ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਾ ਯਾਃ ਕਥਾ ਭਗਵਤਃ ਕਥਨੀਯੋਰੁਕਰ੍ਮਣਃ । ਗੁਣਕਰ੍ਮਾਸ਼੍ਰਯਾਃ ਪੁਮ੍ਭਿਃ ਸਂਸੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤਾ ਬੁਭੂषੁਭਿਃ

ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਤਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਪੜ੍ਹਣ ਤੇ ਸੁਣਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ ਸੂਤ ਜੀਵ ਸਮਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਰ੍ਵਿਸ਼ਦਂ ਯਸ਼ਃ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਸਸਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਅਮृਤਂ ਹਿ ਨਃ

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋ।

ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਅਨਾਸ਼੍ਵਾਸੇ ਧੂਮਧੂਮ੍ਰਾਤ੍ਮਨਾਂ ਭਵਾਨ੍ । ਆਪਾਯਯਤਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਪਾਦਪਦ੍ਮਾਸਵਂ ਮਧੁ

ਇਸ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਦਿਰਾ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ।

ਤੁਲਯਾਮ ਲਵੇਨਾਪਿ ਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨਾਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍ । ਭਗਵਤ੍ ਸਙ੍‌ਗਿਸਂਗਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਕਿਮੁਤਾਸ਼ਿषਃ

ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦਾ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ ਤੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ—ਫਿਰ ਮਰਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ?

ਕੋ ਨਾਮ ਤृਪ੍ਯੇਦ੍ ਰਸਵਿਤ੍ਕਥਾਯਾਂ ਮਹਤ੍ਤਮੈਕਾਨ੍ਤ ਪਰਾਯਣਸ੍ਯ । ਨਾਨ੍ਤਂ ਗੁਣਾਨਾਂ ਅਗੁਣਸ੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਃ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਾ ਯੇ ਭਵਪਾਦ੍ਮਮੁਖ੍ਯਾਃ

ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਤਾਂ ਯੋਗੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਉਤਮ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਆਪ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।

ਤਨ੍ਨੋ ਭਵਾਨ੍ ਵੈ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨੋ ਮਹਤ੍ਤਮੈਕਾਨ੍ਤ ਪਰਾਯਣਸ੍ਯ । ਹਰੇਰੁਦਾਰਂ ਚਰਿਤਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਾਂ ਨੋ ਵਿਤਨੋਤੁ ਵਿਦ੍ਵਨ੍

ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਉੱਚ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਸੁਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।

ਸ ਵੈ ਮਹਾਭਾਗਵਤਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ ਯੇਨਾਪਵਰ੍ਗਾਖ੍ਯਮਦਭ੍ਰਬੁਦ੍ਧਿਃ । ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵੈਯਾਸਕਿਸ਼ਬ੍ਦਿਤੇਨ ਭੇਜੇ ਖਗੇਨ੍ਦ੍ਰਧ੍ਵਜਪਾਦਮੂਲਮ੍

ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਡੋਲ ਬੁੱਧੀ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਗਰੁੜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਤਨ੍ਨਃ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਯਮਸਂਵृਤਾਰ੍ਥਂ ਆਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਯਦ੍‍ਭੁਤ ਯੋਗਨਿष੍ਠਮ੍ । ਆਖ੍ਯਾਹ੍ਯਨਨ੍ਤਾ ਚਰਿਤੋਪਪਨ੍ਨਂ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭਾਗਵਤਾਭਿਰਾਮਮ੍

ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਥਾ ਸੁਣਾਓ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਸਾਫ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਣ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਅਹੋ ਵਯਂ ਜਨ੍ਮਭृਤੋऽਦ੍ਯ ਹਾਸ੍ਮ ਵृਦ੍ਧਾਨੁਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਪਿ ਵਿਲੋਮਜਾਤਾਃ । ਦੌष੍ਕੁਲ੍ਯਮਾਧਿਂ ਵਿਧੁਨੋਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਤ੍ਤਮਾਨਾਮਭਿਧਾਨਯੋਗਃ

