ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਃ ਸੁਦੇष੍ਣਸ਼੍ਚ ਚਾਰੁਦੇਹਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸੁਚਾਰੁਸ਼੍ਚਾਰੁਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਚਾਰੁਸ੍ਤਥਾਪਰਃ

ਉਹ ਹਨ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਚਾਰੁਦੇਹਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਸੁਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਗੁਪਤਾ, ਭਦ੍ਰਚਾਰੁ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ।

ਚਾਰੁਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਚਾਰੁਸ਼੍ਚ ਚਾਰੁਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਹਰੇਃ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪ੍ਰਮੁਖਾ ਜਾਤਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ ਨਾਵਮਾਃ ਪਿਤੁਃ

ਚਾਰੁਚੰਦ੍ਰਾ, ਵਿਚਾਰੁ ਅਤੇ ਚਾਰੁ — ਇਹ ਦਸਵਾਂ ਹਨ ਹਰੀ ਦੇ; ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।

ਭਾਨੁਃ ਸੁਭਾਨੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਃ ਪ੍ਰਭਾਨੁਰ੍ਭਾਨੁਮਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਭਾਨੁਰ੍ਬृਹਦ੍ਭਾਨੁਰਤਿਭਾਨੁਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ

ਭਾਨੁ, ਸੁਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ, ਪ੍ਰਭਾਨੁ, ਭਾਨੁਮਾਨ, ਚੰਦ੍ਰਭਾਨੁ, ਬ੍ਰਿਹਦਭਾਨੁ ਅਤੇ ਰਤਿਭਾਨੁ — ਇਹ ਅੱਠ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਭਾਨੁਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਤ੍ਮਜਾ ਦਸ਼। ਸਾਮ੍ਬਃ ਸੁਮਿਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁਜਿਚ੍ਛਤਜਿਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍

ਸ਼੍ਰੀਭਾਨੁ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਨੁ — ਇਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੇ; ਸਾਂਬਾ, ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ, ਪੁਰੁਜਿਤ, ਸ਼ਤਜਿਤ ਅਤੇ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ।

ਵਿਜਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਵਸੁਮਾਨ੍ਦ੍ਰਵਿਡਃ ਕ੍ਰਤੁਃ। ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਃ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਾਮ੍ਬਾਦ੍ਯਾਃ ਪਿਤृਸਮ੍ਮਤਾਃ

ਵਿਜਯ, ਚਿਤ੍ਰਕੇਤੁ, ਵਸੁਮਾਨ, ਦ੍ਰਾਵਿਡ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ — ਇਹ ਜਾਂਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਂਬਾ ਆਦਿ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੇ ਹੋਏ।

ਵੀਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਸ਼੍ਵਸੇਨਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਗੁਰ੍ਵੇਗਵਾਨ੍ਵृषਃ। ਆਮਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ਵਸੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤਿਰ੍ਨਾਗ੍ਨਜਿਤੇਃ ਸੁਤਾਃ

ਵੀਰਚੰਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਸੇਨ, ਚਿਤ੍ਰਗੁ, ਵੇਗਵਾਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਆਮਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਵਸੁ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਅਤੇ ਕੁੰਤਿਰ — ਇਹ ਨਾਗਨਜਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੁਤਃ ਕਵਿਰ੍ਵृषੋ ਵੀਰਃ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਭਦ੍ਰ ਏਕਲਃ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਃ ਪੂਰ੍ਣਮਾਸਃ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਃ ਸੋਮਕੋऽਵਰਃ

ਸ਼੍ਰੁਤ, ਕਵੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਵੀਰ, ਸੁਬਾਹੁ, ਭਦ੍ਰ, ਏਕਲ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਰਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸਾ — ਇਹ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਸੋਮਕਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਘੋषੋ ਗਾਤ੍ਰਵਾਨ੍ਸਿਂਹੋ ਬਲਃ ਪ੍ਰਬਲ ਊਰ੍ਧ੍ਵਗਃ। ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਹ ਓਜੋऽਪਰਾਜਿਤਃ

ਪ੍ਰਘੋਸ਼, ਗਾਤਰਵਾਨ, ਸਿੰਘ, ਬਲਾ, ਪ੍ਰਭਲਾ, ਉਰਧਵਗਾ, ਮਹਾਸ਼ਕਤੀ, ਸਹਾ, ਓਜਾ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ — ਇਹ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

