ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਂ ऋषਿਗਣੈਃ ਪृष੍ਟੈਃ ਨਿਰ੍ਣੀਯੋਕ੍ਤਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛ ਕੇ ਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।

ਤਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰਃ ਸੋऽਥ ਬਦਰੀਵਨਮਾਗਤਃ । ਤਪਸ਼੍ਚਰਾਮਿ ਚਾਤ੍ਰੇਤਿ ਤਦਰ੍ਥਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ

ਫਿਰ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਹ ਬਦਰੀਵਨ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਓਥੇ ਇਹ ਕੰਮ ਲੈ ਕੇ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।

ਤਾਵਦ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤਃ ਸਨਕਾਦੀਨ੍ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ । ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮਾਭਾਸਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ

ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਿਆ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - ਇਦਾਨੀਂ ਭੂਰਿਭਾਗ੍ਯੇਨ ਭਵਦ੍‌ਭਿਃ ਸਂਗਮੋऽਭਵਤ੍ । ਕੁਮਾਰਾ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੁਮਾਰੋ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ।'

ਭਵਨ੍ਤੋ ਯੋਗਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਪਞ੍ਚਹਾਯਨਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ

ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜੋਗੀ ਹੋ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ।

ਸਦਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠਨਿਲਯਾ ਹਰਿਕੀਰ੍ਤਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਲੀਲਾਮृਤਰਸੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਕਥਾਮਾਤ੍ਰੈਕਜੀਵਿਨਃ

ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹਰਿ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।

ਹਰਿਃ ਸ਼ਰਣਮੇਵ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇषਾਂ ਮੁਖੇ ਵਚਃ । ਅਥ ਕਾਲਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਜਰਾ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਨ ਬਾਧਤੇ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰਿ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬੁੱਢਾਪਾ ਕਦੇ ਵੀ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਯੇषਾਂ ਭ੍ਰੂਭਙ੍‍ਗਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੌ ਹਰੇਃ ਪੁਰਾ । ਭ੍ਰੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤੌ ਸਦ੍ਯੋ ਯਤ੍ਕृਪਾਤਃ ਪੁਰਂ ਗਤੌ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਭੌਂਹ ਚੁੱਕਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਿ ਦੇ ਦੋ ਦਰਬਾਨ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰਬਾਨ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।

ਅਹੋ ਭਾਗ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋਗੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਵਤਾਮਿਹ । ਅਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਯਿ ਦੀਨੇ ਦਯਾਪਰੈਃ

ਹਾਏ! ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ ਦੇ ਘਰ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹਾਂ, ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਅਸ਼ਰੀਰਗਿਰੋਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਤਤ੍ਕਿਂ ਸਾਧਨਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍ । ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਕਥਂ ਤਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍

ਜੋ ਗੱਲ ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਕਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਧਨ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।

ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਸੁਖਂ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍‍ਨਤਃ

ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਪਿਆਰ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਹ ਹਰ ਵਰਗ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵਰ੍षੇ ਹਰ੍षਂ ਚਿਤ੍ਤੇ ਸਮਾਵਹ । ਉਪਾਯਃ ਸੁਖਸਾਧ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪੂਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ

ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ - ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਅਹੋ ਨਾਰਦ ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਵਿਰਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰੋਮਣਿਃ । ਸਦਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਦਾਸਾਨਾਂ ਅਗ੍ਰਣੀਃ ਯੋਗਭਾਸ੍ਕਰਃ

ਹਾਏ ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵੈਰਾਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੈਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਯਿ ਚਿਤ੍ਰਂ ਨ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਅਨੁਵਰ੍ਤਿਨਿ । ਘਟਤੇ ਕृष੍ਣਦਾਸਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤੇਃ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾ ਸਦਾ

ਤੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਦਾ ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੇਵਕ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ऋषਿਰ੍ਬਹਵੋ ਲੋਕੇ ਪਨ੍ਥਾਨਃ ਪ੍ਰਕਟੀਕृਤਾਃ । ਸ਼੍ਰਮਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਾਃ

ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਵੈਕੁਣ੍ਠਸਾਧਕਂ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸ ਤੁ ਗੋਪ੍ਯੋ ਹਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਤਸ੍ਯੋਪਦੇष੍ਟਾ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ

ਪਰ ਜੋ ਰਸਤਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਤ੍ਕਰ੍ਮ ਤਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਵ੍ਯੋਮਵਾਚਾ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਰਾ । ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰਚਿਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ

ਜੋ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਅੱਜ ਧੀਰਜ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਦ੍ਰਵ੍ਯਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪੋਯਜ੍ਞਾ ਯੋਗਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ । ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਜ੍ਞਾਨਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਤੁ ਕਰ੍ਮਵਿਸੂਚਕਾਃ

ਕੁਝ ਲੋਕ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਝ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਹੋਰ ਜੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਠ ਤੇ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਸੂਚਕੋ ਨੂਨਂ ਜ੍ਞਾਨਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਮृਤੋ ਬੁਧੈਃ । ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਾਲਾਪਃ ਸ ਤੁ ਗੀਤਃ ਸ਼ੁਕਾਦਿਭਿਃ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗਿਆਨ ਯਜਨ ਨੂੰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਲੋਕ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਦੇ ਹਨ; ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਤਦ੍‌ਘੋषੇਣ ਬਲਂ ਮਹਤ੍ । ਵ੍ਰਜਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਯੋਃ ਕष੍ਟਂ ਸੁਖਂ ਭਕ੍ਤੇਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ

ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਘੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਲਯਂ ਹਿ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤਧ੍ਵਨੇਃ । ਕਲੇਰ੍ਦੋषਾ ਇਮੇ ਸਰ੍ਵ ਸਿਂਹਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ ਵृਕਾ ਇਵ

ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸ੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਢੇ ਹੋਏ ਭੇੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰੇਮਰਸਾਵਹਾ । ਪ੍ਰਤਿਗੇਹਂ ਪ੍ਰਤਿਜਨਂ ਤਤਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ

ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਰਸ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ, ਘਰ-ਘਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ-ਮਨੁੱਖ ਵਿਚ ਖੇਡੇਗੀ।

ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ - ਵੇਦਵੇਦਾਨ੍ਤਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਗੀਤਾਪਾਠੈਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਵਿਰਾਗਾਣਾਂ ਨੋਦਤਿष੍ਠਤ੍ ਤ੍ਰਿਕਂ ਯਦਾ

ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ - ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ, ਵੇਦਾਂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭਗਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਉੱਠਦਾ—

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍‌ਭਾਗਵਤ ਆਲਾਪਾਤ੍ ਤਤ੍ਕਥਂ ਬੋਧਮੇष੍ਯਤਿ । ਤਤ੍ਕਥਾਸੁ ਤੁ ਵੇਦਾਰ੍ਥਃ ਸ਼੍ਲੋਕੇ ਸ਼੍ਲੋਕੇ ਪਦੇ ਪਦੇ

ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਸਮਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਸ਼ਲੋਕ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਛਿਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸਂਸ਼ਯਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਭਵਨ੍ਤੋऽਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ । ਵਿਲਮ੍ਬੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਾਃ

ਹੇ ਸੱਚੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਜੀਓ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਕੱਟ ਦਿਓ। ਇੱਥੇ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਕੁਮਾਰਾ ਊਚੁਃ - ਵੇਦੋਪਨਿषਦਾਂ ਸਾਰਾਤ੍ ਜਾਤਾ ਭਾਗਵਤੀ ਕਥਾ । ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾ ਤਤੋ ਭਾਤਿ ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾ ਫਲਾਕृਤਿਃ

ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਉਪਜੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਫਲ ਰੂਪ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।

ਆਮੂਲਾਗ੍ਰਂ ਰਸਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ ਨਾਸ੍ਤੇ ਨ ਸ੍ਵਾਦ੍ਯਤੇ ਯਥਾ । ਸਭੂਯਃ ਸਂਪृਥਗ੍ਭੂਤਃ ਫਲੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨੋਹਰਃ

ਜਿਵੇਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਸੁਆਦ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਜਦ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਯਥਾ ਦੁਗ੍ਧੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਪਿਃ ਨ ਸ੍ਵਾਦਾਯੋਪਕਲ੍ਪਤੇ । ਪृਥਗ੍ਭੂਤਂ ਹਿ ਤਦ੍‌ਗਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਰਸਵਰ੍ਧਨਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਘੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਊ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਆਦ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਕ੍ਸ਼ੂਣਾਮਪਿ ਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਪृਥਗ੍ਭੂਤਾ ਚ ਸਾ ਮਿष੍ਟਾ ਤਥਾ ਭਾਗਵਤੀ ਕਥਾ

ਕਣਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਵੱਖਰੀ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।