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ ਅਸੀਂ, ਜੋ ਨੀਵੀਂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚਲ ਕੇ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਮਾੜੇ ਘਰ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਤਃ ਪੁਨਰ੍ਗृਣਤੋ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਮਹਤ੍ਤਮੈਕਾਨ੍ਤ ਪਰਾਯਣਸ੍ਯ । ਯੋऽਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਭਗਵਾਨਨਨ੍ਤੋ ਮਹਦ੍‍ਗੁਣਤ੍ਵਾਦ੍ ਯਮਨਨ੍ਤਮਾਹੁਃ

ਫਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਕੀ ਹੀ ਕਹਿਣਾ! ਉਹ ਅੰਤਹੀਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ 'ਅੰਤਹੀਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਤਾਵਤਾਲਂ ਨਨੁ ਸੂਚਿਤੇਨ ਗੁਣੈਰਸਾਮ੍ਯਾਨਤਿਸ਼ਾਯਨਸ੍ਯ । ਹਿਤ੍ਵੇਤਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੋ ਵਿਭੂਤਿਃ ਯਸ੍ਯਾਙ੍‌ਘ੍ਰਿਰੇਣੁਂ ਜੁषਤੇऽਨਭੀਪ੍ਸੋਃ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਭੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਕਿਸੇ ਵਡਿਆਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।

ਅਥਾਪਿ ਯਤ੍ਪਾਦਨਖਾਵਸृष੍ਟਂ ਜਗਦ੍ਵਿਰਿਞ੍ਚੋਪਹृਤਾਰ੍ਹਣਾਮ੍ਭਃ । ਸੇਸ਼ਂ ਪੁਨਾਤ੍ਯਨ੍ਯਤਮੋ ਮੁਕੁਨ੍ਦਾਤ੍ ਕੋ ਨਾਮ ਲੋਕੇ ਭਗਵਤ੍ਪਦਾਰ੍ਥਃ

ਉਪਰੰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਚਰਨ-ਨਖਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੁਕੁੰਦ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਯਤ੍ਰਾਨੁਰਕ੍ਤਾਃ ਸਹਸੈਵ ਧੀਰਾ ਵ੍ਯਪੋਹ੍ਯ ਦੇਹਾਦਿषੁ ਸਙ੍ਗਮੂਢਮ੍ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਪਾਰਮਹਂਸ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਿਂਸੋਪਸ਼ਮਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਃ

ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ, ਦੇਹ ਆਦਿ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੰਸ-ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਹਿੰਸਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਅਹਂ ਹਿ ਪृष੍ਟੋऽਰ੍ਯਮਣੋ ਭਵਦ੍‌ਭਿਃ ਆਚਕ੍ਸ਼ ਆਤ੍ਮਾਵਗਮੋऽਤ੍ਰ ਯਾਵਾਨ੍ । ਨਭਃ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਸਮਂ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਤਥਾ ਸਮਂ ਵਿष੍ਣੁਗਤਿਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ

ਮੈਂ, ਆਰਯਮਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਛਣ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਏਕਦਾ ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵਿਚਰਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਵਨੇ । ਮृਗਾਨਨੁਗਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਸ੍ਤृषਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਿਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਜਲਾਸ਼ਯਮਚਕ੍ਸ਼ਾਣਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਨਿਮਾਸੀਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮੀਲਿਤਲੋਚਨਮ੍

ਪਾਣੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਬੈਠਾ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖਿਆ।

ਪ੍ਰਤਿਰੁਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਪ੍ਰਾਣ ਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਮੁਪਾਰਤਮ੍ । ਸ੍ਥਾਨਤ੍ਰਯਾਤ੍ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਮਵਿਕ੍ਰਿਯਮ੍

ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਸਾਸ, ਮਨ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ-ਰੂਪ, ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਸੀ।

ਵਿਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਜਟਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਰੌਰਵੇਣਾਜਿਨੇਨ ਚ । ਵਿਸ਼ੁष੍ਯਤ੍ਤਾਲੁਰੁਦਕਂ ਤਥਾਭੂਤਮਯਾਚਤ

ਉਹ ਜਟਾਂ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਪਾਣੀ ਲਈ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ।

ਅਲਬ੍ਧਤृਣਭੂਮ੍ਯਾਦਿਃ ਅਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਰ੍ਘ੍ਯਸੂਨृਤਃ । ਅਵਜ੍ਞਾਤਂ ਇਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚੁਕੋਪ ਹ

ਘਾਸ, ਮਿੱਟੀ ਆਦਿ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਣਦਿੱਖਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।

ਅਭੂਤਪੂਰ੍ਵਃ ਸਹਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡ੍ਭ੍ਯਾਮਰ੍ਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭੂਦ੍‍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਨ੍ਯੁਰੇਵ ਚ

ਕਦੇ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇੰਨਾ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।

ਸ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੇਰਂਸੇ ਗਤਾਸੁਮੁਰਗਂ ਰੁषਾ । ਵਿਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ ਧਨੁष੍ਕੋਟ੍ਯਾ ਨਿਧਾਯ ਪੁਰਮਾਗਤ੍

ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮੁਨੀ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਏष ਕਿਂ ਨਿਭृਤਾਸ਼ੇष ਕਰਣੋ ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਮृषਾ ਸਮਾਧਿਰਾਹੋਸ੍ਵਿਤ੍ ਕਿਂ ਨੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਭਿਃ

ਇਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈਆਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਕੀ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਾਂ ਇਹ ਝੂਠ ਹੈ? ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਤਿਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਿਹਰਨ੍ ਬਾਲਕੋऽਰ੍ਭਕੈਃ । ਰਾਜ੍ਞਾਘਂ ਪ੍ਰਾਪਿਤਂ ਤਾਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।

ਅਹੋ ਅਧਰ੍ਮਃ ਪਾਲਾਨਾਂ ਪੀਵ੍ਨਾਂ ਬਲਿਭੁਜਾਮਿਵ । ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਘਂ ਯਦ੍ ਦਾਸਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਨਾਂ ਸ਼ੁਨਾਮਿਵ

ਹਾਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਲਾਲਚੀ। ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਪਰਾਧ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਅਪਰਾਧ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਰ੍ਹਿ ਗृਹਪਾਲੋ ਨਿਰੂਪਿਤਃ । ਸ ਕਥਂ ਤਦ੍‍ਗृਹੇ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥਃ ਸਭਾਣ੍ਡਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਦਾ ਹੱਕ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ?

ਕृष੍ਣੇ ਗਤੇ ਭਗਵਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤਰ੍ਯੁਤ੍ਪਥਗਾਮਿਨਾਮ੍ । ਤਦ੍ ਭਿਨ੍ਨਸੇਤੂਨਦ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਾਸ੍ਮਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਮੇ ਬਲਮ੍

ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁਲ ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖੋ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰੋषਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਯਸ੍ਯਾਨ੍ ऋषਿਬਾਲਕਃ । ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਪ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਾਗ੍ਵਜ੍ਰਂ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਹ

ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬਚਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਬੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵੱਜੀ ਵਜਾ ਛੱਡੀ।

ਇਤਿ ਲਙ੍‌ਘਿਤਮਰ੍ਯਾਦਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸਪ੍ਤਮੇऽਹਨਿ । ਦਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸ੍ਮ ਕੁਲਾਙ੍ਗਾਰਂ ਚੋਦਿਤੋ ਮੇ ਤਤਦ੍ਰੁਹਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਰਯਾਦਾ ਲੰਘਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤਕਸ਼ਕ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਡਸੇਗਾ।

ਤਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਬਾਲੋ ਗਲੇ ਸਰ੍ਪਕਲੇਵਰਮ੍ । ਪਿਤਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਕਣ੍ਠੋ ਰੁਰੋਦ ਹ

ਫਿਰ, ਉਹ ਬਚਾ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗਲ 'ਚ ਸੱਪ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਰੋ ਪਿਆ।