ਵृਕੋ ਹਰ੍षੋऽਨਿਲੋ ਗृਧ੍ਰੋ ਵਰ੍ਧਨੋऽਨ੍ਨਾਦ ਏਵ ਚ। ਮਹਾਸ਼ਃ ਪਾਵਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾਤ੍ਮਜਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਃ

ਵ੍ਰਿਕਾ, ਹਰਸ਼, ਅਨਿਲਾ, ਗ੍ਰਿਧਰਾ, ਵਧਨਾ, ਅੰਨਾਦਾ, ਮਹਾਸ਼ਾ, ਪਾਵਨਾ, ਵਹਨੀ — ਇਹ ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਖੁਧੀ।

ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਜਿਦ੍ਬृਹਤ੍ਸੇਨਃ ਸ਼ੂਰਃ ਪ੍ਰਹਰਣੋऽਰਿਜਿਤ੍। ਜਯਃ ਸੁਭਦ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਾਯਾ ਵਾਮ ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਕਃ

ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਬ੍ਰਿਹਤਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰ, ਪ੍ਰਹਰਣਾ, ਅਰਿਜਿਤ, ਜਯਾ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਵਾਮਾਯੁ ਅਤੇ ਸਤਯਕਾ — ਇਹ ਭਦਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ਤਾਮ੍ਰਤਪ੍ਤਾਦ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਾ ਹਰੇਃ। ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਚ੍ਚਾਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਭੂਦ੍ਰੁਕ੍ਮਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਿਣੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਭੋਜਕਟੇ ਪੁਰੇ

ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮਰਾ, ਤਪਤਾ ਆਦਿ — ਇਹ ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਰੁਕਮਵਤੀ ਤੋਂ ਹੈ, ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧੀ, ਭੋਜਕਟਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ।

ਏਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵੁਃ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਨृਪ। ਮਾਤਰਃ ਕृष੍ਣਜਾਤੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਨ।

ਸ਼੍ਰੀਰਾਜੋਵਾਚ। ਕਥਂ ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਰਿਪੁਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਦੁਹਿਤਰਂ ਯੁਧਿ। ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਿਭੂਤਸ੍ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਏਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਿषੋਰ੍ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਮਿਥਃ

ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਵੇਂ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ? ਇਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।

ਅਨਾਗਤਮਤੀਤਂ ਚ ਵਰ੍ਤਮਾਨਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਵ੍ਯਵਹਿਤਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੋਗਿਨਃ

ਯੋਗੀ ਲੋਕ ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੌਜੂਦਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੂਰ ਜਾਂ ਲੁਕਵੇਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ। ਵृਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਨਙ੍ਗੋऽਙ੍ਗਯੁਤਸ੍ਤਯਾ। ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਮੇਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਜਹਾਰੈਕਰਥੋ ਯੁਧਿ

ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਈ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚੁਣਿਆ; ਇਕੱਲਾ ਰਥ 'ਤੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।

ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਵੈਰਂ ਰੁਕ੍ਮੀ ਕृष੍ਣਾਵਮਾਨਿਤਃ। ਵ੍ਯਤਰਦ੍ਭਾਗਿਨੇਯਾਯ ਸੁਤਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸ੍ਵਸੁਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍

ਰੁਕਮੀ, ਭਾਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਕੇ, ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕृਤਵਰ੍ਮਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਉਪਯੇਮੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਮਤੀਂ ਕਿਲ

ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।

ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯਾਨਿਰੁਦ੍ਧਾਯ ਪੌਤ੍ਰੀਂ ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਾਦਦਾਦ੍ਧਰੇਃ। ਰੋਚਨਾਂ ਬਦ੍ਧਵੈਰੋऽਪਿ ਸ੍ਵਸੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ । ਜਾਨਨ੍ਨਧਰ੍ਮਂ ਤਦ੍ਯੌਨਂ ਸ੍ਨੇਹਪਾਸ਼ਾਨੁਬਨ੍ਧਨਃ

ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਤੀ ਰੋਚਨਾ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੈਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਭੈਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ; ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਜੋੜ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਭ੍ਯੁਦਯੇ ਰਾਜਨ੍ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ। ਪੁਰਂ ਭੋਜਕਟਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਾਮ੍ਬਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਕਾਦਯਃ

ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਰੁਕਮਣੀ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸਾਂਬ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ, ਭੋਜਕਟ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗਏ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤ ਉਦ੍ਵਾਹੇ ਕਾਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ। ਦृਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਬਲਮਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਯ

ਵਿਆਹ ਮੁਕਣ ਉਪਰੰਤ, ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਜੂਆ ਵਿਚ ਹਰਾ ਕੇ ਦਿਖਾਏ।

ਅਨਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞੋ ਹ੍ਯਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਪਿ ਤਦ੍ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਹਤ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਬਲਮਾਹੂਯ ਤੇਨਾਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਦੀਵ੍ਯਤ

ਇਹ ਬਲਰਾਮ ਤਾਂ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਹਾਰ ਵੱਡੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਿਆ।

ਸ਼ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮਯੁਤਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦਦੇ ਪਣਮ੍। ਤਂ ਤੁ ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਜਯਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਿਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਾਹਸਦ੍ਬਲਮ੍। ਦਨ੍ਤਾਨ੍ਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਨੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨਾਮृष੍ਯਤ੍ਤਦ੍ਧਲਾਯੁਧਃ

ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮੁਦਰਾ ਲਗਾਈਆਂ; ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਾਲਿੰਗ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਲਰਾਮ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ, ਦੰਦ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਲਾਯੁਧਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।

ਤਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਗ੍ਲਹਂ ਤਤ੍ਰਾਜਯਦ੍ਬਲਃ। ਜਿਤਵਾਨਹਮਿਤ੍ਯਾਹ ਰੁਕ੍ਮੀ ਕੈਤਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ

ਫਿਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮੁਦਰਾ ਲਗਾਈ, ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਜੂਆ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਹਾਂ।'

ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਰ੍ਵਣਿ। ਜਾਤ੍ਯਾਰੁਣਾਕ੍ਸ਼ੋऽਤਿਰੁषਾ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਂ ਗ੍ਲਹਮਾਦਦੇ

ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਿਮਾਨ ਬਲਰਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜਨਮ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਮੁਦਰਾ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।

ਤਂ ਚਾਪਿ ਜਿਤਵਾਨ੍ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਛਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਰੁਕ੍ਮੀ ਜਿਤਂ ਮਯਾਤ੍ਰੇਮੇ ਵਦਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨਿਕਾ ਇਤਿ

ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਜੂਆ ਵੀ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ; ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ, ਗਵਾਹ ਦੱਸਣ।'

ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਨਭੋਵਾਣੀ ਬਲੇਨੈਵ ਜਿਤੋ ਗ੍ਲਹਃ। ਧਰ੍ਮਤੋ ਵਚਨੇਨੈਵ ਰੁਕ੍ਮੀ ਵਦਤਿ ਵੈ ਮृषਾ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਚਨ ਆਇਆ, 'ਜੂਆ ਸਿਰਫ਼ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ; ਰੁਕਮੀ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲ ਕੇ।'

ਤਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਵੈਦਰ੍ਭੋ ਦੁष੍ਟਰਾਜਨ੍ਯਚੋਦਿਤਃ। ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਂ ਪਰਿਹਸਨ੍ਬਭਾषੇ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ

ਉਸ ਆਕਾਸ਼ ਵਚਨ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮੰਦ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਸੰਕਰਸ਼ਨ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੁਰਾ ਬੋਲਿਆ।

ਨੈਵਾਕ੍ਸ਼ਕੋਵਿਦਾ ਯੂਯਂ ਗੋਪਾਲਾ ਵਨਗੋਚਰਾਃ। ਅਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਦੀਵ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਨ ਭਵਾਦृਸ਼ਾਃ

ਤੁਸੀਂ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਗੋਪਾਲ ਹੋ ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ; ਰਾਜੇ ਜੂਆ ਖੇਡਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ।

ਰੁਕ੍ਮਿਣੈਵਮਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚੋਪਹਾਸਿਤਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਘਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਜਘ੍ਨੇ ਤਂ ਨृਮ੍ਣਸਂਸਦਿ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਤੇ ਰੁਕਮੀ ਵਲੋਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣ 'ਤੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਗੜ੍ਹਾ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।