ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਸੁਖਂ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ

ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਪਿਆਰ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਹ ਹਰ ਵਰਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵਰ੍षੇ ਹਰ੍षਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਸਮਾਵਹ । ਉਪਾਯਃ ਸੁਖਸਾਧ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪੂਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ

ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ - ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਅਹੋ ਨਾਰਦ ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਵਿਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿਃ । ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਦਾਸਾਨਾਂ ਅਗ੍ਰਣੀਃ ਯੋਗਭਾਸ੍ਕਰਃ

ਹਾਏ ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵੈਰਾਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਯਿ ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਅਨੁਵਰ੍ਤਿਨਿ । ਘਟਤੇ ਕृष੍ਣਦਾਸਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤੇਃ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾ ਸਦਾ

ਤੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਦਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ऋषਿਰ੍ਬਹਵੋ ਲੋਕੇ ਪਨ੍ਥਾਨਃ ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਾਃ । ਸ਼੍ਰਮਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਾਃ

ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਵੈਕੁਣ੍ਠਸਾਧਕਂ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸ ਤੁ ਗੋਪ੍ਯੋ ਹਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਤਸ੍ਯੋਪਦੇष੍ਟਾ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ

ਪਰ ਜੋ ਰਸਤਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਵ੍ਯੋਮਵਾਚਾ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਰਾ । ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰਚਿਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ

ਜੋ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅੱਜ ਧੀਰਜ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਦ੍ਰਵ੍ਯਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪੋਯਜ੍ਞਾ ਯੋਗਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਜ੍ਞਾਨਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤੁ ਕਰ੍ਮਵਿਸੂਚਕਾਃ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਹੋਰ ਜੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਠ ਤੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਸੂਚਕੋ ਨੂਨਂ ਜ੍ਞਾਨਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਬੁਧੈਃ । ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਾਲਾਪਃ ਸ ਤੁ ਗੀਤਃ ਸ਼ੁਕਾਦਿਭਿਃ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਨ ਯਜਨ ਨੂੰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਦੇ ਹਨ; ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਤਦ੍‌ਘੋषੇਣ ਬਲਂ ਮਹਤ੍ । ਵ੍ਰਜਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਯੋਃ ਕष੍ਟਂ ਸੁਖਂ ਭਕ੍ਤੇਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਘੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਲਯਂ ਹਿ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਧ੍ਵਨੇਃ । ਕਲੇਰ੍ਦੋषਾ ਇਮੇ ਸਰ੍ਵ ਸਿਂਹਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ ਵृਕਾ ਇਵ

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਢੇ ਹੋਏ ਭੇੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰੇਮਰਸਾਵਹਾ । ਪ੍ਰਤਿਗੇਹਂ ਪ੍ਰਤਿਜਨਂ ਤਤਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ

ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਰਸ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ, ਘਰ-ਘਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ-ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਖੇਡੇਗੀ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - ਵੇਦਵੇਦਾਨ੍ਤਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਗੀਤਾਪਾਠੈਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਨੋਦਤਿष੍ਠਤ੍ ਤ੍ਰਿਕਂ ਯਦਾ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ - ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ, ਵੇਦਾਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦਾ—

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤ ਆਲਾਪਾਤ੍ ਤਤ੍ਕਥਂ ਬੋਧਮੇष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਕਥਾਸੁ ਤੁ ਵੇਦਾਰ੍ਥਃ ਸ਼੍ਲੋਕੇ ਸ਼੍ਲੋਕੇ ਪਦੇ ਪਦੇ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਸਮਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸਂਸ਼ਯਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਭਵਨ੍ਤੋऽਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਵਿਲਮ੍ਬੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਾਃ

ਹੇ ਸੱਚੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਜੀਓ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਕੱਟ ਦਿਓ। ਇੱਥੇ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - ਵੇਦੋਪਨਿषਦਾਂ ਸਾਰਾਤ੍ ਜਾਤਾ ਭਾਗਵਤੀ ਕਥਾ । ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾ ਤਤੋ ਭਾਤਿ ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾ ਫਲਾਕृਤਿਃ

ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਉਪਜੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਫਲ ਰੂਪ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

