ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਹਾਯ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਚੁਰਮਭੀਤੌ ਭੀਰੁਭੀਤਵਤ੍। ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਲਾਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਚੇਲਤੁਰ੍ਬਹੁਯੋਜਨਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਡਰ ਰਹੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਪਰ ਡਰਦੇ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਕੌੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਕੌਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਜੋਜਨ ਦੂਰ ਤੁਰ ਗਏ।

ਪਲਾਯਮਾਨੌ ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਗਧਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਬਲੀ। ਅਨ੍ਵਧਾਵਦ੍ਰਥਾਨੀਕੈਰੀਸ਼ਯੋਰਪ੍ਰਮਾਣਵਿਤ੍

ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਗਧ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜ ਪਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਿਆ।

ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਦੂਰਂ ਸਂਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਤੁਙ੍ਗਮਾਰੁਹਤਾਂ ਗਿਰਿਮ੍। ਪ੍ਰਵਰ੍षਣਾਖ੍ਯਂ ਭਗਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਦਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍षਤਿ

ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਦੌੜ ਕੇ, ਥੱਕ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਸ਼ਣ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਗਿਰੌ ਨਿਲੀਨਾਵਾਜ੍ਞਾਯ ਨਾਧਿਗਮ੍ਯ ਪਦਂ ਨृਪ। ਦਦਾਹ ਗਿਰਿਮੇਧੋਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਗ੍ਨਿਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍

ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਲੱਭ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।

ਤਤ ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਤਟਾਦੁਭੌ। ਦਸ਼ੈਕਯੋਜਨਾਤ੍ਤੁਙ੍ਗਾਨ੍ਨਿਪੇਤਤੁਰਧੋ ਭੁਵਿ

ਫਿਰ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਢਲਾਨ ਤੋਂ, ਦੋਵੇਂ ਜਲਦੀ ਉੱਡ ਕੇ, ਦਸ ਜੋਜਨ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੰਘ ਪਏ।

ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੌ ਰਿਪੁਣਾ ਸਾਨੁਗੇਨ ਯਦੂਤ੍ਤਮੌ। ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪੁਨਰਾਯਾਤੌ ਸਮੁਦ੍ਰ ਪਰਿਖਾਂ ਨृਪ

ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਏ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ।

ਸੋऽਪਿ ਦਗ੍ਧਾਵਿਤਿ ਮृषਾ ਮਨ੍ਵਾਨੋ ਬਲਕੇਸ਼ਵੌ। ਬਲਮਾਕृष੍ਯ ਸੁਮਹਨ੍ਮਗਧਾਨ੍ਮਾਗਧੋ ਯਯੌ

ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਸੜ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਮਗਧ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਆਨਰ੍ਤਾਧਿਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਰੈਵਤੋ ਰੈਵਤੀਂ ਸੁਤਾਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੋਦਿਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਬਲਾਯੇਤਿ ਪੁਰੋਦਿਤਮ੍

ਆਨਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਰੈਵਤ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਭਗਵਾਨਪਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਉਪਯੇਮੇ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ। ਵੈਦਰ੍ਭੀਂ ਭੀष੍ਮਕਸੁਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਮਾਤ੍ਰਾਂ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ

ਭਗਵਾਨ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੈਦਰਭੀ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਆਹ ਲਿਆ।

ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤਰਸਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਦੀਂਸ਼੍ਚੈਦ੍ਯਪਕ੍ਸ਼ਗਾਨ੍। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਧਾਮਿਵ

ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ ਤੇ ਚੇਦੀ ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।

ਸ਼੍ਰੀਰਾਜੋਵਾਚ। ਭਗਵਾਨ੍ਭੀष੍ਮਕਸੁਤਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਰੁਚਿਰਾਨਨਾਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਉਪਯੇਮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਲਿਆ ਸੀ।

ਭਗਵਨ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਯਥਾ ਮਾਗਧਸ਼ਾਲ੍ਵਾਦੀਨ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਮੁਪਾਹਰਤ੍

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਤੁੱਟ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਿਆ ਸੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृष੍ਣਕਥਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਾਧ੍ਵੀਰ੍ਲੋਕਮਲਾਪਹਾਃ। ਕੋ ਨੁ ਤृਪ੍ਯੇਤ ਸ਼ृਣ੍ਵਾਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਜ੍ਞੋ ਨਿਤ੍ਯਨੂਤਨਾਃ

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮੈਲ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਦਾ ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਹੀ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੀਬਾਦਰਾਯਣਿਰੁਵਾਚ। ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਭੀष੍ਮਕੋ ਨਾਮ ਵਿਦਰ੍ਭਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮਹਾਨ੍। ਤਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਨ੍ਯੈਕਾ ਚ ਵਰਾਨਨਾ

ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮਕ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।

ਰੁਕ੍ਮ੍ਯਗ੍ਰਜੋ ਰੁਕ੍ਮਰਥੋ ਰੁਕ੍ਮਬਾਹੁਰਨਨ੍ਤਰਃ। ਰੁਕ੍ਮਕੇਸ਼ੋ ਰੁਕ੍ਮਮਾਲੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯੇषਾ ਸ੍ਵਸਾ ਸਤੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਰਥ, ਫਿਰ ਰੁਕਮਬਾਹੁ, ਰੁਕਮਕੇਸ਼ ਤੇ ਰੁਕਮਮਾਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭੈਣ ਰੁਕਮਣੀ ਸੀ।

ਸੋਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਮੁਕੁਨ੍ਦਸ੍ਯ ਰੂਪਵੀਰ੍ਯਗੁਣਸ਼੍ਰਿਯਃ। ਗृਹਾਗਤੈਰ੍ਗੀਯਮਾਨਾਸ੍ਤਂ ਮੇਨੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਪਤਿਮ੍

ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ, ਬਹਾਦਰੀ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਸੋਚ ਲਿਆ।

ਤਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਲਕ੍ਸ਼ਣੌਦਾਰ੍ਯ ਰੂਪਸ਼ੀਲਗੁਣਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍। ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਵੋਢੁਂ ਮਨੋ ਦਧੇ

ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਅਕਲ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਵਹੁਟੀ ਹੈ।

ਬਨ੍ਧੂਨਾਮਿਚ੍ਛਤਾਂ ਦਾਤੁਂ ਕृष੍ਣਾਯ ਭਗਿਨੀਂ ਨृਪ। ਤਤੋ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਕृष੍ਣਦ੍ਵਿਡ੍ਰੁਕ੍ਮੀ ਚੈਦ੍ਯਮਮਨ੍ਯਤ

ਜਦੋਂ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਰੁਕਮੀ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਚੇਦੀ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੁਪਾਲ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।

ਤਦਵੇਤ੍ਯਾਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਦੁਰ੍ਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਂ ਕਞ੍ਚਿਤ੍ਕृष੍ਣਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮ੍

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।

ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੈਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ। ਅਪਸ਼੍ਯਦਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਮਾਸੀਨਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਸਨੇ

ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਦਰਬਾਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਸੁਵਰਨ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੇਖਾਇਆ।

ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਦੇਵਸ੍ਤਮਵਰੁਹ੍ਯ ਨਿਜਾਸਨਾਤ੍। ਉਪਵੇਸ਼੍ਯਾਰ੍ਹਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਿਵੌਕਸਃ

ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮੁਪਗਮ੍ਯ ਸਤਾਂ ਗਤਿਃ। ਪਾਣਿਨਾਭਿਮृਸ਼ਨ੍ਪਾਦਾਵਵ੍ਯਗ੍ਰਸ੍ਤਮਪृਚ੍ਛਤ

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਕੇ ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤਾਂ ਸੱਜਨਾਂ ਦੀ ਓਟ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।

ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇ ਵृਦ੍ਧਸਮ੍ਮਤਃ। ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਮਨਸਃ ਸਦਾ

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਧਰਮ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?

ਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋ ਯਰ੍ਹਿ ਵਰ੍ਤੇਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਅਹੀਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਸ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਖਿਲਕਾਮਧੁਕ੍

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਰੱਜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸਨ੍ਤੁष੍ਟੋऽਸਕृਲ੍ਲੋਕਾਨਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਪਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਕਿਞ੍ਚਨੋऽਪਿ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ੇਤੇ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਵਿਜ੍ਵਰਃ

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਰੱਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਝਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੁੱਤਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸ੍ਵਲਾਭਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਨ੍ਸਾਧੂਨ੍ਭੂਤਸੁਹृਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਨਿਰਹਙ੍ਕਾਰਿਣਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨ੍ਨਮਸ੍ਯੇ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸਕृਤ੍

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਰੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੇਕ ਹਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਃ ਕੁਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਰਾਜਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਸੁਖਂ ਵਸਨ੍ਤਿ ਵਿषਯੇ ਪਾਲ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਖੈਰ-ਅਫ਼ਿਆਤ ਹੈ? ਜਿਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲੋਕ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।

ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਗਤੋ ਦੁਰ੍ਗਂ ਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯੇਹ ਯਦਿਚ੍ਛਯਾ। ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹ੍ਯਗੁਹ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਵਾਮ ਤੇ

ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਈ ਔਖਿਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ।

ਏਵਂ ਸਮ੍ਪृष੍ਟਸਮ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ। ਲੀਲਾਗृਹੀਤਦੇਹੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਮਵਰ੍ਣਯਤ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਲੀਲਾ ਕਰਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।