ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਮਂ ਸ਼ੌਰੇਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਬਿਲਂ ਜਨਾਃ। ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਯਯੁਃ

ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੌਰੀ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।

ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ। ਸੁਹृਦੋ ਜ੍ਞਾਤਯੋऽਸ਼ੋਚਨ੍ਬਿਲਾਤ੍ਕृष੍ਣਮਨਿਰ੍ਗਤਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਰਾਣੀ, ਰੁਕਮਣੀ, ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—all ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਂ ਸ਼ਪਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਦੁਃਖਿਤਾ ਦ੍ਵਾਰਕੌਕਸਃ। ਉਪਤਸ੍ਥੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਭਾਗਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਕृष੍ਣੋਪਲਬ੍ਧਯੇ

ਦੁਖੀ ਦਵਾਰਕਾ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਕੋਸਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਖਬਰ ਲੈਣ ਲਈ ਚੰਦ੍ਰਭਾਗਾ, ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਏ।

ਤੇषਾਂ ਤੁ ਦੇਵ੍ਯੁਪਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾਸ਼ਿषਾ ਸ ਚ। ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਦਾਰੋ ਹਰ੍षਯਨ੍ਹਰਿਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਸਫਲ ਕਰਕੇ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।

ਉਪਲਭ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਮृਤਂ ਪੁਨਰਿਵਾਗਤਮ੍। ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਮਣਿਗ੍ਰੀਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਮਹੋਤ੍ਸਵਾਃ

ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ।

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਂ ਸਮਾਹੂਯ ਸਭਾਯਾਂ ਰਾਜਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਂ ਚਾਖ੍ਯਾਯ ਭਗਵਾਨ੍ਮਣਿਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਣੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਕੇ ਉਹ ਮਣੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ।

ਸ ਚਾਤਿਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਰਤ੍ਨਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਵਾਙ੍ਮੁਖਸ੍ਤਤਃ। ਅਨੁਤਪ੍ਯਮਾਨੋ ਭਵਨਮਗਮਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਪਾਪ੍ਮਨਾ

ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ।

ਸੋऽਨੁਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ਤਦੇਵਾਘਂ ਬਲਵਦ੍ਵਿਗ੍ਰਹਾਕੁਲਃ। ਕਥਂ ਮृਜਾਮ੍ਯਾਤ੍ਮਰਜਃ ਪ੍ਰਸੀਦੇਦ੍ਵਾਚ੍ਯੁਤਃ ਕਥਮ੍

ਉਹ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਪਛਤਾਵੇ ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ, 'ਕਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਧੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?'

ਕਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁ ਮਹ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ਼ਪੇਦ੍ਵਾ ਜਨੋ ਯਥਾ। ਅਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਮੂਢਂ ਦ੍ਰਵਿਣਲੋਲੁਪਮ੍

'ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਿ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਣ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੋਟੇ, ਘਟੀਆ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਧਨ-ਲੋਭੀ ਨਾ ਕਹਿਣ?'

ਦਾਸ੍ਯੇ ਦੁਹਿਤਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਂ ਰਤ੍ਨਮੇਵ ਚ। ਉਪਾਯੋऽਯਂ ਸਮੀਚੀਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ

'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਣੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਣੀ ਵੀ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਇਹੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਰੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।'

ਏਵਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ੍ਸ੍ਵਸੁਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਮਣਿਂ ਚ ਸ੍ਵਯਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਾਯੋਪਜਹਾਰ ਹ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਧਰਮ ਧੀ ਤੇ ਮਣੀ ਖੁਦ ਲੈ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।

ਤਾਂ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਂ ਭਗਵਾਨੁਪਯੇਮੇ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਾਚਿਤਾਂ ਸ਼ੀਲ ਰੂਪੌਦਾਰ੍ਯਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਤਯਭਾਮਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।

ਭਗਵਾਨਾਹ ਨ ਮਣਿਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਾਮੋ ਵਯਂ ਨृਪ। ਤਵਾਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਯਂ ਚ ਫਲਭਾਗਿਨਃ

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਮਣੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।'

ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਮਿਤ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾਸਤ੍ਯਾਭਦ੍ਰਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਦੀਨਾਂ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਮ੍। ਅਥਾष੍ਟਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 10.58 ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੁਕ ਉਵਾਚ। ਏਕਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪ੍ਰਤੀਤਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯੁਯੁਧਾਨਾਦਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ

ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਯੁਯੁਧਾਨ ਆਦਿ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਾ ਮੁਕੁਨ੍ਦਮਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਯੁਗਪਦ੍ਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮੁਖ੍ਯਮਿਵਾਗਤਮ੍

ਮੁਕੁੰਦ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰ ਇਕਠੇ ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਦ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ।

ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯਾਚ੍ਯੁਤਂ ਵੀਰਾ ਅਙ੍ਗਸਙ੍ਗਹਤੈਨਸਃ। ਸਾਨੁਰਾਗਸ੍ਮਿਤਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਮੁਦਂ ਯਯੁਃ

ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਭੁਲਾ ਗਏ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ, ਹੱਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਭੀਮਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਾਭਿਵਨ੍ਦਨਮ੍। ਫਾਲ੍ਗੁਨਂ ਪਰਿਰਭ੍ਯਾਥ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਭਿਵਨ੍ਦਿਤਃ

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਯਮਲਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪਰਮਾਸਨ ਆਸੀਨਂ ਕृष੍ਣਾ ਕृष੍ਣਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਨਵੋਢਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਛਨੈਰੇਤ੍ਯਾਭ੍ਯਵਨ੍ਦਤ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਲਜਜੀ, ਆਹਿਸਤਾ ਆ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

ਤਥੈਵ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਭਿਵਨ੍ਦਿਤਃ। ਨਿषਸਾਦਾਸਨੇऽਨ੍ਯੇ ਚ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਹੋਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਆਦਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।

ਪृਥਾਮ੍ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਕृਤਾਭਿਵਾਦਨਸ੍ਤਯਾਤਿਹਾਰ੍ਦਾਰ੍ਦ੍ਰ ਦृਸ਼ਾਭਿਰਮ੍ਭਿਤਃ। ਆਪृष੍ਟਵਾਂਸ੍ਤਾਂ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸਹਸ੍ਨੁषਾਂ ਪਿਤृष੍ਵਸਾਰਮ੍ਪਰਿਪृष੍ਟਬਾਨ੍ਧਵਃ

ਉਹ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਆਂਸੂ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀ, ਭੈਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।

ਤਮਾਹ ਪ੍ਰੇਮਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯ ਰੁਦ੍ਧਕਣ੍ਠਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾ। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਤਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਪਾਯਾਤ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍

ਕੁੰਤੀ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਤਮ-ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਆਂਸੂ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਤਦੈਵ ਕੁਸ਼ਲਂ ਨੋऽਭੂਤ੍ਸਨਾਥਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਾ ਵਯਮ੍। ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ਨਃ ਸ੍ਮਰਤਾ ਕृष੍ਣ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮੇ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ

ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਈ, ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਰਖਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਨ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਪਰਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਹृਦਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਥਾਪਿ ਸ੍ਮਰਤਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਹਂਸਿ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਃ

ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ 'ਆਪਣੇ-ਪਰਾਏ' ਦੀ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ। ਕਿਂ ਨ ਆਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਵੇਦਾਹਮਧੀਸ਼੍ਵਰ। ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ੋ ਯਨ੍ਨੋ ਦृष੍ਟਃ ਕੁਮੇਧਸਾਮ੍

ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਭਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਥੋੜੀ ਹੈ, ਮਿਲ ਗਿਆ।

ਇਤਿ ਵੈ ਵਾਰ੍षਿਕਾਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਸੋऽਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਃ ਸੁਖਮ੍। ਜਨਯਨ੍ਨਯਨਾਨਨ੍ਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੌਕਸਾਂ ਵਿਭੁਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਰਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ।

ਏਕਦਾ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵਿਜਯੋ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਮ੍। ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਤੂਣੌ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਸਾਯਕੌ

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਰਜੁਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਅਖ਼ਤਮ ਤੀਰ-ਭਰਿਆ ਤੂਣੀ ਲੈ ਲਿਆ।

ਸਾਕਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧੋ ਵਿਹਰ੍ਤੁਂ ਵਿਪਿਨਂ ਮਹਤ੍। ਬਹੁਵ੍ਯਾਲਮृਗਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਪਰਵੀਰਹਾ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਸਨ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਤਤ੍ਰਾਵਿਧ੍ਯਚ੍ਛਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਸ਼ੂਕਰਾਨ੍ਮਹਿषਾਨ੍ਰੁਰੂਨ੍। ਸ਼ਰਭਾਨ੍ਗਵਯਾਨ੍ਖਡ੍ਗਾਨ੍ਹਰਿਣਾਨ੍ਸ਼ਸ਼ਸ਼ਲ੍ਲਕਾਨ੍

ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਘ, ਸੂਰ, ਮਹਿਸ਼, ਰੂ, ਸਰਭ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ, ਗੈਂਡੇ, ਹਿਰਣ, ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇ ਸੂਈ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।

ਤਾਨ੍ਨਿਨ੍ਯੁਃ ਕਿਙ੍ਕਰਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ਪਰ੍ਵਣ੍ਯੁਪਾਗਤੇ। ਤृਟ੍ਪਰੀਤਃ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਬਿਭਤ੍ਸੁਰ੍ਯਮੁਨਾਮਗਾਤ੍

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਨਵਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਿਆ ਦਿੱਤੇ। ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਵੱਲ ਗਿਆ।