ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਰਾਜਭਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਬਨ੍ਧਨੈਃ । ਤਾਨਾਹ ਕਰੁਣਸ੍ਤਾਤ ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ

ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਜੋ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ - ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੋ ਭੂਪਾ ਮਯ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਯਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਸੁਦृਢਾ ਜਾਯਤੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਬਾਢਮਾਸ਼ਂਸਿਤਂ ਤਥਾ

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਮੇਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਜਾਗੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੀ ਹੈ।

ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਭੂਪਾ ਭਵਨ੍ਤ ऋਤਭਾषਿਣਃ । ਸ਼੍ਰੀਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਦੋਨ੍ਨਾਹਂ ਪਸ਼੍ਯ ਉਨ੍ਮਾਦਕਂ ਨृਣਾਮ੍

ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲੇ; ਵੇਖੋ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਮੱਤ ਕਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹੈਹਯੋ ਨਹੁषੋ ਵੇਨੋ ਰਾਵਣੋ ਨਰਕੋऽਪਰੇ । ਸ਼੍ਰੀਮਦਾਦ੍‌ ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਨਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ

ਹੈਹਯ, ਨਹੁਸ਼, ਵੇਨ, ਰਾਵਣ, ਨਰਕ ਤੇ ਹੋਰ — ਦੇਵ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ — ਦੌਲਤ ਦੀ ਮੱਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ।

ਭਵਨ੍ਤ ਏਤਦ੍‌ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਦੇਹਾਦ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਮਨ੍ਤਵਤ੍ । ਮਾਂ ਯਜਨ੍ਤੋऽਧ੍ਵਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਥ

ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਿ ਸਰੀਰ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰੋ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।

ਸਂਤਨ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਤਨ੍ਤੂਨ੍ ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਵਾਭਵੌ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਚ ਸੇਵਨ੍ਤੋ ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਥ

ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਖ-ਦੁੱਖ, ਜਨਮ-ਮਰਨ ਜੋ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਹਿ ਕੇ, ਜੋ ਮਿਲੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਤੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰੋ।

ਉਦਾਸੀਨਾਸ਼੍ਚ ਦੇਹਾਦੌ ਆਤ੍ਮਾਰਾਮਾ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਮਯ੍ਯਾਵੇਸ਼੍ਯ ਮਨਃ ਸਮ੍ਯਙ੍‌ ਮਾਂ ਅਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਾਸ੍ਯਥ

ਸਰੀਰ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਆਤਮ ਵਿਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੋਗੇ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਨृਪਾਨ੍ ਕृष੍ਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤੇषਾਂ ਨ੍ਯਯੁਙ੍ਕ੍ਤ ਪੁਰੁषਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਮਜ੍ਜਨਕਰ੍ਮਣਿ

ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਉਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਨੌਕਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।

ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਹਦੇਵੇਨ ਭਾਰਤ । ਨਰਦੇਵੋਚਿਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਭੂषਣੈਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ

ਸਹਦੇਵ ਰਾਹੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਫੁੱਲ-ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਈ।

ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਨੇਨ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਨ੍ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍ । ਭੋਗੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਤਾਂਬੂਲਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨृਪੋਚਿਤੈਃ

ਚੰਗਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਸਜਾਵਟ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਪਾਨ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਪਦਾਰਥ ਦਿੱਤੇ।

ਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਮੁਕੁਨ੍ਦੇਨ ਰਾਜਾਨੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ । ਵਿਰੇਜੁਰ੍ਮੋਚਿਤਾਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਵृਡਨ੍ਤੇ ਯਥਾ ਗ੍ਰਹਾਃ

ਮੁਕੁੰਦ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜੇ, ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਏ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠੇ।

ਰਥਾਨ੍ ਸਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਆਰੋਪ੍ਯ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰੀਣਯ੍ਯ ਸੁਨृਤੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਪਯਤ੍

ਉਸਨੇ ਰਤਾਂ, ਜੋ ਹੀਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤ ਏਵਂ ਮੋਚਿਤਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ ਕृष੍ਣੇਨ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਯਯੁਸ੍ਤਮੇਵ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਃ ਕृਤਾਨਿ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਗਏ ਲੋਕ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜਗਤਪਤੀ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।

ਜਗਦੁਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਭ੍ਯਸ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰੁषਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਯਥਾਨ੍ਵਸ਼ਾਸਦ੍‌ ਭਗਵਾਨ੍ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ

ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਹਾਪੁਰਖ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੀਤਾ।

ਜਰਾਸਨ੍ਧਂ ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਪਾਰ੍ਥਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਯੁਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ ਸਹਦੇਵੇਨ ਪੂਜਿਤਃ

ਜਦੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਾਹਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।

ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨ੍ ਦਧ੍ਮੁਰ੍ਜਿਤਾਰਯਃ । ਹਰ੍षਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਸੁਹृਦੋ ਦੁਰ੍ਹृਦਾਂ ਚਾਸੁਖਾਵਹਾਃ

ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਤੂ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਿਆ।

ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਨਿਵਾਸਿਨਃ । ਮੇਨਿਰੇ ਮਾਗਧਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਾਜਾ ਚਾਪ੍ਤਮਨੋਰਥਃ

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਾਗਧ ਦਾ ਰਾਜਾ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।

ਅਭਿਵਨ੍ਦ੍ਯਾਥ ਰਾਜਾਨਂ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਜਨਾਰ੍ਦਨਾਃ । ਸਰ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਾਵਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਆਤ੍ਮਨਾ ਯਦਨੁष੍ਠਿਤਮ੍

ਫਿਰ ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।

ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਤ੍ ਕੇਸ਼ਵੇਨਾਨੁਕਮ੍ਪਿਤਮ੍ । ਆਨਨ੍ਦਾਸ਼੍ਰੁਕਲਾਂ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਨੋਵਾਚ ਕਿਞ੍ਚਨ

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਦਇਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਕਹਿ ਸਕੇ।

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‍ਭਾਗਵਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਾਰਮਹਂਸ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਦਸ਼ਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਕृष੍ਣਾਦ੍ਯਾਗਮਨੇ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਸਕੰਧ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਦਿ ਆਗਮਨ' ਨਾਮਕ ਤਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਰਾਜਸੂਯੇ ਭਗਵਤੋऽਗ੍ਰਪੂਜਨਂ ਤਤੋ ਰੁष੍ਟਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਵਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਭਗਵਤਾ ਵਧਸ਼੍ਚ - ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ( ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍ ) ਏਵਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧਵਧਂ ਵਿਭੋਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਾਨੁਭਾਵਂ ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਸਧਾਰਣ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।

ਸ਼੍ਰੀਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ - ਯੇ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਗੁਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਵਹਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸੈਵਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਸ ਭਵਾਨ੍ ਅਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਨਾਨਾਂ ਈਸ਼ਮਾਨਿਨਾਮ੍ । ਧਤ੍ਤੇऽਨੁਸ਼ਾਸਨਂ ਭੂਮਨ੍ ਤਦਤ੍ਯਨ੍ਤਵਿਡਮ੍ਬਨਮ੍

ਤੁਸੀਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਲਕ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਗਿਆ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੈ।

ਨ ਹ੍ਯੇਕਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤੇ ਤੇਜੋ ਹ੍ਰਸਤੇ ਚ ਯਥਾ ਰਵੇਃ

ਜੋ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਘਟਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਸਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਨ ਵੈ ਤੇऽਜਿਤ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮਮਾਹਮਿਤਿ ਮਾਧਵ । ਤ੍ਵਂ ਤਵੇਤਿ ਚ ਨਾਨਾਧੀਃ ਪਸ਼ੂਨਾਮਿਵ ਵੈਕृਤੀ

ਹੇ ਅਜਿਤ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ 'ਮੇਰਾ' ਤੇ 'ਤੇਰਾ' ਦੀ ਕੋਈ ਵਖਰੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ - ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਕਾਲੇ ਵਵ੍ਰੇ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸ ऋਤ੍ਵਿਜਃ । ਕृष੍ਣਾਨੁਮੋਦਿਤਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ

ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਯੋਗ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ਗੋਤਮੋऽਸਿਤਃ । ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨਃ ਕਣ੍ਵੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਕਵषਸ੍ਤ੍ਰਿਤਃ

ਵਿਆਸ, ਭਰਦਵਾਜ, ਸੁਮੰਤੁ, ਗੋਤਮ, ਅਸੀਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਚ੍ਯਵਨ, ਕਣਵ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਕਵਸ਼ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਤ—

ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵਾਮਦੇਵਃ ਸੁਮਤਿਰ੍ਜੈਮਿਨਿਃ ਕ੍ਰਤੁਃ । ਪੈਲਃ ਪਰਾਸ਼ਰੋ ਗਰ੍ਗੋ ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਏਵ ਚ

ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਮਦੇਵ, ਸੁਮਤਿ, ਜੈਮਿਨੀ, ਕਰਤੁ, ਪੈਲਾ, ਪਰਾਸ਼ਰ, ਗਰਗ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਵੀ—

ਅਥਰ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਯਪੋ ਧੌਮ੍ਯੋ ਰਾਮੋ ਭਾਰ੍ਗਵ ਆਸੁਰਿਃ । ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰੋ ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾ ਵੀਰਸੇਨੋऽਕृਤਵ੍ਰਣਃ

ਅਥਰਵਾ, ਕਸ਼ਯਪ, ਧੌਮਯ, ਭਾਰਗਵਾਂ ਦੇ ਰਾਮ, ਆਸੁਰੀ, ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਮਧੁਚਛੰਦ, ਵੀਰਸੇਨ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ।