ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਵੈष੍ਣਵੋ ਹਤੋ ਦੇਸ਼ੋ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਅਪਾਤ੍ਰਕਮ੍ । ਹਤਂ ਅਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇ ਦਾਨਂ ਅਨਾਚਾਰਂ ਹਤਂ ਕੁਲਮ੍

ਜੋ ਥਾਂ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਣਯੋਗ ਲੋਕ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਣਪੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਕੁਲ ਅਣਚਲਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੋ ਗੁਰੁਵਾਕ੍ਯੇषੁ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੀਨਤ੍ਵਭਾਵਨਾ । ਮਨੋਦੋषਜਯਸ਼੍ਚੈਵ ਕਥਾਯਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਮਤਿਃ

ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਿਮਰਤਾ, ਮਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ, ਤੇ ਕਥਾ 'ਚ ਅਟਲ ਧਿਆਨ—

ਏਵਂ ਆਦਿ ਕृਤਂ ਚੇਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਦਾ ਵੈ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਫਲਮ੍ । ਪੁਨਃ ਸ਼੍ਰਵਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਵਸਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍

ਜੇ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵਸਣਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।

ਗੋਕਰ੍ਣ ਤਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਗੋਲੋਕਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਕੁਣ੍ਠ ਹਰਿਕੀਰ੍ਤਨਾਃ

ਹੇ ਗੋਕਰਣ, ਗੋਵਿੰਦ ਤੈਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਆਪ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਗਤ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।

ਸ਼੍ਰਵਣੋ ਮਾਸਿ ਗੋਕਰ੍ਣਃ ਕਥਾਂ ਊਚੇ ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਵਤੀਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਤੈਃ ਕृਤਂ ਪੁਨਃ

ਅਗਲੇ ਮਹੀਨੇ, ਗੋਕਰਣ ਨੇ ਮੁੜ ਕਥਾ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਸੁਣਨ ਕੀਤਾ।

ਕਥਾਸਮਾਪ੍ਤੌ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਤਚ੍ਚ ਨਾਰਦ

ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹੁਣ ਸੁਣ ਕਿ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕੀ ਹੋਇਆ।

ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਹ ਭਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਹਰਿਰਾਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ । ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਾ ਨਮਃਸ਼ਬ੍ਦਾਃ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਬਹਵਸ੍ਤਦਾ

ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਜੇਤ-ਜੈਕਾਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ।

ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯ ਧ੍ਵਨਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਰ੍षਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ । ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਤੁ ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਅਕਰੋਤ੍ ਸ੍ਵਸਦृषਂ ਹਰਿਃ

ਹਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ; ਗੋਕਰਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼੍ਰੋਤॄਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਾਨ੍ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਃ । ਕੀਰੀਟਿਨਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਃ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਹਰਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍

ਹਰੀ ਨੇ ਹੋਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਘਣ-ਸਿਆਹ ਰੰਗ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮੋਹਰ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।

ਤਦ੍‌ਗ੍ਰਾਮੇ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਜੀਵਾ ਆਸ਼੍ਵਚਾਣ੍ਡਾਲਜਾਤਯਃ । ਵਿਮਾਨੇ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਗੋਕਰ੍ਣਕृਪਯਾ ਤਦਾ

ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜੋ ਜੀਵ ਘੋੜੇ-ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਜਾਤ ਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।

ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਹਰਿਲੋਕੇ ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ । ਗੋਕਰ੍ਣੇਨ ਸ ਗੋਪਾਲੋ ਗੋਲੋਕਂ ਗੋਪਵਲ੍ਲਭਮ੍ । ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ

ਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਪਾਲ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਲਈ।

ਅਯੋਧ੍ਯਾਵਾਸਿਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਰਾਮੇਣ ਸਂਗਤਾਃ । ਤਥਾ ਕृष੍ਣੇਨ ਤੇ ਨੀਤਾ ਗੋਲੋਕਂ ਯੋਗਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਸਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਹੈ, ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਯਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਨ ਗਤਿਃ ਕਦਾ । ਤਂ ਲੋਕਂ ਹਿ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰਵਾਤ੍

ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਜਾਂ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

(ਇਂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਾ) ਬ੍ਰੂਮੋऽਤ੍ਰ ਤੇ ਕਿਂ ਫਲਵृਨ੍ਦਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਂ ਸਪ੍ਤਾਹਯਜ੍ਞੇਨ ਕਥਾਸੁ ਸਂਚਿਤਮ੍ । ਕਰ੍ਣੇਨ ਗੋਕਰ੍ਣਕਥਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਯੈਃ ਪੀਤਸ਼੍ਚ ਤੇ ਗਰ੍ਭਗਤਾ ਨ ਭੂਯਃ

ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ: ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੱਖਰ ਕੰਨ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਵਾਤਾਮ੍ਬੁਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨ ਦੇਹਸ਼ੋषਣੈਃ ਤਪੋਭਿਃ ਉਗ੍ਰੈਃ ਚਿਰਕਾਲਸਂਚਿਤੈਃ । ਯੋਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯਾਨ੍ਤਿ ਨ ਤਾਂ ਗਤਿਂ ਵੈ ਸਪ੍ਤਾਹਗਾਥਾਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਮ੍

ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ, ਸਰੀਰ ਸੁਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆਵਾਂ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਗਰ ਤਪ, ਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

(ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍) ਇਤਿਹਾਸਂ ਇਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਣ੍ਡਿਲ੍ਯੋऽਪਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਠਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਸ੍ਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਨ੍ਦਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ

ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ ਵੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ।

(ਇਂਦ੍ਰਵਜ੍ਰਾ) ਆਖ੍ਯਾਨਮੇਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਕृਦ੍ਵੈ ਵਿਦਹੇਦਘੌਘਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤृਤृਪ੍ਤਿਮਾਵਹੇਤ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਪਾਠਾਦ ਅਪੁਨਰ੍ਭਵਂ ਚ

ਇਹ ਕਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠੀ ancestors ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ - षष੍ਠੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤ ਸਪ੍ਤਾਹਪਾਰਾਯਣਵਿਧਿਃ ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - (ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍) ਅਥ ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸਪ੍ਤਾਹਸ਼੍ਰਵਣੇ ਵਿਧਿਮ੍ । ਸਹਾਯੈਰ੍ਵਸੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਯਃ ਸਾਧ੍ਯੋ ਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ

ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ – ਛੇਵਾਂ ਅਧਿਆਇ: ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਪਾਠੀ ਦੀ ਵਿਧੀ। ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗੇ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦੈਵਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਮਾਹੂਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਯਤ੍‍ਨਤਃ । ਵਿਵਾਹੇ ਯਾਦृਸ਼ਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਕਿਸੇ ਜੋਤਸੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਪੂਛ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਾਧਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਨਭਸ੍ਯ ਆਸ਼੍ਵਿਨੋਰ੍ਜੌ ਚ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਭਾਃ । ਏਤੇ ਮਾਸਾਃ ਕਥਾਰਮ੍ਭੇ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸੂਚਕਾਃ

ਨਭਸ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਉਰਜਾ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ।

ਮਾਸਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਹੇਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਸਹਾਯਾਸ਼੍ਚੇਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸੋਦ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ

ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋਣ।

ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਥਾ ਸੇਯਂ ਵਾਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਭਿਃ

ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਦੂਰੇ ਹਰਿਕਥਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਦੂਰੇ ਚਾਚ੍ਯੁਤਕੀਰ੍ਤਨਾਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਬੋਧੋ ਯਤੋ ਭਵੇਤ੍

ਕੁਝ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਦੂਰ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।

ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਾਃ ਕੀਰ੍ਤਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ । ਤੇष੍ਵੇਵ ਪਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇष੍ਯਂ ਚ ਤਲ੍ਲੇਖਨਂ ਇਤੀਰਿਤਮ੍

ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵਿਰਕਤ ਹਨ ਤੇ ਕੀਰਤਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਭੇਜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਸਤਾਂ ਸਮਾਜੋ ਭਵਿਤਾ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਅਪੂਰ੍ਵਰਸਰੂਪੈਵ ਕਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਸਤਜਨਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਥਾ ਵੀ ਨਵੀਂ ਤੇ ਅਨੋਖੀ ਰਸ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤ ਪੀਯੁष ਪਾਨਾਯ ਰਸਲਮ੍ਪਟਾਃ । ਭਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਆਯਾਤ ਪ੍ਰੇਮਤਤ੍ਪਰਾਃ

ਜੋ ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਓ।

ਨਾਵਕਾਸ਼ਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਚੇਤ੍ ਦਿਨਮਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਪਿ ਤੁ । ਸਰ੍ਵਥਾऽऽਗਮਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣੋऽਤ੍ਰੈਵ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ

ਜੇ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਥਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।

ਏਵਮਾਕਾਰਣਂ ਤੇषਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਨਯੇਨ ਚ । ਆਗਨ੍ਤੁਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾਸਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਵਸਥਾ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾਪਿ ਵਨੇ ਵਾਪਿ ਗृਹੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਮਤਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਵਸੁਧਾ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਕਥਾਸ੍ਥਲਮ੍

ਚਾਹੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਣਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਖੁੱਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਓਥੇ ਇਹ ਕਥਾ ਕਰਨ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।