ਆਮੂਲਾਗ੍ਰਂ ਰਸਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਨਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸ੍ਵਾਦ੍ਯਤੇ ਯਥਾ । ਸਭੂਯਃ ਸਂਪृਥਗ੍ਭੂਤਃ ਫਲੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੋਹਰਃ

ਜਿਵੇਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਸੁਆਦ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਜਦ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਪਿਃ ਨ ਸ੍ਵਾਦਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ । ਪृਥਗ੍ਭੂਤਂ ਹਿ ਤਦ੍‌ਗਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਸਵਰ੍ਧਨਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਊ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਆਦ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਕ੍ਸ਼ੂਣਾਮਪਿ ਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾ ਚ ਸਾ ਮਿष੍ਟਾ ਤਥਾ ਭਾਗਵਤੀ ਕਥਾ

ਕਣਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਵੱਖਰੀ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।

ਇਦਂ ਭਾਗਵਤਂ ਨਾਮ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮ੍ਮਿਤਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍

ਇਹ ਭਾਗਵਤ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣਾ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦਸੁਸ੍ਨਾਤੇ ਗੀਤਾਯਾ ਅਪਿ ਕਰ੍ਤਰਿ । ਪਰਿਤਾਪਵਤਿ ਵ੍ਯਾਸੇ ਮੁਹ੍ਯਤ੍ਯਜ੍ਞਾਨਸਾਗਰੇ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਹੜਾ ਗੀਤਾ ਦਾ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਜਦ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਆਪ ਹੀ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਤੁਃਸ਼੍ਲੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਦੀਯਸ਼੍ਰਵਣਾਤ੍ ਸਦ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਬਾਧੋ ਬਾਦਰਾਯਣਃ

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਾਦਰਾਯਣ ਜੀ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੇਨ ਯਤਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਕਰੋ ਭਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍

ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ? ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ੋਕ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - (ਵਸਂਤਿਤਿਲਕਾ) ਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਵਿਨਿਹਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਨੋਤਿ ਭਵਦੁਃਖਦਵਾਰ੍ਦਿਤਾਨਾਮ੍ । ਨਿਃਸ਼ੇषਸ਼ੇषਮੁਖਗੀਤਕਥੈਕਪਾਨਾਃ ਪ੍ਰੇਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕृਤਯੇ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੋऽਸ੍ਮਿ

ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।

ਭਾਗ੍ਯੋਦਯੇਨ ਬਹੁਜਨ੍ਮਸਮਰ੍ਜਿਤੇਨ ਸਤ੍ਸਂਗਮਂ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਰੁषੋ ਯਦਾ ਵੈ । ਅਜ੍ਞਾਨਹੇਤੁਕृਤਮੋਹਮਦਾਨ੍ਧਕਾਰ ਨਾਸ਼ਂ ਵਿਧਾਯ ਹਿ ਤਦੋਦਯਤੇ ਵਿਵੇਕਃ

ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਭੁਲਾਵਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੂਝ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ - ਤृਤੀਯੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਸਨਕਾਦਿਮੁਖਾਤ੍ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਤੇਸ੍ਤੁष੍ਟੀਰ੍ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਯੋਃ ਪੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ - ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - (ਅਨੁष੍ਟੁਪ੍) ਜ੍ਞਾਨਯਜ੍ਞਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ — ਤੀਜਾ ਅਧਿਆਇ। ਜਦੋਂ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਕੁਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਯਾ ਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਥਲਂ ਤਦ੍‌ਵਾਚ੍ਯਤਾਮਿਹ । ਮਹਿਮਾ ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ

ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।

ਕਿਯਦ੍‌ਭਿਃ ਦਿਵਸੈਃ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤੀ ਕਥਾ । ਕੋ ਵਿਧਿਃ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮੇਦਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਮਿਤਃ

ਮੈਂ ਇਹ ਯਜਨ ਕਿੱਥੇ ਕਰਾਂ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਥਾਂ ਦੱਸੋ। ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਹ ਲੋਕ ਦੱਸਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘ ਲਿਆ ਹੈ।

ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - ਸ਼੍ਰृਣੁ ਨਾਰਦ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਵਿਨਮ੍ਰਾਯ ਵਿਵੇਕਿਨੇ । ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤਟਂ ਆਨਨ੍ਦਨਾਮਕਮ੍

ਕਿੰਨੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ? ਉੱਥੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਧਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।