ਰੈਃ ਚਿਰਕਾਲਸਂਚਿਤੈਃ । ਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯਾਨ੍ਤਿ ਨ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵੈ ਸਪ੍ਤਾਹਗਾਥਾਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਮ੍
ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ, ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆਵਾਂ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਗਰ ਤਪ, ਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
(ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍) ਇਤਿਹਾਸਂ ਇਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯੋऽਪਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਠਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।
(ਇਂਦ੍ਰਵਜ੍ਰਾ) ਆਖ੍ਯਾਨਮੇਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਕृਦ੍ਵੈ ਵਿਦਹੇਦਘੌਘਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤृਤृਪ੍ਤਿਮਾਵਹੇਤ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਪਾਠਾਦ ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਂ ਚ
ਇਹ ਕਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠੀ ancestors ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ - षष੍ਠੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤ ਸਪ੍ਤਾਹਪਾਰਾਯਣਵਿਧਿਃ ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - (ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍) ਅਥ ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸਪ੍ਤਾਹਸ਼੍ਰਵਣੇ ਵਿਧਿਮ੍ । ਸਹਾਯੈਰ੍ਵਸੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਯਃ ਸਾਧ੍ਯੋ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ – ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਪਾਠੀ ਦੀ ਵਿਧੀ। ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੈਵਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਮਾਹੂਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਵਿਵਾਹੇ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਜੋਤਸੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਪੂਛ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਾਧਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਭਸ੍ਯ ਆਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਜੌ ਚ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਭਾਃ । ਏਤੇ ਮਾਸਾਃ ਕਥਾਰਮ੍ਭੇ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸੂਚਕਾਃ
ਨਭਸ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਉਰਜਾ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ।
ਮਾਸਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਹੇਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚੇਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸੋਦ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਣ।
ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸੇਯਂ ਵਾਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਭਿਃ
ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰੇ ਹਰਿਕਥਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਦੂਰੇ ਚਾਚ੍ਯੁਤਕੀਰ੍ਤਨਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਬੋਧੋ ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਕੁਝ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਦੂਰ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਕੀਰ੍ਤਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ । ਤੇष੍ਵੇਵ ਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਂ ਚ ਤਲ੍ਲੇਖਨਂ ਇਤੀਰਿਤਮ੍
ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਿਰਕਤ ਹਨ ਤੇ ਕੀਰਤਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਭੇਜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਤਾਂ ਸਮਾਜੋ ਭਵਿਤਾ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਅਪੂਰ੍ਵਰਸਰੂਪੈਵ ਕਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸਤਜਨਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਵੀ ਨਵੀਂ ਤੇ ਅਨੋਖੀ ਰਸ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤ ਪੀਯੁष ਪਾਨਾਯ ਰਸਲਮ੍ਪਟਾਃ । ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਆਯਾਤ ਪ੍ਰੇਮਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜੋ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਓ।
ਨਾਵਕਾਸ਼ਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਚੇਤ੍ ਦਿਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਪਿ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਥਾऽऽਗਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣੋऽਤ੍ਰੈਵ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਥਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਕਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਨਯੇਨ ਚ । ਆਗਨ੍ਤੁਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾਸਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾਪਿ ਵਨੇ ਵਾਪਿ ਗृਹੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਮਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਵਸੁਧਾ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕਥਾਸ੍ਥਲਮ੍
ਚਾਹੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਖੁੱਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਇਹ ਕਥਾ ਕਰਨ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੋਧਨਂ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਭੂਮੇਃ ਲੇਪਨਂ ਧਾਤੁਮਣ੍ਡਨਮ੍ । ਗृਹੋਪਸ੍ਕਰਮੁਦ੍ਧ੍ਰੁਤ੍ਯ ਗृਹਕੋਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਫਾਈ, ਮਲਮਲ, ਲੇਪ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਘਰ ਦੇ ਇਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਵਾਕ੍ ਪਂਚਾਹਤੋ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਮੇਲਯੇਤ੍ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਣ੍ਡਪਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਃ ਕਦਲੀਖਣ੍ਡਮਣ੍ਡਿਤਃ
ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੋਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਛਾਇਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਚਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਫਲਪੁष੍ਪਦਲੈਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ ਵਿਤਾਨੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧ੍ਵਜਾਰੋਪੋ ਬਹੁਸਮ੍ਪਦ੍ਵਿਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਫਲਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਛਤਰੀ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਝੰਡੇ ਲਗਾਏ ਜਾਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤੈਵ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਪਨੀਯਾਃ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾਃ ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯ ਚ
ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਆਸਨਾਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਯਥੋਤ੍ਤਰਮ੍ । ਵਕ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਆਸਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸਣ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਲਾਏ ਜਾਣ। ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼, ਦਿਵਯ ਆਸਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਭਵੇਦ੍ਵਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਤਦਾ । ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚੇਤ੍ ਭਵੇਦ੍ਵਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਚ ਉਦਙ੍ਮੁਖਸ੍ਤਦਾ
ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ, ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ। ਜੇ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹੋਵੇ।
ਅਥਵਾ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਪੂਜ੍ਯਪੂਜਕਮਧ੍ਯਤਃ । ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਆਗਮੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਦਿਕੋਵਿਦੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਥਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਰਕ੍ਤੋ ਵੈष੍ਣਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕृਤ੍ । ਦृष੍ਟਾਨ੍ਤਕੁਸ਼ਲੋ ਧੀਰੋ ਵਕ੍ਤਾ ਕਾਰ੍ਯੋऽਤਿ ਨਿਃਸ੍ਪृਹ
ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਰਕਤ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੇਦ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਧੀਰ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਨੇਕਧਰ੍ਮਨਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਾਃ ਪਾਖਣ੍ਡਵਾਦਿਨਃ । ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥੋਚ੍ਚਾਰੇ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯਦਿ ਪਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਕਈ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਾਂ ਕਪਟਵਾਦੀ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਪੰਡਿਤ ਹੋਣ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਅਨ੍ਯਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਸ੍ਤਥਾਵਿਧਃ । ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਲੋਕਬੋਧਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਾਸ, ਮਦਦ ਲਈ, ਹੋਰ ਐਸਾ ਪੰਡਿਤ ਬੈਠਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।